Magic World of HOGWARTS THAI

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
123
กลับไป ตั้งกระทู้ใหม่
เจ้าของ: Zennita

{RPG} โบสถ์เซนต์ปีเตอร์

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2015-3-12 12:45:20 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Index เมื่อ 2015-3-12 12:48

....ณ โบสถ์เซนต์ปีเตอร์
       เด็กสาวร่างบางแห่งโบสถ์เซลเซเรียส ประเทศอังกฤษและเป็นตัวแทนของChurch of England(คริสตจักรแห่งอังกฤษ)  เดินตรงมาทางตะวันออกของโบสถ์เซนต์ปีเตอร์  เพื่อมาเจริญความสัมพันธ์กับโบสถ์เซนต์ปีเตอร์ เธอเดินตรงไปทางเข้าของโบสถ์และได้ยินเสียงบทสวดที่ดังขึ้นเลื่อยๆเมื่อเดินเข้าไป
"ข้าแต่พระบิดา

Our Father who art in heaven,

hallowed be thy name.

Thy kingdom come.

Thy will be done

on earth as it is in heaven.

Give us this day our daily bread,

and forgive us our trespasses,

as we forgive those who trespass against us,

and lead us not into temptation,

but deliver us from evil."



        ทันใดนั้นเองบาทหลวงของโบสถ์เซนต์ปีเตอร์ก็ออกมารับเด็กสาวคนนั้น  และพาไปห้องรับรองของที่นั้น

"เชิญทางนี้...ท่านทูตแห่งโบสถ์เซลเซเรียส"บาทหลวงพูด

"ค่ะ...ท่านบาทหลวง"

        
เด็กสาวคนนั้นก็ได้นั้นพูดคุยกับบาทหลวงแห่งโบสถ์เซนต์ปีเตอร์  และได้เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการเดินทางมาที่นี้ในบาทหลวงฟัง  บาทหลวงก็เล่าประวัติความเป็นทางของโบสถ์

:  โปรดติดตามตอนต่อไป........




โพสต์ 2015-6-9 20:27:50 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Echo_Bondurant เมื่อ 2015-10-5 13:16

      Remember who you are
      And what god expects you to become

      - Thomas S. Monson

      แล้วพระเจ้าคาดหวังอะไรกับเธอกันล่ะ?


      โบสถ์ทรงสูงสีขาวบริสุทธิ์ตามสไตล์ยุโรปตะวันตกตั้งตระหง่านเด่นหราอยู่บนถนนแมกโนเลียเครสเซนต์ กลิ่นอายความคลาสสิกของการออกแบบที่ตกค้างอยู่ลอยละล่องคละคลุ้งไปทั่วบริเวณโดยรอบ เก้าอี้ไม้ยาวถูกตั้งเรียงรายขนาบพื้นที่ซ้ายขวาเว้นช่องตรงกลางไว้สำหรับทางเดินจากประตูโบสถ์ถึงแท่นบูชา แสงไฟสลัวสีนวลตาช่วยให้บรรยากาศผ่อนคลายได้อย่างน่าประหลาด ความเงียบสงบที่โรยตัวพาให้ใครก็ตามจิตใจสงบได้ดีทีเดียว ยกเว้นก็แต่บุคคลหนึ่งที่นั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดจ้องฉากไม้กางเขน ราวกับต้องการจะกดดันสิ่งที่เป็นตัวแทนของพระเจ้าให้ตอบคำถามในใจของตน

      ข้านี่แหละพระเจ้าของเจ้า

      นายมันปีศาจ เซ็ธ เคย่าเถียงทันควัน แต่ก็จริงของเขา เซ็ธเป็นเหมือนปีศาจในคราบพระเจ้าของเธอ ความสามารถหลายอย่างที่เธอมีก็ได้รับผลพวงมาจากเขาทั้งนั้น ข้อดีอย่างหนึ่งในข้อเสียนับสิบของเซ็ธน่ะนะ หญิงสาวแอบสงสัยในใจว่าสิ่งชั่วร้ายในหัวเธอไม่รู้สึกระคายอะไรบ้างหรือที่เธอพามันที่อยู่ในตัวเข้ามาในโบสถ์


      ยอมรับซะเถอะ ถ้าไม่มีข้าเจ้าก็แค่เด็กเซ่อซ่าคนหนึ่ง

      ปากคอเราะร้าย คนที่ถูกปรามาสว่าเป็นเด็กเซ่อซ่าเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันในใจ และแน่นอนว่าเซ็ธที่สิงสถิตอยู่ในหัวเธอรับรู้ทุกอย่าง เขาพ่นเสียงหัวเราะน่ารำคาญออกมาอย่างที่ทำเป็นประจำเวลาเธอเถียงแพ้ เคย่าส่งเสียงฮึดฮัด นัยน์ตาสีมรกตกลอกไปมา นานมากแล้วที่เคย่าไม่ได้ย่างกรายเข้ามาเหยียบสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แบบนี้ ตั้งแต่พ่อกับแม่เธอหายสาบสูญไปจากสงคราม กี่ปีมาแล้วล่ะ เอาเถอะ เดี๋ยวนี้เธอไม่ค่อยจะใส่ใจนับวันเวลานักหรอก และแม้แต่อายุของตัวเธอเองก็ยังเลิกนับไปหลายปีแล้ว ประตูโบสถ์เปิดออก เสียงเอี๊ยดอ๊าดแหลมของสิ่งก่อสร้างเก่าแก่ดังเข้าโสตประสาท หญิงสาวเมื่อเห็นว่ามีคนมาก็ลุกขึ้นยืนเตรียมตัวจะเดินออกจากโบสถ์ แต่เธอก็ต้องชะงักฝีเท้าเมื่อหมุนตัวกลับมาและเจอเข้ากลับคนที่เธอไม่คิดว่าจะเห็นนอกฮอกวอตส์  

      “ โจนาธาน ” เคย่าพึมพำ ระยะห่างที่มากโขทำให้อีกฝ่ายไม่น่าจะได้ยินเสียงเธอได้ แต่เพราะโบสถ์นี้มันเงียบสงัดอย่างกับอะไรดี เสียงเล็กที่เกือบจะเบาหวิวจึงดังก้องสะท้อนไปตกกระทบถึงหูของชื่อที่เธออุทานขึ้นมา ส่วนโจนาธานก็ทำหน้าเหมือนคนเห็นผี ก่อนชายหนุ่มจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วเดินเข้ามาทัก ซึ่งเคย่าคิดว่าเขาจะทำเป็นเมินเธอไปเสียเลยก็ได้ เพราะเธอขี้เกียจปั้นหน้าหาคำพูดสุดๆ ไปเลยเวลานี้


      ฉันเกลียดทฤษฎีโลกกลม ทายาทดิแองเจโล่บ่นอุบในใจ




โพสต์ 2015-6-9 21:20:20 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Fizxi_xroz เมื่อ 2015-6-9 21:33

... ณ โบสถ์เซนต์ปีเตอร์
ยากจะคาดหวังในพระเจ้า พระองค์ทรงมองเห็นคนมากมายที่อยู่บนโลก แต่จะมีซักกี่คนที่เคยได้รับความช่วยเหลือจากพระองค์ ช่วงเวลาที่ผ่านมา โจนาสเจอเรื่องมากมาย และมากพอสำหรับเด็กอายุ 14 ย่าง 15 เขาทะนงตนมากพอที่จะไม่ให้ใครเห็นความว้าวุ่นในใจของเขา กิริยาตลอดเวลาที่เขาต้องคอยเก็บงำ รอยยิ้ม ความร่าเริง เป็นสิ่งไร้ความจำเป็นสำหรับเขา ในสองสามวันมานี้ โจนาสเผลอทำเรื่องแบบเด็ก ๆ บ่อยครั้ง เช่น วิ่ง ยิ้ม และ ร่าเริง ซึ่งมันผิดวิสัยของเขาที่ทุกคนต้องเห็น โจนาสเลือกที่จะเรียกให้เดสทินีถอยลีมูซีนคันยาวออกจากโรงรถ หลังจากถูกเรียกใช้ครั้งล่าสุดในตอนที่เขากลับจากฮอกวอตส์


สิ่งก่อสร้างสูงตระหง่านสีขาว เพียงเหลือบมองยังรู้สึกโล่งในอึดใจ ทันทีที่ลีมูซีนหยุดลง เดสทินีตรงมายังประตูและบรรจงเปิดมันให้กับโจนาส เขาก้าวขาลงจากรถและมองออกไปรอบด้าน ก่อนจะกระชับสูทสีดำ พลางเหลือบมองที่เดสทินี


" ถึงเวลาผมจะมารับครับ คุณโจนาส " เดสทินีกล่าวก่อนที่จะตรงกลับไปยังเบาะคนขับและลีมูซีนก็ทิ้งร่างของโจนาสให้ยืนเด่นอยู่ที่หน้าโบสถ์สีขาว เซนต์ปีเตอร์

โจนาสก้มหน้าก้มตาเดินข้ามถนน เขาหวังว่าจะไม่มีใครเข้ามาทักทายก่อนที่เขาจะเข้าโบสถ์ และ ถึงแม้จะเข้าโบสถ์แล้ว เขาก็ไม่อยากพบใครทั้งสิ้น ก่อนที่จะเรียกสติกลับมาเหมือนเดิม โจนาสตรงมายังประตูโบสถ์ และสูดหายใจฟอดใหญ่ก่อนจะผลักมันด้วยเเรงจากทั้ง 2 แขนของเขา เพดานโอ่โถง กระจกสีรอบด้าน ไร้เสียงคนและเงียบกริบ เว้นแต่เด็กสาวตรงหน้าที่ยืนเด่นอยู่กลางโบสถ์ เด็กสาวผมสีน้ำตาล เคย่า เห็นได้ชัดว่าเธอเองก็ตกใจกับการมาของเขา เพราะเธอหยุดกึก เช่นเดียวกับเขา โจนาสเองไม่นึกว่าจะได้พบเธอที่โบสถ์แห่งนี้ เพราะดูจากสภาพรวมของเธอแล้ว น่าจะพบได้ที่ป่าโอ้ค หรือ โรงไม้เสียมากกว่า โจนาสก้าวเท้าช้า ๆ แม้จะพยายามกลบให้เบาแต่เสียงเดินของเขาก็ก้องไกลไปทั่วโบสถ์ ก่อนที่จะตัดสินใจสาวเท้าอย่างรวดเร็ว และหยุดตรงหน้าเคย่า


" ไม่นึกว่าจะเจอเธอนะ เคย่า " โจนาสเอ่ยคำทักทายตามประสา
"......................................" Kaya Dunstan Di Angelo
" ตามเคย เธอนี่ไม่อยากเป็นมิตรบ้างเลยหรอ " โจนาสเอ่ยถามแกมจิกกัด
"......................................" Kaya Dunstan Di Angelo
" สวัสดีครับ มิสเคย่า " เขาเลือกที่จะประชดเคย่าเสียมากกว่าจะสุภาพกว่านี้ โจนาสเลือกมุมหนึ่งก่อนจะพิงกับเก้าอี้โบสถ์แถวยาว
"......................................" Kaya Dunstan Di Angelo
" เธอคงจะแป้นแล่นมากกว่านี้สินะ ถ้าตรงนี้ไม่ใช่ผม ถ้าตรงนี้ เป็น คีแนน " เขายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์และสอดสายตาผ่านผมสีน้ำตาลของเคย่า
"......................................" Kaya Dunstan Di Angelo


โจนาสขยับตัว และเดินตรงไปยังอ่างน้ำที่อยู่ใกล้ ก่อนจะกวักขึ้นมาลูบหน้าหนึ่งครั้ง


"......................................" Kaya Dunstan Di Angelo
" ผมเองก็มีเรื่องหนักใจพอตัวเหมือนกันนะ " โจนาสเหลือบมองเคย่าก่อนที่จะยิ้มให้เธออีกครั้ง
"......................................" Kaya Dunstan Di Angelo
" ดูเหมือนเธอเองก็อยากจะรู้เรื่องของคีแนนพอตัว " เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้อยากพบใครในเวอร์เลนติโน่ เท่าคีแนน เธอทิ้งประโยคหลอกถามถึงเจ้านั่นตลอด แต่เธอคงไม่ได้อะไร เพราะแม้แต่โจนาสเองที่กลับถึงเวอร์เลนติโน่แล้ว ก็ยังไม่พบคีแนนเช่นกัน
" จะเป็นไปได้ไหม ถ้าคุณจะมาบ้านผมเอง เพื่อเจอเจ้านั่น หรือเปลี่ยนเรื่องซะ ก่อนที่ผมจะตัดสินใจออกจากโบสถ์ "
"......................................" Kaya Dunstan Di Angelo
" ดูเธอจะสนิทกับเจ้านั่นมากกว่าที่ผมคิด "
"......................................" Kaya Dunstan Di Angelo
" หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น " โจนาสล้วงกระเป๋ากางเกงเพื่อหยิบการ์ดเชิญให้กับเคย่า
" เมื่อถึงเวอร์เลนติโน่ นี่จะเป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้คุณถึงอย่างปลอดภัย " เธอนิ่งกึกครู่หนึ่ง ก่อนโจนาสจะจับมือของเธอ และยัดการ์ดเชิญ และผละตัวออกจากมุมนั้น


เพียงไม่กี่นาทีเดสทีนีก็มาถึงหน้าโบสถ์ เสมือนไม่ได้วนไปไหนมาไหนเสียด้วยซ้ำ โจนาสก้มหน้าอีกครั้งและเดินตรงไปยังลีมูซีนเพื่อเดินทางกลับ

แสดงความคิดเห็น

มาต่อแล้วนะแก 555555555555555555555  โพสต์ 2015-10-5 19:18
โพสต์ 2015-6-13 13:45:27 | ดูโพสต์ทั้งหมด
.....ณ บริเวณด้านหน้าของโบสถ์  

โฟเนติก้า กูเตนเบิร์กเดินก้าวเท้าลงมาจากรถเมล์ ก่อนจะมองไปยังโบสถ์สีขาวสะอาดตา ที่ๆ เธอเพิ่งจะเคยมาเป็นครั้งแรก
"สวยจัง โบสถ์เซนต์ปีเตอร์" เด็กสาวพึมพำเบาๆ ระหว่างยืนรอเพื่อนคนหนึ่งที่นัดกันไว้ เธอมองไปรอบๆ บริเวณด้านหน้าของโบสถ์ มีประตูบานใหญ่เปิดแง้มไว้ ช่างยั่วยวนใจเด็กสาวนัก จนต้องเดินเข้าไปใกล้ๆ ประตู ก่อนจะเปิดมันให้กว้างขึ้น แล้วเดินผ่านประตูเข้าไป จากนั้นเธอก็พบประตูชั้นในอีกบานหนึ่ง แต่มันถูกล็อคไว้ สีหน้าของเธอจ๋อยลงเล็กน้อย

"อ้าว โบสถ์ปิด เสียดายจัง" โฟเนติก้าทำท่าจะหันหลังเดินกลับ แต่แล้วเธอก็ได้ยินเสียงเหมือนกลุ่มคนร้องเพลง แว่วออกมาจากด้านหลังประตู เสียงแผ่วเบามากจนแทบไม่ได้ยิน เด็กสาวหันไปมองรอบๆ ตัว เมื่อไม่เห็นใครจึงเอียงหูไปแนบชิดกับประตูเพื่อฟังเสียง

"Still, all my song shall be…Nearer, My God to Thee…Nearer, My God to Thee…Nearer to Thee…"

"สงสัยจะเป็นชมรมขับร้องประสานเสียง" โฟเนติก้าคิดในใจ ก่อนจะเริ่มร้องเพลงคลอตาม

"There let the way appear…Steps unto heaven…All that thou sendest me…ว้าย!!"

ร่างผอมบางสะดุ้งโหยง พร้อมอุทานเสียงดัง เมื่อมีมือมาจับไหล่ของเธอไว้แน่น

"โจนาส" เธอหันไปเรียกเจ้าของมือที่จับไหล่เธอ เป็นเด็กหนุ่มจากบ้านฮัฟเฟิลพัฟ เรียนชั้นปีเดียวกับเธอ "ไม่ต้องหัวเราะเลยนะ มาไม่สุ้มไม่เสียง ตกใจหมด"

"……………………………………" Jonathan Slyvezter Vorlentino

"กำลังฟังเพลง แต่เราเข้าไปข้างในไม่ได้หรอกนะ ประตูล็อคไว้" โฟเนติก้าตอบ

"……………………………………" Jonathan Slyvezter Vorlentino

"อ้าว มีประตูอีกบานเหรอ" โฟเนติก้าทำหน้าเหวอ เมื่อเห็นโจนาธานเดินไปเปิดประตูอีกบานที่แอบอยู่ตรงมุมหลังเสาด้านซ้าย แถมเปิดได้เสียด้วย

"……………………………………" Jonathan Slyvezter Vorlentino

"แหม ก็ตัวเองเคยมาแล้ว ก็ต้องรู้เยอะกว่าคนที่ไม่เคยมาสิจ๊ะ" เธอพูดยิ้มๆ ก่อนจะเดินตามเขาเข้าไปข้างใน


  
.....ณ บริเวณห้องโถง

เมื่อเข้าไปข้างในแล้ว ก็พบห้องโถงอันกว้างขวาง สัมผัสได้ถึงบรรยากาศร่มเย็น นุ่มนวล และทรงพลัง ตรงบริเวณส่วนที่ลึกที่สุดของห้องโถง ซึ่งใช้สำหรับสวดมนต์และประกอบพิธีกรรมต่างๆ มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังซ้อมร้องเพลงประสานเสียง และมีคนหนึ่งกำลังบรรเลงเปียโน แต่โฟเนติก้าและโจนาธานไม่สามารถเข้าไปดูใกล้ๆ ได้ เพราะมีประตูลูกกรงปิดกั้นไว้

"……………………………………" Jonathan Slyvezter Vorlentino

"อ๋อ งั้นเราก็ไม่ต้องเข้าไปหรอก เดินดูอยู่แถวๆ นี้ก็ได้ นั่นบอร์ดอะไรเหรอ" โฟเนติก้าเดินไปดูบอร์ดไม้ที่บริเวณกำแพงด้านขวา ซึ่งบนบอร์ดมีกระดาษโน้ตหลายแผ่นติดไว้ เมื่อมองดูใกล้ๆ ก็พบว่ากระดาษโน๊ตเหล่านั้นมีข้อความขอพรจากพระเจ้ามากมาย

"โจนาส มาขอพรกันเถอะ" เด็กสาวผมสีน้ำตาลหยิกพูด พร้อมกับหยิบกระดาษโน๊ตมาแผ่นหนึ่ง แล้วเริ่มต้นเขียนข้อความลงไป


"……………………………………" Jonathan Slyvezter Vorlentino


"ไม่รู้เหมือนกัน แต่มันเป็นความเชื่อนี่นา ถ้าทำแล้วสบายใจก็ทำไปเถอะ เธอไม่เขียนขอพรบ้างเหรอโจนาส" โฟเนติก้าถาม

"……………………………………" Jonathan Slyvezter Vorlentino


"จ้ะ พ่อหนุ่มผู้สันโดษและพอเพียง เดี๋ยวโฟนขอพรเผื่อให้ละกัน" โฟเนติก้าเขียนข้อความต่อ เมื่อเขียนเสร็จแล้วก็นำกระดาษไปติดไว้บนบอร์ด จากนั้นเธอก็ประสานมือสองข้างเข้าด้วยกัน แล้วอธิษฐานในใจ เมื่ออธิษฐานเสร็จ เสียงเพลงจากกลุ่มผู้ขับร้องก็เงียบลงพอดี

"……………………………………" Jonathan Slyvezter Vorlentino

"จริงเหรอๆ ไหนดูซิว่าเราจะเข้าไปข้างในได้ไหม" โฟเนติก้าหันไปมองประตูลูกกรงที่เปิดออก กลุ่มผู้ขับร้องประสานเสียงกำลังทยอยเดินออกมา ดวงตาสีบลูสังเกตเห็นเด็กหนุ่มร่างสูงโปร่งคนหนึ่ง ซึ่งดูคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นที่สุด

"โจนาส" เธอสะกิดแขนของคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ก่อนจะชี้นิ้วไปทางเด็กหนุ่มคนนั้น "นั่นใช่อัลเล็นคอนหรือเปล่า"

"……………………………………" Jonathan Slyvezter Vorlentino

สีหน้าของโฟเนติก้าตอนนี้ดูตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด และเมื่ออัลเล็นคอนเดินออกมาพ้นจากประตูลูกกรงแล้ว เธอก็รีบเดินไปคว้าแขนของเขาไว้ทันที


"อัลเล็น" เธอเรียกเด็กหนุ่มรุ่นน้องจากบ้านสลิธีริน พร้อมส่งยิ้มให้กับสีหน้าของเขา ตอนที่เห็นเธอกับโจนาธาน


"……………………………………" Jonathan Slyvezter Vorlentino

"……………………………………" Alencon Dalbert Almaecious

"มาเที่ยวจ้ะ แล้วก็มาขอพรด้วย ไม่นึกเลยว่าจะเจออัลเล็นในที่แบบนี้...ล้อเล่นนะ" โฟเนติก้าปล่อยแขนอัลเล็นคอน พร้อมกับหัวเราะ

"……………………………………" Alencon Dalbert Almaecious

"……………………………………" Jonathan Slyvezter Vorlentino

โฟเนติก้าก็รู้สึกสงสัยเหมือนกับโจนาธาน ทำไมพ่อมดสายเลือดบริสุทธิ์อย่างอัลเล็นคอนถึงมาอยู่ในกลุ่มผู้ขับร้องประสานเสียงที่โบสถ์มักเกิ้ลได้

"……………………………………" Alencon Dalbert Almaecious

"จริงเหรอ นึกว่าเธอมาคนเดียว แล้วเพื่อนคนอื่นๆ อยู่ไหนล่ะอัลเล็น" โฟเนติก้าถาม
โพสต์ 2015-6-13 16:04:27 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Fizxi_xroz เมื่อ 2015-6-13 16:52



. . . ณ โบสถ์เซนต์ปีเตอร์

หากเทพเจ้ามีจริง ผู้ใดเล่า จักมอบพรอันสุกสกาวให้กันข้า ผู้ใดเล่าจักเห็นใจข้า ผู้ใดเล่า ผู้ใด หนึ่งในบทภาวนาท่อนหนึ่งที่อยู่ในบทภาวนาเล่มโตของมากาเร็ต ดองซ์ ช่างเป็นความรู้สึกที่ห่างไกลความเป็นจริง พระเจ้าคือใคร พระเจ้าเป็นเช่นเรา ผู้วิเศษหรือไม่ มีมักเกิ้ล และผู้วิเศษมากมาย กว่าว่าตนเคยพบพระเจ้า กล่าวว่าตนนั้นพบปะกับพระเจ้า แล้วเขาได้สิ่งใด จะมีใครบอกได้ว่าคำพูดเหล่านั้น ไม่ใช่คำเท็จ คงยากกว่าการตามจับผีเสื้อในยามราตรี ' หึ ๆ '  เพียงนึกโจนาธานถึงขึ้นหัวเราะในลำคอ มันน่าตลกสิ่งดี ที่พระเจ้ามอบความสบายใจให้กับเราได้ แต่ไม่เคยส่งบทลงโทษใด ๆ กับพวกร่อนปาก หาผู้นับถือ มีไม่กี่รายที่เคยเข้ามาเพื่อหาทุนทำนุบำรุงโบสถ์ที่กล่าวอ้าง แต่หลายรายเช่นกันที่ใช้เงินนั้นอย่างผิดจุดประสงค์ มากมายตายเพราะเงินนั้นเช่นกัน กองเก็บกวาดของเวอร์เลนติโน่เอง ก็ทำงานได้รวดเร็ว สำหรับผู้ที่คดโกงฝ่ายเทาอย่างเรา โบสถ์แห่งเดียวที่โจนาธานใช้เวลามากมายกับที่นี่ โบสถ์ที่ไม่เคยมีผู้ใดมาเรียกร้องใด ๆ กับพวกเขา โบสถ์ที่ทำให้โจนาธานไม่เดือดร้อน หรือกังวลกับสิ่งที่เขามอบไป

เสียงประสานดังก้องไกลจนทะลุกำแพงหนาของโบสถ์ โจนาสยืนมองโบสถ์ตระหง่านอย่างทุกครั้ง น่าประหลาดใจที่มันยังคงความงาม และความน่าเกรงขามเช่นทุกที ที่เขาพบ เสียงประสานนั้น ดังเป็นจังหวะ ก่อนที่เสียงหนึ่งจะดังขัดขึ้น เสียงประตูไม้ที่ถูกผลัก ทำให้เกิดเสียงขัดกันของไม้ดังตัดกับเสียงของเสียงประสาน เสียงนั้นทำให้โจนาสหันหาที่มาของต้นเสียง ก่อนจะพบร่างของเด็กสาวผนสีน้ำตาล แสงแดดที่ส่องในทิศทางกลับ ทำให้มันสาดเข้าสายตาของโจนาส ก่อนที่เขาจะคิดว่าเด็กสาวนั่นคือ เคย่า เด็กสาวผู้มีผมสีน้ำตาลเช่นกัน โจนาสก้าวขาของตัวเองอย่างช้า ๆ พลางกำมือทั้งสอง ก่อนจะสอดมันลงในกระเป๋ากางเกงสูท เด็กสาวเงอะงั่นหน้าประตูโบสถ์ชั้นในที่ถูกปิด เพราะมันมักจะเปิดเมื่อมีงานแต่งงาน หรือ งานใหญ่ที่จัดที่โบสถ์นี้ โจนาสวางมือของเขาบนไหล่ของเด็กสาวตรงหน้า ทันใดนั้นเธอเองหันกลับมามองเขา โจนาสแอบหุบยิ้มเล็กน้อย ก่อนที่เด็กสาวจะเอ่ยขึ้น

" โจนาส " โฟเนติก้า เด็กสาวจากเลอลูซ ที่แตกต่างจากอีก 2 คนที่เคยพบอย่างชัดเจน
" ไม่ต้องหัวเราะเลยนะ มาไม่สุ้มไม่เสียง ตกใจหมด " ผิดต่าง โจนาสกลับไม่ได้หุบยิ้มเพราะเธอ แต่กลับเป็นเรื่องที่เธอไม่ใช่คนที่เขาตั้งใจไว้แต่แรกเสียมากกว่า
" มายืนทำอะไรตรงนี้หละ " โจนาสเอ่ยถามเพื่อกลบเกลื่อนเรื่องนั้น เพื่อไม่ให้เด็กสาวตรงหน้าเสียอารมณ์ และเหวี่ยงวีนใส่เขา
" กำลังฟังเพลง แต่เราเข้าไปข้างในไม่ได้หรอกนะ ประตูล็อคไว้ " โจนาสแอบอมยิ้มอีกครั้ง เมื่อเด็กสาวตรงหน้าพูดคำประหลาดออกมา
" อ้าว มีประตูอีกบานเหรอ " เธอทำหน้าตกใจเล็กน้อย โจนาสแกล้งเธอเล็กน้อย ด้วยการเปิดประตูเล็กที่อยู่ด้านข้าง ประตูนี้สำหรับบาทหลวงในการทำกิจต่าง ๆ ในวันงานใหญ่
" เธอ ไม่รู้จริง ๆ หรือแกล้ง " โจนาสพูดขึ้น พาลงเลิกคิ้วเล็กน้อย
" แหม ก็ตัวเองเคยมาแล้ว ก็ต้องรู้เยอะกว่าคนที่ไม่เคยมาสิจ๊ะ " ชัดเจนอย่างยิ่ง โฟเนติก้า เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่านี่ไม่ใช่ทางเข้าที่ถูกต้อง

ทั้ง 2 เดินเข้ามาในโบสถ์ ตรงหน้ามีเด็กหนุ่มสาวในชุดสีขาวสะอาดตา กำลังเปล่งเสียงประสานอย่างพร้อมเพรียง ก่อนที่โฟเนติก้าจะแสดงท่าทีสนใจใคร่รู้

" เรายืนดูได้แค่ตรงนี้หละ มากกว่านี้ไม่ได้แล้ว " โจนาสพูดขึ้น ทำให้โฟเนติก้าเปลี่ยนสายตาจากตรงหน้าสอดส่องอย่างอื่นแทน
" อ๋อ งั้นเราก็ไม่ต้องเข้าไปหรอก เดินดูอยู่แถวๆ นี้ก็ได้ นั่นบอร์ดอะไรเหรอ " เธอเอ่ยถาม ก่อนจะหมุนตัวและตรงไปยังบอร์ดที่ให้เด็กน้อยมาขอพรกับพระเจ้า
" โจนาส มาขอพรกันเถอะ " โฟเนติก้าเอ่ยชวน
" เชิญเลย โฟนมีพรที่อยากเขียนหรอครับ " โจนาสคงกล่าวอะไรไปมากกว่านี้ไม่ได้ เพราะเด็กสาวตรงหน้า ดูสนใจกับบอร์ดนั้นมากพอกับประตูในตอนแรก
" ไม่รู้เหมือนกัน แต่มันเป็นความเชื่อนี่นา ถ้าทำแล้วสบายใจก็ทำไปเถอะ เธอไม่เขียนขอพรบ้างเหรอโจนาส " โฟเนติก้าหันกลับมาถาม
" ไม่ดีกว่าครับ เปลืองกระดาษ " เขาเอ่ยแก้ขัด
" จ้ะ พ่อหนุ่มผู้สันโดษและพอเพียง เดี๋ยวโฟนขอพรเผื่อให้ละกัน " โฟเนติก้าดูสบายใจกับการกระทำพอตัว
" ดูเหมือนจะจบแล้วนะครับ " โจนาสปรายตามองไปที่กลุ่มประสานเสียงที่เริ่มทยอยออกจากแท่นขับร้อง
" จริงเหรอ ๆ ไหนดูซิว่าเราจะเข้าไปข้างในได้ไหม " ยังไม่ทันที่เธอจะแขวนพรของเธอ เธอก็วางมันลงและเปลี่ยนมุมสนใจ ก่อนที่จะหยุดลงให้แถวของนักประสานเสียงออกมาก่อนที่จะเขาทั้ง 2 จะถือวิสาสะเข้าไป
" โจนาส " เด็กสาวเรียกเพื่อให้สนใจกับสิ่งที่เธอสนใจอยู่ " นั่นใช่อัลเล็นคอนหรือเปล่า "
" อัลแมเชียส น่าจะใช่ครับ " ท่าทีเฉพาะที่โจนาสคุ้นตา ท่าทีที่บ่งบอกว่าเป็นอัลแมเชียส แม้ไม่เคยพบกัน แต่ลักษณะเฉพาะบ่งบอกยิ่งกว่าสิ่งใด
" อัลเล็น " เด็กสาวเน้นเสียงให้ดังเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเด็กหนุ่มอัลแมเชียส
" รู้จักกันสินะ " ก่อนที่เด็กหนุ่มในชุดสีขาวของนักประสานเสียงจะถึงตัวของโฟเนติก้า
"……………………………………" Alencon Dalbert Almaecious
" มาเที่ยวจ้ะ แล้วก็มาขอพรด้วย ไม่นึกเลยว่าจะเจออัลเล็นในที่แบบนี้...ล้อเล่นนะ " โฟเนติก้าเอ่ยทักทายอย่างติดตลก
"……………………………………" Alencon Dalbert Almaecious
" ไม่น่าเชื่อว่า ตระกูลอย่าง อัลแมเชียส จะใช่เวลากับการประสานเสียงนะครับ " โจนาธานเอ่ยดักคออัลเล็น เด็กหนุ่มที่ดูจะอายุน้อยกว่าโจนาส
"……………………………………" Alencon Dalbert Almaecious
"จริงเหรอ นึกว่าเธอมาคนเดียว แล้วเพื่อนคนอื่นๆ อยู่ไหนล่ะอัลเล็น" โฟเนติก้าเอ่ยถาม

- - - - - - - - - - - - - - - -
รอบทต่อ ๆ กำลังสนุก 555

โพสต์ 2015-6-13 21:40:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด
. . . St. Peter Church . . .


' Silent night, holy night!

Shepherds quake at the sight.

Glories stream from heaven afar

Heavenly hosts sing Alleluia,

Christ the Saviour is born!

Christ the Saviour is born. '

แสงแดดสาดส่องพบกับท้องฟ้าอรุณในเวลาเช้า หน้าโบสถ์ยังมีคนตัวสูงที่สวมเสื้อหนัง กางเกงพอดีตัว รองเท้าผ้าใบหุ้มข้อ สะพายเป้หลังพร้อมใส่หูฟังเหมือนวัยรุ่นมักเกิ้ลทั่วไปยืนพิงประตูหน้าโบสถ์พร้อมกับเสียงเพลงที่ดังมาจากเครื่องเล่นเพลงของมักเกิ้ล เขาฮัมเพลงในขณะที่ยืนไปด้วย เวลาดูจะผ่านไปได้สักพักคนตัวสูงเริ่มขยับตัว เขายกนาฬิกาข้อมือออกมาดูเวลาราวกับว่ารอคนที่ตัวเองนัดจะมาถึง เธอคนนี้เคยเจอกับเขามาก่อนที่ร้านขนมหลังจากนั้นเขาก็คุยกับเธอไปเรื่อยๆจนเธอเลื่อนสถานะจากคนรู้จักมาเป็นน้องสาวที่น่ารักของเขาอีกคน แต่คราวนี้เห็นเธอบอกจะพาพี่สาวของเธอมาด้วย จะเป็นใครกันนะพี่สาวของเธอคนนั้น ยังไม่ทันที่เขาจะนึกจบว่าพี่สาวของเธอเป็นใคร มีเสียงเล็กๆพูดในลักษณะเหนื่อยหอบดังขึ้น

'' ........................... '' Veneziano Elleleen Lerlose

'' จริงๆก็.....ไม่นานนะ '' คนตัวสูงหันไปมองตามเสียงที่เรียกเขา ก็จะตอบเธอออกไป ที่แท้พี่สาวที่เธอพูดถึงคือ ทริเซียส นั้นเอง เธอคนนี้เขารู้จักดี ทริเซียสเป็นนักเรียนรุ่นเดียวกับเขา เธอเป็นพี่น้องกับพริส เพื่อนสนิทของเขา แถมเธอคนนี้ยังเป็นคนที่อยู่ในสถานะคุยๆกับเขาอยู่ด้วย

'' ........................... '' Veneziano Elleleen Lerlose

'' รู้กันอยู่แล้ว '' อัลเล็นตอบเเอลไปอีกทีว่าเขากับทริเซียสรู้จักกัน เมื่อเธอกำลังแนะนำพี่สาวของเธอให้รู้จัก

'' ........................... '' Trichairs K. Lerlose

'' ชุดเนี่ยอยู่ในกระเป๋าไง เดี่ยวเข้าไปเปลี่ยนข้างใน '' คนตัวสูงมองคนตัวเล็กที่พึ่งจะพูดกับเขาเป็นประโยคแรกของวันนี้ พร้อมชี้ไปที่กระเป๋าสะพายเป้ด้านหลัง เพราะชุดของเขาวันนี้ไม่เหมาะกับการประสานเสียงเสียจริงๆ

ประตูหน้าโบสถ์ถูกเปิดขึ้นพร้อมกับแม่ชีเดินออกมาส่งยิ้มให้พวกเขาทั้งสาม ก็ที่แม่ชีจะเอ่ยขึ้นมาพูดคนตัวสูง

'' อ้าว! อัลเล็น มาเช้าจังนะลูก นี้พาสาวมาร้องเพลงหรอ '' แม่ชีเอ่ยทักทายก่อนที่จะแซวเขาอีกตามเคย

'' สาวที่ไหนกันครับคุณแม่ นี้เพื่อนในชั้นกับรุ่นน้องของผมตั้งหากละครับ เข้าไปข้างในกันเถอะครับ เนี่ยเดียวผมต้องไปเปลี่ยนชุดอีกนะครับคุณแม่ '' คนตัวสูงตอบกลับอย่างรู้ทัน ก่อนที่จะชวนแม่ชีกับอีกสองสาวเข้าไปข้างใน ทั้งสี่คนเดินเข้าไปในโบสถ์โดยมีแม่ชีนำหน้า แอลกับทริเซียสเดินตามหลัง และเขาหันกลับมาปิดประตูโบสถ์ห้องประสานเสียงก่อนจะวิ่งตามเข้าไปในโบสถ์ คนตัวสูงขอตัวเข้ามาเปลี่ยนชุดในอีกห้องแล้วเดียวจะตามเข้าไปอีกที

Nearer, my god to thee,
Nearer to thee,

Even though it be a cross,

That raiseth me . . .



Still, all my song shall be,

Nearer, my god to thee,

Nearer, my god to thee,

Nearer to thee . . .



Though like the wanderer,

The sun gone down,


Darkness be over me,

My rest a stone . . .


ผู้คนเริ่มทยอยเข้ามาเยอะขึ้นก่อนจะเริ่มพิธีขึ้น เสียงเพลงในโบสถ์ดังขึ้นอีกครั้ง เพลงจบไปเพลงแล้วเพลงเล่า ทุกคนในที่นี้มาเพื่อระลึกถึงพระเจ้ากันทั้งนั้น ทุกเช้าที่โบสถ์แห่งนี้จะมีการร้องประสานเสียงอยู่แล้วแต่ถ้าเป็นวันพิเศษก็จะร้องเพลงมาขึ้นกว่าเดิม ในที่สุดพิธีที่สำคัญนี้ก็จบไป ผู้คนเริ่มทยอยออกมา คนตัวสูงบอกให้แอลกับทริเซียสไปเก็บของก่อน ส่วนตัวเขาจะมาช่วยบาทหลวงและแม่ชีแจกมิสซ่า และเปิดประตูลูกกรง หลังจากที่เขาก้าวผ่านประตูลูกกรงได้ไม่เท่าไรมีแขนเล็กคว้ามือเขาไปพร้อมกับเปร่งเสียงออกมา


" อัลเล็น " เธอคนนี้เรียกชื่อเขา ทำให้เขาต้องหันไปมองว่าเธอเป็นใคร แต่พอหันไปเขาก็พบกับรอยยิ้มที่แสนจะคุ้นเคยทำให้เขานึกได้ทันทีว่าเจ้าของรอยยิ้มนี้เป็นใคร แต่เธอไม่ได้มาคนเดียว เธอมีคนมาด้วย ผู็ชายที่ยืนอยู่ข้างๆเธอเหมือนจะเป็นนักเรียนปีสี่จากบ้านฮัฟเฟิลพัฟ ซึ่งเขาก็ยังไม่แน่ใจว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร ถึงแม้ว่าเขาจะคุ้นๆหน้าอยู่ก็ตาม แต่เขาไม่ใช่คนที่จะมาจำชื่อคนที่ไม่รู้จักหรืออาจจะเคยเจอกันหรอกนะ



" รู้จักกันสินะ " ผู้ชายคนนั้นพูดขึ้นมา ถึงแม้ว่าเขาจะยังไม่ไปถึงตัวของโฟน ถึงแม้ว่าผู้คนจะพูดคุยกันเสียงดังจนทำให้เขาไม่ได้ยินเสียงพูดจากผู้ชายคนนี้ แต่อย่าลืมสิว่าหนึ่งในความสามารถที่เขามีคือการอ่านปาก เขาสามารถรับรู้ได้ว่าชายปริศนาคนนี้พูดว่าอะไร



" อ้าวโฟน มาทำอะไรที่นี้ " หลังจากที่คนตัวสูงเดินมาถึงที่ที่พวกเธอสองคนยืน เขาก็ได้เอ่ยถามคนที่เรียกชื่อเขา



" มาเที่ยวจ้ะ แล้วก็มาขอพรด้วย ไม่นึกเลยว่าจะเจออัลเล็นในที่แบบนี้...ล้อเล่นนะ " โฟนตอบคำถามของเขาพร้อมกับเอ่ยแซวเขาอย่างขำขัน



" อ่อ... " คนตัวสูงเอ่ยคำสร้อยออกไปเป็นเชิงรับรู้ ก่อนที่จะมีเสียงแควะจากผู้ชายปริศนาดังขึ้นอีกครั้ง



" ไม่น่าเชื่อว่า ตระกูลอย่าง อัลแมเชียส จะใช่เวลากับการประสานเสียงนะครับ " ชายปริศนาคนนี้เอ่ยขึ้น ก่อนจะพูดวรรคเน้นที่ละคำอย่างชัดเจน



" ผมเป็นคาทอลิกครับ ส่วนใหญ่ผมจะมาโบสถ์ทุกวันอาทิตย์อยู่แล้วแต่บังเอิญวันนี้มีการร้องเพลงประสานเสียงขอบคุณพระเจ้าผมเลยมาด้วย อันที่จริงอัลแมเซียสก็ใส่ใจเรื่องนี้กันเกือบจะทุกคนอยู่แล้วนะครับ เพียงแต่พวกเขามีธุระบางอย่างที่ต้องจัดการจึงไม่มีเวลา อีกอย่างวันนี้ผมไม่ได้มาคนเดียวแต่มากับเพื่อนด้วย " คนตัวสูงอธิบายให้ชายปริศนาเข้าใจ



"จริงเหรอ นึกว่าเธอมาคนเดียว แล้วเพื่อนคนอื่นๆ อยู่ไหนล่ะอัลเล็น"



" งั้นโฟนกับ... เดี่ยวนะคุณเป็นใคร " เขากำลังจะบอกให้ทั้งสองรออยู่ตรงนี้ก่อน แต่เขายังไม่รู้เลยนิว่าชายปริศนาคนนี้เป็นใคร



"……………………………………" Jonathan Slyvezter Vorlentino



" ผม อัลเล็นคอน เดเบริต์ อัลแมเซียส ยินดีทีได้รู้จักเช่นกันครับ " หลังจากที่ชายปริศนาบอกว่าเขาเป็นใคร คนตัวสูงได้แนะนำตัวให้เขารู้จักบ้าง " งั้นโฟนกับโจนาธานรอตรงนี้ก่อนละกันนะ " เขาบอกให้ทั้งสองนั่งรอที่ม้านั่งก่อนที่จะวิ่งหายไปในโบสถ์ด้านในอีกครั้ง



" แอล! ทริซซี่! เดี่ยวเราไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ รอตรงนี้แหละ " คนตัวสูงวิ่งเข้ามาก่อนจะบอกให้ทั้งสองรอครงนี้ พร้อมกับหยิบกระเป๋าเข้าไปอีกห้องหนึ่ง



" เมื่อกี้เราเจอโฟนกับโจนาธานด้วย รู้จักไหม? " คนตัวสูงถามสองสาวหลังจากที่เปลี่ยนชุดเสร็จ



"……………………………………" Veneziano Elleleen Lerlose



"……………………………………" Trichairs K. Lerlose



" หรอ พวกเขารออยู่ข้างนอก งั้นเราไปหาเขากัน " หลังจากที่ได้คำตอบ คนตัวสูงก็เดินพาสองสองสาวออกไปเจอกับคนอีกสองคนที่รออยู่ข้างนอก



"……………………………………" Jonathan Slyvezter Vorlentino



"……………………………………" PhoneticaGutenbern



"……………………………………" Jonathan Slyvezter Vorlentino



"……………………………………" Veneziano Elleleen Lerlose



"……………………………………" Trichairs K. Lerlose








โพสต์ 2015-6-14 20:25:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย V.Lerlose เมื่อ 2015-6-14 20:26

ณ คฤหาสน์เลอร์ลูส

'' เร่งอีกหน่อยได้ไหมคะ พี่ทริซี่ '' เด็กสาวในชุดเดรสสีขาวแขนกุดกระโปรงสั้นเลยขึ้นมาเหนือยเข่าได้คืบหนึ่งชุดมีการแต้มจุดสีชมพูลงบนเนื้อผ้า ผมยาวดัดลอนถูกเก็บมัดรวบขึ้นไปพร้อมผูกโบว์ข้างบน เร่งพี่สาวของเธอให้แต่งตัวเร็วขึ้นกว่านี้เพราะกลัวจะไปตามนัดไม่ทัน

'' ........................... '' Trichairs K. Lerlose


หลังจากที่สองคนจัดการตัวเองเสร็จก็รีบออกมาทันที เพราะเกรงว่าอีกคนที่นัดไว้จะรอนาน


ณ โบสถ์เซนต์ปีเตอร์

มีร่างสองร่างวิ่งตามมาถึงถนนแมกโนเลีย เครสเซนต์ วันนี้เเอล หรือ เซียชื่อที่หลายๆคนรู้จักกันได้นัดชายหนุ่มจากอัลแมเซียส ใช่คนเดียวกันกับวันที่ร้านขนมนั่นแหละ ตอนนี้เขาได้กลายมาเป็นพี่ชายที่แสนดีให้เธอ วันนี้เธอตั้งใจไว้ว่าจะแนะนำพี่สาวของเธอให้รู้จักกับเขา จากที่พวกเธอวิ่งกันได้ไม่นานก็ถึงที่หมาย ที่มีคนตัวสูงยืนรออยู่ก่อนแล้ว เซียไม่รอช้ารีบเข้าไทักทายเขาเหมือนอย่างที่เธอเคยทำประจำ

'' อัลเล็นนนนนน รอนานไหม ''


'' จริงๆก็.....ไม่นานนะ ''


'' อ่อ นี้ พี่ทริซี่นะ พี่สาวของแอล '' เธอได้แนะนำพี่สาวของเธอให้คนตัวสูงรู้จักด้วย


'' รู้กันอยู่แล้ว '' ดูเหมือนว่าคนตัวสูงจะรู้จักกับพี่สาวของเธออยู่แล้ว


'' ........................... '' Trichairs K. Lerlose


'' ชุดเนี่ยอยู่ในกระเป๋าไง เดี่ยวเข้าไปเปลี่ยนข้างใน '' คนตัวสูงมองคนตัวเล็กที่พึ่งจะพูดกับเขาเป็นประโยคแรกของวันนี้ พร้อมชี้ไปที่กระเป๋าสะพายเป้ด้านหลัง เพราะชุดของเขาวันนี้ไม่เหมาะกับการประสานเสียงเสียจริงๆ


ประตูหน้าโบสถ์ถูกเปิดขึ้นพร้อมกับแม่ชีเดินออกมาส่งยิ้มให้พวกเขาทั้งสาม ก็ที่แม่ชีจะเอ่ยขึ้นมาพูดคนตัวสูง

'' อ้าว! อัลเล็น มาเช้าจังนะลูก นี้พาสาวมาร้องเพลงหรอ '' แม่ชีเอ่ยทักทายก่อนที่จะแซวเขาอีกตามเคย

'' สาวที่ไหนกันครับคุณแม่ นี้เพื่อนในชั้นกับรุ่นน้องของผมตั้งหากละครับ เข้าไปข้างในกันเถอะครับ เนี่ยเดียวผมต้องไปเปลี่ยนชุดอีกนะครับคุณแม่ '' คนตัวสูงตอบกลับอย่างรู้ทัน ก่อนที่จะชวนแม่ชีกับอีกสองสาวเข้าไปข้างใน ทั้งสี่คนเดินเข้าไปในโบสถ์โดยมีแม่ชีนำหน้า แอลกับทริเซียสเดินตามหลัง และเขาหันกลับมาปิดประตูโบสถ์ห้องประสานเสียงก่อนจะวิ่งตามเข้าไปในโบสถ์ คนตัวสูงขอตัวเข้ามาเปลี่ยนชุดในอีกห้องแล้วเดียวจะตามเข้าไปอีกที

Nearer, my god to thee,
Nearer to thee,

Even though it be a cross,

That raiseth me . . .



Still, all my song shall be,

Nearer, my god to thee,

Nearer, my god to thee,

Nearer to thee . . .



Though like the wanderer,

The sun gone down,


Darkness be over me,

My rest a stone . . .


ผู้คนเริ่มทยอยเข้ามาเยอะขึ้นก่อนจะเริ่มพิธีขึ้น เสียงเพลงในโบสถ์ดังขึ้นอีกครั้ง เพลงจบไปเพลงแล้วเพลงเล่า ทุกคนในที่นี้มาเพื่อระลึกถึงพระเจ้ากันทั้งนั้น ทุกเช้าที่โบสถ์แห่งนี้จะมีการร้องประสานเสียงอยู่แล้วแต่ถ้าเป็นวันพิเศษก็จะร้องเพลงมาขึ้นกว่าเดิม ในที่สุดพิธีที่สำคัญนี้ก็จบไป ผู้คนเริ่มทยอยออกมา คนตัวสูงบอกให้แอลกับทริเซียสไปเก็บของก่อน ส่วนตัวเขาจะมาช่วยบาทหลวงและแม่ชีแจกมิสซ่า และเปิดประตูลูกกรง แอลมองคนตัวสูงเดินออกไปเงียบๆก่อนจะหันมาพูดกับพี่สาวของเธอ

'' พี่ทริซี่ '' เธอเอ่ยเรียกชื่อพี่สาวเธอ

'' ........................... '' Trichairs K. Lerlose

'' พี่รู้จักกับอัลเล็นเมื่อไรกันคะ แล้วรู้จักกันยังไง ''

'' ........................... '' Trichairs K. Lerlose

'' อ่อ โบสถ์นี้สวยจังเลยนะคะเนี่ย '' แอลพูดเป็นเชิงรับรู้ว่าพี่สาวรู้จักกับคนตัวสูงได้อย่างไร แต่โบสถ์นี้ก็สวยเหมือนกัน เธอเริ่มที่จะคิดถึงคุณพ่อคุณแม่ของเธอบ้างแล้วสิ

แต่ไม่ทันทีจะมีการเริ่มบทสนทนาอะไรต่อก็มีคนตัวสูงวิ่งเข้ามาอีกครั้ง

" แอล! ทริซซี่! เดี่ยวเราไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ รอตรงนี้แหละ " คนตัวสูงวิ่งเข้ามาก่อนจะบอกให้ทั้งสองรอครงนี้ พร้อมกับหยิบกระเป๋าเข้าไปอีกห้องหนึ่ง

เธอหันกลับไปมองหน้าพี่สาวของเธอก่อนจะหัวเราะขึ้นมากับท่าที่ที่รีบร้อนของเขาอีกครั้ง

" เมื่อกี้เราเจอโฟนกับโจนาธานด้วย รู้จักไหม? " คนตัวสูงถามสองสาวหลังจากที่เปลี่ยนชุดเสร็จ

" ถ้าจริงๆก็ไม่นะคะ แต่พอได้ยินชื่อมาอยู่บ้าง " Veneziano Elleleen Lerlose

"……………………………………" Trichairs K. Lerlose

" หรอ พวกเขารออยู่ข้างนอก งั้นเราไปหาเขากัน " หลังจากที่ได้คำตอบ คนตัวสูงก็เดินพาสองสองสาวออกไปเจอกับคนอีกสองคนที่รออยู่ข้างนอก

"……………………………………" Jonathan Slyvezter Vorlentino



"……………………………………" PhoneticaGutenbern



"……………………………………" Jonathan Slyvezter Vorlentino



" อ้าว พี่โฟน สวัสดีคะ " เธอมองเห็นพี่สาวของเธออีกคนผู้หยฺงผมสีน้ำตาลจะเป็นใครไปไม่ได้พี่โฟนนั่นเอง แต่เอ๋ ในเมื่อชายคนนั้นแนะนำตัวเองเราก็ควรจะแนะนำบ้างสินะ '' ฉัน วาเลนเซียโน่ เเอลลีน เลอร์ลูซ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ''



"……………………………………" Trichairs K. Lerlose


โพสต์ 2015-6-14 23:21:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย PhoneticaGutenberg เมื่อ 2015-12-15 21:05

.....ณ บริเวณห้องโถง โบสถ์เซนต์ปีเตอร์ (ย้อนเวลา)

หลังจากที่อัลเล็นคอนวิ่งเข้าไปด้านในของห้องโถง โฟเนติก้าก็ยืนมองบรรดานักขับร้องประสานเสียงเดินไปเดินมาอย่างสนใจ และจู่ๆ ดวงตาสีบลูของเธอก็บังเอิญมองเห็นกระเป๋าสตางค์ใบหนึ่งตกอยู่บนพื้น เธอรีบเดินไปเก็บขึ้นมา แล้วเปิดดูข้างในกระเป๋า พบรูปถ่ายและนามบัตรของหญิงสาวคนหนึ่ง ซึ่งเธอจำได้ว่าเห็นเขาเดินผ่านประตูชั้นนอกออกไปได้สักพักแล้ว
  
ขณะที่เธอกำลังครุ่นคิดว่าจะทำอย่างไรกับกระเป๋าสตางค์ใบนี้ดี เสียงของโจนาธานก็ดังขึ้น

"……………………………………" Jonathan Slyvezter Vorlentino

"มีคนทำกระเป๋าสตางค์ตกไว้น่ะ" เด็กสาวตอบ ก่อนจะหันไปยิ้มทักทายคนสองคนที่เดินออกมาพร้อมกับอัลเล็นคอน ซึ่งคนทั้งสองก็คุ้นหน้าคุ้นตาโฟเนติก้าดี เพราะเป็นสมาชิกตระกูลเลอร์ลูสทั้งคู่ คนหนึ่งคือวาเลนเซียโน่ แม้จะไม่ค่อยคุยกัน แต่ก็ยังจำหน้าตาได้ ส่วนอีกคนคือทริเชียส ผู้ดูแลตระกูลเลอร์ลูส

"……………………………………" Jonathan Slyvezter Vorlentino

"อ้าว พี่โฟน สวัสดีคะ" วาเลนเซียโน่ทักทายโฟเนติก้าที่พยักหน้าให้ ก่อนเธอจะหันไปทักทายโจนาธานบ้าง "ฉัน วาเลนเซียโน่ เเอลลีน เลอร์ลูซ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ"

"……………………………………" Trichairs K. Lerlose

"ขอตัวแป๊บนึงนะจ๊ะ มีคนทำกระเป๋าสตางค์ตกไว้" โฟเนติก้าพูดอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรีบวิ่งออกไปนอกโบสถ์เพื่อตามหาเจ้าของกระเป๋าสตางค์


.....ณ บริเวณด้านนอกโบสถ์

เด็กสาววิ่งออกมาจนถึงบริเวณริมฟุตบาทถนนหน้าโบสถ์ แล้วเธอก็พบหญิงสาวที่เห็นในรูปกำลังเดินข้ามถนน เธอจึงเดินตามไป จนกระทั่งถึงฟุตบาทอีกฝั่งหนึ่ง

"คุณคะ!" โฟเนติก้าเรียกผู้หญิงคนนั้น พร้อมกับยื่นกระเป๋าสตางค์ให้ "ของคุณค่ะ หนูเห็นมันตกอยู่บนพื้นในโบสถ์"

หญิงสาวรีบคว้ากระเป๋าในมือเด็กน้อยมา แล้วทำท่าจะเดินจากไป แต่ทว่า...มีตำรวจสองคนวิ่งเข้ามาประชิดเธอ และสุดท้ายก็เป็นอันได้รู้ว่า หญิงสาวที่โฟเนติก้าคิดว่าเป็นเจ้าของกระเป๋า ที่แท้กลับเป็นขโมย

นี่ล่ะนะ โลกแห่งทุนนิยม  โฟเนติก้าคิด ยืนมองอย่างสังเวชใจ จนกระทั่งตำรวจสองคนพาตัวหญิงสาวขึ้นรถตำรวจไปแล้ว เธอจึงหันหลังเดินกลับไปยังโบสถ์เซนต์ปีเตอร์


โพสต์ 2015-6-21 12:33:08 | ดูโพสต์ทั้งหมด
โบสถ์เซนต์ปีเตอร์ [ย้อนเวลา]

. . . เด็กหนุ่มตรงหน้าในชุดขาว ดูไม่พยายามเป็นมิตรกับโจนาสซักเท่าไหร่ รึเป็นเพราะเขา โจนาสเริ่มขรึมหน้ามากขึ้น เพราะไม่ว่าจะเป็นใคร ถ้าต้องการจะกดหัวเขา นั่นก็กลายเป็นเรื่องเลวร้ายได้เช่นกัน ทั้งที่โจนาสเองก็เคยพบกับอัลแมเชียสคนอื่น ๆ แต่ต่างกับเด็กคนนี้โดนสิ้นเชิง เขาดูพยองมากพอตัว


" จริงเหรอ นึกว่าเธอมาคนเดียว แล้วเพื่อนคนอื่นๆ อยู่ไหนล่ะอัลเล็น " โฟเนติก้าเอ่ยถามเด็กหนุ่มตรงหน้า ด้วยน้ำเสียงสนิทใจ
" งั้นโฟนกับ... เดี่ยวนะคุณเป็นใคร " ดูเหมือนเด็กหนุ่มจะจงใจที่จะเสียดสีโจนาสมากกว่าจะตอบคำถามเสียด้วยซ้ำ
" โจนาธาน เวอร์เลนติโน่ เราค่อนข้างเก็บตัว ถ้าคุณจะไม่รู้จัก ก็คงไม่แปลก "
" ผม อัลเล็นคอน เดเบริต์ อัลแมเซียส ยินดีทีได้รู้จักเช่นกันครับ " อัลเล็นแนะนำตัวบ้าง ซึ่งตามหลักคนที่ถามชื่อคนอื่นก่อนที่จะแนะนำตัวเอง น่าจะเป็นพวกหาเรื่องเป็นประจำเสียด้วยซ้ำ ยิ่งไปกว่านั้น ในตอนนี้โจนาสเองก็เริ่มรู้สึกคุกคามจากอัลเล็นเช่นกัน
" งั้นโฟนกับโจนาธานรอตรงนี้ก่อนละกันนะ " เขาผละตัวออกจากทั้ง 2 โจนาสปล่อยให้โฟเนติก้าเดินไปมาอยู่แถวนั้น ก่อนที่ตนจะทิ้งร่างลงบนม้าไม้ภายในโบสถ์ โจนาสครุ่นคิดถึงกริยาที่ผู้คนมากมายชอบทำใส่เขาเป็นประจำ เขาควรจะสนใจใช่หรือไม่ แม่เด็กหนุ่มที่ดูเด็กกว่าเขาเอง ยังพยายามที่จะคุกคามเขา มันเป็นเรื่องน่าเบื่อไปเสียแล้ว กับการอยู่ภายใต้บรรยากาศจิกกัดจากผู้คนรอบข้าง ' ช่างสิ ใช่ว่าผมจำเป็นจะต้องสนใจ '  โจนาสยังครุ่นคิดอยู่ หางตาเหลือบไปเห็นโฟเนติก้าทำท่าทางแปลกไป เขาจึงลุกขึ้นและเดินไปหาเธอ
" เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ " โจนาสเอ่ยถามโฟเนติก้าจากด้านหลังของเธอ
" มีคนทำกระเป๋าสตางค์ตกไว้น่ะ " โฟเนติก้าก้มมองกระเป๋าในมือของเธอ และผละสายตาออกจากกระเป๋าเมื่อมีเด็กสาวอีก 2 คนเดินเข้ามาร่วมบทสทนา หนุ่งในนั้นโจนาธานจำได้ชัดเจน ทริเชียส เด็กสาวที่ห่างหายไปจากความคิดของโจนาส เราเคยพบกันเมื่อนานมาแล้ว และเธอเคยสนิทชิดเชื้อกับโจนาส ก่อนที่จะหายไปในกรีบเมฆ
"อ้าว พี่โฟน สวัสดีคะ" เด็กหน้าใหม่กล่าวทักทายโฟเนติก้า "ฉัน วาเลนเซียโน่ เเอลลีน เลอร์ลูซ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ" ก่อนที่เธอจะหันมาหาโจนาสและแนะนำตัว โจนาสยังไม่ทันได้แนะนำตัวเด็กสาวตรงหน้า เธอก็ละสายตาจากเขา
"……………………………………" Trichairs K. Lerlose
"ขอตัวแป๊บนึงนะจ๊ะ มีคนทำกระเป๋าสตางค์ตกไว้" โฟเนติก้าเดินออกจากตรงนั้นไป ทิ้งให้ทั้งสามเงียบกริบ
"……………………………………" Trichairs K. Lerlose
" ก็ดีครับ ไม่เจอกันนาน เกือบนึกว่าคุณจะลืมผมไปแล้วด้วยซ้ำ " โจนาสเหลือบมองสายตาของทริเชียส และเดินหามุมที่จะเริ่มพิง
"……………………………………" Trichairs K. Lerlose
" บางทีเธออาจจะอยากพบซอลเดธมากกว่าผม " หลังจากที่เธอหายไป ไร้วี่แวว และไม่มีการตอบกลับมาสำหรับคนที่เคยพบกัน แม้เราจะเคยสัญญากันไว้ ว่าจะพบกันแม้แต่งานเลี้ยงที่เลอลูซ งานเลี้ยงที่โจนาสยังไม่ทันได้ไป จบจากการเชิญนั้น ทริเชียสก็ไม่เคยติดต่ออีกเลย
"……………………………………" Veneziano Elleleen Lerlose
" โจนาธาน เวอร์เลนติโน่ ยินดีที่ได้รู้จักครับ เอลลีน เมื่อซักครู่ไม่ทันได้แนะนำตัว " โจนาสมองเอลลีนอย่างสนใจ เธอในวันนี้ ที่ทำให้เขารู้สึกว่าไม่ถูกคุกคาม เขานึกหัวเราะกับตัวเอง
"……………………………………" Trichairs K. Lerlose
" ไม่ดีกว่าครับ ผมขอตัวกลับก่อน ฝากบอกโฟเนติก้าให้ด้วยนะครับ " โจนาสพูดจบก็เริ่มก้าวเดินออกจากโบสถ์
"……………………………………" Trichairs K. Lerlose
"……………………………………" Veneziano Elleleen Lerlose


----------------------------
ไม่รู้ว่าครบไหมนะครับ ค้างไว้เยอะเลย 555
โพสต์ 2015-10-5 18:54:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Echo_Bondurant เมื่อ 2015-10-5 13:18

          (ย้อนเวลา)

           “ไม่นึกว่าจะเจอเธอนะ เคย่า”

           เธอว่าโลกไม่เพียงจะกลมอย่างเดียวแล้วล่ะ แต่โลกมันแคบสุดๆ ไปเลยต่างหาก

           “จำเป็นต้องทักทายด้วยเรอะ” ‘เคย่า’ พึมพำ แสดงสีหน้าเบื่อหน่ายออกมาอย่างไม่คิดจะปกปิด

           “ตามเคย เธอนี่ไม่อยากเป็นมิตรบ้างเลยเหรอ”

           “ไม่” เธอสวนออกไปแทบจะทันที ริมฝีปากเม้มแน่นอย่างคนอึดอัด ถึงแม้ว่าเธอค่อนข้างจะสนิทกับ ‘คีแนน’ บุตรบุญธรรมของเวอร์เลนติโน่ แต่ไม่มีกฎข้อไหนบอกว่าเธอต้องญาติดีกับคนอื่นๆ “โดยเฉพาะกับนาย” ที่เธอรู้สึกไม่ถูกชะตาตั้งแต่แรก แม้จะเคยจะพากันไปตะลุมบอนในป่าต้องห้ามในช่วงเปิดเทอมก่อนก็ตาม แต่นั่นไม่ได้ทำให้ความรู้สึกรุนแรงที่เธอไม่แน่ใจว่ามันดีหรือร้ายต่อเขาลดลง

           “สวัสดีครับ มิสเคย่า”

           เห็นแก่พระเจ้า..

           เธอกำลังพยายามนับหนึ่งถึงสิบในใจ

           “เธอคงจะแป้นแล้นมากกว่านี้สินะ ถ้าตรงนี้ไม่ใช่ผม ถ้าตรงนี้เป็นคีแนน” โจนาธานจงใจเน้นย้ำประโยคสุดท้าย เขาหยักยิ้มเจ้าเล่ห์ที่เธอมองว่ามันกวนประสาทเข้าเส้น ในใจนึกอยากจะยกกำปั้นเข้าชกกับใบหน้าไร้ที่ตินั้นให้บิดเบี้ยว

           “ใช่” เธอยอมรับอย่างจริงใจที่สุด

           ชายหนุ่มขยับตัว เขาเดินตรงไปยังอ่างน้ำที่อยู่ใกล้ๆ ก่อนจะวักขึ้นมาแล้วใช้มันลูบใบหน้า

           เคย่าแอบเบ้หน้ากับการกระทำนั้น ช่างหลงตัวเองเสียไม่มี

           “ฉันนึกว่านายจะมัวแต่เล่นบทคุณชาย ที่รายล้อมไปด้วยข้ารับใช้อยู่ที่คฤหาสน์ของตัวเองในช่วงปิดเทอมนี้เสียอีก”

           “ผมเองก็มีเรื่องหนักใจพอตัวเหมือนกันนะ” เขาเหลือบกลับขึ้นมามองเธอ ใบหน้ายังคงระบายไว้ด้วยรอยยิ้มน่าเกลียด
  
           เคย่าเบะปาก

           “ดูเหมือนเธอเองก็อยากจะรู้เรื่องของคีแนนพอตัว”
           เธอใช้ลิ้นดุนกระทุ้งแก้มอย่างลืมตัว ไม่ปฏิเสธว่าอยากจะรู้เรื่องของเจ้าเพื่อนโลกส่วนตัวสูงคนนี้ใจจะขาด
           
           “จะเป็นไปได้ไหม ถ้าคุณจะมาบ้านผมเอง เพื่อเจอเจ้านั่น หรือเปลี่ยนเรื่องซะ ก่อนที่ผมจะตัดสินใจออกจากโบสถ์”

           เคย่าเบิกตาโต โจนาธานท่าจะสำคัญตัวเองผิดอย่างแรงถึงกล้ามาเล่นบทนี้ใส่เธอ อย่างกับว่าเธอจะสน เธอตีหน้ามึนอย่างไม่สะทกสะท้าน

           “จะทำอะไรก็ทำ”

           “ดูเธอจะสนิทกับเจ้านั่นมากกว่าที่ผมคิด”

           “แน่นอน นายไม่มีวันเข้าใจเลยล่ะ”

           “หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น” เธอเห็นเขาเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงพร้อมหยิบอะไรบางอย่างออกมา ก่อนเขาจะจัดการยัดเยียดใส่มือเมื่อเห็นว่าเธอยังคงยืนนิ่ง สัมผัสจากมือของเขาทำให้เธอรู้สึกขยะแขยง เคย่าพยายามสลัดออกแต่จนแล้วจนรอดก็ไม่สำเร็จ เธอพบกระดาษแผ่นหนึ่งวางหมิ่มเหม่อยู่บนฝ่ามือ โจนาธานชักมือกลับไปแล้ว เขามีสีหน้าพอใจ เคย่ากำลังจะขยำและเขวี้ยงมันทิ้งเมื่อชายหนุ่มพูดประโยคถัดมาเหมือนจะดักคอ

           “เมื่อถึงเวอร์เลนติโน่ นี่จะเป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้คุณถึงอย่างปลอดภัย”

            เธอส่งเสียง ‘เหอะ’ ในลำคอขณะพลิกแผ่นกระดาษใบนั้นดูอย่างไม่ใส่ใจนัก เคย่าคิดว่ามันไม่จำเป็น เธอสามารถเข้าไปในเขตของเวอร์เลนติโน่ได้โดยที่พวกเขาไม่ทันจะรู้ตัวด้วยซ้ำ ถ้าเธอคิดจะทำน่ะนะ แต่เคย่าก็ขืนใจรับเอาไว้ หลังจากบวกลบดูแล้ว ยังไงซะการเดินผ่านทางประตูเข้าไปเหมือนที่คนปกติธรรมดาเขาทำกันก็คงจะดูมีมารยาทมากกว่าการโผล่เข้าไปแบบโท่งๆ คีแนนคงอยากให้เธอทำอย่างนั้น แม้ว่าเขาจะรู้จักนิสัยอันโผงผางของเธอดีก็ตามเถอะ เพราะอย่างหลังมีแววว่าเธอคงจะโดนไล่ตะเพิดออกไปแทนที่จะได้รับคำต้อนรับ

           โจนาธานเดินหนีไปที่อื่นแล้ว เคย่าไม่ได้สนใจเขา เธอเดินออกมานอกโบสถ์ ลมร้อนเข้าปะทะใบหน้ารูปไข่ เธอเกลียดซัมเมอร์ อากาศร้อนมักทำให้เธอหงุดหงิดและประสาทเสีย แถมเนื้อตัวยังเหนียวเหนอะหนะ ใบหน้าเธอยุ่งเหยิงพอๆ กับเส้นผมสีน้ำตาลเหลือบทองที่ถูกลมตีจนพันกันขณะเดินข้ามไปอีกฟาก ตรงดิ่งไปยังรถสปอร์ตยี่ห้อดังที่จอดเลียบอยู่ใกล้ทางเดินเท้าที่ยกสูงขึ้นจากพื้นเล็กน้อย เคย่ากดปุ่มปลดล็อกก่อนจะเปิดประตูและก้าวขึ้นนั่งลงบนฝั่งคนขับ ฟิล์มสีทึบบ่งบอกว่าเจ้าของรักความเป็นส่วนตัวมากแค่ไหน ไม่นานนักรถสปอร์ตก็พุ่งทะยานออกสู่ถนนหลังจากติดเครื่องได้เพียงไม่กี่วินาที ทิ้งไว้แต่เศษใบไม้แห้งปลิวว่อนอยู่เบื้องหลัง





แสดงความคิดเห็น

ไม่มีท่อนไหนเลย ที่มีแววว่าเราจะญาติดีกันได้ เจี้ยมมมม 555555555555555555555555555555  โพสต์ 2015-10-7 12:46
123
กลับไป ตั้งกระทู้ใหม่
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|Mobile|Archiver|HOGWARTS THAI  

GMT+7, 2019-6-25 01:01 , Processed in 0.258841 second(s), 20 queries , Gzip On.

Powered by Discuz! X3.2 R20160601, Rev.48

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้