Magic World of HOGWARTS THAI

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เจ้าของ: Zennita

{RPG} คฤหาสน์สำหรับผู้วิเศษ

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2012-11-29 18:28:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ณ คฤหาสน์สำหรับผู้วิเศษ

ทะเลสาป

บรรยากาศโพล้เพล้ พระอาทิตย์ยามเย็นกำลังจะตกดิน
สีฟ้าอมส้มและชมพูอ่อนบนท้องฟ้าย้อมเข้ากับปุยเมฆที่ลอยอยู่เป็นหย่อม ๆ เข้ากันเป็นอย่างดี
มันทำให้เควสธีร่านึกถึงขนมสายไหมอันแสนหวาน เธอนึกอยากจะลิ้มรสมันในตอนนี้เสียจริง
เธอไกวขวาเล่นอยู่ที่ริมโขดหิน เสียงคลื่นและเสียงลม เหมือนมีวงออเครสต้าบรรเลงเพลงกล่อมเธออยู่
เควสนั่งจ้องมองพระอาทิตย์ที่โดนริมทะเลสาปกลืนไปแล้วครึ่งดวง มันเป็นบบรยากาศที่สวยงามมาก หากมีใครสักคนมาอยู่ข้าง ๆ ก็คงจะดีไม่น้อย

..ชั่วครู่นึง เควสธีร่าเดินกลับที่พักเนื่องจากท้องฟ้ามืดลงมากแล้ว
และเธอเป็นผู้หญิงตัวคนเดียวจึงค่อนข้างจะน่ากลัวที่ต้องเดินผ่านทางที่ไม่มากด้วยผู้คน
ทางค่อนข้างมืดเลยทีเดียว "ลูมอส !" เควสธีร่าหยิบไม้กายสิทธิ์และเปิดคาถาไฟส่องทาง
เควสธีร่ากำลังเดินผ่านสระว่ายน้ำที่ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดเคลื่อนไหว
เธอสับขาให้เร็วขึ้นเรื่อย ๆ เพราะว่าตัวเธอเองนั้นกลัว ' ความมืด '
ผ่านสนามบาสเกตบอลแล้ว.. เธอส่ายหน้าวอกแวกไปมาด้วยความระแวง
ชั่วอึดใจ เควสธีร่าอยูในเขตหอพักหญิงแล้ว เธอร่ายคาถา"น๊อกซ์"
มีแสงไฟจากตัวตึกที่สว่างพอสมควร ค่อยรู้สึกอุ่นใจขึ้นบ้างหน่อย

ห้อง 208
เควสยังคงมองออกไปที่หน้าต่างบานเดิม เพื่อรออะไรบางอย่าง..




โพสต์ 2012-11-30 12:19:12 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ณ คฤหาสน์สำหรับผู้วิเศษณ์
   
      ทางเดินบนตึก
  บรรยากาศที่นี่ช่างเงียบงัน แสงพระอสทิตย์ยามเย็นส่องผ่านช่องหน้าต่างตกทอดสู่พื้น เบลเดินอยู่คนเดียวบนตึกเธอหยุดเดิน แล้วหันไปนอกหน้าต่าง ข้างนอกไม่ค่อยมีผู้คนลมพัดมาเบาๆ ทำให้คิดอะไรหลายๆ อย่างที่จะเกิดต่อไปในอนาคต เย็นขนาดนี้ ไม่มีผู้คนคงจะไม่แปลก
"เฮ้อ..."เธอถอนหายใจ และค่อยมองฟ้า กลุ่มก้อนเมฆกำลังจะหายไป ท้องฟ้าเป็นสีทองอ่อนๆ ที่ปลายฟ้าเป็นสำดำ
"ท้องฟ้าฝั่งโน้น คงมืดแล้ว โลกกลม แสงเลยไม่เท่ากัน มีกลางวันกลางคืน... เหมือนใจคนที่มีสองด้าน..." หอทางด้านขวาคือหอหญิง หอนี้คือหอกิจกรรม เย็นแล้วกลับบ้านดีกว่า
โพสต์ 2012-11-30 23:42:10 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ณ คฤหาสน์สำหรับผู้วิเศษ
...สายลมพัดผ่านไป ต้นไม้พริ้วไหวไปตามกระแสลม ร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งออกมาเดินเล่นแถวๆทะเลสาบ
ค่อยๆได้รับความหนาวจากกระแสลมที่พัดผ่านตัวของเขาไป เด็กหนุ่มสังเกตเห็นว่ามีผู้หญิงคนนึงยืนอยู่บริเวณนี้ด้วย
เขาจึงตัดสินใจเดินเข้าไปทักทายกับเธอ..

"เฮ้ ! ไม่หนาวหรือไงน่ะ ?" ฟาเรลกึ่งพูดกึ่งตะโกนพร้อมถอดเสื้อคลุมให้เธอ
"..." เควสธีร่า
"อ้าว ! เควส"ฟาเรลตกใจเล็กน้อยที่รู้ว่าหญิงสาวคนนั้นคือเธอ
"..." เควสธีร่า
"ฉันไม่คิดว่าเธอจะมาพักที่นี่ .."ฟาเรลเอ่ย
"..." เควสธีร่า
"เธอ ..อยู่ห้องที่เท่าไหร่น่ะ ?"ฟาเรลเอ่ยถามเธอไป
"..." เควสธีร่า
"..แล้วทำไมเธอยังไม่นอน ออกมาคนเดียวแบบนี้ไม่กลัวรึไง?"ฟาเรลเอ่ยและมองไปยังทะเลสาบ
"..." เควสธีร่า
"หึ .."
"..." เควสธีร่า
"เปล่า.. นี่ไม่ง่วงหรือไงเควส"ฟาเรลเอ่ยพร้อมกับหันหน้ามามองเธอ
"..." เควสธีร่า
"ฮ่าๆ เธอ..สบายดีใช่ไหม ?"ฟาเรลเอ่ยถามเธอ
"..." เควสธีร่า
"ฉันสบายดี ..มั้ง ฮ่าๆ"ฟาเรลเอ่ยพร้อมกับหัวเราะเบาๆ
"..." เควสธีร่า
"ยังหนาวอยู่ไหมน่ะ ?"ฟาเรลเอ่ยขึ้นมา
"..." เควสธีร่า
"อ้าว ..ไปแล้วเหรอ เสื้อนั่นเธอใส่ไปก่อนละกัน จะได้ไม่หนาว แล้วค่อยเอามาคืนฉันทีหลัง"ฟาเรลเอ่ยและยิ้มให้เธอ
"..." เควสธีร่า
"Good night " ฟาเรลเอ่ยกลับไปพร้อมโบกมือให้เธอ
หลังจากนั้นร่างของเด็กหนุ่มก็เดินกลับไปยังห้องพักพร้อมกับกระแสลมที่พัดผ่านตัวเขาไป..

โพสต์ 2012-12-1 00:08:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ณ คฤหาสน์สำหรับผู้วิเศษ..คืนนี้อากาศดีเป็นพิเศษ แสงของดวงจันทร์นวลขาวสว่างไสว
เหมาะกับการไปเดินที่ทะเลสาปในยามวิกาล(?)

ทะเลสาป

เควสธีร่าสัมผัสละอองทรายด้วยปลายเ้ทาของเธอ ลมที่พัดมาทำให้เธอรู้สึกสดชื่น
เธออ้าแขนออกสองข้างเพื่อโอบอุ้มความรู้สึกนั้นไว้
"เฮ้ ! ไม่หนาวหรือไงน่ะ ?" เสียงผู้ชายคนนึงดังขึ้นเมื่อเควสหันไป เขากำลังถอดเสื้อออก
' เฮ้ ๆ ใครกันน่ะ โรคจิตหรือป่าว ' สมองเควสธีร่าประมวลผลอย่างว่องไว
เมื่อชายคนนั้นเข้ามาใกล้เธอจึงเห็นใบหน้าของเค้าอย่างชัดเจน ชายคนนั้นเข้ามาคลุมเสื้อให้เธอ
"ฟาเรล ?!" เควสธีร่าโพล่งออกมา
"อ้าว ! เควส"ฟาเรลทำเสียงประหลาดใจอย่างมาก
"นาย .. นายอยู่ที่นี่ด้วยหรอ" เควสธีร่า
"ฉันไม่คิดว่าเธอจะมาพักที่นี่ .."ฟาเรลเอ่ยขึ้น
"ฉันก็เหมือนกัน ฮ่าๆ"
"เธอ ..อยู่ห้องที่เท่าไหร่น่ะ ?"ฟาเรลถามเควส
"เอิ่ม ..........  หอพักหญิง 208 น่ะ" เควสธีร่านึกอยู่นาน
"..แล้วทำไมเธอยังไม่นอน ออกมาคนเดียวแบบนี้ไม่กลัวรึไง?"ฟาเรลพูดและมองไปยังทะเลสาปข้างหน้า
"ถ้าฉันนอนแล้วจะมายืนอยู่ตรงนี้เรอะ !" เควสธีร่าแว้งกัด
"หึ .."
"ทำไมทำเสียงแบบนั้น" เควสธีร่าแอบหัวเราะในใจ
"เปล่า.. นี่ไม่ง่วงหรือไงเควส"ฟาเรลหันกลับมามองหน้าเควส
"ก็นิดหน่อยน่ะ ลมเย็น ๆ กำลังเคลิ้มเลย"
"ฮ่าๆ เธอ..สบายดีใช่ไหม ?"ฟาเรลถามไถ่ถึงสุขภาพสงสัยอยากจะชวนทำประกันชีวิตของโรงพยาบาลเซนต์มังโก อุ๊บส์ !
"สบายดีมากมากเลย and you ? " เควสธีร่ายิ้มระรื่น
"ฉันสบายดี ..มั้ง ฮ่าๆ"ฟาเรลเอ่ยพร้อมกับหัวเราะเบาๆ
"ถ้านายสบายดีก็ดีนะ ลำบากแย่เลยเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ" เควสธีร่าหัวเราะเบา ๆ
"ยังหนาวอยู่ไหมน่ะ ?"ฟาเรลเอ่ยขึ้นมา
"ฉันว่าอากาศเริ่มหนาวแ้้ล้วล่ะ ฉันไปก่อนดีกว่า" เควสธีร่าเริ่มกล่าวคำลา
"อ้าว ..ไปแล้วเหรอ เสื้อนั่นเธอใส่ไปก่อนละกัน จะได้ไม่หนาว แล้วค่อยเอามาคืนฉันทีหลัง"ฟาเรลเอ่ยและยิ้มให้เธอ
"Have a good dream." เควสธีร่ากล่าวสั้นก่อนเดินจากไป
"Good night " ฟาเรลเอ่ยกลับไปพร้อมโบกมือให้เธอ
เควสธีร่าหันหลังแล้วเดินจากมาพร้อมกระชับเสื้อคลุมตัวนั้นไว้กับตัวราวกลับว่ากลัวมันจะปลิวหายไป
โพสต์ 2012-12-1 19:28:51 | ดูโพสต์ทั้งหมด
    คฤหาสน์สำหรับผู้วิเศษ
... ท่ามกลางแสงสลัวจากเสาไฟสองข้างทาง พร้อมแสงจากพระจันทร์ที่กำลังเคลื่อนตัวสูงขึ้น เด็กสองคนกำลังจับมือกันวิ่งบนถนนที่ทอดยาวออกไป ก่อนที่เด็กชายจะเป็นฝ่ายหยุดวิิ่งเมื่อมาถึงที่หมายและคลายมือออกจากแขนเล็กของเด็กหญิงข้างตัว
"..." ออโร
"เหนื่อยสิ ฉันไม่ใช่มนุษย์จอมพลังนะ" เคลล์พูดพร้อมปาดเหงื่อที่ไหลลงบนใบหน้า
"..." เธอทั้งหอบทั้งถาม
"นั่นสิ.. ฉันก็ไม่รู้ ฮ่า ๆ"
"..." ออโร
"รอด้วย !" เด็กชายร้องเสียงดังและวิ่งตามเธอเข้าไป
    ห้อง 309   
    ห้องที่เคยเห็นเมื่อครั้งก่อนนู้นถูกจัดเรียงใหม่ ทุกอย่างดูแปลกไปจากที่เคย เพราะอะไรน่ะเหรอ.. เคลล์เองก็ไม่รู้หรอก
"หิวแล้วนะ"
"..." เธอพูดพร้อมสีหน้าเบื่อ ๆ
"ก็คนมันหิวนิ่" เด็กชายบอกก่อนจะก้มมองท้องตัวเอง
"..." ออโร
"อื้ม.. เร็วนะ"
    สักพัก ออโรก็เดินออกมาจากครัวพร้อมชามเซรามิกลวดลายสวยงามสองใบ
"..." เธอพูดพลางวางถ้วยใบนึงลงตรงหน้าเคลล์
"ขอบคุณ" เคลล์หยิบช้อนบนโต๊ะตักข้าวต้มเข้าปากโดยเร็ว
"..." ออโร
"เปล่าตะกละ.. เขาเรียกหิว"
"..." เธอพึมพำก่อนจะตักข้าวเข้าปากของตน
    ไม่นาน ข้าวต้มก็หมดลง เด็กชายวางช้อนลงในชามช้า ๆก่อนจะก้มลงมองนาฬิกาที่ข้อมือ
"ฉันไปล่ะ มีธุระนิดหน่อย"
"..." ออโร
"ไว้เดี๋ยวคราวหน้าจะล้างให้ ฮ่า ๆ"
"..." ออโร
"ไปล่ะ ราตรีสวัสดิ์ล่วงหน้า" เคลล์บอกพร้อมยกมือโบกลา
"..." ออโร ...
   
โพสต์ 2012-12-1 19:52:49 | ดูโพสต์ทั้งหมด
คฤหาสน์สำหรับผู้วิเศษ

...แสงไฟถูกเปิดขึ้นดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไป เด็กสองคนที่จับมือกันวิ่งตั้งแต่ตรอกไอแอกอนจนมาถึงหน้าคฤหาสน์ ทำเอาทั้งสองแทบทรุด
"เหนื่อยละสิ"
"เหนื่อยสิ ฉันไม่ใช่มนุษย์จอมพลังนะ"
"แล้วนายพาฉันวิ่งมาได้ยังไงเนี่ยยย!"
"นั่นสิ.. ฉันก็ไม่รู้ ฮ่า ๆ" ค็อกเทล
"ฉันขึ้นห้องดีกว่า" เธอพูดพร้อมเดินเข้าไปในตัวอาคาร
"รอด้วย !"

ห้อง 309  
"หิวแล้วนะ"
"อะไรของนาย ?"
"ก็คนมันหิวนิ่" ค็อกเทล
"ก็ได้ๆ ฉันจะไปทำอะไรให้ทาน" ออโรพูดพร้อมกับเดินเข้าไปในครัวอย่างเซ็งๆ
"อื้ม.. เร็วนะ" ค็อกเทล
..เสียงกระโกนไล่หลังทำให้ออโรทำหน้าเซ็งหนักกว่าเธอ หญิงสาวใช้แค่ฝามือแตะตรงเตาก็เกิดกระแสไฟขึ้นมาทันที เธอหยิบอุปกรณ์ขึ้นมาอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะตักทุกอย่างใส่ชาม
"เสร็จแล้ว"
"ขอบคุณ" เคลล์หยิบช้อนบนโต๊ะตักข้าวต้มเข้าปากโดยเร็ว
"ตะกละ.."
"เปล่าตะกละ.. เขาเรียกหิว"
"อย่างนายก็หิวตลอดเวลานั้นแหละ.." หญิงสาวพูดก่อนจะตักข้าวต้มร้อนๆเข้าปาก
"ฉันไปล่ะ มีธุระนิดหน่อย"
"แล้วนายไม่ล้างจานก่อนหรอ?" ออโร
"ไว้เดี๋ยวคราวหน้าจะล้างให้ ฮ่า ๆ"
"ให้ตายสิ!" ออโร
"ไปล่ะ ราตรีสวัสดิ์ล่วงหน้า" เคลล์บอกพร้อมยกมือโบกลา
"บ้าเอ้ย! " ออโรบ่นกับตัวเอง มองภาพที่เคลล์เดินไปก่อนจะปิดประตูเสียงดัง


โพสต์ 2012-12-5 17:13:44 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ณ คฤหาสน์สำหรับผู้วิเศษ

หลังจากรับประทานอาหารเสร็จแล้วเควสธีร่าก็เดินไปพักผ่อนหย่อนใจ
เควสธีร่าเดินทอดน่องไปเรื่อย ๆ จนถึงแถวสนามบาสเกตบอล ที่ติดกับสระว่ายน้ำ

สนามบาสเกตบอล

มีเด็กผู้ชายคนนึงกำลังชู้ตบาสลงห่วง แต่ลูกบาสยังไม่ลง มันยังคงหมุนรอบห่วงอยู่อย่างงั้น
"ฮ่าฮ่า" เควสธีร่าที่ยืนอยู่ข้างสนามบาสเผลอหัวเราะเสียงดัง ทำให้เด็กผู้ชายในสนามหันมามอง
' ฟุ้บ ' ทันใดนั้นลูกบาสร่วงลงกลางห่วงพอดีเป๊ะ
"อ้ะนั้น ลงไปแล้ว" เควสร้องบอกแต่ฟาเรลอดเห็นช๊อตเด็ดอันสวยงามของฝีมือตัวเองซะแล้ว
" ... " ฟาเรล
"อ๋อ พอดีแบบว่าฉันว่างน่ะ เลยจะมาออกกำลังกายสักหน่อย"
" ... "ฟาเรล
"เล่นด้วยได้ไหม"เควสยื่นคำขอ
" ... "
"อย่าดูถูกฝีมือฉันสิ"เควสยิ้มอย่างมีเลศนัย
" ... " ฟาเรล
เควสธีร่าไม่รอช้า วิ่งตรงเข้าไปแย่งลูกบาสในมือของเด็กชายที่ตัวเล็กกว่า
แน่นอน ! เขาได้เปรียบเพราะพื้นที่ช่องว่างระหวา่งมือเขาถึงพื้นอยู่ในช่วงที่สั้นจึงทำให้เลี้ยงลูกหลบหลีกอย่างรวดเร็ว
เควสธีร่ายังไม่ยอมลดละ วิ่งตามเด็กหนุ่มคนนั้นไปเพื่อแย่งชิงลูกบาส แต่แย่งเท่าไหร่ก็ไม่สำเร็จ
"แฮ่ก  ๆ"เสียงเควสธีร่าหอบดังออกมา
" .. "ฟาเรลเดินเข้ามาใกล้ ๆ
"ยังไม่เหนื่อยสักหน่อย แค่รู้สึกว่า...เอาน่ะ ฉันไม่ยอมหรอก" เควสไม่รู้จะแถไปทางไหน
" .. "ฟาเรล
"ฉันยังไม่แก่นะเด็กบ้า" เควสธีร่าใช้จังหวะที่ฟาเรลเข้ามาใก้ลแล้วเผลอแย่งลูกบาส
แต่ ! ผิดจังหวะ เควสธีร่าสะดุดขาตัวเองล้มลง มือของเควสไปคว้ามือของฟาเรลทำให้ฉุดลงไปด้วยกันทั้งคู่ เฟอะฟะเหลือขนาด
ใบหน้าของฟาเรลและเควสธีร่าเกือบจะประชิดกันอยู่แล้ว จู่ ๆ หน้าของเควสก็แดงขึ้นมา
" .. "ฟาเรล
"ไม่เป็นไร ๆ สบายมาก"เควสธีร่าพยุงตัวเองขึ้นยืน แต่ก็ยืนไม่ได้
" .. "ฟาเรล
"ไม่เจ็บเท่าไหร่ เท้าชา ๆ สงสัยมันแพลงล้ะมั้ง"เควสตอบแต่ไม่สบตา
" .. " ฟาเรลอาสาไปส่งที่ห้อง น่านไงนั่นไงน่านนไง
"นายเข้าหอหญิงได้หรอ" เควสถามเพราะเธอไม่รู้
" .. "ฟาเรล
ฟาเรลเดินยันเควสไม่ให้ล้มเพราะเควสสูงกว่า มันจึงดูเก้งก้างยังไงพิกล

หอพักหญิง ห้อง 208

" อโลโมโฮร่า " เควสธีร่ายคาถา ฟาเรลใช้มืออีกข้างที่ว่างเปิดประตูเข้าไป
ฟาเรลประคองเควสไปนั่งที่เก้าอี้
"ขอบใจมากนะฟาเรล"
" .. "ฟาเรล
"ไม่น่าเชื่อว่าเด็กตัวเล็กอย่างเธอจะพึ่งพาได้"เควสแอบกวนส้นเล็กน้อย
" .. "ฟาเรล
"ฉันก็อยากจะเป็นเจ้าบ้านที่ดีนะแต่เผอิญขาฉันแพลงอยู่เลยไม่รู้จะลุกไปหยิบเครื่องดื่มมาให้ยังไง"
" .. "
"คาถา ..งั้นหรอ ? ฉันเกรงว่าจะลอยมาไม่ถึงตรงนี้ล้ะสิ ฮร่าา "เควสระเบิดหัวเราะออกมา
" .. "ฟาเรล
"งั้นไว้คราวหน้านะ"เควสส่งยิ้ม
" .. "ฟาเรล
"กล่องยาอยู่บนหลังตู้เสื้อผ้าน่ะ ทำไมหรอ ?? นายเป็นแผลหรอ"เควสถามด้วยความเป็นห่วง
" .. "ฟาเรล
"บ้า ! นายจะมาทาทำไมล้ะ ไม่เอาแค่นี้ฉันก็เกรงใจจะแย่แล้ว"
" .. "ฟาเรล
"ไม่เอ๊า !"เควสธีร่าดื้อ
ฟาเรลไม่ฟังเสียงเดินไปลากเก้าอี้อีกตัวนึงเพื่อปืนขึ้นไปหยิบกล่องยาที่หลังตู้ ฟาเรลเขย่งแล้วเขย่งอีก
"คิกคิก"เควสขำเบาเบา
" .. "ฟาเรล
"อ้ะ เปล่าฉันขำ ยุงบินผ่าน" ยุงบินผ่าน~
ฟาเรลได้ยามาแล้วนวดที่ข้อเท้าเบา ๆ ให้เธอ เควสก้มลงมองตาม
" อ๊าย !"เควสร้อง
" .. "ฟาเรลถามด้วยความตกใจ
"มดกัดอ้ะที่หลังอ้ะ"เควสธีร่าเื้อื้อมมือไปเกา
" .. "ฟาเรล
"นายว่าใครเดี๋ยวเหอะ" ฟาเรลทายาจนเสร็จ เขาลุกขึ้นไปเก็บของไว้ที่เดิม ฟาเรลเดินกลับมาแล้วพูดว่า
"...." ฟาเรล

เควสธีร่าได้แต่นั่งยิ้ม..




โพสต์ 2012-12-5 19:01:49 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Seamusfinnigan เมื่อ 2012-12-5 19:02

ณ คฤหาสน์สำหรับผู้วิเศษ { สนามบาสเกตบอล }.

เสียงของลูกบาสกระทบพื้นของสนามอย่างเป็นจังหวะ และไม่มีเสียงใดดังรบกวนสมาธิของเด็กหนุ่มที่กำลังเลี้ยงลูกบาสอยู่
ครั้งแล้วครั้งเล่าที่เขาพยายามชู้ตลูกบาสให้ลงห่วงแต่มันก็ไม่ลงสักที ..
"ฮ่าฮ่า" เสียงหัวเราะของใครคนนึงดังขึ้น ทำให้เขาต้องหันไปมองทางต้นเสียงนั้น ในขณะที่เขากำลังชู้ตบาสพอดี
' ฟุ้บ ' ทันใดนั้นลูกบาสตกลงกลางห่วงพอดี
"อ้ะนั้น ลงไปแล้ว" เธอร้องบอกแต่เขาไม่ทันเห็นตอนที่ลูกบาสกำลังลงห่วงอย่างสวยงาม
"นี่เธอมาทำอะไรที่นี่น่ะ ?" ฟาเรลเอ่ยถาม
"อ๋อ พอดีแบบว่าฉันว่างน่ะ เลยจะมาออกกำลังกายสักหน่อย"เธอตอบ
"..." ฟาเรลไม่ตอบเธอ
"เล่นด้วยได้ไหม"เควสยื่นคำขอให้กับฟาเรล
"อย่างเธอเนี่ยนะ ?"
"อย่าดูถูกฝีมือฉันสิ"เธอยิ้มให้อย่างมีเลศนัย
"ก็ลองดู.. " ฟาเรล
ทันใดนั้นเธอไม่รอช้ารีบวิ่งเข้ามาแย่งลูกบาสของฟาเรล ตัวของเด็กหนุ่มเขาได้เปรียบหลบหลีกเธออย่างว่องไว
แต่เธอก็ยังไม่ยอมลดละความพยายามที่จะแย่งลูกบาสไป แต่แย่งโดยวิธีไหนก็ไม่สำเร็จเสียที
"แฮ่ก  ๆ"เสียงเควสธีร่าเธอหอบดัง
"เหนื่อยเหรอ ?"ฟาเรลเดินเข้าไปใกล้ๆกับเธอ
"ยังไม่เหนื่อยสักหน่อย แค่รู้สึกว่า...เอาน่ะ ฉันไม่ยอมหรอก" เควสเอ่ยกับฟาเรล
"ก็แก่แล้วไง"ฟาเรลเอ่ยอย่างกวนประสาท และเดินเข้าไปหาเธอ
"ฉันยังไม่แก่นะเด็กบ้า" เควสธีร่าเธอใช้จังหวะนี้เพื่อที่ฟาเรลเข้าไปใกล้ๆแล้วเผลอแย่งลูกบาส
แต่ ! เธอกลับสะดุดขาตัวเอง ทำให้มือของเธอรีบคว้ามือของฟาเรลไว้และล้มลงไปด้วยกันทั้งคู่
ใบหน้าของเธอใกล้กับใบหน้าของเขามากเหลือเกิน ฟาเรลสังเกตเห็นสีหน้าของเธอค่อยๆเปลี่ยนสี
"เธอ..เป็นอะไรหรือเปล่า ?" ฟาเรลเอ่ย และลุกขึ้น
"ไม่เป็นไร ๆ สบายมาก"เควสธีร่าเอ่ยและพยุงตัวเองขึ้นยืน แต่ก็ดูเหมือนเธอจะยืนไม่ได้
"เจ็บไหม ..?" ฟาเรลถาม
"ไม่เจ็บเท่าไหร่ เท้าชา ๆ สงสัยมันแพลงล้ะมั้ง" เควสตอบแต่เธอไม่สบตาฟาเรล
"ให้ฉันไปส่งไหม ?" ฟาเรลอาสาไปส่งเธอที่ห้องพัก
"นายเข้าหอหญิงได้หรอ" เควสเอ่ยถาม
" ... " ฟาเรลไม่ตอบแต่พยักหน้าให้เธอ
ฟาเรลเดินยันเธอไม่ให้ล้มเพราะความที่ว่าเควสธีร่าสูงกว่าเขา มันจึงดูแปลกๆ

ณ หอพักหญิง ห้อง 208

" อโลโมโฮร่า " เควสธีเธอร่ายคาถาออกมา ฟาเรลจึงใช้มืออีกข้างที่ว่างเปิดประตูเข้าไป
เขาจึงประคองเควสไปนั่งที่เก้าอี้ในห้องพัก
"ขอบใจมากนะฟาเรล"
" ... " ฟาเรลยิ้มรับคำขอบคุณนั้นจากเธอ
"ไม่น่าเชื่อว่าเด็กตัวเล็กอย่างเธอจะพึ่งพาได้"เควสแอบกวนส้นเล็กน้อย
"หึ .. ฉันหิวน้ำจัง" ฟาเรลเอ่ยและมองไปรอบๆ
"ฉันก็อยากจะเป็นเจ้าบ้านที่ดีนะแต่เผอิญขาฉันแพลงอยู่เลยไม่รู้จะลุกไปหยิบเครื่องดื่มมาให้ยังไง"
"ใช้คาถาสิ" ฟาเรลเอ่ยและมองหน้าเธอ
"คาถา ..งั้นหรอ ? ฉันเกรงว่าจะลอยมาไม่ถึงตรงนี้ล้ะสิ ฮร่าา "เควสธีร่าเธอหัวเราะออกมา
"ฮ่าๆๆๆ"ฟาเรลหัวเราะคำที่เธอพูดออกมา
"งั้นไว้คราวหน้านะ"เควสส่งยิ้มให้ฟาเรล
"เธอมีกล่องยาไหม ?" ฟาเรลถามและหันไปมองหน้าเธอ
"กล่องยาอยู่บนหลังตู้เสื้อผ้าน่ะ ทำไมหรอ ?? นายเป็นแผลหรอ"เควสตอบและถามกลับมาดูเหมือนจะเป็นห่วง
"เปล่าหรอก ก็เอามาทาให้เธอนั่นแหล่ะ" ฟาเรลตอบกลับ
"บ้า ! นายจะมาทาทำไมล้ะ ไม่เอาแค่นี้ฉันก็เกรงใจจะแย่แล้ว"
"ไม่ต้องเกรงใจหรอก เดี๋ยวฉันทาให้"
"ไม่เอ๊า !"เควสธีร่ายังดื้อ
ฟาเรลไม่ฟังเสียงของเธอเขาเดินไปลากเก้าอี้เพื่อปืนขึ้นไปหยิบกล่องยาที่หลังตู้ ฟาเรลเขย่งเท้าแล้วเขย่งอีกให้หยิบกล่องยาได้
"คิกคิก"เควสธีร่าขำเบาเบา
"นี่เธอ ขำอะไรน่ะ ?" ฟาเรลหยุดเขย่งแล้วหันมาถามเธอ
"อ้ะ เปล่าฉันขำ ยุงบินผ่าน" แถจังง
สักพักฟาเรลได้ยามา แล้วนวดที่ข้อเท้าของเธออย่างเบา ๆ และสังเกตว่าเธอก้มลงมองตาม
" อ๊าย !" เควสร้องออกมา
"เป็นอะไร ?! เจ็บเหรอ ?!" ฟาเรลถามเธอด้วยความตกใจ
"มดกัดอ้ะที่หลังอ้ะ"เควสธีร่าเอ่ยและเอื้อมมือไปเกาที่หลัง
"ยัยนี่..ตลกชะมัด" ฟาเรลพรึมพรำและหัวเราะเบา ๆเพื่อไม่ให้เธอได้ยิน
"นายว่าใครเดี๋ยวเหอะ" ฟาเรลทายาให้เธอจนเสร็จ เขาลุกขึ้นไปเก็บของไว้ที่เดิม ฟาเรลเดินกลับมาแล้วพูดว่า
"ไม่ต้องรู้หรอกน่า ไว้ฉันจะมาทายาให้เธอใหม่นะ ดูแลตัวเองให้ดีๆนะ ฉะ ..ฉัน ...เป็นห่วง" ฟาเรลเอ่ยกับเธออย่างเขินอายและเดินออกจากห้องนั้นไปพร้อมกับรอยยิ้ม

ดูแลตัวเองดีๆล่ะยัยผมแดง .. เขาพรึมพรำเบาๆที่หน้าห้องของเธอและเดินจากไป..


แสดงความคิดเห็น

อุ้ย ตายยยน่ารัก -//-  โพสต์ 2012-12-5 19:23
โพสต์ 2012-12-5 21:00:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
หอพักหญิง ห้อง 208

เควสธีร่าลากสังขารตัวเองพร้อมกับเก้าอี้ไม้ไปใกล้ ๆ กับหน้าต่าง
เธอต้องเอาเท้าดันระหว่างตัวเองกับขอบ ๆ เตียงเพื่อเคลื่อนย้ายตัวเอง
โชคดีที่เธอค่อนข้างจะตัวเล็กเลยทำให้ไม่ลำบากมากนัก
เพื่อลดกระกระทบกระเทือนเท้าข้างที่แพลงจึงเควสธีร่ากระโดดกระต่ายขาเดียวไปคว้าหนังสือที่หัวเตียงมาอ่าน
เธอกระโดดกลับมานั่งที่เก้าอี้ตัวเดิม พร้อมกับเปิดโคมไฟที่โต๊ะ
แสงจันทร์จากข้างนอกสวยงามมาก ถ้าเธอเท้าไม่แพลงก็กะจะออกไปเดินเล่นซักหน่อย เฮ้อออ

' ก๊อก ๆ '
เสียงมือทีกระทบกับประตูดังขึ้นท่ามกลางความมืด ตรงจุดนั้นเธอไม่ได้เปิดไฟ
เควสธีร่ามองไปทางต้นเสียง "นั่นใครคะ ?" เควสตะโกนกลับออกไป
' ก๊อก ๆ '
เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง "นั่นใครน่ะ ??" เควสพูดออกไปอีกในมือกระชับไม้กายสิทธิ์ไว้กับตัว
"..."เซน
"เซน"เธอพึมพำ "เปิดเข้ามาได้เลยจ้ะ พี่ยังไม่ได้ล๊อค"เควสตะโกนออกไป
"..."เซน
"ว่าไงจ้ะ น้องเซน"
"..."เซน
"อืมวานเปิดไฟทั้งห้องทีได้ไหมอ้ะ ขาพี่เจ็บมากเลยเดินไปลำบาก"
"..."เซน
"อ๋อพอดีไปเล่นบาสตอนเย็น ๆ น้ะ แล้วเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย"เควสยิ้มเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ตอนนั้น
"..."เซน
"ไม่เป็นไรมากหรอกจ้าเดี๋ยวก็หายแล้ว"เควสอมยิ้มกับคำพูดของเซน
' จ๊อกๆ ' เสียงท้องของเควสธีร่าร้องดังออกมา ขัดจังหวะการสนทนา
"อุ้ยตายแล้ว พี่นี่น่าเกลียดจังเลย"เควสยิ้มแหย ๆ ด้วยความอาย
"..."เซน
"เอิ่ม แหม ก็หิวนิดนึงแหล้ะ จากตอนเย็น ๆ ก็ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย"
".."เซน
"มันจะดีหรอจ้ะ" เควสถามแต่ในใจเธอหิวมากเลย
".."เซน
"โอเคจ้ะ พี่จะรอ"
เซน หรือ ออโร หายไปสักพักหนึ่งก็กลับมาพร้อมกับข้าวต้มถ้วยหนึ่งในมือ กลิ่นหอมฉุยโชยมาแต่ไกล
"โอ้ววว ทำเองหรือป่าวเนี่ยหอมมากเลย" เควสธีร่ามองถ้วยแบบไม่คลาดสายตา
".."เซน
"งั้นพี่ทานละน้าา"เควสธีร่าลากเสียงยาว
".."เซน
"จ้า" เควสธีร่ายิ้มพร้อมกับเป่าข้าวต้มเพื่อคลายความร้อน ใช้เวลาไม่นานก็หมดซะแล้ว เซนส่งน้ำที่เธอถือในมือให้เควสธีร่า
"แหม ขอบใจจ้ะ ดูแลพี่ดีจังเลย"
".."เซน
"รอขาพี่หายเดี๋ยวจะพาไปเที่ยวสวนสนุกนะ"เธอยิ้มให้เด็กสาว
".."เซน
เราสองคนคุยกันเรื่องผู้หญิง ๆ สักพักหนึ่ง เซนก็ขอตัวกลับ
".."เซน
"ขอบใจมากนะที่วันนี้แวะมาหาพี่ไม่งั้น พี่หิวตายคาห้องแน่เลย ฮ่า ๆ"เควสพูดแนวหยอก ๆ
".."เซน
"ราตรีสวัสดิ์เช่นกันจ้ะ พี่คงไปส่งไม่ได้น้า"เควสพูดด้วยเสียงเกรงใจ
".."เซน
เธอโบกมือบ๊ายบายเด็กสาวเธอเดินออกจากห้องไปพร้อมกับถ้วยข้าวต้มที่ว่างเปล่าเพราะเควสธีร่า
โพสต์ 2012-12-9 15:42:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
..ออโรกลับจากเดินเล่นด้านล่าง เธอคิดได้ว่ารุ่นพี่ที่เธอรู้จักก็พักอยู่ที่นี่เหมือนกัน ?ลองแวะไปเยี่ยมสักหน่อย?  เธอคิดในใจก่อนจะเดินไปหยุดตรงหน้าห้อง
' ก๊อก ๆ '
"นั่นใครคะ ?" เสียงตะโกนดังมาจากข้างใน
' ก๊อก ๆ '
"นั่นใครน่ะ ??"
?เซนเองค่ะ? เธอตะโกนตอบกลับไป
"เซน"
"เปิดเข้ามาได้เลยจ้ะ พี่ยังไม่ได้ล๊อค"
เด็กสาวเปิดประตูเข้าไปก่อนจะกล่าวคำทักทาย..
?สวัสดีค่ะ รุ่นพี่?
"ว่าไงจ้ะ น้องเซน"
?แวะมาทักทายนะค่ะ? เซนพูดก่อนจำพยายามเดินเข้ามาเพราะไฟในห้องแทบไม่ได้เปิด
"อืมวานเปิดไฟทั้งห้องทีได้ไหมอ้ะ ขาพี่เจ็บมากเลยเดินไปลำบาก"
?ไปโดนอะไรมาค่ะ?? เด็กสาวถามพร้อมกับเปิดไฟ
"อ๋อพอดีไปเล่นบาสตอนเย็น ๆ น้ะ แล้วเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย"
?แล้วเป็นอะไรมากมั้ย??
"ไม่เป็นไรมากหรอกจ้าเดี๋ยวก็หายแล้ว" เควส
' จ๊อกๆ ' เสียงท้องของเควสธีร่าร้องดังออกมา
"อุ้ยตายแล้ว พี่นี่น่าเกลียดจังเลย"
?รุ่นพี่หิวเหรอค่ะ ? ท่าทางเหมือนไม่ได้กินอะไรเลย เซนทำอะไรให้ทานเอาไหม??
"มันจะดีหรอจ้ะ" เควส
?ดีค่ะ?
"โอเคจ้ะ พี่จะรอ"
..ออโรเดินออกจากห้องก่อนจะกลับห้องของตัวเองก่อนจะเริ่มทำอาหารง่ายๆอย่าง ?ข้าวต้ม? ไม่นานนักเธอก็กลับมาห้องเดิมพร้อมกับข้าวต้มหนึ่งชาม
"โอ้ววว ทำเองหรือป่าวเนี่ยหอมมากเลย" เควสธีร่ามองถ้วยแบบไม่คลาดสายตา
?ทำเองค่ะ รุ่นพี่ลองทานสิ?
"งั้นพี่ทานละน้าา" เควส
?ระวังร้อนนะ..?
"จ้า"
ผ่านไปไม่นาน ..
..เด็กสาวมองรุ่นพี่ทานอาหารตรงหน้า ข้าวต้มร้อนๆหมดไปอย่างรวดเร็ว เธอส่งแก้วน้ำให้
"แหม ขอบใจจ้ะ ดูแลพี่ดีจังเลย"
?ก็รอขอตอบแทนอยู่ค่ะ?
"รอขาพี่หายเดี๋ยวจะพาไปเที่ยวสวนสนุกนะ"
?ได้ค่ะ?
เราสองคนคุยกันเรื่องผู้หญิง ๆ สักพักหนึ่ง เซนก็ขอตัวกลับ

?เซนว่ามันดึกแล้ว ขอตัวก่อนนะค่ะ?
"ขอบใจมากนะที่วันนี้แวะมาหาพี่ไม่งั้น พี่หิวตายคาห้องแน่เลย ฮ่า ๆ"
?ไม่เป็นไรค่ะ ราตรีสวัสดิ์?
"ราตรีสวัสดิ์เช่นกันจ้ะ พี่คงไปส่งไม่ได้น้า"
?ขอตัวนะค่ะ? เด็กสาวพูดพร้อมยกชามข้าวที่เธอถือมาออกจากห้อง ก่อนจะเดินกลับที่พักของตัวเอง
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|Mobile|Archiver|HOGWARTS THAI  

GMT+7, 2019-12-12 00:32 , Processed in 0.120526 second(s), 127 queries , Gzip On.

Powered by Discuz! X3.2 R20160601, Rev.48

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้