Magic World of HOGWARTS THAI

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
ดู: 5969|ตอบกลับ: 29

{RPG} คอฟฟี่ช็อปสตาร์บัคส์

[คัดลอกลิงก์]
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zennita เมื่อ 2017-2-24 16:27


Starbucks Coffee




ที่นี่คืออีกสาขาหนึ่งของร้านกาแฟสตาร์บัคส์อันเลื่องชื่อ ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากสถานีรถไฟใต้ดินมากนัก
มันคือคอฟฟี่ช้อปขนาดใหญ่ที่เปิดต้อนรับลูกค้าทุกเพศทุกวัย แต่กลุ่มคนที่นิยมมานั่งดื่มกาแฟกันมากที่สุด
คือกลุ่มคนวัยทำงาน และกลุ่มนักศึกษามหาลัยย่านใกล้เรือนเคียง



ถึงแม้ว่าร้านกาแฟสตาร์บัคส์จะเป็นร้านของผู้ไม่มีเวทมนตร์
ก็ใช่ว่าจะมีแต่มักเกิ้ลที่เป็นลูกค้าของร้านนี้ เพียงแต่พวกเขาไม่รู้เท่านั้นเอง...





ข้อบังคับสำหรับ RPG นี้ (โปรดอ่านและปฏิบัติตาม)


  • ต้องเคารพและปฏิบัติตามกฎระเบียบของ RPG ของโลกเวทมนตร์ทุกข้อ
  • ห้ามก่อความวุ่นวาย ความไม่สงบใดๆ ในพื้นที่นี้โดยเด็ดขาด
  • คอฟฟี่ช็อปสตาร์บัคส์เป็นสถานที่ของมักเกิ้ล จึงไม่อนุญาตให้เสกเวทมนตร์คาถาภายในร้านโดยเด็ดขาด






โพสต์ 2014-2-15 22:55:42 | ดูโพสต์ทั้งหมด
     หญิงสาวผมสีน้ำตาช็อคโกแลต สวมแว่นกันแดดสีชา กำลังนั่งอ่านนิตยสารวัยรุ่นของมักเกิ้ล ที่มีรูปเธอขึ้นปก และรวบรวมไปด้วยประวัติของเธอ ลักษณะนิสัย ความชอบต่างๆ บลาๆๆ
     "กรีนที ลาเต้ แปร้บคาปูชิโน ชาเลต เอเวอร์เลตค่ะคุณโจนส์" พนักงานสตาบัคส์สาวพูดกับเธอ พร้อมกับนำเครื่องดื่มโปรดของเธอมาเสิร์ฟให้
     "ขอบใจจะ ขอเค้กเรดเวลเว็ต ชิ้นนึงนะ"เรเนสเม่บอกกับพนักงานโดยที่สายตาก็ยังคงจ้องอยู่กับนิตยสารเล่มนั้นต่อไป
      "ค่ะ" พนักงานสาวรับออเดอร์ก่อนจะเดินกลับไปยังเคาท์เตอร์เพื่อเตรียมอาหาร
       สตาบัคส์เป็นร้านกาแฟร้านโปรดของเธอเลย เพราะมีบรรยากาศดี พนักงานก็บริการดีแถมอาหารยังมีคุณภาพและรสชาติดีอีกเช่นกัน
      "เมื่อไหร่จะมานะ" เรเนสเม่บ่นอุบอิบก่อนจะวางนิตยสารลงและหยิบกรีนทีขึ้นมาดื่ม
      "................." เซีย
      "อ่าวว มาแล้วหรอเซีย" วันนี้สตาเซียมาในลุคที่ดูเรียบร้อยแปลกตาไป
      "เค้กค่ะ คุณโจนส์" พอดีกับที่สตาเซียมาพนักงานก็นำอาหารมาเสิร์ฟให้
       "ขอบใจจะ เซียสั่งอะไรทานก่อนไหม" เรเนสเม่หันไปพูดกับสตาเซีย
        "................." เซีย
        "ค่ะ" พนักงานสาวรับออเดอร์อีกครั้งก่อนจะเดินกลับไป
        "แล้วช่วงนี้เป็นไงบ้างเซีย" เรเนสเม่ถามหลังจากที่ไม่ได้เจอได้พูดคุยกันนาน เพราะต่างคนงานก็ต่างยุ่ง
        "................." เซีย
        "เรสก็สบายดี" เรเนสเม่ตอบ
        "........……..." เซีย
        "อ๋ออ เกือบลืมแหนะ คือ ตอนนี้เพื่อนที่เรสรู้จักหนะเป็นผู้กำกับอยู่แล้วเค้ากำลังหานางเอกเอ็มวีที่หน้าตาและการแต่งตัวดูน่ารักๆ เรสเลยลองมาชวนเซียดูเผื่อเซียจะสนใจ" เรเนสเม่พูดอย่างตื่นเต้น
         ".................." เซีย

--------------------------------------------------------------------
ประเดิมเย้ นี่มันร้านโปรดดดดด ><
พี่นิดลากต่อด้วยนะฮ้าาาฟฟฟฟนึกไม่ออกละ555555

แสดงความคิดเห็น

5555555 ชอบบบมากกกเว่อร์ค้าา >< รักฝุดๆ มันคือร้านประจำค่ะ5555  โพสต์ 2014-3-16 21:53
กะอยู่แล้วว่ามิ้นท์ต้องชอบ 555  โพสต์ 2014-2-17 22:06
โพสต์ 2014-2-15 23:34:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด
จ้อก แจ้ก  จ้อก แจ้ก
   เสียงผู้คนที่ดัง และนั่งเต็มร้าน ร้านสตาร์บัคส์แห่งนี้ เป็นที่รู้กันว่า เครื่องดื่มและขนมหวานอร่อยไม่แพ้ที่ไหน เป็นที่นิยมในหมู่นักศึกษา และวัยทำงานเป็นอย่างมาก  วันนี้สตาเซียในชุดเดรสยาว สบายๆ ก็ได้มาที่ร้านนี้ตามการนัดเจอของเพื่อนสาวคนสนิทเช่นเคย
   ในหมู่ผู้คนมากมาย ไม่ยากนักที่จะสังเกตเห็นนางแบบที่โด่งในโลกมักเกิ้ลคนนั้น เรเนสเม่ โจนส์ เมื่อสตาเซียเห็นก็ได้เดินไปหาทันที  แล้วเมื่อมาถึงโต๊ะก็ได้มายินเสียงบ่น ก่อนที่จะยกเครื่องดื่มพอดี
      "เมื่อไหร่จะมานะ"
      "มาแล้วจ้ะ นางแบบขี้บ่น" สตาเซียประชดเล่นๆตามประสา ก่อนที่จะนั่งลงตรงข้ามกับเรสเม่
      "อ่าวว มาแล้วหรอเซีย" เรสเม่ตอบกลับ
      "เค้กค่ะ คุณโจนส์" พอดีกับที่สตาเซียมาพนักงานก็นำอาหารมาเสิร์ฟให้พอดี
      "ขอบใจจะ เซียสั่งอะไรทานก่อนไหม" เรเนสเม่หันมาพูดกับสตาเซีย
      "อืม... โกโก้ร้อน กับ เค้กมูสกรีนทีค่ะ" สตาเซียหันไปสั่งพนักงาน
      "ค่ะ" พนักงานสาวรับออเดอร์อีกครั้งก่อนจะเดินกลับไป
      "แล้วช่วงนี้เป็นไงบ้างเซีย" เรเนสเม่ถามหลังจากที่พนักงานเดินจากไป
      "ก็นะ ยุ่งสุดๆ ปัญหาเข้ามาไม่เว้นแต่ละวัน " สตาเซียพูดพร้อมถอนหายใจ "แล้วเรสล่ะ เป็นไงบ้าง"
      "เรสก็สบายดี" เรเนสเม่ตอบ
      "แล้ว วันนี้ที่นัดมามีอะไรเหรอ" สตาเซียถามถึงสาเหตุที่เจอกันวันนี้
       "อ๋ออ เกือบลืมแหนะ คือ ตอนนี้เพื่อนที่เรสรู้จักหนะเป็นผู้กำกับอยู่แล้วเค้ากำลังหานางเอกเอ็มวีที่หน้าตาและการแต่งตัวดูน่ารักๆ เรสเลยลองมาชวนเซียดูเผื่อเซียจะสนใจ" เรเนสเม่พูดอย่างตื่นเต้น
       "หือ! อะไรนะ! " สตาเซียตอบกลับด้วยความตกใจ
       "................." เรส
       "เรสคิดว่าเซียทำได้เหรอ"สตาเซียถามเพื่อนตนเองกลับ
       "................." เรส
       "ทำเหมือนไม่รู้จักกัน คำตอบก็รู้อยู่แล้ว"สตาเซียเป็นหญิงสาวที่สนุกสนาน ร่าเริงก็จริง แต่ก็ขี้อายมากในการแสดงออก
       "................." เรส
       "ไม่มีทาง!" สตาเซียตอบกลับอย่างเด็ดขาด
       "................." เรส
       "ไม่ได้ขึ้่นเสียงสักหน่อยเรส อีกอย่าง งานของเซียก็ยุ่งจนไม่มีเวลาพัก จะเอาเวลาที่ไหนไปทำงานแบบนั้น" สตาเซียให้เหตุผล แต่ดูเหมือนว่า เรสจะไม่นอมง่ายๆ
       "................." เรส
       "คำตอบก็คือ ไม่ จ้ะ" สตาเซียตอบ อย่างไม่ต้องคิดอีกครั้ง
       "................." เรส
       "โกโก้ร้อน และเค้กมาแล้วค่ะ" พนักงานมาได้จังหวะพอดี
       "ค่ะ ขอบคุณค่ะ" สตาเซียยกแก้วโกโก้ร้อนขึ้นดื่ม พร้อมกับบอกว่า "เฮ้ออ รู้สึกผ่อนคลาย"  
       "................." เรส
       "ของหวานทำให้เราหายเครียดได้จริงๆ"แล้วสตาเซียก็ตักเค้กเข้าปากเป็นลำดับต่อไป
       "................." เรส

 เจ้าของ| โพสต์ 2014-2-16 17:20:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด

........คอฟฟี่ช็อปสตาร์บัคส์เป็นร้านกาแฟเปิดใหม่บนถนนชาริงครอส มันจึงเป็นเรื่องปกติหากลูกค้าจะแน่นเต็มร้านขนาดนี้ ลีเฟย์ไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมสตาร์บัคส์ถึงขึ้นชื่อว่าเป็นร้านกาแฟอันดับหนึ่งของโลก เพราะการตกแต่งร้านที่ดูโก้เก๋คลาสสิค เพราะรสชาติหอมมันหวานของกาแฟ หรือเพราะว่ามันมีสาขาเป็นหมื่นๆ สาขาทั่วโลกกันแน่

........วันนี้เป็นวันที่ลีเฟย์ได้พักผ่อน หลังจากตรากตรำกับการทำงานในฐานะมือปราบมารมานานนับเดือน เมื่อสัปดาห์ก่อน ลีเฟย์ได้รับแจ้งข่าวจากโรงพยาบาลว่าชายแก่น่าสงสัยคนนั้นหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย เขาไม่ได้โผล่มาที่โรงพยาบาลอีกเลยแม้แต่ครั้งเดียว ซึ่งควรจะเป็นข่าวดีสำหรับเธอ ถึงแม้ว่าเขาจะพร่ำบอกว่าเขากำลังตามหามนุษย์ผู้มีใจประเสริฐ แต่ลีเฟย์ก็ยังอดกังวลไม่ได้ ว่าเขาอาจจะมีจุดประสงค์มากกว่านั้น ไม่ว่ามันจะดีหรือร้าย เธอก็พร้อมจะเตรียมตัวรับมือกับสิ่งไม่คาดฝันทุกเมื่อ

........ลีเฟย์ส่งแยมโรลรสส้มชิ้นสุดท้ายเข้าปาก และดื่มกาแฟจนหมดถ้วย ถึงเธอจะไม่นิยมของต่างชาตินัก แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ารสชาติกลมกล่อมของกาแฟนี่ชักจะทำให้เธอติดอกติดใจขึ้นมาแล้วสิ


โพสต์ 2014-2-17 18:17:51 | ดูโพสต์ทั้งหมด
    ตอนนี้เรเนสเม่  โจนส์กำลังพยายามรบเร้าสตาเซียให้ไปเป็นนางเอกเอ็มวีของโลกมักเกิ้ล ซึ่งคุณก็ทายได้เลยว่าคำตอบจะเป็นยังไง ไม่สิอันที่จริงคุณจะรู้คำตอบตั้งแต่ถามด้วยซ้ำ ...
       "หือ! อะไรนะ! " เซียตอบกลับด้วยท่าทางตกใจ
       "ก็ไปถ่ายเอ็มวีไง ฮ่าๆ" เรเนสเม่ตอบกลับขำๆ
       "เรสคิดว่าเซียทำได้เหรอ" เซียถามกลับ
       "แหม ได้สิ เพื่อนเนสซะอย่าง เซียทำได้ตั้งหลายอย่างนะ แค่เล่นเอ็มวีเอง" เรเนสเม่ตอบคำถามอย่างมั่นใจ
       "ทำเหมือนไม่รู้จักกัน คำตอบก็รู้อยู่แล้ว" เซียตอบ
       "หน่าาานะ เซียยย" เรเนสเม่อ้อนเสียงยาว
       "ไม่มีทาง!" เซียตอบอย่างเด็ดขาด
       "เซียไม่เห็นต้องขึ้นเสียงเลย" เรเนสเม่ตอบนอยด์ๆ
       "ไม่ได้ขึ้นเสียงสักหน่อยเรส อีกอย่าง งานของเซียก็ยุ่งจนไม่มีเวลาพัก จะเอาเวลาที่ไหนไปทำงานแบบนั้น" สตาเซียให้เหตุผลกับเธอ เพราะเหตุผลนี้ทำให้เรเนสเม่เบ้ปากเบาๆ
       "เซียก็ เนสขอคำตอบอีกที" เรเนสเม่ถามย้ำ
       "คำตอบก็คือ ไม่ จ้ะ" สตาเซียตอบด้วยความรวดเร็วหรือจะเรียกว่าไม่ได้คิดเลยก็ได้
       "เซียย.." เรเนสเม่ไม่ทันจะพูดจบประโยคพนักงานสาวก็นำอาหารและเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ
       "โกโก้ร้อน และเค้กมาแล้วค่ะ"
       "ค่ะ ขอบคุณค่ะ" สตาเซียยกแก้วโกโก้ร้อนขึ้นดื่ม "เฮ้ออ รู้สึกผ่อนคลาย"  
       "เอ่อ...จ้ะ" เรเนสเม่หาประโยคพูดต่อไม่ได้
       "ของหวานทำให้เราหายเครียดได้จริงๆ"แล้วสตาเซียก็ตักเค้กเข้าปากเป็นลำดับต่อไป
       "อ่า.. เซีย เอาเป็นว่าเซียรับงานนะ" เรเนสเม่พูดตัดบทก่อนจะก้มดูนาฬิกา
        "............" เซีย
        "งั้นเนสให้เวลาเซียคิด1วันแล้วเนสจะมาเอาคำตอบนะ" เรเนสเม่พูดพร้อมกับเก็บข้าวของลงกระเป๋าชาแนลสีแดงของเธอ
        "............." เซีย
        "หน่า เซียกลับไปคิดให้ดีๆก่อนนะ เนสต้องไปละ
เดี๋ยวมีถ่ายละครต่อตอนสี่โมงเย็น" เรเนสเม่พูดพร้อมกับลุกขึ้น
        ".............." เซีย
        "ที่ไหน เวลาอะไร เดี๋ยวเนสจะบอกอีกทีนะ ไปละจ้าเพื่อนสาวแสนสวย" เรเนสเม่พูดตัดบทอีกครั้ง ก่อนจะยิ้มสวยๆให้เพื่อนและเดินออกไปจากโต๊ะและออกไปยังหน้าร้านพร้อมกับขึ้นรถปอเช่ร์สีแดงสด
         "ไปกองถ่าย" เรเนสเม่พูดกับคนขับก่อนที่รถจะเคลื่อนตัวออกไป
   
โพสต์ 2014-2-17 19:19:23 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย AlroViara เมื่อ 2014-2-17 19:19

        หลังจากตักเต้กเข้าปากไป เรสเม่ก็ยังไม่หยุดเซ้าซี้กับเรื่องงานของเธอ        "อ่า.. เซีย เอาเป็นว่าเซียรับงานนะ" เรสเม่พูด เหมือนมัดมือชกก่อนจะก้มดูนาฬิกา
        "ไม่ จ้ะ" สตาเซียตอบอย่างไม่ลังเลอีกครั้ง

        "งั้นเนสให้เวลาเซียคิด1วันแล้วเนสจะมาเอาคำตอบนะ" เรสเม่พูดพร้อมกับเก็บของ

        "เรส ไม่ๆ ยังไงก็ไม่" สตาเซีย เน้นคำ แต่เพื่อนสาวก็ไม่ฟัง

        "หน่า เซียกลับไปคิดให้ดีๆก่อนนะ เนสต้องไปละเดี๋ยวมีถ่ายละครต่อตอนสี่โมงเย็น" เรเนสเม่พูดพร้อมกับลุกขึ้น

        "เดี๋ยวสิ" สตาเซียกำลังจะพูดต่อ แต่ก็โดนขัดซะก่อน

        "ที่ไหน เวลาอะไร เดี๋ยวเนสจะบอกอีกทีนะ ไปละจ้าเพื่อนสาวแสนสวย" เรเนสเม่พูดตัดบทอีกครั้ง ก่อนจะหันมายิ้มให้แล้วเดินไป

        "เฮ้ออออ ยัยเรส เอาแต่ใจจริงๆ "สตาเซียยกโกโก้ขึ้นดื่ม พร้อมกับคิดในใจว่า "ยังไงคำตอบก็เหมือนเดิม"

โพสต์ 2014-5-10 15:47:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด
........ ท่ามกลางสภาพอากาศอันแสนร้อนระอุแสงแดดสว่างจ้าแผดเผาไปทั่วทุกสารทิศ คีแนนค่อยๆปาดเหงือบนใบหน้าคม เด็กหนุ่มเป่าปากอย่างเหนื่อยอ่อนก่อนผลักประตูกระจกเข้าไป ร้านคอฟฟี่ช็อปอันแสนโด่งดังของเหล่ามักเกิ้ล สตาร์บัคส์ เป็นจุดหมายปลายทางของเขาในวันนี้ คีแนนมองไปรอบๆตัว ความวุ่นวายย่อมๆเกิดขึ้นบริเวณหน้าเคาท์เตอร์ เมื่อมีสุภาพสตรีคนหนึ่งโวยวายอะไรบางอย่างกับพนักงานที่มีสีหน้าเจื๋อนสนิท ดูท่าทางการทะเลาะ หรือเอะอะโหวกเหวกในที่สาธารณะจะเป็นกิริยานิยมของเหล่ามักเกิ้ลในภูมิลำเนานี้ คีแนนจะต้องปรับตัวให้ชินในเร็ววัน ไม่เช่นนั้นคงจะต้องรู้สึกปวดหัวไปอีกนานเป็นแน่

........ Avalice C. Spenser
........ " อ้าว เอวาลิซ สวัสดีครับ " คีแนนทักเพื่อนจากบ้านฮัฟเฟิลพัฟด้วยสีหน้าตายด้าน ตามสไตล์ของบุคคลจืดจาง
........ Avalice C. Spenser
........ " กำลังคุยกับเอวาลิซยังไงละครับ " เด็กหนุ่มเอียงคอน้อยๆ มองหน้าร่างบางที่ดูจะหนักใจเพราะอะไรบางอย่าง " ว่าแต่เอวาลิซมาทำอะไรที่นี่ละครับ ปกติเห็นเก็บตัวอยู่แต่ในคฤหาสน์สเปนเซอร์ "
........ Avalice C. Spenser
........ " อ่า.. " คีแนนตอบรับ พร้อมกันไปสั่งเครื่องดื่มของตนเองกับพนักงาน " คาราเมล มัคคีอาโต้แก้วนึงครับ "
........ Avalice C. Spenser
โพสต์ 2014-5-10 23:11:09 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Jenevif เมื่อ 2014-5-10 23:18



{ ย้อนเวลา }

          " ไวท์ช็อค มอคค่า " เอวาลิซเอ่ยสั้นๆทันทีที่เดินมาถึงเคาท์เตอร์ ปรายตามองหญิงสาวข้างๆที่กำลังเล่นงานพนักงานของคอฟฟี่ช็อป ผู้คนที่นั่งอยู่แถวนั้นหันมามองราวกับว่ามันเป็นเรื่องน่าสนใจกว่ากลิ่นหอมของกาแฟตรงหน้า

          แต่ทว่าเธอกลับรู้สึกว่ามัน..

          น่ารำคาญ

          " อ้าว เอวาลิซ สวัสดีครับ "

          เด็กสาวละสายตาจากตรงนั้นแล้วหันไปหาร่างสูงที่เดินเข้ามา คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเมื่อรู้สึกคุ้นหน้าแต่นึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน เอวาลิสกอดอกมองอีกคน  

          " รู้รึเปล่าว่ากำลังคุยกับใครอยู่ " เธอเอ่ยปากถาม เพราะสีหน้าเรียบเฉยนั่นไม่ควรเกิดขึ้นบนใบหน้าของคนที่เพิ่งคุยกับเธอครั้งแรก ไม่ควรเลยสักนิด

          " กำลังคุยกับเอวาลิซยังไงละครับ " เขาถามแล้วเอียงคอเหมือนเด็ก ก่อนจะถามต่อ " ว่าแต่เอวาลิซมาทำอะไรที่นี่ละครับ ปกติเห็นเก็บตัวอยู่แต่ในคฤหาสน์สเปนเซอร์ "

          หมอนี่ใคร

          เวอร์เลนติโน่ ครูซตอบ ก่อนจะบอกชื่อเต็มพร้อมฝ่ายสังกัดเสร็จสรรพ อาแบดดอน คีแนน เวอร์เลนติโน่ ฝ่ายเทา

          ฝ่ายเทา ?  เด็กสาวทวน ก่อนยักไหล่ สงสัยคืนนี้ต้องกลับไปเช็คดูรายชื่อตระกูลที่สังกัดฝ่ายเทาสักหน่อยแล้ว

          " ฉันไม่ได้อยากอยู่ขลุกอยู่ในนั้นจนฮอกวอตส์เปิดเทอมอีกครั้งหรอกนะ "

          " อ่า.. " เด็กหนุ่มตอบรับเบาๆแล้วหันไปสั่งเครื่องดื่มกับพนักงานที่ยืนรอรับออเดอร์อยู่

          เอวาลิซละความสนใจจากเขา กวาดสายตามองไปรอบร้านเพื่อหาโต๊ะนั่งแต่ทว่ากลับเหลือว่างเพียงไม่กี่โต๊ะเนื่องจากคนที่เริ่มทยอยเข้ามาเรื่อยๆ เอวาลิซรู้สึกว่าตัวเองค่อนข้างคิดผิดที่่เลือกคอฟฟี่ช็อปที่เป็นนิยมของคนหมู่มาก สตาร์บัคแห่งนี้ถูกตกแต่งด้วยสไตล์คลาสสิคที่สมควรจะมีเพียงเสียงเพลงเปิดคลอเบาๆเท่านั้น หากแต่สิ่งที่เห็นตอนนี้กลับผิดถนัด

          ร่างบางเดินไปที่โต๊ะมุมด้านในสุดที่คนไม่พลุกพล่านนัก ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้สีเทา มือเล็กหยิบนิตยสารขึ้นมาเปิดดูผลงานของเหล่ามักเกิ้ลที่ใช้ชีวิตอยู่กับความหวือหวา ริมฝีปากชมพูพีชยกยิ้มขึ้นเมื่อเห็นภาพถ่ายของใครสักคนในนั้น ดูสวยสง่าแค่ตอนบนแคทวอล์คนั่นแหละ โดนเผาเมื่อไหร่ก็ไม่เหลืออะไรนอกจากเถ้ากระดูก.. มันก็ไม่ต่างจากคนอื่นนักหรอก

          ดวงตาสีฮาเซลตวัดมองคนที่เดินเข้ามานั่งตรงข้ามโดยไม่เอ่ยถามเธอที่มานั่งก่อนสักคำ แต่ก็ไม่พูดอะไรมากนัก ขี้เกียจ..

          "................." Abaddon

          เอวาลิซยักไหล่ " พวกมักเกิ้ลก็งี้แหละ เงียบไม่เป็น " เธอบอกแล้วมองพนักงานที่เดินเข้ามาเสิร์ฟเครื่องดื่มที่สั่งไว้

          " คาราเมล มัคคีอาโต้ " หญิงสาววางแก้วของคีแนนลง ตามด้วยเครื่องดื่มของเธอ " ไวท์ ช็อคโกแลต มอคค่าค่ะ คุณสเปนเซอร์ "

          เอวาลิซวางนิตยสารลงแล้วมองแก้วไวท์ช็อคมอคค่าที่ถูกเลื่อนมาตรงหน้า ก่อนพูดกับคนที่นั่งตรงข้ามกัน

          " ดูเหมือนว่ารากฐานตระกูลของนายจะไม่ได้อยู่ที่นี่ตั้งแต่แรกนะ นายชื่ออะไร "

          "................." Abaddon

          " ฮัฟเฟิลพัฟ ? อืม.. ก็พอคุ้นหน้าอยู่ " เธอบอกก่อนจะยกแก้วขึ้นงับครีมสีขาวเข้าปาก " ยินดีที่ได้รู้จักคีแนน "

          "................." Abaddon

          เอวาลิซปล่อยให้ความเงียบเข้าปกคลุมเธอและเขาไว้ นานจนกระทั้งมอคค่าในแก้วพร่องไปครึ่งหนึ่ง  ..เอาคนไม่ค่อยพูดมาอยู่ด้วยกันมันก็ป่าช้าดีๆนี่แหละ
          " เคยไปสวนสนุกรึยัง " เด็กสาวเอ่ยปากถามทำลายความเงียบ

          "................." Abaddon

          " มันก็.. โอเคนะ แต่ฉันไม่แนะนำถ้านายเกลียดสถานที่ที่คนเเยอะ เสียงดัง วุ่นวาย " เธอบอกแล้วหมุนแก้วในมือไปมา

          "................." Abaddon

          " สถานที่เงียบๆก็คงมีแค่โบสต์เท่านั้นแหละ โบสถ์เซนต์ปีเตอร์ มันโอเคนะถ้านายจะหาที่เงียบๆนั่งคิดอะไรคนเดียว ถ้าว่างก็ลองไปดูละกัน "

          เอวาลิซพูดแล้วยกแก้วมอคค่าจ่อปากตัวเอง นี่คงเป็นประโยคที่ยาวที่สุดของเธอในวันนี้ แล้วก็คงเป็นโยคที่ยาวที่สุดสำหรับคนที่เพิ่งเจอกันเสียด้วยล่ะมั้ง

          "................." Abaddon

          เอวาลิซพยักหน้ารับคำขอบคุณ เธอวางแก้ววางบนโต๊ะ

          " ไว้เจอกันถ้ามีโอกาส  "

          พูดแล้ววางค่ากาแฟสำหรับมอคค่าและคาราเมลไว้ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินไปออกไปจากสตาร์บัคโดยไม่รอฟังอะไรจากคีแนนอีก




โพสต์ 2014-5-11 00:26:10 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ ย้อนเวลา }

........ ความวุ่นวายในยามเย็นของวันศุกร์ทำให้คีแนนถอนหายใจออกมาอย่างปลงตก คำว่าสงบสุขคงหาไม่ได้จากร้านกาแฟยี่ห้อดังในวันนี้ เด็กหนุ่มใช้ดวงตาสีฟ้าครามสอดส่องไปยังบริเวณต่างๆ ร้านแห่งนี้มีขนาดไม่ใหญ่นัก แต่ก็จัดโต๊ะเล็กๆไว้บริการลูกค้าในทุกมุม ส่วนใหญ่มีคนจับจองไว้เรียบร้อยแล้ว และดูท่าจะนั่งไปเรื่อยๆจนหมดวัน อีกส่วนหนึ่งยังมีแก้วเปล่าและกระดาษทิชชู่ขัยยู่ยี่วางกองอยู่ คงเพราะเป็นคิวทองของสัปดาห์ ทำให้เหล่าพนักงานนั้นต่างมีภาระมัดตัวอย่างแน่นหนา งานบริการจึงดูแลไม่ทั่วถึง

........ คีแนนใช้นิ้วของตนเคาะเคาท์เตอร์พลาสติกเป็นทำนองเพลงที่ดังอยู่ในหูจากเครื่องเล่นขนาดพกพาซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่วัยรุ่น เขารออยู่พักนึงจนพนักงานที่รับออเดอร์ไปยื่นใบเสร็จซึ่งปริ้นมาใหม่เอี่ยมมาให้ เด็กหนุ่มไม่รอช้า เขาเดินลากขาไปยังโต๊ะตัวในสุดริมหน้าต่างและทิ้งตัวลงโดยไม่มีการบอกกล่าว

........เอวาลิซตวัดมองเขาด้วยนัยน์ตาสีฮาเซลอันเป็นเอกลักษณ์ อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้เริ่มบทสนทนาขึ้นใหม่และจับจ้องไปยังนิตยสารในมือ คีแนนพึ่งรู้ว่าคนนิ่งๆอย่างเธอสนใจจะอ่านอะไรทำนองนี้ด้วย

........" เสียงดังกันจริง.. " เด็กหนุ่มตัดสินใจเพิ่มเสียงดนตรี " อยู่บ้านไม่มีใครคุยด้วยรึไงนะ "
........" พวกมักเกิ้ลก็งี้แหละ เงียบไม่เป็น " เอวาลิซดูเหมือนจะได้ยินคำบ่นของเขา เธอตอบด้วยสีหน้าราบเรียบราวกับคุ้นเคยสถานการณ์แบบนี้มาก่อนแล้ว มือเรียวยังคงเปิดนิตยสารต่อไปเรื่อยๆโดยไม่สนใจนัก


........" คาราเมล มัคคีอาโต้ " จู่ๆ พนักงานเสิร์ฟหญิงก็โพล่งขึ้นมาพร้อมแก้วกาแฟขนาดเล็กบนถาด เธอยังดูสาว น่าจะไม่เกินยี่สิบด้วยซ้่ำ ผมสีน้ำตาลแดงถูกมัดไว้เป็นมวย ใบหน้าที่เหนื่อยล้าจากภารกิจพยายามฉีกยิ้มให้เด็กหนุ่ม


........สำหรับมักเกิ้ล เงินคือสิ่งสำคัญสินะ คีแนนคิดถึงแรงจูงใจที่ทำให้หญิงสาวมาทำงานบริการน่าเบื่อหน่ายนี่ เจ้าตัวดึงแก้วร้อนมาหาตัวโดยไม่ลืมผงกหัวน้อยๆให้คนที่อายุมากกว่า " ขอบคุณครับ " คีแนนพึมพำเบาๆแต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ได้ยิน


........" ไวท์ ช็อคโกแลต มอคค่าค่ะ คุณสเปนเซอร์ " เธอกล่าวพร้อมกับวางแก้วสีครีมแล้วหมุนตัวกลับไปแทบจะทันที ดวงตาสีฟ้าของเด็กหนุ่มมองตามจนแผ่นหลังหญิงสาวหายกลับเข้าไปหลังร้าน


........" ดูเหมือนว่ารากฐานตระกูลของนายจะไม่ได้อยู่ที่นี่ตั้งแต่แรกนะ นายชื่ออะไร " คีแนนหันกลับมามองเอวาลิซ
........" ผมเกิดที่สวิตเซอร์แลนด์ครับ ชื่ออาแบดดอน คีแนน วอร์เลนติโน่ " ถึงจะตอบไปอย่างนั้น แต่แท้จริงแล้วคีแนนก็ไม่รู้ว่าตระกูลวอร์เลนติโน่ได้ตั้งรกรากอยู่ในประเทศอังกฤษหรือไม่ มีส่วนเกี่ยวพันกันอย่างไร หรือเคยมีบรรพบุรุษเป็นหนึ่งในประชากรหรือไม่ เขาแค่รู้ว่าตนถูกเก็บมาเลี้ยงจากเหตุการณ์ไฟไหม้ สถานที่เกิดคือสวิตเซอร์แลนด์ พ่อและแม่ชื่อ เดวิดกับเทเรซา " อันที่จริง ผมอยู่บ้านเดียวกับคุณที่ฮอกวอตส์ด้วยนะครับ ฮัฟเฟิลพัฟ.. "


........" ฮัฟเฟิลพัฟ ? อืม.. ก็พอคุ้นหน้าอยู่ " อีกฝ่ายตอบห้วนๆ " ยินดีที่ได้รู้จักคีแนน "
........" ยินดีที่ได้รู้จักครับ.. " เขาตอบกลับอัตโนมัติ เพลงในเครื่องเริ่มเล่นเพลงใหม่พอดี และดึงความสนใจของคีแนนไปแทบจะทันที สิ่งเดียวที่พ่อมดคนนี้ชอบเกี่ยวกับความวุ่นวายของเหล่ามักเกิ้ลคือบทเพลง ยิ่งเป็นเพลงร็อคที่มีจังหวะหนักๆแล้วคีแนนยิ่งโปรดปราน เสียงจังหวะกลองที่ทุ้มฉับไว ผสานเครื่องดนตรีอีกหลากชนิด กลายเป็นงานประพันธ์ที่ปลดปล่อยความเคลียดได้เป็นอย่างดีเยี่ยม เกิดช่องว่างระหว่างเอวาลิซและคีแนนไปสักพัก กระทั่งบทสนทนาใหม่ได้เริ่มขึ้นโดยเอวาลิซอีกครั้ง


........" เคยไปสวนสนุกรึยัง "
........" ..ยังครับ " เขายิ้มบาง " ยังไม่เคยเลยครับ "
........" มันก็.. โอเคนะ แต่ฉันไม่แนะนำถ้านายเกลียดสถานที่ที่คนเเยอะ เสียงดัง วุ่นวาย " เธอกรอกตาพร้อมชี้นิ้วไปยังด้านหลัง สถานที่ที่คนเยอะ เสียงดัง วุ่นวายที่หมายถึง คงไม่ต่างไปจากบรรยากาศในร้านแห่งนี้เท่าไหร่นัก


........คีแนนหัวเราะแทนคำตอบ นั่นละ สิ่งที่ผมเกลียดที่สุด เจ้าตัวคิดในใจพร้อมจิบกาแฟที่เริ่มจะคลายความร้อน รสชาติหวานผสมขมแผ่ไปทั่วทั้งต่อมรับรสของเด็กหนุ่ม เทียบกับเพื่อนในวัยเดียวกัน กาแฟคงไม่ต่างไปจากยารสแย่เท่าไหร่ แต่สำหรับเขาแล้ว มันช่างกลมกล่อมและเลิศรสกว่าเครื่องดื่มชนิดอื่นๆ " แล้วมีสถานที่เงียบๆบ้างไหมละครับ ? "


........" สถานที่เงียบๆก็คงมีแค่โบสต์เท่านั้นแหละ โบสถ์เซนต์ปีเตอร์ มันโอเคนะถ้านายจะหาที่เงียบๆนั่งคิดอะไรคนเดียว ถ้าว่างก็ลองไปดูละกัน " เธอแนะนำพร้อมจิบไวท์ช็อกโกแลตมอคค่าของตน


........" ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับ " เอวาลิซพยักหน้า แก้วกาแฟสีน้ำตาลเข้มถูกวางลงพร้อมหนังสือนิตยสารสำหรับผู้หญิง
........" ไว้เจอกันถ้ามีโอกาส  " เธอปิดบทสนทนา วางเงินไว้จำนวนนึงก่อนออกจากร้านไป
........" ไว้เจอกันครับ เอวาลิซ สเปนเซอร์ " คีแนนพึมพำ แล้วจัดการกับเครื่องดื่มของตนเองอย่างรวดเร็ว " โบสถ์เซนต์ปีเตอร์เหรอ.. " เขายิ้มอย่างเย็นชา เด็กหนุ่มลุกขึ้นแล้วออกจากร้านไปแทบจะทันที







โพสต์ 2014-5-31 22:59:52 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย HIDE.Dawn เมื่อ 2014-5-31 23:01

ร้านคอฟฟี่ช็อปสตาร์บัคส์ [ย้อนไปเมื่อ 13.00 น.]

                วันนี้เป็นวันที่อากาศร้อนมากจนไซลาร์อย่าจะละลายไหลไปในท่อระบายน้ำให้รู้แล้วรู้รอดวันนี้ไซลาร์ใส่เสื้อกล้ามสีดำทับด้วยแจ็คเก็ตหนัง กับกางเกงขาสามส่วนสีขาวเพราะอากาศมันร้อนทำให้เขาไม่สามารถใส่เสื้อแขนยาวที่เขาชอบได้เลยชายหนุ่มเลือกหาที่นั่งที่อยู่มุมสุดของร้าน ขสั่งเอสเพรสโซ่ปั่นดับร้อน

                ไซลาร์เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างเขาคิดถึงเด็กหนุ่มเอเชีย...อิไล... หลังจากที่เจอกันที่ฮอกสมี้คก็ไม่ได้ติดต่อกันเลย เป็นเพราะมีงานด่วนเข้ามากระทันหัน ทำให้เขาต้องบินไปอเมริกา แล้วตอนนี้ก็เพิ่งทำงานเสร็จอาการเจ็ตเเล็กยังไม่หายด้วยซ้ำ

                เมื่อกาแฟมาเสิร์ฟชายหนุ่มก็ดื่มเขาไปอย่างรวดเร็วเพราะข้าจะหลับเพราะอาการเจ็ตแล็กบ้าๆ ไซลาร์นั่งเท้าคางเหม่อจนไม่รู้สึกว่ามีคนมานั่งตรงหน้าเขา เสียงที่คุ้นเคยเอ่ยทักทาย

.......Eli Grimm Almaecious

                “หือ?.... อิไลใช่มั๊ย” เขากระพริบถี่ๆ ทำหน้าเหมือนเห็นผี เลยโดนเด็กหนุ่ม ดึงแก้มอย่างแรงไซลาร์ร้องเสียงหลงทำให้คนในร้านหันมามองเป็นตาเดียว “เจ็บนะครับ อิไล”

........Eli Grimm Almaecious

                “คิดถึงจังครับ”ไซลาร์นึไม่ออกจะพูดอะไร แค่เห็นหน้าอีกฝ่ายก็ลืมทุกสิ่งทุกอย่างที่อยากพูไปหมดเลยเขานั่งมองหน้าอีกฝ่าย แล้งงยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เหมือนคนบ้ายังไงยังงั้นในตอนนี้เด็กหนุ่มไม่เปลี่ยนไปมากนัก ตาสีดำๆ ผมสีเข้มๆ เห็นแล้วอย่างไปกอด และกดแต่อิไลคงไม่ให้ทำ เขาก็ต้องอดทนไปก่อน

.......Eli Grimm Almaecious

                “มันมีงานเข้ากระทันหันนะผมไม่ได้อยากไปนักหรอกครับ ขอโทษจริงๆนะครับ” มันเป็นอะไรที่แย่มากๆกับงานที่เข้ามาในช่วงนั้น เขาไปทำงานอย่างไม่มีสมาธิ เพราะไม่ได้บอกอิไลไว้ก่อนเขาระแวงทุกๆวัน ว่าอิไลจะคิดยังไง

.......Eli Grimm Almaecious

                “ทำยังไงถึงจะยกโทษให้ครับ”ไซลาร์นั่งก้มหน้าอย่างสำนึกผิด

.......Eli Grimm Almaecious
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|Mobile|Archiver|HOGWARTS THAI  

GMT+7, 2019-7-18 02:29 , Processed in 0.300474 second(s), 24 queries , Gzip On.

Powered by Discuz! X3.2 R20160601, Rev.48

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้