Magic World of HOGWARTS THAI

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
ดู: 9955|ตอบกลับ: 63

{RPG} ชายหาดโบร์นมัท

[คัดลอกลิงก์]
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zennita เมื่อ 2017-2-24 16:45


Bournemouth Beach




หากพูดถึงแหล่งดึงดูดนักท่องเที่ยวจากทั่วทุกมุมโลกของเมืองทางใต้ของอังกฤษ
ชายหาดโบร์นมัท...ก็คงจะต้องถูกยกขึ้นมากล่าวถึงเป็นที่แรก



ทะเลสีน้ำเงินที่ยาวสุดลูกหูลูกตา กับชายหาดขาวสะอาด ปราศจากมลทินแห่งนี้
จะสร้างความประทับใจให้กับนักท่องเที่ยวที่มาเยือนไม่รู้จักจบ...




ข้อบังคับสำหรับ RPG นี้ (โปรดอ่านและปฏิบัติตาม)


  • ต้องเคารพและปฏิบัติตามกฎระเบียบของ RPG ของโลกเวทมนตร์ทุกข้อ
  • ห้ามก่อความวุ่นวาย หรือสร้างความไม่สงบใดๆ ในพื้นที่นี้
  • ห้ามเสกคาถาเวทมนตร์ใดๆ เป็นการโจ่งแจ้ง เพราะชายหาดโบร์นมัทเป็นพื้นที่ของมักเกิ้ล






โพสต์ 2013-6-8 17:31:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
       ชายหาดโบร์นมัท


   ...สายลมอ่อนๆที่พัดเข้ามายังชายฝัง และหาดทรายสีขาวสะอาดตา ..เด็กสาวในชุดเดรสสั้นสบายๆ
เหมาะกับบรรยากาศชายทะเล ท้องฟ้าสีครามสดใส ..จะดีกว่านี้ถ้าใครบ้างคนมาด้วย
   เฮเลนนั่งลงไปยังพื้นทรายก่อนจะใช้ไม้ที่อยู่แถวนั้นวาดเป็นรูปขึ้น ..

"........................................." ลิซ่า
"อ่ะ! ตกใจหมดเลย" เฮเลนหันไปทำหน้ามุ้ยใส่ ก่อนจะหัวเราะร่า
"........................................." ลิซ่า
"เปล่านะ ..ฉันแค่เซ็งๆ"
"........................................." ลิซ่า
"วาด ? เปล่าๆ! ฉันวาดเล่นๆ" เด็กสาวรีบใช้มือลบภาพที่เธอกำลังวาดเล่นอยู่ เกือบไป ..
"........................................." ลิซ่า  
"ใครหรอ? .."
"........................................." ลิซ่า
"ก็เฉยๆนะ ..พี่ชอบหมอนั้นหรอ?" เฮเลนรีบถามทันทีที่ลิซ่าพูดถึงลาสท์
"........................................." ลิซ่า
"แน่ใจหรอค่ะ? หมอนั้นนะหล่อนะแต่กวนไปหน่อย" เธอรีบเสนอลาสท์ทันที ..ทั้งที่ใจจริงๆก็แอบเศร้าๆ
"........................................." ลิซ่า
"แหะ! ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลย" เธอตะโกนออกไป แค่ลิซ่าไม่ยอมหยุดเดินไปที่ทะเล
"พี่ลิซ่าาาา!" ต้องชอบจริงๆด้วยสิ

   เฮเลนรีบวิ่งตามมาที่ทะเลตอนนี้ลิซ่าก็ลงไปว่ายน้ำไปเกือบไกลแล้ว ..
"........................................." ลิซ่า
"ฉัน ..ว่ายน้ำไม่เป็นหรอกคะ"
"........................................." ลิซ่า
"จริงสิคะ.." เฮเลนทำหน้าซื่อๆ
"........................................." ลิซ่า  
"เดี๋ยวฉันไปตามลาสท์มาเล่นเป็นเพื่อนไหม?" เฮเลนแกล้งแซวเล่นๆแต่ดูเหมือนอีกคนจะหน้าขึ้นสีซะแล้ว
"........................................." ลิซ่า ตะโกนกลับมาเสียงดังลั่น
"ฉันแค่ล้อเล่นนะทำเป็นเขินไปได้ !" เด็กสาวหัวเราะร่า "งั้นฉันไปหาเครื่องดื่มมาให้นะ"
   ลิซ่าพยักหน้าตอบรับก่อนจะว่ายน้ำเล่นไปมา เฮเลนเดินเลี่ยงออกมาก่อนจะเจอ
เฟียสที่กำลังใส่ทูพีชเดินเล่นไปมาอย่างสบายอารมณ์


"สุดฮอต?"
"แหมเรียกซะ..ทะเลน่าเล่นเนอะว่าไหม?" เฟียสยิ้มแหยะๆ
"ไม่ละ..ฉันจะไปหาเครื่องดื่ม" เฮเลนเดินเลี่ยงๆไป
"ฉันเตรียมไว้แล้ว ..ขอตัวก่อน"
    พูดจบเฟียสก็เดินไปอีกมุมของชายหาดเด็กสาวมองถาดเครื่องดื่มที่วางไว้ก่อนจะ
หยิบมาสองแก้วเดินไปทางเดิม

"นี่คะน้ำ" เฮเลยยื่นให้ทันทีที่ลิซ่าว่ายมาถึงฝั่ง
"........................................." ลิซ่า
"ไม่เป็นไรคะ"
"........................................." ลิซ่า
"ไม่ดีกว่าฉันชอบชมวิวมากมาย" เฮเลนปฏิเสธทันที่ที่ลิซ่าชวนว่ายน้ำเล่น
"........................................." ลิซ่า
"นิดหน่อยคะ ..ฉันไปถ่ายรูปก่อนนะ"
    หลังจากคุยกันสักพักเฮเลนก็หยิบกล้องออกมาจากเป้ก่อนจะเดินไปทั่วชายหาด
เก็บรูปสวยๆไว้เป็นที่ระลึก


-----------------------------------
= =" มาเจิมคนแรกเลยเรา




โพสต์ 2013-6-8 17:53:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
..ณ ชายหาดโบร์นมัท
ร่างบางนั่งทอดน่องอยู่ในบริเวณที่ห่างไกลจากผู้คนและความวุ่นวาย เธอมองชายหาดและทะเลตรงหน้า หยิบไอพอดขึ้นมาเปิดเพลง One More Night ของ Maroon 5 ในระดับเสียงดัง เนื่องจากคิดว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้ จนกระทั่งรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวอยู่ข้างๆ เด็กสาวหันขวับไปมอง

"ลอเลนซ์!!" เอวาลิสร้องออกมาอย่างเหลือเชื่อ
".................." Luciano
เด็กสาวกระพริบตาปริบๆ มองเขาอีกครั้ง ก่อนจะพบว่าไม่ใช่คนที่เธอคิด เอวาลิสเบนสายตามองออกไปที่ทะเล จนกระทั่งเพลงเปลี่ยน ฺBegin Again ของ Taylor Swift
"นายมีฝาแฝด หรือพี่น้องที่หน้าตาคล้ายกัน อะไรทำนองนั้นรึเปล่า" เอวาลิสตัดสินใจถามออกไป แล้วก็กลั้นหายใจรอคำตอบ
".................." Luciano
เอวาลิสเม้มปาก ก่อนจะพูด "ฉันรู้จักคนคนนึง"
".................." Luciano
"เขาเหมือนนายมาก" เธอเว้นวรรคแล้วพูดต่อ "แต่ตอนนี้เขาไปแล้ว"
".................." Luciano
"ไม่รู้" เธอตอบเสียงแผ่วแล้วพูดย้ำอีกครั้งอย่างไร้น้ำหนักในน้ำเสียง "ฉันไม่รู้.."
เด็กสาวเงยหน้าขึ้นมองฟ้าอย่างหาคำตอบ เธอใช้มือเสยผมไปด้านหลังพร้อมกับหลับตาแล้วกอดตัวเองแล้วห่อตัวอย่างหดหู่
".................." Luciano
ร่างบางไม่ตอบ เพียงแต่สูดหายใจลึกแล้วดีดตัวลุกขึ้น เธอยิ้ม..
"หิวอ่ะ ไปหาอะไรกินกัน"

...ทั้งสองเดินเข้ามาในร้านอาหารสไตล์คันทรีเล็กๆ ที่ถูกทำขึ้นจากไม้ทั้งหลัง ข้างหน้าสุดมีเวทีขนาดเล็กซึ่งน่าจะเป็นดนตรีสดที่มีเครื่องดนตรีครบครัน เอวาลิสเลือกที่ันั่งโต๊ะที่สามที่ชิดติดผนัง หลังจากนั้นไม่นานก็มีพนักงานเดินตรงมาที่เรา
"รับอะไรดีครับ"
"ขอเป็นเมนูแนะนำของร้านแล้วกันค่ะ"
".................." Luciano
"เครื่องดื่มล่ะครับ"
"ไวน์แดงค่ะ"
".................." Luciano
"รอสักครู่นะครับ" พนักงานหนุ่มกล่าวก่อนจะเดินแยกออกไป

เสียงดังเอะอะของคนกลุ่มหนึ่งดังขึ้นมาจากหน้าร้าน เรียกเอวาลิสหันไปมอง วัยรุ่นหญิงชายหน้าใสแบบคนเอเชียสองคนยืนอยู่หน้าประตูร้าน พร้อมกับพนังงานคนนึงที่กำลังจะอธิบายอะไรบางอย่างกับพวกเขา แต่ก็ดูเหมือนจะไม่รูเรื่อง เอวาลิสเพ่งมองดีๆ ก็รู้ว่าวัยรุ่นสองคนนั้นเป็นคนเกาหลี เด็กสาวลุกขึ้นเดินตรงไปหาพวกเขาทันที

"ขอโทษนะคะ มีอะไรให้ช่วยรึเปล่า" เอวาลิสกล่าวกับพนักงานที่กำลังหัวเสียไม่แพ้ลูกค้า
"ด้วยความกรุณาครับคุณผู้หญิง" ชายหนุ่มตอบอย่างสุภาพ
"มีปัญหาอะไรรึเปล่าคะ" เอวาลิสหันไปถามอีกสองคนเป็นภาษาเกาหลีอย่างคล่องแคล่ว เมื่อเห็นว่าพวกเขาดูไม่ค่อยสันทัดภาษาของที่นี่
"ผมต้องการโต๊ะฮันนีมูนของที่นี่ครับ" เขาพูดแล้วชี้ไปที่ป้ายฮันนีมูนของร้าน แล้วบังเอิญข้างกันคือป้ายห้องน้ำ เด็กสาวร้อง อ๋อ ขึ้นมาทันที เพราะเข้าใจถึงสาเหตุ
"เขาบอกว่าต้องการโต๊ะฮันนีมูนค่ะ" เอวาลิสหันไปบอกกลับพนักงานที่หลังจากฟังแล้วก็ทำหน้าเหวอ พลางขอโทษขอโพยคู่รักตรงหน้า เด็กสาวยิ้มแล้วปลีกตัวออกมานั่งที่โต๊ะตามเดิม แล้วยกแก้วไวน์ตรงหน้าขึ้นดื่ม

".................." Luciano
"พูดได้นิดหน่อยน่ะ" เธอบอกก่อนจะหันไปเมื่อรู้สึกถึงแรงสะกิดที่ไหล่
"ขอโทษนะคะ จะรบกวนรึเปล่าถ้าจะเชิญให้คุณทั้งคู่ไปเป็นเกียรติร้องเพลงกับเราบนเวที" พิธีกรสาวพูดใส่ไมค์ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แล้วมันก็ตามด้วยเสียงปรบมือของคนทั้งร้าน

"เอ่อ.." เอวาลิสลังเล ก่อนจะมองคนที่นั่งตรงข้ามที่กำลังทำหน้าเหมือนอยากตาย เด็กสาวยิ้มมุมปากก่อนจะหันไปตอบหญิงสาวด้วยสีหน้าชื่นบาน
"เป็นเกียรติอย่างมากเลยค่ะ"
"เยี่ยมค่ะ" พิธีกรสาวพูดแล้วหัวเราะร่า ก่อนจะเดินนำไปที่เวที

".................." Luciano
"ไม่เอาน่า ฉันรู้ว่านายเล่นเปียโนได้ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ" เด็กสาวพูดแล้วดึงเขาให้เดินไปด้วยกัน

เอวาลิสเดินไปที่เก้าอี้หมุนสีแดงที่ตั้งอยู่บนเวที ส่วนลูเซียโน่เดินไปที่เปียโนหลังใหญ่สีขาวที่อยู่ข้างๆ กัน พนังงานของร้านยกไมค์พร้อมขาตั้งไมค์มาไว้ตรงหน้าเธอ ความเงียบเข้าปกคลุมทั้งร้านเพื่อรอเสียงดนตรีจากลูเซียโน่ เอวาลิสเกือบจะคิดว่าเขาจะไม่เล่นซะแล้ว แต่หลังจากนั้นไม่นานเสียงเปียโนก็ดังขึ้นมา เอวาลิสเม้มริมฝีปากทันทีที่รู้ว่าเป็นเพลงอะไร.. Safe & Sound - Taylor Swift

เด็กสาวลอบมองลูเซียโน่ที่กำลังจมดิ่งอยู่ในห้วงของเสียงเพลง เอวาลิสกระพริบตาถี่ๆ เพื่อไล่ความรู้สึกที่ประเดประดังเข้ามา

หลังจากเพลงจบเสียงปรบมือก็ดังขึ้น เอวาลิสยืนขึ้นแล้วโค้งตัวเล็กน้อย ก่อนจะเดินลงมาจากเวทีกลับมานั่งที่โต๊ะ
"เล่นเพราะดีหนิ" เอวาลิสชมคนตรงหน้า
".................." Luciano
เอวาลิสหันไปมองข้างๆ ทันทีเมื่อรู้สึกว่ามาคนมาเยือนพวกเขาทั้งสองถึงโต๊ะ และนั่นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน..
".................." Celinez

----------------------------------------------------------
วิลากต่อด้วย =w=
โพสต์ 2013-6-8 17:54:48 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ณ ชายหาดโบร์นมัท

.. สายลมที่พัดผ่าน บรรยากาศชวนน่าหลงไหล ชายหาดโบร์นมัสที่ดูเรียบง่ายแต่แฝงด้วย ความสวยงาม ทำให้เธอเลือกที่จะมาเที่ยวที่นี้ เพื่อความสบายใจ สาวน้อยคนหนึ่งนั่งลงบนพื้นชายหาดก่อนที่เธอจะนั่งลงตาม .. เธอหายไปไหนนะเคลล์ เธอได้แค่คิด แต่ก็ต้องหยุดความคิดนั้นไว้ ก่อนที่จะทักทายเฮเลน ..

"นี่ ! มาทำอะไรที่นี้ .." เธอทักเฮเลนเสียงใส ก่อนที่เจ้าตัวจะตกใจ
"อ่ะ! ตกใจหมดเลย" เฮเลนทำหน้ามุ่ยใส่เธอ ก่อนจะหัวเราะร่า
"เป็นอะไร ?" เธอยิงคำถามใส่เฮเลนทันที
"เปล่านะ ..ฉันแค่เซ็งๆ" เฮเลนตอบคำถามของเธอแบบเบี่ยงๆ
"เหรอ ? แล้วนั้น .. วาดอะไรละ ?" เธอถามก่อนจะเหลือบตาไปมองภาพวาดนั้น
"วาด ? เปล่าๆ! ฉันวาดเล่นๆ" เฮเลนรีบใช้มือลบภาพที่เธอกำลังวาดอยู่อย่างรวดเร็ว อะไรของเค้า เธอได้แต่ทำหน้าฉงนไว้แค่นั้น ก่อนที่หัวสมองจะคิดถึงใครอีกคน ..
"หมอนั้นไม่มาด้วยเหรอ ?" เธอถามเฮเลนทันทีเมื่อต้องการคำตอบ
"ใครหรอ? .." เฮเลนสงสัย
"หมอนั้นไง ลาสส์น่ะ .." เธอถามแบบปลงๆ
"ก็เฉยๆนะ ..พี่ชอบหมอนั้นหรอ?" เฮเลนถามเธอทันทีเมื่อเธอพูดจบ ..
"ประมาณนั้น" เธอพูดก่อนจะยิ้มๆ
"แน่ใจหรอค่ะ? หมอนั้นนะหล่อนะแต่กวนไปหน่อย"  เฮเลนรีบเสนอลาสส์ให้เธอทันที เหมือนต้องการให้เธอมีคู่ครอง (?)
"ไม่รู้ ไปทะเลดีกว่า" เธอพูดเสร็จก็เดินออกมาจากจุดตรงนั้น โดยไม่รอเฮเลนเลยสักนิด

.. เฮเลนกระเสือกกระสนมาตามเธอให้ทัน และดูเหมือนว่า .. สาวน้อยนางนี้จะว่ายน้ำไม่เป็น ..

"เธอว่ายน้ำไมเ่ป็นเหรอ ?" เธอถามทันที เมื่อดูท่าทีของเฮเลน
"ฉัน ..ว่ายน้ำไม่เป็นหรอกคะ" เฮเลนตอบเธอ
"แน่หรอ ?" เธอถามแบบไม่อยากจะเชื่อ
"จริงสิคะ.." เฮเลนทำหน้าซื่อๆ
"ฮ่าๆ" เธอหัวเราะร่วนก่อนที่จะมองหน้าเฮเลนอีกครั้ง
"เดี๋ยวฉันไปตามลาสท์มาเล่นเป็นเพื่อนไหม?"  เฮเลนแซวเธอก่อนที่เธอจะเลือดขึ้นหน้า ..
"อย่าทำบ้าๆน่ะ !" เธอตะโกนเสียงดัง .. ก่อนที่จะมีอาการหน้ามึน
"ฉันแค่ล้อเล่นนะทำเป็นเขินไปได้ !" หญิงสาวรัวเราะร่า "งั้นฉันไปหาเครื่องดื่มมาให้นะ" ..
        เธอพยักหน้าตอบรับ ก่อนจะว่ายน้ำเล่นไปมาเพื่อรอเฮเลนที่กำลังเดินเพื่อจะไปหาเครื่องดื่ม พร้อมๆกับเธอที่กระดึ๊บๆ ขึ้นฝั่งแล้ว ..

"นี่คะน้ำ" เฮเลนยื่นน้ำมาให้ทันทีเมื่อเธอมาถึงฝั่ง
"ขอบใจนะ" เธอพูดก่อนจะยิ้มร่า
"ไม่เป็นไรคะ" เฮเลนตอบรับคำ
".. ไปเล่นน้ำกันไหม ?" เธอชวนเฮเลน ก่อนที่จะยิ้มๆ
"ไม่ดีกว่าฉันชอบชมวิวมากมาย" เฮเลนปฏิเสทเธอทันที
"ไม่ชอบเหรอ ?" เธอถามทันที
"นิดหน่อยคะ ..ฉันไปถ่ายรูปก่อนนะ"  เฮเลนเดินจากไปพร้อมกับเธอที่ตอนนี้กำลังเหม่อมองท้องฟ้า .. และกำลังเตรียมตัวจะเล่นน้ำต่อ ..

----------------------------------------------------------
อะไรของฉัน ? 55
โพสต์ 2013-6-8 22:51:48 | ดูโพสต์ทั้งหมด
          ....ณ ชายหาดโบร์นมัท

          หาดทรายสีขาวที่ทอดยาวไปตามชายฝั่งตัดกับทะเลสีคราม สายลมอ่อนๆยามเย็นกับแสงรำไรของดวงอาทิตย์ที่กำลังจะละขอบฟ้า... ชวนให้ที่นี่แลดูสงบอย่างน่าประหลาด รวมถึงเป็นสถานที่ที่เหมาะสำหรับการมานั่งพักผ่อนย่อนใจจากชีวิตประจำวันที่แสนยุ่งเหยิงเป็นอย่างมาก ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เด็กหนุ่มตัดสินใจมาสูดอากาศเย็นๆ และเดินไปตามชายหาดสีนวล.. แต่ทว่า...

          "ลอเลนซ์"เสียงหนึ่งตะโกนขึ้นด้านหลังทำให้ลูเซียโน่เผลอหันไปมองต้นเสียงอย่างสงสัยก่อนจะพบเด็กสาวที่ตัวเขาเองคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดี.. เอวาลิส สเปนเซอร์...

          "buon sera"ลูเซียโน่เอ่ยทักทายเป็นภาษาอิตาเลี่ยนด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ซึ่งดูเหมือนว่าคู่สนทนาจะมีสีหน้าที่แสดงอาการผิดหวังเล็กน้อยโดยไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัด...

          "นายมีฝาแฝด หรือพี่น้องที่หน้าตาคล้ายกัน อะไรทำนองนั้นรึเปล่า"เธอถามขึ้น... ซึ่งนั่นก็ทำให้ลูเซียโน่เลิกคิ้วอย่างแปลกใจเล็กน้อย
          "ไม่มี.. เธอถามทำไม"เด็กหนุ่มถามกลับ ก่อนจะจ้องไปที่เด็กสาวอย่างเฉยเมยตามปกติโดยที่เธอไม่ได้สังเกตเห็นความกังวลที่ซ่อนอยู่ในนัยน์ตาสีเทาของเด็กหนุ่มที่มองมาทางเธอเลยแม้แต่นิดเดียว...

          "ฉันรู้จักคนนึง"เอวาลิสพูดพลางเม้มปาก
          "คงไม่ใช่คนที่เธอเรียกว่าลอเลนซ์หรอกนะ..."เด็กหนุ่มพูดเสียงเรียบ แต่ภายในหัวของเขาตอนนี้ความคิดต่างๆกลับตีกันยุ่งเหยิงไปหมดแต่เด็กหนุ่มก็พยายามตีหน้านิ่งเหมือนอย่างที่เขาเคยทำเป็นนิจ...

          "เขาเหมือนนายมาก" เธอพูดก่อนจะเว้นวรรคเล็กน้อยแล้วพูดต่อ "แต่ตอนนี้เขาไปแล้ว"
         "ไปไหน..." ลูเซียโน่ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงกังวลเล็กน้อย
          "ไม่รู้" เธอตอบเสียงแผ่วแล้วพูดย้ำอีกครั้งอย่างไร้น้ำหนักในน้ำเสียง "ฉันไม่รู้.." เด็กสาวมองขึ้นไปยังทองฟ้ากอดจะใช้มือเสยผมตัวเองปล่อยให้ลูเซียโน่ยืนดูเธออย่างงงๆ... เด็กหนุ่มถอนหายใจอย่างเนือยๆก่อนที่่จะกลับเข้าสู่ภวังค์ความคิดของตนเองอีกครั้ง... หวังว่าจะไม่มีใครรู้เรื่องนี้หรอกนะ... ให้ตายเถอะ

         
"เป็นอะไรหรือเปล่า..."เด็กหนุ่มพูดหลังจากที่เห็นท่าของเด็กสาวไม่ค่อยดีเสียเท่าไหร่...
          "หิวอ่ะ ไปหาไรกินกัน" เด็กสาวตัดบทสนทนาก่อนจะดีดตัวขึ้นจากผืนทรายแล้วเดินำเด็กหนุ่มไปยังร้านอาหารสไตล์คันทรี่แห่งหนึ่ง ตัวร้านถูกสร้างขึ้นมาจากไม้ทั้งหลังข้างหน้าเป็นเวทีขนาดเล็กสำหรับวงดนตรีที่จะมาบรรเลงขับกล่อมลูกค้าในยามอาทิตย์ตกดิน...

          "รับอะไรดีครับ"พนักงานร้านเดินเข้ามาถามพร้อมกับรายการเมนูอาหารในมือที่ส่งมาให้ทั้งสองคน ก่อนที่เด็กหนุ่มจะกวาดสายตามองรายการอาหารในแผ่นกระดาษอยากรวดเร็ว

          "ขอเป็นเมนูแนะนำของร้านแล้วกันค่ะ"เอวาลิสหันไปสั่งอาหารกับบริกรชายของร้านที่ยืนจดอยู่ข้างๆโต๊ะของพวกเขาทั้งคู่
          "ของผมขอเป็นสเต็กเนื้อ"เด็กหนุ่มสั่งก่อนจะส่งรายการอาหารคืนให้พนักงาน
          "เครื่องดื่มล่ะครับ" บริกรหนุ่มถาม
          "ไวน์แดงค่ะ"
          "ไวน์แดงสอง..."เด็กหนุ่มพูดก่อนที่พนักงานหนุ่มจะเดินแยกออกไปจากกโต๊ะที่พวกเขานั่งอยู่ สักพักก็มีเสียงเอะอะขึ้นมาจากคนกลุ่มหนึงที่อยู่อีกฟากของร้านเรียกให้ทั้งลูเซียโน่ และเอวาลิสหันไปมอง แต่ไม่ทันอะไรเอวาลิสก็กลับลุกขึ้นจากเก้าอี้ก่อนจะตรงเข้าไปขัดการสนทนาของพนักงานร้านกับคู่หนุ่มสาวที่ดูเหมือนจะเป็นชาวเอเชียสองคนซึ่งดูเหมือนจะมีปัญหาด้านการสื่อสากับพนักงานร้านนิดหน่อย...

          "ไม่รู้นะว่าเธอพูดภาษาเกาหลีเป็นด้วย..."เด็กหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบก่อนจะจิบไวน์แล้วเริ่มจัดการอาหาที่บริกรนำมาเสิร์ฟในระหว่างที่เอวาลิสเดินออกไปจากโต๊ะเคลียร์ปัญหาของบริกรกับนักท่องเที่ยวที่คุยกันไม่รู้เรื่อวแล้ว ปล่อยให้เด็กหนุ่มนั่งมองดูอย่างเงียบๆ
          "พูดได้นิดหน่อยน่ะ" เธอบอกก่อนจะหันไปทางฝั่งตรงข้าม
          "ขอโทษนะคะ จะรบกวนรึเปล่าถ้าจะเชิญให้คุณทั้งคู่ไปเป็นเกียรติร้องเพลงกับเราบนเวที" พิธีกรสาวพูดใส่ไมค์ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แล้วมันก็ตามด้วยเสียงปรบมือของคนทั้งร้าน

          "เอ่อ.." เอวาลิสลังเล ก่อนจะมองเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามซึ่งนั่งสถบเบาๆกับตัวเองพร้อมทำท่าทีเหมือนกับกำลังโดนสั่งใหไปรบกับศัตรูทั้งกองทัพ หรือ ไม่ก็เหมือนกับโดนสั่งให้ไปตายยังไงยังงั้น...

          "เป็นเกียรติอย่างมากเลยค่ะ"เด็กสาวตอบไปด้วยท่าทีเริงร่าพร้อมเหยียดยิ้มบางๆอย่างเจ้าเล่ห์ โดยไม่สนใจเด็กหนุ่มที่ทำท่าอยากจะเผาร้านให้มันรู้แล้วรู้รอดไปซะ... Deo...what the hell go on...!? "เยี่ยมค่ะ" พิธีกรสาวพูดพลางหัวเราะร่า ก่อนจะเดินนำทั้งคู่ขึ้นไปบนเวที"ให้ตาย... เอวาลิส..เธอคิดอะไรของเธอ?!" เด็กหนุ่มพูดอย่างหัวเสียก่อนจะถอนหายใจด้วยท่าทีเหนื่อยหน่าย
          "ไม่เอาน่า ฉันรู้ว่านายเล่นเปียโนได้ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ" เด็กสาวพูดแล้วดึงเขาให้เดินไปด้วยกัน ซึ่งนั่นทำให้เขาเดินขึ้นเวทีไปพร้อมกับเธอหมดทางเลือก... แล้วเด็กนี่รู้ได้ยังไงว่าฉันเล่นเปียโนเป็น?!

          เด็กหนุ่มเดินไปยังแกรนด์เปียโนสีขาวสะอาดตา ก่อนจะนั่งลงตรงหน้าแกรนด์เปียโนสีขาว ก่อนจะถอนหายใจอย่างอดไม่ได้... ให้ตายเถอะ... เป็นไงเป็นกันแล้วกัน... เด็กหนุ่มคิดในใจก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วเริ่มพรมนิ้วลงบนคีย์เปียโนก่อนที่จะเกิดเสียงออกมาจากคียก่อนจะตามด้วยเสียงของเอวาลิสที่เปล่งออกมาซึ่งเข้ากับเสียงเปียโนของลูเซียโน่ได้อย่างน่าแปลกใจ... เสียงเปียโนจบลงพร้อมกับเสียงของเอวาลิสและเสียงปรบมือที่ดังก้องมาจากแขกซึ่งอยู่ด้านล่างเวที ลูเซียโน่ลุกขึ้นยืนก่อนจะโค้งตัวลงตามมารยาทหลังจากจบการแสดงก่อนจะเดินลงไปจากเวทีแล้วกลับไปยังโต๊ะของตนพร้อมกับเอวาลิสด้วยสีหน้านิ่งเรียบและนัยน์ตาสีเทาที่ดูไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่...

          "เล่นเพราะดีหนิ" เอวาลิสชมคนตรงหน้า ซึ่งดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะไม่ได้มีอารมณ์ร่วมกับอะไรแม้แต่น้อย
          "gracie..." ลูเซียโน่พูดออกมาเป็นภาษาอิตาเลี่ยนก่อนจะนั่งทานอาหารของตนอย่างเงียบๆพร้อมกับจิบไวน์ไปพลางๆสลับกับกวาดสายตามองไปยังหาดสายสีขาวที่ตัดกับน้ำทะเลสีครามและแสงจากพระอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้า... แต่ดูเหมือนว่าพระเจ้าจะไม่เป็นใจเท่าไหร่หนักกับการดินเนอร์ยามค่ำคืนกับเด็กสาวที่พึ่งรู้จักกันเมื่อสองสามวันก่อนหน้านี้....

         "..."เซลลิเนส
          "..."เอวาลิส
          "ว่าไง...สาวน้อยผมบลอนด์"เด็กหนุ่มพูดอย่างไม่ยี่หร่ะก่อนจะยกแก้วไวน์ขึ้นมาจิบด้วยท่าทีสบายๆโดยไม่สนใจท่าทางที่ดูเหมือนจะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ของเซลลิเนสหรือสาวน้อยผมบลอนด์ที่เด็กหนุ่มเรียก...

          "..."เซลลิเนส
          "..."เอวาลิส
          "ไม่รู้นะพวกเธอรู้จักกันมาก่อนแล้ว..."เด็กหนุ่มพูดเสียงเรียบก่อนจะยกแก้ววไวน์ขึ้นมาจิบอีกครั้ง ก่อนที่เด็กสาวผู้มาเยือนจะนั่งลงข้างๆพร้อมกับบริกรหนุ่มที่ตรงเข้ามาเสิร์ฟเครื่องดื่มอย่างเร่งรีบ

          "มีธุระอะไรถึงตามมาทีนี่ล่ะ..."เด็กหนุ่มพูดด้วยท่าทีเหนื่อยหน่ายก่อนจะวางแก้วไวน์ในมือลง
          "..."เซลลิเนส
          "เซเลนติโน่?" เด็กหนุ่มชะงักเล็กน้อยกับคำถามก่อนจะหันไปทางเอวาลิส...
          "เดี๋ยวฉันกลับมา..." เด็กหนุ่มพูดก่อนจะลุกขึ้นจากโต๊ะด้วยท่าทีนิ่งเงียบก่อนจะหันไปมองเซลลิเนสเป็นนัยน์ประมานว่า 'ตามมา...' ก่อนที่เขาจะเดินนำเธอมายังหาดทรายสีขาวด้านนอกร้านที่ปราศจากผู้คน

          "มีอะไรก็ว่ามาซะสิ..."ลูเซียโน่พูดอย่างเหนื่อยหน่ายก่อนจะมองไปยังเด็กสาวคู่สนทนาอย่างเฉยฉา
          "..."เซลลิเนส
          "เซเลนติโน่..."เด็กหนุ่มพูดก่อนจะเว้นวรรคไปสักครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ "เธอไม่มีความจำเป็นต้องรู้เกี่ยวกับหมอนั่นซะหน่อย"
          "..."เซลลิเนส
          "ถึงเวลานั้นเธอก็จะได้รู้เองละน่า...ไม่ก็เธอก็ลองไปถามหมอนั่นดูสิ"เด็กหนุ่มพูดพลางเหยียดยิ้มก่อนจะหันกลับไปแล้วเดินกลับไปยังร้านอาหารพร้อมกับเด็กสาวที่เดินตามหลังกลับมาพร้อมกัน...

          "..."เอวาลิส
          "..."เซลลิเนส
          "..."เอวาลิส
          "แค่คุยธุระกันนิดหน่อย... ไม่มีอะไรหรอก..."เด็กหนุ่มตอบปัดๆไปก่อนจะจิบไวน์จากแก้วในมือก่อนจะนั่งจิบไวน์โดยไม่สนใจการสนทนาของเพื่อนร่วมโต๊ะแม่แต่น้อยเหมือนเดิม...


โพสต์ 2013-6-8 23:46:34 | ดูโพสต์ทั้งหมด
     ....ณ ชายหาดโบร์นมัท

          "..."เซลลิเนส
          "..." เอวาลิสชะงักการดื่มไวน์เมื่อรู้ว่าใครที่มาเยือน และเธอเองก็เลือกที่จะนั่งเงียบโดยไม่พูดอะไร
          "ว่าไง...สาวน้อยผมบลอนด์"
          "..."เซลลิเนส
          "ไง เซลลิเนส" เอวาลิสทักกลับอย่างไม่สนใจเท่าไหร่
          "ไม่รู้นะพวกเธอรู้จักกันมาก่อนแล้ว..." ลูเซียโน่พูดแล้วจิบไวน์อย่างไม่ยี่หร่ะ
          "มีธุระอะไรถึงตามมาทีนี่ล่ะ..." เด็กหนุ่มพูดด้วยท่าทีเหนื่อยหน่ายก่อนจะวางแก้วไวน์ในมือลง
          "..."เซลลิเนส
          "เซเลนติโน่?"
เอวาลิสชะงักกับชื่อที่เซลลิเนสเอ่ยออกมา แล้วเธอก็เห็นอาการชะงักของลูเซียโน่ที่แสดงออกมาอย่างชัดเจนเช่นกัน เขาหันมองเธอ แต่เอวาลิสก็เลิ้กคิ้วทำเป็นไม่รู้เรื่อง
          "เดี๋ยวฉันกลับมา..." เขาบอกก่อนจะเดินไปออกนอกร้าน ตามด้วยเซลลิเนสที่เดินตามออกไป เด็กสาวมองตามแล้วกำมีดกับซ้อมในมือแน่น

'ลอเลนซ์หรอ หมอนั่นหายไปตั้งแต่คืนที่เธอโดนทำร้ายแหละ'
'หายไปไหน'
'ไม่รู้สิ ไม่ได้ตาม'
'บอกทีว่าเมื่อไหร่ที่ฉันควรเลิกจ้างนาย'
'ฉันรู้ว่าลอเลนซ์หายไปกับใคร'
'ใคร'
'เซเลนติโน่'
         
          "..." เอวาลิสจมดิ่งอยู่ในห้วงภวังค์ จนเสียงของเซลลิเนสดึงเธอกลับมา
          "..."เซลลิเนส
          "มีเรื่องอะไรรึเปล่า" เอวาลิสถามแล้วกับจิ้มเคบับเข้าปากด้วยท่าทีสบายๆ
          "แค่คุยธุระกันนิดหน่อย... ไม่มีอะไรหรอก..." ลูเซียโน่บอกปัดๆ ก่อนจะจิบไวน์ตามเดิม เอวาลิสพยักหน้าเบาๆ แล้วนิ่งไป สักพักก็คว้าแก้วไวน์ขึ้นมากระกดรวดเดียวหมด ทำให้อีกสองคนเงยหน้ามามองด้วยความแปลกใจ เด็กสาวเลิ้กคิ้วถาม แต่เมื่อทั้งสองเงียบไปเธอจึงหันไปสั่งวอดก้ากับพนักงานหนุ่ม
          ".................." Luciano
          "แค่นี้เองน่า" เธอพูดแบบไม่ใส่ใจแล้วหันไปรับแก้ววอดก้า
          ".................." Celinez
          "ก็สบายดีนะ เธอล่ะ" เอวาลิสถามกลับ ในใจอยากถามว่า 'แล้วพี่สาวเธอล่ะ' มากกว่า
          ".................." Celinez
          "สั่งอะไรเพิ่มไหม" เด็กสาวถามทั้งสอง ก่อนที่สายตาจะไปจ๊ะเอ๋็กลับเงาของใครสักคนที่เคลื่อนไหวอยู่ด้านนอก
เอวาลิสเพ่งมองเงานั่น ก่อนจะพูดขึ้น "เดี๋ยวฉันมานะ"

เอวาลิสเดินออกมายืนนอกร้าน ไม่นานเจ้าของเงานั่นก็เดินเข้ามาหาธอ แล้วมันก็เป็นคนที่เธอคิดเอาไว้ไม่มีผิด
           "ไง" สุ้มเสียงกวนอวัยะวะเบื้องล่างดังขึ้นมาจากด้านข้าง
           "มีอะไร" เธอถามพร้อมหมุนตัวไปหาเขา
           "ไปเรฟ คลับกัน" จัสตินพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
           "แหกตาดูบ้างก็ดี ฉันไม่ว่าง" เอวาลิสพูดแล้วหมุนตัวเดินกลับเข้าร้าน แต่ประโยคต่อมาของจัสตินก็ทำให้เธอชะงัก
           "ถ้าเธอไม่อยากรู้เรื่องเซเลนติโน่"
เอวาลิสหันไปหรี่ตามองคู่สนทนา เธอคว้าไพ่โพแดงออกมาแล้ววาดมือบนอากาศเหนือใบไพ่
                                                               'มีธุระจะกลับก่อน'
                                                                      Alice.c
ก่อนจะเรียกพนักงานที่อยู่แถวนั้น
           "ฝากให้ผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะนั้นหน่อยค่ะ" เธอพูดพร้อมกับชี้ไปยังโต๊ะที่เซลลิเนสกับลูเซียโน่นั่งอยู่ แล้วยื่นไพ่ให้เขา
           "แล้วนี่ค่าอาหาร ไม่ต้องทอนนะ" เธอบอกแล้วยื่นเงินสดจำนวนหนึ่งที่มากพอจะกว้านซื้อไวน์ทั้งร้าน
           "ป๋าจริง" จัสตินเดินเข้ามาแล้วแซวอย่างสนุกปาก แต่น่าเสียดายที่เอวาลิสไม่สนุกด้วย สาวเจ้ามองหน้าอีกฝ่ายด้วยใบหน้าเรียบเฉย ก่อนจะเดินออกไปจากบริเวณร้าน

------------------------------------------------
รู้สึกว่าอาร์มันมึนๆ อึนๆ มะ? =[]=
โพสต์ 2013-6-10 18:21:10 | ดูโพสต์ทั้งหมด



          ณ ชายหาดโบร์นมัท ( ย้อนเวลา )

     ชายหาดโบร์นมัทในยามพระอาทิตย์ตกดินนี้ เป็นอีกหนึ่งสถานที่ที่ติดลิสต์สถานที่ท่องเที่ยวของเซลิเนซ ถ้าไม่ติดว่าตอนนี้เธอกำลังรีบตามหาคนๆ หนึ่ง(หรือสองคนอยู่) เธอคงได้มีโอกาสถ่ายภาพเก็บไว้ หรือนั่งมองพระอาทิตย์จนลับขอบฟ้าไป  เด็กสาวเดินตรงดิ่งไปที่ร้านอาหารริมชายหาด ก่อนจะเดินเข้าไปเอ่ยทักทายขัดอารมณ์โรแมนติก(?)ของคนสองคนที่นั่งดินเนอร์กันอยู่กลางร้านอย่างหน้าชื่นตาบาน

     "เฮ้! " เซลิเนซแสร้งยิ้มหวาน ก่อนจะยืนเท้าเก้าอี้ข้างๆ ลูเซียโน่

     "..." เอวาลิสเงียบเหมือนกับหลายครั้งที่เธอทั้งสองคนเจอกัน คนภายนอกบางคนอาจคิดว่าตระกูลที่เป็นพันธมิตรกันอย่างเอมิสเทซและสเปนเซอร์จะสนิทสนม เป็นมิตร หรือไว้ใจกันและกัน แต่เปล่าเลย แทบทุกครั้งที่คนของทั้งสองตระกูลเจอกันจะมีแต่เรื่องทะเลาะคอยจิกจัด หรือบางทีก็เปิดหนังบู๊ให้หลายๆ ได้คนชมกันเป็นกิจวัตรประจำวันเลยก็ได้ อย่างเช่นตัวอย่างเล็กๆ น้อยๆ จากเซลิเนซกับเอวาลิสตอนนี้...

     "ว่าไง...สาวน้อยผมบลอนด์" คำที่ลูเซียโน่ใช่เรียกแทนตัวเธอ ทำเอาเธอหันขวับไปมองเด็กหนุ่มที่กำลังถือแก้วไวน์ไว้ในมืออย่างสบาย ไม่ใช่เธอโมโหที่เขายังคงเรียกเธอว่าสาวน้อยหรือเด็กน้อย แต่คำที่เขาใช้เรียกเธอนั้นมันคล้ายกับคำที่ใครอีกคนเรียกว่า ยัยผมบลอนด์ จนทำให้เธอนึกย้อนกลับไปถึงเรื่องเก่าๆ มากมาย


     "ฉันมั่นใจว่าครั้งที่แล้วเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะว่า ฉัน-ไม่-ใช่-สาว-น้อย" เซลิเนซทำหน้าเซ็งๆ พร้อมกับรีบย้ำประโยคสุดท้ายให้อีกฝ่ายฟังชัดๆ ก่อนที่ตัวเธอเองจะกลับไปจมอยู่ในภวังค์อีกครั้ง

     "ไง เซลลิเนส" เอวาลิสทักกลับอย่างไม่สนใจเท่าไหร่
     "ไม่รู้นะพวกเธอรู้จักกันมาก่อนแล้ว..." ลูเซียโน่เอ่ยขึ้นพลางยกไวน์ขึ้นจิบ

    'ท่าทางทำเป็นแต่ดื่มไวน์' เซลิเนซแอบแขวะเด็กหนุ่มในใจก่อนหันไปมองบรรยากาศรอบๆ ร้านอาหาร

     "มีธุระอะไรถึงตามมาทีนี่ล่ะ..." เด็กหนุ่มพูดด้วยท่าทีเหนื่อยหน่ายก่อนจะวางแก้วไวน์ในมือลง
     "ดีแล้วที่ถาม จะได้เข้าประเด็นเลย" เซลิเนซเอ่ยขึ้น เธอหมุนแก้วไวน์ในมือเล่นพร้อมกับลอบสังเกตสีหน้าเด็กหนุ่มและเอวาลิสไปพร้อมๆ กัน "นายรู้จักเซเลนติโน่ใช่มั้ย"

     "เซเลนติโน่?" ลูเซียโน่ทวนชื่ออีกครั้ง และก็เป็นไปตามคาด ทั้งเอวาลิซและลูเซียโน่ต่างก็ชะงักกับชื่อที่เธอเซลิเนซเอ่ยออกมาเมื่อครู่ ถ้าเธอเดาไม่ผิดเอวาลิซต้องรู้แน่นอนว่าเซเลนติโน่คนนี้เป็นใคร ส่วนลูเซียโน่...อีกไม่นานเธอเชื่อว่าเธอจะหาคำตอบได้เช่นกัน

     "เดี๋ยวฉันกลับมา..." เด็กหนุ่มพูดก่อนจะปรายตามามองเธอเล็กน้อย เซลิเนซลุกออกจากโต๊ะแล้วเดินตามลูเซียโน่ไปนอกร้าน ตรงที่ไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านมากนัก

     "มีอะไรก็ว่ามาซะสิ..." ลูเซียโน่เปิดการสนทนาด้วยอารมณ์เฉื่อยชา
     "เซเลนติโน่เป็นอะไรกับนาย แล้วนายรู้จักเขาได้ยังไง" เซลิเนซถามสิ่งที่เธออยากรู้ที่สุดตอนนี้ออกไป
     "เซเลนติโน่..." เด็กหนุ่มพูดก่อนจะเว้นวรรคไปสักครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ "เธอไม่มีความจำเป็นต้องรู้เกี่ยวกับหมอนั่นซะหน่อย"
     "ใช่ ฉันไม่จำเป็นต้องรู้ แต่ฉันอยากรู้" เด็กสาวตอบออกไปตามตรง
     "ถึงเวลานั้นเธอก็จะได้รู้เองละน่า...ไม่ก็เธอก็ลองไปถามหมอนั่นดูสิ" ลูเซียโน่พูดพลางเหยียดยิ้มราวกับจะประชดว่า ขอให้โชคดี หวังว่าเขาจะตอบเธอนะ ก่อนจะหันกลับไปแล้วเดินกลับไปยังร้านอาหารพร้อมกับเธอ
      "..." เด็กสาวที่นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารยังคงเงียบเหมือนเคยจนเซลิเนซต้องกระแอมเบาๆ เพื่อให้เอวาลิสรู้ว่าเธอกับลูเซียโน่กลับมาที่โต๊ะอาหารแล้ว

      "อะแฮ่มๆ"
      "มีเรื่องอะไรรึเปล่า" เอวาลิสถามขึ้น
      "แค่คุยธุระกันนิดหน่อย... ไม่มีอะไรหรอก..." ลูเซียโน่ตอบปัดๆ ขณะที่เอวาลิสยกแก้วไวน์ขึ้นอื่นรวดเดียวหมดจนเซลิเนซและลูเซียโน่ต่างมองเด็กสาวด้วยความสงสัย ก่อนที่เด็กสาวจะสั่งวอดก้ากับพนักงานของร้าน

     "....." ลูเซียโน่
     "แค่นี้เองน่า" เธอพูดแบบไม่ใส่ใจแล้วหันไปรับแก้ววอดก้า
     "ช่วงนี้เป็นไงบ้างเอวาลิส" เซลิเนซเอ่ยถามประโยคสนทนาเบสิคๆ เพื่อไม่ให้บรรยากาศที่โต๊ะดูอึดอัดจนเกินไป
     "ก็สบายดีนะ เธอล่ะ" เอวาลิสถามกลับ
     "เช่นกัน" เซลิเนซตอบพลางโบกมือเรียกพนักงานมาสั่งอาหารอีกครั้ง
     "สั่งอะไรเพิ่มไหม" เด็กสาวถามทั้งสอง แต่ก่อนที่เธอและลูเซียโน่จะทันได้ตอบ เอวาลิสก็พูดขึ้น "เดี๋ยวฉันมานะ"
     # เดี๋ยวมาดิทต่อ + เช็คคำ ปั่นงานละ -.-



โพสต์ 2013-6-29 09:57:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Schnurrhaare. เมื่อ 2013-6-29 12:49

.: ชายหาดโบร์นมัท :.
อากาศที่สดใสของตอนเช้าที่ชายหาดนี้เหมาะกับการมาพักผ่อนมากๆเท้าที่สัมผัสกับผืนทรายที่เป็นทางยาวให้ความรู้สึกที่สุดแสนจะผ่อนคลาย
" วันนี้เป็นกำหนดกลับแล้วนะครับคุณหนูเนล " เสียงของ เบนซ์ พรีส ดังขึ้นด้านหลังแววตาสีอำพันจับจ้องมองทะเลที่สวยงามอยู่ที่อยู่เบื้องหน้า
" อยู่ต่ออีกสักวันสองวันแล้วกันนะ เบนซ์ " เด็กหนุ่มหันมายิ้มให้กับพ่อบ้าน
" ถ้าคุณหนูพูดแบบนั้นก็ตามใจแล้วกันครับ งั้นกระผมขอไปทำอาหารเช้าก่อนนะครับ "
เนลพยักหน้าโดยที่ไม่ได้พูดอะไร สายตายังคงมองไปหาทางทะเลอย่างผ่อนคลาย และเขาก็สังเกตุเหมือนมีคนไปยืนตรงจุดที่เขามองอยู่พอดี ใครกัน
เขาจีงกลับเข้าห้องและเปลี่ยนเสื้อผ้าและเดินออกจากบ้านพักไปยังที่นั่น และเมื่อไปถึงเขาก็เห็นเธอยืนอยู่ตรงชายหาดที่แสนสวย สวยจัง
" ขอโทษครับ ผมแค่มาดูว่าคนหรือผี เพราะผมมาเที่ยวที่นี่ไม่ค่อยเห็นใครมายืนแบบนี้ ในช่วงเช้าเพราะแดดมันร้อน "
"......." เซเลช
" เอ่อ คุณจะไม่พูดอะไรหน่อยหรอครับ ผมชื่อ อินเซ.. " ยังไม่ทันทันทีที่เนลจะพูดอะไรเด็กสาวคนนั้นก็ตัดบทของเขาทันที
"......." เซเลช
" อืมม " เนลยืนนิ่งชั่วครู่ก่อนที่จะยิ้มและพูดต่อ " คุณเนี่ย เป็นคนที่หยิ่งมากๆ เลยนะ " และเนลก็หัวเราะเบาๆ
"......." เซเลช
" เหห เปล่าสักหน่อย ผมแค่พูดถึงลักษณะนิสัยของคุณต่างหาก " เนลยิ้มให้กับเด็กสาวและหวังว่าเธอจะไม่โกรธเคืองเขา
"......." เซเลช
" โมโหซะแล้ว " ก่อนที่เด็กสาวจะเปิดปากพูดต่อเนลก็ดักคอเสียก่อน " ผม เนล อินเซน เอ็น. ฟรานซิส แล้วคุณล่ะ "
"......." เซเลช
" ตามมารยาทของสังคม ถ้าแนะนำตัวไปแล้วก็ต้องตอบกลับมาบ้างสิครับ " เนลยิ้มให้แบบกวนๆแต่เขาก็เห็นเด็กสาวนั่นดูท่าจะเริ่มโกรธมากแล้ว
"......." เซเลช
" ไม่เป็นไรๆผมหาประวัติคุณได้ไม่ได้ยากหรอก "
"......." เซเลช
" เซเลช? " เนลทำหน้าเหมือนสงสัยเพราะเด็กสาวตรงหน้าเขาพูดแค่ชื่อออกมา ชื่อก็เพราะดีนี่นา แต่ขี้วีนไปหน่อยนะ
"......." เซเลช
" อย่าเพิ่งโกรธผมเลยนะ " เนลก้มมองสิ่งที่มักเกิ้ลเรียกว่า นาฬิกา และทำท่าตกใจซะยกใหญ่ " ผมคงต้องไปแล้ว บายนะ เซเลช ผมว่าเราต้องเจอกันอีก "
"......." เซเลช
" ต้องได้เจออยู่แล้ว อย่าพูดว่าอย่าได้เจอสิ ฮ่ะๆ " และเนลก็เดินกลับไปทางเดิมที่เขาพร้อมกับ ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของวันนี้
" ไปไหนมาหรอครับคุณหนู อาหารเช้าเสร็จแล้วนะครับ "
" ไปเที่ยวมานิดหน่อยน่ะเบนซ์ "
ด้วยสีหน้าที่งงงวยของเบนซ์ทำให้เนลยิ้มอย่างเริงร่า และเขาก็เดินไปทานข้าวเช้าที่เบนซ์จัดเตรียมไว้
เซเลช ผมว่าเราต้องได้เจอกันอีก ผมเชื่อแบบนั้น


โพสต์ 2013-6-29 14:46:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
              Bournemouth Beach , 29 June 2013 , 10:25

              เสียงคลื่นที่ซัดเข้ากระทบชายฝั่งอย่างสม่ำเสมอดังเข้ามาในโสตประสาทของหญิงสาวเจ้าของผมบลอนด์ที่ยืนกอดอกทอดสายตาไปยังทะลเวิ้งว้างด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ แสงแดดที่กระทบน้ำทะเลสีใส ทำให้เห็นประกายเพชรสีอความารีนระยิบระยับปกปิดขาเปลือยเปล่าของร่างโปร่งไปเกือบครึ่ง ผมบลอนด์หยักศกที่ปลิวตามแรงลม ไล้ไปตามใบหน้างดงาม เผยให้เห็นดวงตาสีชารอยต์เปล่งประกาย

              เซเลซในเดรสกระโปรงสีครีม เพิ่มลูกเล่นง่ายๆด้วยเปลือกหอยหายากที่ร้อยเรียงเป็นสร้อยรอบคอระหง ใบหน้าหวานปราศจากเครื่องสำอางเหมือนทุกทีฉายประกายสดใสขึ้นตามเวลาที่เคลื่อนผ่าน ช่วงเวลาฟื้นฟูพลังดำเนินไปอย่างสงบตลอดช่วงเช้า จนกระทั่ง..

             " ขอโทษครับ ผมแค่มาดูว่าคนหรือผี เพราะผมมาเที่ยวที่นี่ไม่ค่อยเห็นใครมายืนแบบนี้ ในช่วงเช้าเพราะแดดมันร้อน "

             "......." เซเลชหันไปหาต้นเสียงช้าๆ ประกายหงุดหงิดพาดผ่านใบหน้าของเธอไปชั่วครู่ คิ้วได้รูปขมวดเล็กน้อยก่อนจะหันกลับไปหยุดสายตาไว้ที่ท้องทะเลตามเดิม

            " เอ่อ คุณจะไม่พูดอะไรหน่อยหรอครับ ผมชื่อ อินเซ.. " เด็กหนุ่มยังไม่ละความพยายาม

             "นายกำลังทำลายเวลาพักผ่อนของฉัน" เซเลชเอ่ยด้วยน้ำเสียงยานคาง ดวงตาคมตวัดไปมองอีกฝ่ายด้วยอารมณ์ขุ่นมัว

           " อืมม " อีกฝ่ายนิ่งไปชั่วครู่ก่อนที่จะยิ้มและพูดต่อด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ " เธอเนี่ย เป็นคนที่หยิ่งมากๆ เลยนะ "

            "นายกำลังด่าฉัน?" เซเลชเลิกคิ้วที่เริ่มกระตุกด้วยอารมณ์เดือดพล่าน

           " เหห เปล่าสักหน่อย ฉันแค่พูดถึงลักษณะนิสัยของเธอต่างหาก " อีกฝ่ายยิ้มให้อย่างไม่รู้สึกรู้สา

           "หุบปากก่อนที่ฉันจะโมโหไปมากกว่านี้" เซเลชคำรามด้วยเสียงลอดไรฟัน

           " โมโหซะแล้ว " ก่อนที่เซเลซจะเปิดปากพูดต่อเด็กชายก็พูดดักคอเสียก่อน " ฉัน เนล อินเซน เอ็น. ฟรานซิส แล้วเธอล่ะ "

            "เรื่องของฉัน" เซเลชสะบัดหน้าหนีอย่างขัดใจ

            " ตามมารยาทของสังคม ถ้าแนะนำตัวไปแล้วก็ต้องตอบกลับมาบ้างสิ " เนลยิ้มให้แบบกวนๆ

            "ถ้าฉันไม่มีละ มารยาททางสังคมงี่เง่าของนายน่ะ" เซเลชสวนกลับพร้อมกับแสยะยิ้มร้าย

            " ไม่เป็นไรๆฉันหาประวัติเธอได้ไม่ได้ยากหรอก "

            "เรียกว่าง่ายสุดๆไปเลยดีกว่า ฉัน..เซเลซ" หญิงสาวพึมพำพร้อมกลอกตาไปมาอย่างไม่สบอารมณ์

            " เซเลช? "

            "แค่นี้ใช่ไหมธุระของนาย" เซเลชเริ่มชักสีหน้าด้วยความหงุดหงิดเต็มพิกัด

            " อย่าเพิ่งโกรธฉันเลยนะ " เนลก้มมองสิ่งที่มักเกิ้ลเรียกว่า นาฬิกา และทำท่าตกใจซะยกใหญ่ " ฉันต้องไปแล้ว บายนะ เซเลช ฉันว่าเราต้องเจอกันอีก "

            "เหอะ ขออย่าให้เจอนายอีกเลยจะดีกว่า" เซเลชพ่นลมหายใจอย่างเซ็งๆ พลันสายตาก็ไปกระทบกับนาฬิกาบนแขนของเด็กชาย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ถูกยกขึ้นที่มุมปากชั่วครู่ พร้อมๆกับเข็มของนาฬิกาที่เริ่มถอยหลังตามบัญชาของจ้าวแห่งเวลา หญิงสาวนึกขอบคุณตัวเองในใจที่ไม่ได้เปิดเผยตัวเองไปมากกว่าชื่อ แต่หลังจากสิ่งที่เธอเพิ่งทำเมื่อครู่ คาดว่าครั้งหน้าที่เจอกัน เด็กหนุ่มคงจะรู้ประวัติของเธอตั้งแต่ต้นตระกูลเลยทีเดียว

            " ต้องได้เจออยู่แล้ว อย่าพูดว่าอย่าได้เจอสิ ฮ่ะๆ " อีกฝ่ายหัวเราะ กาอนจะหันหลังเดินจากไป ทิ้งหญิงสาวไว้กับทะเล ผืนทราย และ.. เสียงเพรียกจากโพไซดอน...
โพสต์ 2013-7-6 02:51:34 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Cynthia_Phlox เมื่อ 2013-7-6 12:48

    ณ ชายหาดโบร์นมัท
     แคโรลิน่ายกมือขึ้นบังเเสงอาทิตย์ที่สว่างเจิดจ้าขับแสงสีทรายชายทะเลยแห่งนี้ ผู้คนเดินยามรับลมชมทะเลกัน เสียงกวักน้ำเล่นกันอย่างสนุกสนานของพวกวัยรุ่นบ้าง เด็กบ้างทำเอาแคโรลิน่ารู้สึกคันไม้คันมือขึ้นมาทันที พอเห็นผู้คนเยอะความเครียดเริ่มจางหายเมื่อเอาน้ำมาละลายได้ชั่วครู่
     " มองตาละห้อยเชียว ไปเล่นซะสิ! "
     ไม่พูดเปล่าแอรอนยกมือขึ้นดันตัวแคโรล์ให้ไปด้านหน้า
     " เฮ้! จะผลักกันเนี่ยไม่ถงไม่ถามเรื่องสุขภาพสักคำเลยนะ"
     แคโรลิน่าค้อนเล็กน้อย แต่ก็ไม่วายดันพี่ชายตัวเองกลับไปบ้างชนกับเด็กๆที่วิ่งมาบ้าง สร้างความสนุกสนานให้สองพี่น้องครื้นเครงกับชายหาดสวยๆผืนนี้ โชคดีที่แถวข้างทางมีร้านเส้อเยอะแยะมากมายให้แคโรลิน่าซื้อใส่ แทนเสื้อหนังหรือไม่ก็ชุดทึบๆหนาๆร้อนๆที่เธอใส่ประจำ ปกติเธอไม่ค่อบชอบใส่เดรสเท่าไหร่ เพราะมันไม่สะดวกในการเคลื่อนไหว แต่เดรสสบายๆเนื้อผ้าไม่บางไม่หนาเกินไปรับกับชายหาดนี้ได้อย่างดีเยี่ยม
     " ไม่อยากเชื่อว่าพวกซินเธียยังมีหน้ามาเดินลอยชายอีกนะ ฮึ "
     เสียงที่มีดีแค่เพราะแต่ความหมายในประโยคนั้นทำให้ทั้งแอรอนและแคโรล์รู้เลยว่า 'ใคร'  มาเืยือน เจ้าของผมสีดำแกมน้ำตาล ผิวขาวสวย หน้าตาเหมือนนางฟ้าตัวน้อยๆ ในสรวงสวรรค์ แต่นัยน์ตาสีเดียวกับแคโรลิน่า เธอคนนี้เป็นถึงทายาทตระกูลสายหลักของฟลอกส์ และอยู่ฝ่ายดำ จะเป็นใครไม่ได้นอกจาก 'ดาร์เลน ไดแอนน่า เอียน ซามัวล์ ฟลอกส์'
     " เราก็ไม่เชื่อเหมือนกัน... ว่าคุณหนูแห่งตระกูลซามัวล์ ฟลอกส์จะกล้ามาที่นี่เหมือนกันด้วย "
     แอรอนเอ่ยเสียงเรียบ ไม่เกรงกลัวอำนาจของพวกตระกูลหลักใดๆทั้งสิ้น และยังจำได้ดีด้วยว่าพวกตระกูลหลักได้สร้างตราน่ารังเกียจที่เขาเกลียดไว้กับเขา แอรอนจำมันได้ -- ชั่วชีวิต
     " อย่ามา -- ปากดี แถวนี้แอรอน! แกคงไม่เข็ดคำสาปของพวกเราสินะ ฮึ! "
     ดาร์เลนเดินเข้ามาใกล้แ้วกระชากขอเสื้อแอรอนขึ้นอย่างไม่รู้ที่กาลเทศะ พร้อมขู่เรื่องปมด้อยของแอรอนที่ชั่วชีวิตนี้ -- เขาก็ไม่มีวันลบออกได้ แคโรลิน่าทนไม่ไหว ปกติเธอเป็นคนใจเย็นและมีเหตุผลเเต่เรื่องนี้ เธอยอมไม่ได้จริงๆ  แคโรล์ผลักคุณหนูซามัวล์ออกจากพี่ชายตัวเอง ไม่สนว่าดาร์เลนเป็นถึงทายาทตระกูลสายหลักด้วยซ้ำ แอรอน -- พี่ชายเธออายุมากกว่าดาร์เลนสองปี และแคโรลิน่าก็อายุมากกว่าดาร์เลนหนึ่งปี แต่หล่อนทำราวกับว่าพี่ชายเป็นแค่คนรับใช้ในบ้าน ไม่มีความเกรงใจแก่กัน แคโรลิน่าไม่ยอมจริงๆ
    " อย่าเอาฟันเจ่อๆ ของหล่อนมาสะเออะยุ่งกับพี่ชายฉัน คิดว่าอยู่ฝ่ายดำแล้วเจ๋งนักรึไง! ว่างๆก็เอาฟันไปเฉาะหน้าตัวเองดูบ้างก็ได้นะ จะได้รู้ว่าหน้าเธอน่ะมันด้านลงบ้างรึยัง! "
     แคโรลิน่าไม่รู้ว่ามีผู้วิเศษที่มาเที่ยวชายหาดนี้มายืนร้อมวงเธอ แอรอนกับดาร์เลนตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่คำพูดเมื่อสักครู่ทำเอาพ่อมดแม่มดฝ่ายดำบางคนไม่พอใจมีสบถด่าบ้าง แต่นั่นก็ยังน้อยกว่าจำนวนฝ่ายขาวและเทารวมกันอยู่ดี
    " แก!!! "
     ดาร์เลนโกรธจนสีหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงจัด ก่อนจะวิ่งฝ่าวงล้อมออกไป แคโรลิน่ายืนหัวเราะส่งท้ายอำลา " กลับมาก่อนเซ่! พวกตระกูลสายหลัก!! "
     " เลิกเล่นเป็นเด็กๆได้แล้วน่า เธอโตแล้วนะดามิวเธีย "
     " รู้แล้วน่าแอรอน.... " เสียงของแคโรลิน่ากลืนหายไปกับเสียงปรบมือ ซึ่งเธอเดาได้ไม่ยากคงมาจากบทสนทนาโต้ตอบกลับดาร์เลนเมื่อสักครู่เป็นแน่แท้ คนที่คิดว่าเป็นฝ่ายเทาบางจำนวนก็ปรบมือ ผิวปาก ยกนิ้วโป้งให้กับคำพูดเมื่อกี้ของแคโรล์ เเคโรลิน่ายิ้มรับด้วยความยินดีแล้วโค้งให้อย่างสวยงาม ฉับพลันสายตาเข้าไปปะทะกับใครในกลุ่มฝูงชนผู้วิเศษที่มายืนล้อมวงกัน เด็กหนุ่มผู้มีเรือนผมบลอนด์ และตาสีเทานั่น.... เหมือนกับใครบางคน
     " ..... "
     เธอได้ยินเสียงเขาเหมือนสบถเป็นภาษาอิตาลีที่เธอไม่ถนัด แคโรลิน่าพยายามแหวกฝูงชนไปหาเจ้าของผมบลอนด์ แต่ดูเหมือนเด็กหนุ่มนั่นจะรู้ตัวเสียก่อนเดินแยกออกมาจากผู้คนทันที
    " เดี๋ยว! "    แครลิน่าพยายามเรียกเด็กหนุ่มไว้ แต่แอรอนก็เข้ามาฉุดแขนเธอเสียก่อน
    " เฮ้! จะไปไหนของเธอน่ะ "
    แคโรลิน่าไม่มีเวลาอธิบายอะไรนอกจาก " ตามฉันมา! "
    แคโรล์วิ่งไล่เด็กหนุ่มผมบลอนด์เข้าไปจนถึงภายในแหล่งขายของที่ระลึก เธอพยายามเดินตามเขาให้ทัน แต่เด็กหนุ่มคนนั้นนี่สิ เธอยอมรับเลยว่าหายไปตัวเร็วมาก ทักษะคล่องแคล่วและไหวพริบดีมาก จนเธอตามไปไม่ทัน แต่เปล่าเเคโรลิน่าวิ่งไปดักที่หย้าทางออกที่มีแค่ทางเดียวต่างหาก แล้วเธอก็เห็นเด็กหนุ่มผมบลอนด์ในเสื้อผ้าโทนสีำดำเดินมาทางพอดี
    " ฮัลโล่! กายยยส์~ "
    " .....! "
    เด็กหนุ่มตกใจและตามมาด้วยภาษาอิตาลี ที่แคโรลิน่าแอบหันไปพึมพำกับตัวเองทำนองว่าแปลภาษาอิตาลีไม่ออก เพราะเธอถนัดภาษาสเปนมากกว่า ก่อนจะกลับมายิ้มแฉ่งใส่เด็กหนุ่มหน้าตาดีคนนี้
    " ฉันกับนาย... เราเคยเจอกันมาก่อนรึเปล่า? "
    " ..... "
    " มั่นใจนะ? " แคโรลิน่าถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง และส่งสายตากดดันเพื่อคาดครั้นคำตอบจากอีกฝ่าย " ไม่ใช่ว่านายเคย... ไม่สิ ฉันแค่รู่สึกคุ้นหน้านายมาก เหมือนกับว่านายเป็นใครที่ฉันรู้จักดี -- มาก่อน "
    " ..... "
    เด็กหนุ่มตอบ และตามาด้วยแอรอนที่วิ่งตามมาทันแม้เหงื่อจะเกือบท่วมตัวเลยก็ตาม  " มีเรื่อง -- อะไรกันรึเปล่า? "
    " เปล่า " แคโรลิน่ารีบตอบและหันมาให้ความสนใจเด็กหนุ่มตรงหน้าต่อ " นั่นพี่ชายฉัน... แอรอน "
    " ..... "
    " เขาอาจจะดู... แก่ไปหน่อยแต่นั่นน่ะพี่ชายฉันจริงๆ " แคโรลิน่าพยายามอธิบายโดยหลีกเลี่ยงการพูดถึงคำสาปที่ทำให้แอรอนหน้าแก่ไปสิปปี แถมยังไม่ใช่ใบหน้าที่แท้จริงด้วย แต่นั่นมันไม่ใช่ประเด็นในตอนนี้
     " งั้นก็... ไ่ม่มีอะไรแล้วนอกจาก -- ฉันจะชวนนายไปเรฟคลับ "
     " ..... "
     " เรฟคลับ!? " แอรอนขัดขึ้นแล้วดึงแขนน้องสาวตัวเองไปอีกมุมหนึ่ง
     " เธอรู้จักที่นั่นด้วยเหรอดามิวเธียน้องรัก เราเพิ่งมาถึงที่นี่มาถึงไม่สัปดาห์เองนะ? " คิ้วแอรอนขมวดจนแคโรว์อยากเอามามัดเป็นโบว์ที่ผมตัวเอง (?)
     " อันที่จริงก็... ไม่รู้จักหรอก เอาน่า เดี๋ยวหมอนั่นก็นำพาไปเองแหละ " พอได้ยินประโยคนี้ทำเอาแอรอนยกมือขึ้นตบหน้าผากตัวเองแล้วอยากเป็นลมเลยทีเดียว " เธอมีแผน? " แอรอนถามเสียงเบาเป็นภาษาญี่ปุ่น แคโรลิน่ายิ้มที่มุมปากแทนคำตอบ แล้วเดินไปหาเป้าหมายของเธอ
    " ว่าไง? "
    " .... "
    " เียี่ยม! นายชื่ออะไร? อ้อ .... ฉันควรแนะนำตัวเองก่อนสินะ ฉัน
แคโรลิน่า ดี. อาร์. ซินเธีย ฟลอกส์ จะเรียกว่าดามิวเธีย แคลร์ แคสเตอร์ หรืออะไรก็ตามสะดวกนายเลยแล้วกัน "
    " ..... " ลูเซียโน่เรียกชื่อที่เธอไม่เคยได้ยิน แต่มันก็ให้ความรู้สึกที่แปลกดีเหมือนกัน ก่อนจะเดินนำแคโรลิน่ากับแอรอนไป
     หญิงสาวก้มหน้า -- กระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ลับหลังเด็กหนุ่มผมบลอนด์ผู้มีนามว่า 'ลูเซียโน่ ลูเครส โซลเลเกีย' ยามมองแผ่นหลังชวนให้เธอนึกถึงใครบ้างคนขึ้นมา ....


-------------------------------------------------------------------- m e !
- วิ เฮียฝากลากอาร์ด้วยเน้อ ยาวไปขออภัย TT
** ใครลากอาร์ลากเลยเน้อ แล้วส่งข้อความมาบอกด้วย แคโรลิน่ารอลากอาร์ฯ 24 Hr.! **
- แอรอน ตอน อายุสามสิบกว่า (ถูกสาป) หน้าตาประมาณ
Jeremy Renner ถ้าหน้าปกติจริงประมาณ Chris Evans {รับสมัครตัวละคร}
- ดาร์เลน หน้าตาประมาณ
Carly Rae Jepsen {รับสมัครตัวละคร}

ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|Mobile|Archiver|HOGWARTS THAI  

GMT+7, 2019-8-26 07:46 , Processed in 0.106022 second(s), 20 queries , Gzip On.

Powered by Discuz! X3.2 R20160601, Rev.48

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้