Magic World of HOGWARTS THAI

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เจ้าของ: Zennita

{RPG} เรฟ คลับ

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2013-11-3 13:57:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ณ.เรฟ คลับ (ต่อ)

"ใช่เลยละ คนเยอะทุกวันเลย"เรเนสเม่พูด
"......" สตาเซียเงียบแล้วจิบมะนาวโซดา  
"เอ้อ นี่เซียสนใจไปขี่ม้ากับเนสไหม เจ้ามาร์เชสตาร์อยากจะมีเพื่อนจะตายอยู่แล้ว"เรเนสเม่ชวน
"หืม ขี่ม้า น่าสนๆ" การขี่ม้าก็เป็นกิจกรรมยามว่างอย่างหนึ่งนี่นา คงจะดีไม่น้อย สตาเซียคิดในใจ  
"งั้นไว้เนสจะพาไปเลือกม้าสวยๆสักตัวนะ" เรเนสเม่พูด
"โอเคเลย จะรอแล้วกัน" หลังจากพูดกันสักพัก
"....................."เรสเม่
"หือออ แดนซ์เหรอ"สตาเซียไม่คิดว่าเรสจะชวนเธอแดนซ์
"....................."เรสเม่
"งั้นเรสออกไปก่อนเถอะ เดี่ยวจะตามไปทีหลัง"สตาเซียกะจะดื่มเครื่องดื่มในมือให้หมดก่อน
"....................."เรสเม่
"จ้าๆ แน่ๆ"สตาเซียต้องย้ำอีกรอบกว่าเพื่อนสาวจะเชื่อ
"....................."เรสเม่
หลังจากนั้นเรสเม่ก็ไปแดนซ์ อย่างมันส์ แต่ละคนสนุกสนาน เฮฮา
"เครื่องชักร้อนแล้วสินะ คิกคิก"สตาเซียมองไปยังลานแดนซ์
"....................."เรสเม่
"จ้าๆ ไปแล้วๆ"สตาเซียโดนตามตัวอีกครั้งด้วยเสียงตะโกนที่ไม่น่าจะได้ยิน แต่ดันเข้าหูซะงั้น

ผ่านไป สิบห้านาที

"เหมือนออกกำลังกาย"สตาเซียบ่นขึ้นมาก่อน
"....................."เรสเม่
"กลับบ้านกันเถอะ"สตาเซียปาดเหงื่อออกพร้อมกับนั่งลง
"....................."เรสเม่
"ดึกแล้ว พรุ่งนี้เรสไม่มีงานเหรอ"
"....................."เรสเม่
"งั้นกลับ"
"....................."เรสเม่

___________________________________________
คิดไม่ออก ฮ่าๆ
โพสต์ 2013-11-3 19:51:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
          หลังจากที่ทั้งคู่ดื่มเครื่องดื่มและพูดคุยกันไปได้สักพักเรเนสเม่ก็อยากจะออกฤทธิ์ออกลายกลางฟลอร์ซะอย่างนั้นอาจจะเพราะพิษของแอลกอฮอล์ที่ทำให้เธอนึกอยากจะออกไปเต้นให้มันกระจาย
        
             เธอบอกแล้วนะ อะโพไลท์ว่าจะไม่ออกไปดิ้นๆกลางผู้คนนั่น นิมฟ์พูดขัดขึ้นทันที
             ขอนิดนึงหน่า นิมฟ์ มันก็ไม่ได้เสียหายมากนี่หน่า มาทั้งทีก็ต้องเต้นกันสักหน่อย

     "สตาเซีย ! ไปเต้นกันเถอะ"เรเนสเม่หันไปชวนเพื่อนสาวอย่างตื่นเต้น
    "หือออ แดนซ์เหรอ"สตาเซียตอบอึ้งเล็กน้อย
    "ใช่แล้วไปกันเถอะ"เรเนสเม่ชวนอีกครั้งก็จะยืนขึ้น
    "งั้นเรสออกไปก่อนเถอะ เดี่ยวจะตามไปทีหลัง"สตาเซียพูด
    "แน่นะเซีย อย่าปล่อนให้เนสเต้นคนเดียวหละ"
    "จ้าๆ แน่ๆ"สตาเซียต้องย้ำอีกครั้งเพื่อเพิ่มความมั่นใจให้เธอ
    "โอเค งั้นเจอกันที่ฟลอร์นะ"เรเนสเม่พูดก่อนจะเดินนำไปยังฟลอร์เต้นรำ
               
              เอาจนได้นะเธอ นิมฟ์บ่นพึมพัม
              ช่างเธอหน่ะ เรเนสเม่ตอบกลับ
  
   "สวัสดีครับเรเนสเม่ หรือเปล่าครับ" ชายหนุ่มแปลกหน้ากลางฟลอร์แดนซ์ทักเรเนสเม่
   "อ่อ ใช่ค่ะ" เรเนสเม่ยิ้ม
   "คุณสวยนะครับ สวยกว่าในภาพเสียอีก" ชายหนุ่มชม
   "ขอบคุณค่ะ" เรเนสเม่พูดก่อนจะเต้นต่อไป
   "จะเป็นไรไหมถ้า..."
   "ขอโทษนะค่ะ ขอตัวนะคะพอดีจะไปหาเพื่อน ไว้โอกาสหน้าเจอกันค่ะ" เรเนสเม่ไม่รอให้ชายหนุ่มแปลกหน้าพูดต่อเธอก็ขัดจังหวะและเดินไปหาสตาเซียเพราะสายตาของชายหนุ่มแน่นอนหละ หมกมุ่นแน่นอน หญิงสาวอย่างเธอที่ผ่านอะไรต่างๆมามากมายมีหรอวจะไม่รู้ว่าชายหนุ่มต้องการอะไร ถ้าไม่ใช่เบอร์ของเธอ

    "เซียมาเร็วๆเข้าสิ"เรเนสเม่ตะโกนออกไปเรียกเพื่อนสาวแม้เสียงของเธอจะดังกระฮึ่มสู้เสียงเพลงไม่ได้ก็ตาม
    "จ้าๆ ไปแล้วๆ"สตาเซียตอบกลับ

     ผ่านไป สิบห้านาที

   "เหมือนออกกำลังกาย"สตาเซียบ่น แน่หละสาวสวยเรียบร้อยอย่างสตาเซียต้องไม่ค่อยได้ทำอะไรแบบนี้สักเท่าไหร่
   "ฮ่าๆ เหนื่อยแล้วหรอจะพักไหมเซีย"เรเนสเม่ขำก่อนที่จะถามต่อและลากเพื่อนออกมาจาก
   "กลับบ้านกันเถอะ"สตาเซียปาดเหงื่อออกพร้อมกับนั่งลง
   "จะกลับแล้วหรอ"เรเนสเม่ถามอย่างเสียดาย เพราะส่วนมากเธอจะอยู่ถึงดึกกว่านี้บางครั้งก็อยู่เกือบร้านจะปิด
   "ดึกแล้ว พรุ่งนี้เรสไม่มีงานเหรอ" สตาเซียถาม
   "ก็มีนะ"เรเนสเม่ตอยสตาเซีย ใช่ เกือบจะลืมไปเลยว่าพรุ่งนี้เธอมีถ่ายนิตยสารดิววีค
   "งั้นกลับ" สตาเซียตัดบทก่อนจะลากเธอออกจากร้าน
   "โอเคกลับก็กลับจะ"เรเนสเม่ตอบหงอยๆก่อนจะเดิมตามสตาเซียไปอย่างไม่เต็มใจนัก

โพสต์ 2013-11-11 20:28:09 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย HIDE.Dawn เมื่อ 2013-11-11 20:50


ณ เรฟ คลับ

        BMW S1000RR HP4 สีดำขาวพุ่งทะยานโดยความเร็ว 140 กม./ซม. วิ่งมาจอดที่ลานจอดของเรฟคลับเสียงเบรคดังสนั่นบาดแก้วหู ชายร่างสูงเจ้าของบิ๊กไบค์คันโตถอดหมวกกันน็อคออกแล้วจัดผมให้เรียบร้อย ไซลาร์ เกรย์นั้นเอง.. วันนี้เขาแต่งตัวดูดีกว่าปกติ ใส่เสื้อเชิ้ตแบรน์เนมสีดำพับแขนถึงศอก กางเกงยีนต์สีเข้ม ผมถูกทรงมาอย่างดี มีกระเป๋าสะพายข้างพาดหลังสีดำ

        วันนี้เขาไม่ได้มาเที่ยว แต่มาทำงาน แบบว่ามีคนเคยบอกว่า อัจฉริยะกับปัญญาอ่อนมันอยู่ใกล้ๆ กันมีแค่เส้นบางๆกั้นตรงนี้ว่าอัจฉริยะสร้างผลงานระดับโลกได้ด้วยตัวเอง ดังนั้นไซลาร์ก็เป็นทั้งอัจฉริยะและปัญญาอ่อนเหมือน พูดได้สวยหรู สติเฟืองจะดีกว่า

        ไซลาร์มักจะมานั่งเขียนวิทยานิพนธ์ งานวิจัย หรือคิดสูตรฟิสิกส์ยากๆ ในที่เสียงเพลงดังๆ มืดๆ แสงสลัวๆ ดังนั้นคลับแดนซ์นี้เหมาะเลย ในกระเป๋าสะพายจึงเต็มไปด้วยสมุดปากกาและแล็บท็อป เมื่อเข้าไปในคลับไซลาร์กวาดมองหาที่นั่งดีๆ เขาเดินไปที่มุมห้องว่างๆ วันนี้ผู้คนบางตาเพราะเป็นต้นสัปดาห์

        โต๊ะของเขาอยู่ติดผนังมีสองที่นั่ง โต๊ะข้างหน้าและข้างหลังของเขามีคนนั่งดื่มชิวๆ ระหว่างโต๊ะมีฉากไม้บางๆกั้นสูงประมาณเมตรกว่าๆ เขาสั่งวิสกี้ขวดหนึ่งพร้อมมันฝรั่งทอด ในขณะนี้ดีเจเปิดเพลงร็อคดังกระหึ่ม ผู้คนไปเต้นเป็นฝูงอยู่ลานแดนซ์อย่างเมามันส์

ไซลาร์ก็เริ่มทำงานของตน เขาหยิบสมุดปากกา และแล็บท็อปขึ้นมา ไซลาร์ถนัดทั้งสองมือ ดังนั้นมือขวาก็เขียนสูตรอะไรบางอย่างที่ยากจะเข้าใจ ส่วนมือซ้ายก็พิมพ์ข้อความอย่างรวดเร็ว สายตากวาดมองหน้าจอและหน้ากระดาษไปมาเหมือนหุ่นยนต์ ไซลาร์มักเป็นแบบนี้ในเวลาทำงาน เหมือนหุ่นยนต์สเปคสูงที่ทำงานอย่างว่องไวและมีประสิทธิภาพจนน่ากลัว

        แล้วไซลาร์ก็เริ่มพึมพำออกมาไม่เป็นภาษา น่าจะเป็นทฤษฏีอะไรสักอย่าง ไม่ก็กำลังหาค่าอะไรสักอย่าง มันดังพอสมควร ที่จะรบกวนประสาทของโต๊ะที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ที่นั่งหลังชนกันมีแค่เพียงฉากไม้บางๆ กั้น

        ..........Eli Grimm Almaecious

        เสียงที่คุ้นหูทำให้ไซลาร์เงยหน้าขึ้นจากงานที่ทำ แล้วเอี้ยวตัวหันไปมอง เขากระตุกยิ้มบางๆอย่างพึงพอใจ ...ลูกแมวขี้โมโหนี้หว่า... ไซลาร์วางแล็บท็อปและสมุดไว้ที่โต๊ะ แล้วเดินมาอยู่ตรงหน้าเด็กหนุ่มตระกูลอัลแมเซียส เขาเห็นเพื่อนชายสามคนของเด็กหนุ่มนั่งอยู่ด้วย คนเอเชียหนึ่งคน อีกสองคนดูเหมือนคนยุโรป ดูจะอายุเยอะกว่านายอัลแมเซียส

        “สวัสดีครับ มิสเตอร์อัลแมเซียส และเพื่อนๆ ของคุณ” ไซลาร์ทักทายยิ้มแย้ม

        ..........Eli Grimm Almaecious

        “หมอนี้เป็นใครอิไล?” เสียงใสถามขึ้น เป็นเด็กหนุ่มผมบลอนด์ น่าจะเป็นคนเอเชีย ไซลาร์รู้ทันทีว่าเด็กหนุ่มอัลแมเซียสชื่อ อิไล

..........Eli Grimm Almaecious

        “ผมชื่อ ไซลาร์ เกรย์” ไซลาร์ยืนมือให้หนุ่มเอเชียผมบลอนด์

        “ผมปาร์ค โท ซองครับ” โทซองจับมือตอบ มิสเตอร์อัลแมเซียสดูไม่พอใจกับท่าทางของเพื่อนชาติเกาหลี

        “อ๋อ! ปาร์คโทซองลูกชายของประธานโรงงานไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์รายใหญ่ในเอเชีย ผมเคยทำงานให้กับโรงงานของคุณเมื่อปีที่แล้ว โรงงานของคุณถูกใจผมมาก... น่าเสียดาย ตอนนั้นผมต้องกำลังไปเรียนป.โท ไม่งั้นผมคงทำงานที่นั้นยาว”ไซลาร์พล่ามยาว เขาสังเกตเห็นว่าอิไล อัลแมเซียสทำหน้าเอือมระอาอย่างหาที่สุดไม่ได้

        “อืม... ผมไม่คุ้นหน้าคุณ” โทซองกล่าว

        “ไม่แปลกครับ เขาหมกตัวอยู่แต่ในแล็บ”

        ..........Eli Grimm Almaecious

        “ผมแค่อยากทำความรู้จักกับเพื่อนของคุณ ไม่ได้ประสงค์ร้ายอะไรนะครับ” ไซลาร์เอ่ยยิ้มๆ เขาเห็นอิไลไม่พอใจอย่างมาก มันทำให้เขารู้สึกสนุกยิ่งกว่าเดิม “ผมของนั่งด้วยได้มั๊ยครับ ดูเหมือนเราจะนั่งคุยกันไปถูกคอ”

        ..........Eli Grimm Almaecious

         แล้วไซลาร์ได้ยินอิไลพูดดังนั้น ก็หันไปหาชายหนุ่มอีกคนที่ดูจากสูงที่สุดราว 191-192 ได้

        “ใช่มั๊ยครับคุณแม็คแคนซี แชนนอน” ไซลาร์พูดขึ้นแล้วลากเก้าอี้มาเสริม นั่งลงหน้าตาเฉย

        “ผมไม่รู้จักคุณนะ คุณไซลาร์”แม็คแคนซีเลิกคิ้วสงสัย

        “คุณเป็นลูกพ่อค้าอาวุธสงครามรายใหญ่ในอังกฤษ ทีมงานของผมสั่งของจากคุณบ่อยๆ ระดับพันล้านห็นจะได้”ไซลาร์อบอย่างฉะฉาน เซิร์นเป็นองค์กรของรัฐบาลที่ชอบแหกกฏ จึงซื้อหัวรบนิวเคลียร์จากตลาดนอกระบบ ซึ่งราคาถูกกว่าเพราะไม่มีภาษี

        ..........Eli Grimm Almaecious

        “ใช่ครับ ผมรู้จักคนเยอะ ก็มันงานของผมนิ” ไซลาร์ยักไหล่

        ..........Eli Grimm Almaecious

        “ผมไม่ใช่มิจฉาชีพ” ไซลาร์เน้นเสียง ยกแก้ววิสกี้ที่ถือติดมือมาขึ้นจิบเล็กน้อย

        ..........Eli Grimm Almaecious

        “การเข้าหาแบบนี้เป็นมิตรนะครับ” ไซลาร์ถอดหายใจเหนื่อยแล้วตอบ

        “หมอนี่น่าสนใจ ฉันชื่อ คีธ โรเบอร์ต้า” ชายอีกคนที่นั่งเงียบเอ่ยขึ้น

         “ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณโรเบอร์ต้า” ไซลาร์ยิ้มตอบ

        ..........Eli Grimm Almaecious

        “ไม่เอาน่า อิไล สนุกๆ เครียดไปได้”คีธ โรเบอร์ต้าตบบ่าอิไลเบาๆ

        ..........Eli Grimm Almaecious

        “โอ๊ะ! ของตัวสักครู่” ไซลาร์รู้สึกว่าไอโฟนของเขามีสายเข้า เขาเดินไปรับโทรศัพท์แล้วหันกลับมาพูดกับกลุ่มพ่อมด “แล้วผมจะกลับมานั่งคุยด้วยอีก ไม่นาน”ปล่อยรอยยิ้มอย่างมีเลศนัย แล้วหายไปในฝูงชน

-------------------------------------------

        

โพสต์ 2013-11-11 23:33:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด

เสียงโทรศัพท์ดังแผดเสียงก่อนจะเงียบลง แล้วก็ดังขึ้นอีกหลายครั้ง กระทั่งผู้เป็นเจ้าของหมดความอดทน  จึงล้วงโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงขึ้นมากดรับเสียไม่ได้

"ว่าไง"เจ้าของร่างในชุดไปรเวทสบาย ๆ กรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์

.ตายอยู่หรือไงครับคุณอีไล เพิ่งจะรับโทรศัพท์ได้.เสียงของแม็คนั่นเอง เหมือนว่าเจ้าตัวจะอยู่ในที่มีเสียงดังเกินไปซะแล้ว จนอีไลแทบไม่ได้ยินประโยคสนทนา

.มัวแต่นอนกกสาวอยู่สิท่า.เสียงแว่ว ๆ ของคีธดังเข้ามา

.นายอยู่ที่ไหนน่ะ.คีธถามต่อ

"ข้างนอก ถนนชาริงครอส"

.เยี่ยมไปเลย.เสียงนี้น่าจะเป็นเสียงของโทซอง

.พวกฉันอยู่ที่เรฟ คลับ อีไล มาเที่ยวกันมั้ย?.ประโยคเชิญชวนของโทซอง ทำให้ความตั้งใจที่จะเดินเล่นฆ่าเวลาในยามดึกเป็นอันต้องเปลี่ยนกะทันหัน

"อืมไปสิ"อีไลตอบตกลงก่อนจะเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า  ตาคมเหลือบมองซ้ายขวา  เขาออกห่างจากบอดี้การ์ดที่เดินคุมแจมาพอสมควร เมื่อพวกนั้นเผลอ เขาก็ใช้จังหวะนั้นเร่งฝีเท้าเดินหลบไปอีกทาง เพื่อมุ่งหน้าไปยัง 'เรฟ คลับ' สถานที่นัดหมาย
.
.
.
.

.... เรฟ คลับ

ทันทีที่ผลักประตูร้านเข้าไป เสียงเพลงดังกระหึ่มก็ลอดเข้ามาในโสตประสาท เป็นจังหวะกระแทกกระทั้นเรียกอะดรีนาลีนในร่างกายได้เป็นอย่างดี

"อีไล!"โทซองโบกมือเรียก ทันทีที่เห็นร่างสูงเดินเข้ามา

"ดูนายผอม ๆ ไปนะ"อีไลทักคีธ  หลังจากปิดเทอม เขาก็ไม่ได้เจอแม็ค คีธ หรือว่าโทซอง เพราะทั้งสามดูเหมือนจะวุ่น ๆ อยู่กับเรื่องส่วนตัว รวมถึงกิจการของครอบครัว

"วัน ๆ เอาแต่หมกอยู่กับสาว ๆ ยาหยีคนล่าสุดก็เพิ่งเตลิดไปนอนห้อง ICU เมื่อ 2 วันก่อน"แม็คเป็นคนตอบ   อีไลกระตุกยิ้ม  คีธได้ชื่อว่าเป็นผู้ชายซาดิสม์และชอบใช้กำลังกับคู่นอนทุกคน   หญิงสาวรายล่าสุดยังถือว่าโชคดี เพราะส่วนใหญ่มักจะตายมากกว่ามีชีวิตรอด

"พูดมาก"คีธพูดอย่างไม่หยี่ระก่อนจะโอบคออีไล  

"ไปหามุมสงบ ๆ คุยกันเถอะ"โทซองพูดอย่างตื่นเต้น  
.
.
.
.

ที่นั่งสบาย ๆ เกือบในสุดของร้าน แต่ไม่ถึงกับสงบมาก มีเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์ กับของกินเล่นอีกนิดหน่อยบนโต๊ะ  ส่วนใหญ่จะหนักไปทางเครื่องดื่มมึนเมา แต่ละคนแทบไม่ได้แตะของว่างเลยด้วยซ้ำ เรื่องที่ยกมาคุยส่วนใหญ่มักจะเป็นเรื่องสารทุกข์สุกดิบทั่ว ๆ ไป อย่างเช่น เวลานี้แต่ละคนไปทำอะไร วางแผนจะไปไหนต่อ และสุดท้ายก็ไม่พ้นเรื่องของสาว ๆ

"ฉันยังไม่คบใคร"อีไลตอบสั้น ๆ เมื่อคำถามวนมาที่เขา

"ไม่อยากจะเชื่อ"แม็คพูด ก่อนจะหันไปยักคิ้วกับคีธ  คีธทำหน้าเบื่อโลกก่อนจะควักเงินเป็นฟ่อนออกจากกระเป๋ายื่นให้แม็ค  อีไลมองสองคนนั้นสลับไปมา

"ฉันกับคีธพนันกันว่าตอนนี้นายมีใครรึยัง ฉันชนะ"แม็คจูบปึกเงินก่อนจะเก็บมันเข้ากระเป๋า  อีไลได้แต่ส่ายหน้า สองคนนี้ชอบเห็นทุกอย่างเป็นการพนันไปซะทั้งหมด

"มื้อนี้ฉันเลี้ยง"แม็คว่าต่อ  ก่อนจะหันไปเรียกบริกรเพื่อสั่งอาหารและเครื่องดื่มชุดใหญ่

เสียงบ่นงึมงำจากโต๊ะข้าง ๆ สร้างความรำคาญให้กับอีไลเกือบ 15 นาทีได้ และไม่มีทีท่าว่าเสียงนั้นจะเงียบลงสักที อีไลมองผ่านม่านไม้ที่กั้นเอาไว้ทำให้เขาเห็นร่างนั้นไม่ถนัดนอกจากเงาลาง ๆ

"สวดมนตร์อ้อนวอนพระเจ้าอยู่รึไง น่ารำคาญเป็นบ้า"อีไลหันไปตวาด  ก่อนจะหันไปคุยเรื่องที่ค้างกับแม็ค เสียงของเขาคงดังพอให้อีกฝ่ายได้ยิน และลุกจากโต๊ะเดินข้ามาหาพร้อมกับเสียงทัก  

"สวัสดีครับ มิสเตอร์อัลแมเซียส และเพื่อนๆ ของคุณ"โลกมันชักจะกลมไปแล้วหรือยังไง บางทีเขาอาจจะตาฝาด ที่เห็นไซลาร์ยืนยิ้มอยู่ข้างโต๊ะ

"......"ไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ จากอีไล นอกจากสายตาไม่เป็นมิตร ประโยคสุดท้ายของไซลาร์ที่ร้านหม้อใหญ่รั่ววิ่งวนเข้ามาในหัวอีกครั้ง เปลี่ยนจากความไม่ชอบใจให้กลายเป็นเกลียด ถ้าวันนั้นเขาไม่ห้ามอารากอน คนที่พูดจาปากไม่มีหูรูดตรงหน้าก็คงไม่มีชีวิตมายืนอยู่ตรงนี้ได้  

"หมอนี่เป็นใครอิไล?"โทซองละสายตาจากไซลาร์ก่อนจะมองหน้าอีไล

"คนแปลกหน้าที่บังเอิญรู้จัก"เขาตอบไปส่ง ๆ ก่อนจะยกแก้วของตัวเองที่ผสมน้ำสีอำพันชนิดที่แรงที่สุดขึ้นดื่มรวดเดียวหมด

"ผมชื่อ ไซลาร์ เกรย์"ไซลาร์จัดการแนะนำตัวเอง  ก่อนจะยื่นมือไปที่โทซอง

"ผมปาร์ค โท ซองครับ"โทซองพูดพร้อมกับยื่นมือเข้าไปจับมือไซลาร์ ซึ่งไม่ค่อยยจะถูกใจอีไลเท่าใดนัก  

"อ๋อ! ปาร์คโทซองลูกชายของประธานโรงงานไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์รายใหญ่ในเอเชีย ผมเคยทำงานให้กับโรงงานของคุณเมื่อปีที่แล้ว โรงงานของคุณถูกใจผมมาก... น่าเสียดาย ตอนนั้นผมต้องกำลังไปเรียนป.โท ไม่งั้นผมคงทำงานที่นั้นยาว"ไซลาร์ว่ายาวเป็นชุด  อีไลได้แต่ส่งเสียงหึ กับความขี้โม้โอ้อวดของแขกที่ไม่ได้รับเชิญ

"อืม... ผมไม่คุ้นหน้าคุณ"

"ไม่แปลกครับ เขาหมกตัวอยู่แต่ในแล็บ"

โทซองก็เป็นพวกประเภทเป็นมิตรกับเขาไปทั่ว เดาจากสภาพ ...ไซลาร์ก็น่าจะเป็นพวกเลียแข้งเลียขาเก่ง  จึงไม่แปลกที่ไซลาร์จะเข้ากับโทซองได้ดี  

"เชิญคุณกลับไปที่ของคุณดีกว่า ผมจะคุยกับเพื่อนของผม"อีไลพูดแทรกขึ้น เพราะเขาเริ่มรำคาญเต็มทน

"ผมแค่อยากทำความรู้จักกับเพื่อนของคุณ ไม่ได้ประสงค์ร้ายอะไรนะครับ"ไซลาร์ตอบหน้าตาย  มันยิ่งทำให้อารมณ์ของอีไลเดือด ถ้าไม่เห็นแก่เพื่อน ๆ เขาอาจจะลุกขึ้นอัดหน้าไซลาร์สักหมัดสองหมัดก็เป็นได้

"ผมของนั่งด้วยได้มั๊ยครับ ดูเหมือนเราจะนั่งคุยกันไปถูกคอ"

"ใครเชิญ!!"อีไลกระแทกเสียง จนโทซองที่นั่งอยู่ข้าง ๆ สะดุ้ง

"ใช่มั๊ยครับคุณแม็คแคนซี แชนนอน"ไซลาร์หันไปถามแม็ค ก่อนจะจัดการตัวเองหาเก้าอี้นั่งลงผสมโรง .... เปลี่ยนสีเก่งเหลือเกินนะ  

"ผมไม่รู้จักคุณนะ คุณไซลาร์"

"คุณเป็นลูกพ่อค้าอาวุธสงครามรายใหญ่ในอังกฤษ ทีมงานของผมสั่งของจากคุณบ่อยๆ ระดับพันล้านห็นจะได้"คำตอบของไซลาร์ ทำให้อีไลแปลกใจยิ่งขึ้นไปอีก ที่ไซลาร์รู้จักเพื่อน ๆ ของเขา หรือแม้แต่กิจการของครอบครัว ถ้าคนที่ไม่ได้คลุกคลีอยู่ในวงการก็น้อยนักที่จะรู้จัก ตกลงหมอนี่เป็นใครกันแน่?

"ดูท่าแล้วคุณจะรู้จักคนอื่นไปทั่ว"อีไลถามขึ้น  พร้อมกับรอยยิ้มร้าย

"ใช่ครับ ผมรู้จักคนเยอะ ก็มันงานของผมนิ"ท่าทีของไซลาร์มันน่าหมั่นไส้  เรียกอารมณ์โมโหเขาได้ไม่เบา  ซึ่งเขาเองพยายามข่มไว้ ไม่อยากให้อารมณ์ชั่ววูบมาทำให้ความสุขเบา ๆ ต้องพัง

"ถ้าไม่ใช่พวกขอทาน  ก็คงจะเป็นมิจฉาชีพดีแต่อวดอ้างสรรพคุณให้เหยื่อตายใจ"อีไลสังเกตว่าการแต่งกายของไซลาร์วันนี้แตกต่างกับวันที่เขาเจอในร้านหม้อใหญ่รั่ว เสื้อผ้าแบรนด์ดังโทนสีขรึมขับความหล่อเข้มให้กับคนใส่ ไหนจะเครื่องประดับอย่างนาฬิกายี่ห้อดังเรือนหรูที่ข้อมือนั่นอีก

"ผมไม่ใช่มิจฉาชีพ"ไซลาร์แก้ต่างให้กับตัวเอง

"จะเชื่อได้ยังไง ในเมื่อคุณทำตัวสนิทสนมกับคนที่เพิ่งรู้จักเกินเหตุ"อีไลออกความเห็น

"การเข้าหาแบบนี้เป็นมิตรนะครับ"ดูท่าไซลาร์เริ่มถอดใจกับการต้องมานั่งตอบคำถาม 108 คำถามของเขาเสียล่ะมั้ง

"หมอนี่น่าสนใจ ฉันชื่อ คีธ โรเบอร์ต้า"คีธเป็นฝ่ายเสนอตัวซะเอง

"ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณโรเบอร์ต้า"ไซลาร์พูดพร้อมกับยิ้มตอบกลับ  

"ฉันจะกลับ"อีไลเริ่มหมดสนุก และคิดว่าควรจะกลับไปหาบอดี้การ์ด โทรศัพท์ที่พกติดตัวเขาจัดการปิดเครื่องตั้งแต่วางสายจากโทซอง ป่านนี้พวกของอารากอนคงตามหาเขากันให้วุ่นวาย  

"ไม่เอาน่า อิไล สนุกๆ เครียดไปได้"คีธตบลงที่บ่าเขาเบา ๆ ก่อนจะยื่นแก้วเหล้าส่งให้

"ขอแรงกว่านี้ได้มั้ย"อีไลหันไปสั่งบริกรที่เติมเหล้าแก้วที่เท่าไรไม่รู้ เขาจำไม่ได้ด้วยสิ  พร้อมกับยื่นแก้วเหล้าส่งให้บริกรชงใหม่

เสียงโทรศัพท์ดัง ไซลาร์จึงได้ลุกออกไปคุยโทรศัพท์  ...ไปได้สักที

"แล้วผมจะกลับมานั่งคุยด้วยอีก ไม่นาน"ไซลาร์พูดทิ้งท้ายแล้วก็เดินหายออกไป   อีไลจึงลุกขึ้นไปอีกคน  

"นายจะไปไหนน่ะ"แม็คส่งเสียงถาม  แต่สายตาเริ่มจับจ้องลงไปที่ฟลอร์แดนซ์ที่มีกลุ่มสาว ๆ หน้าตาจิ้มลิ้มเต้นยั่วเย้าตามจังหวะเพลงมันส์ ๆ

"ห้องน้ำ"อีไลตอบสั้น ๆ ก่อนจะเดินมุ่งหน้าไปที่ห้องน้ำ ปกติเขาจะต้องตื่นตัวและสนุกไปกับพวกสาว ๆ ที่ส่งสายตาแพรวพราวมาให้  แต่วันนี้เขากลับมองเห็นสายตาเชิญชวนของแม่ผีเสื้อกลางคืนเป็นสิ่งที่น่ารำคาญไปได้

หลังทำธุระเสร็จอีไลก็หลบออกมานั่งสูบบุหรี่ที่หลังคลับตามลำพัง  

"ไม่สนุกเหรอคะ"เสียงนุ่มน่าฟังดังจากข้างหลัง  อีไลละสายตาจากควันบุหรี่ที่ลอยอ้อยอิ่งก่อนจะมองผู้มาเยือนเต็มตา ผู้หญิงวัยประมาณยี่สิบต้น ๆ  ในชุดรัดรูปสีดำ  ยืนอยู่ที่หน้าประตูทางออก ริมฝีปากเคลือบด้วยลิปติกสีแดงสดส่งยิ้มมาให้

"สนุก แต่ก็ไม่สนุก"อีไลตอบ  ก่อนที่หญิงสาวจะหัวเราะ

"ยังไงที่เรียกว่าสนุกแต่ไม่สนุกนะ"หญิงสาวเดินเข้ามาหา ก่อนที่จะดึงบุหรี่ออกจากมือของเขา

"มันไม่ดีต่อสุขภาพนะคะ"หญิงสาวพูดพร้อมกับทิ้งบุหรี่ลงพื้น อีไลยิ้ม  พลางมองดวงตาที่กำลังมองเขากลับอย่างเชื้อเชิญ  ใบหน้าสวยรับกับทรงผมสีบลอนด์ดัดเป็นลอน  ช่วยขับความสวยของหญิงสาวให้น่ามองขึ้นไปอีก โดยรวมแล้วเธอจัดว่าเป็นผู้หญิงที่ชวนน่าหลงใหลคนหนึ่ง

"ใคร ๆ ก็ว่าอย่างนั้น"อีไลละสายตาจากหญิงสาว  กับตาของเขาจะยิ่งโกรธถ้ารู้ว่าเขาสูบบุหรี่ เฉพาะรอยสักที่เขาแอบไปสักก็ถูกตาทำโทษด้วยการไม่พูดกับเขาเกือบเดือน

"ฉันว่า ..เราหาอย่างอื่นที่มีประโยชน์ทำกันดีกว่า"หญิงสาวพูด พร้อมกับเลื่อนมือลูบที่แขนของอีไลเบา ๆ อากัปกิริยาที่ 'รู้กัน'  ทำให้เดาได้ไม่ยากว่าวินาทีต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น

"แอนนาเบลล์ นิโคล วานอฟ"หญิงสาวแนะนำตัวเอง ก่อนจะรับจูบจากริมฝีปากของร่างที่สูงกว่า

"หลี่เทียนเหมิน"อีไลแนะนำอีกชื่อหนึ่งที่เป็นภาษาจีนแก่หญิงสาว ก่อนจะประกบจูบอีกครั้งที่หนักหน่วงและเร่าร้อนกว่าเดิม  อีไลเบียดร่างแอนนาเบลล์จนติดกับกำแพง  มือที่ไม่อยู่สุขของเขาก็กำลังบีบคลึงส่วนสัดขนาดเหมาะมือ  แอนนาเบลล์แอ่นรับด้วยความพึงใจ  ทั้งคู่แลกจูบกันเนิ่นนาน  ก่อนที่อารมณ์จะเตลิดไปไหนต่อไหน เสียงประตูที่เปิดออกจากผู้ที่อยู่ด้านในก็ทำให้ทั้งสองต้องรีบผละจากกัน แอนนาเบลล์รีบเดินกลับเข้าไปในร้าน  เหลือไว้เพียงอีไลและคนที่เข้ามาขัดจังหวะรักของเขากับหญิงสาว

"..................."Sylar Gray

"ฉันจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉัน ฉันใช้ปากนายมาจูบรึเปล่า"มันจะดีมากถ้าคนที่เข้ามาเจอจะไม่ใช่ไซลาร์ ที่เริ่มพูดเหมือนตัวเองเป็นผู้ปกครองเขา

"..................."Sylar Gray

"ฉันไม่ใช่เด็ก!"อีไลเกลียดคำว่า 'เด็ก' และมักของขึ้นทุกครั้งที่ถูกใครก็ตามพูดกับเขาอย่างนี้

"..................."Sylar Gray

"สาระแนเรื่องของคนอื่นนักนะ"อีไลสวนหมัดลุ่น ๆ ใส่หน้าไซลาร์  แน่นอนว่าคนไม่ได้ตั้งตัวอย่างไซลาร์รับหมัดเขาไปเต็ม ๆ

"..................."Sylar Gray

"ก่อนจะห่วงคนอื่น ห่วงตัวเองก่อนเถอะ  ฉันไม่อยากฆ่านายหรอกนะ  มันเปลืองแรงเปล่า ๆ"อีไลกระชากคอเสื้อไซลาร์ที่ลงไปกองอยู่ที่พื้นจากแรงหมัดของเขา

"..................."Sylar Gray


โพสต์ 2013-11-12 06:37:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ไซลาร์เดินหาที่ที่ผู้คนไม่แออดัดและเงียบสงบ สายเข้าโทรศัพท์เป็นสายจาก แม่ ไซลาร์ไม่อยากจะรับสายนี้เลย เพราะพูดกับแม่ทีไรต้องทะเลาะกันทุกที

/สวัสดีไซลาร์/ วิเวียทักทันทีที่ไซลาร์กดรับ เสียงของวิเวียนั้นเยือกเย็นและเย็นชาเสมอ เป็นอีกสิ่งที่ไซลาร์ไม่ชอบ

"มีอะไร วิเวีย" ไซลาร์ถามด้วยเสียงที่เรียบเฉย เขาไม่ยอมเรียกวิเวียว่าแม่อีกเลยตั้งแต่พ่อเสีย

/นาซ่าต้องการตัวลูก/ ไซลาร์ได้ยินดังนั้นก็ถอดหายใจอย่างรำคาญ

"ผมทำงานของเซิร์น" เขาตอบไปส่งๆ ขี้เกียจสุดๆที่จะตอบคำถาม

/เซิร์น ยอมให้ยืมตัวลูกแล้ว/ ไซลาร์กัดฟันกรอดอย่างหงุดหงิดใจ นี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่นาซ่ามาของตัวเขา แต่เวลานี้เขายังไม่อยากทำงาน และที่กังวลกว่านั้นคือมันคือโปรเจกอะไรวิเวียถึงโทรตาม ปกติวิเวียจะไม่โทรศัพท์หาเขาถ้าไม่มีเรื่องสำคัญ

"ด่วนมั๊ย" ไซลาร์ถามไปหวนๆ

/ไม่ อีก 1 เดือนถึงรีบงาน/

"แล้วรีบโทรมาเพื่ออะไร?" ไซลาร์กระเทือนเสียงเล็กน้อย

/แค่คิดถึง/ แล้วสยก็ตัดไป ทำเอาไซลาร์ช็อกไปนาน คิดถึง? วิเวีย คิดถึงเขา กินยาผิดขนาดรึเปล่า ตลอดมาวิเวียสนใจแต่งาน งาน งาน ไม่เคยเหลี่ยวแลเขาเลย ทำให้เหินห่างกันมาก และวิเวียก็มีปากเสียงกับพ่อของเขาเป็นประจำ ยิ่งทำให้ความสัมพันธ์ตกต่ำ ไซลาร์กุมขมับแน่น เขาไม่เข้าใจ เขาเกลียดความรู้สึกนี้จริงๆ

แล้วไซลาร์ก็ตัดสินใจออกไปกับคลับใช้ประตูด้านหลังคลับ หวังจะออกมาทำจิตทำใจให้สงบ ก็ดันมาเห็นภาพบาดใจ(?) เมื่อหญิงชายทั้งสองเห็นไซลาร์ก็รีบผละออกจากกันทันที อิไล อัลแมเซียส ดูจะหงุดหงิดมากที่เขามาขัดจังหวะรัก

"ทำอย่างนี้ไม่เหมาะสมเลยนะครับ" ไซลาร์เดินเข้าใกล้อิไลอีกนิด เขาก็ไม่เขาใจตัวเองว่าทำไมถึงสนใจเด็กคนนี้นัก

"ฉันจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉัน ฉันใช้ปากนายมาจูบรึเปล่า" ไซลาร์เลิกคิ้วมอง ...ปากคอร้ายจริง...

"คุณยังเด็ก ก็น่าจะทำตัวให้สมกับความเป็นเด็ก"ไซลาร์เน้นหนักที่คำว่าเด็ก

"ฉันไม่ใช่เด็ก!" อิไลเริ่มโมโหจนได้ ไซลาร์พึงพอใจที่เป็นแบบนั้น

"เด็กชัดๆ นายน่าจะยังไม่บรรจุนิติภาวะด้วยซ้ำไป" ไซลาร์ผสมโรงเข้าไปอีก

"สาระแนเรื่องของคนอื่นนักนะ"ไซลาร์ตั้งตัวไม่ทัน เขาโดนชกเข้าเต็มหน้าอย่างแรง เขาไปกลิ่นโลหะอ่อนๆในปาก

"หมัดหนักดีคุณอิไล" ไซลาร์เช็ดเลือดที่มุมปากด้วยหลังมือ

"ก่อนจะห่วงคนอื่น ห่วงตัวเองก่อนเถอะ  ฉันไม่อยากฆ่านายหรอกนะ  มันเปลืองแรงเปล่า ๆ" คำก็ฆ่าสองคำก็ฆ่า เด็กคำนี้มันไปเก็บกดจากไหนกันถึงพูดคำว่า ฆ่า อีกมาได้ง่ายๆแบบนี้ ดูแล้วก็น่าสงสาร ยังไม่ทันหายเจ็บแผลเก่า อิไลก็ซัดมาอีกรอบทำให้ไซลาร์ล้มไปกองกับพื้น

"คุณไม่ฆ่าผมแน่ คุณอิไล" ไซลาร์กล่าวเรียบๆ เขาล้มขึ้นปัดกลุ่มที่กางเกง อิไลสวนหมัดมาอีกชุด คราวนี้ไซลาร์ตั้งตัวทันเขาเอี้ยวตัวหลบอย่างคล่องแคลว

..........Eli Grimm Almaecious

"เวลาคุณพูดว่า  ฆ่า น้ำเสียงของเขาไม่อำมหิตพอ"ไซลาร์ชินชากับคำขู่ฆ่า เขาเจอมาเยอะ เพราะหลายๆครั้งงานของเขาทำเม็ดเงินได้มหาศาล เป็นที่สนใจของกลุ่มกองการร้ายของโลกหลายๆ กลุ่ม

..........Eli Grimm Almaecious

"ผมไม่กลัวอัลแมเซียส"ไซลาร์ล็อคข้อมือของอิไลไว้ด้วย ไซลาร์ตัวสูงและกำยำกว่าอิไลมาก เขาผลักอิไลชิดกำแพงคลับ ซอกเล็กๆที่ไร้ผู้คน อิไลพึทพำเหมือนจะใช้เวทมนตร์

"อย่า"ไซลาร์เอานิ้วแตะที่ริมฝีปากของอิไลเบาๆ "ใช้เวทมนตร์ในที่แบบนี้ผิดสัญญาระหว่างมักเกิ้ล อันตราย อันตราย"ไซลาร์ยิ้มอย่างมีชัย

..........Eli Grimm Almaecious


"คุณเป็นอัลแมเซียส ผมก็เป็นเกรย์ ผมก็มีอิทธิพลกับโลกนะคุณอิไล"ไซลาร์ยิ้มอย่างมีเลศนัย

..........Eli Grimm Almaecious

"นั้นสิผมจะทำอะไรดี" ไซลาร์ทำหน้าครุ่นคิดกวนประสาท "อ่อ"

"สอนวิธีจูบที่ถูกต้อง เมื่อกี้เห็นแล้วขัดลูกตา หึหึ" ไม่ทันทีอิไลจะได้อ้าปากพูด ไซลาร์ก็ประกบริมฝีปากแล้วเบียดบดอย่างรุนแรง และเร้าร้อน ไซลาร์ผละออกอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ท่าทางเขาดูสับสน

"โทษที"ไซลาร์ปล่อยมืออิไลทั้งสองข้างเป็นอิสระ แล้วถอยหลังออกมาห่างๆ

..........Eli Grimm Almaecious

"เฮ้อ... เผลอจนได้ นี้ผมเกือบโดนข้อหาพรากผู้เยาว์ไปแล้ว" ไซลาร์ยิ้มฝืดๆ ตอนนี้เขารู้สึกผิดแปลกๆ เขาไม่สามารถอธิบายความรู้สึกนี้ได้

เขาไม่เข้าใจมัน..........

โพสต์ 2013-11-12 11:11:10 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ต่อจากเมื่อวาน}

"คุณไม่ฆ่าผมแน่ คุณอิไล"ไซลาร์พูดอย่างมั่นใจ  อีไลกัดฟันกรอด พร้อมกับสวนหมัดตามไปติด ๆ ทว่าคราวนี้ไซลาร์คงจะระวังตัว ชายหนุ่มจึงหลบหมัดของเขาได้อย่างว่องไว  

"ประเมินความคิดฉันต่ำไปแล้ว คุณไซลาร์"ใช่... อีไลไม่เคยฆ่าใคร แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่กล้าทำ เสียงลมหายใจหอบถี่เพราะด้วยกำลังโกรธจัด ตั้งแต่เมื่อวานเขาถูกคน ๆ เดียวปั่นหัว ก็แทบอยู่ไม่เป็นสุข  วันนี้ยิ่งแล้วใหญ่  จนอยากจะกลับไปสงบจิตสงบใจที่ฮ่องกงซะวันนี้คืนนี้ด้วยซ้ำ

"เวลาคุณพูดว่า  ฆ่า น้ำเสียงของเขาไม่อำมหิตพอ"ไซลาร์ยังคงใช้คำพูดที่ทำให้อะไร ๆ มันดูแย่ลงในความรู้สึกของคนฟัง

"เรื่องนั้นจะยังไงก็ช่าง แต่ปัญหาก็คือ นายกำลังหาเรื่องใส่ตัวเอง!"อีไลตวาดใส่  และเดินเข้าไปใกล้ไซลาร์   ผู้ชายคนนี้ตัวใหญ่กว่าที่เขาคาดไว้ ทั้งที่ความสูงไม่น่าจะห่างกันมาก แต่ไซลาร์กลับดูกำยำแข็งแรงกว่ามาก

"ผมไม่กลัวอัลแมเซียส"พูดจบไซลาร์ก็คว้าแขนทั้งสองข้างของอีไล ผลักเขาจนหลังไปกระแทกกับกำแพง แล้วก็ล็อคเขาไว้อย่างนั้น สถานการณ์ส่อให้รู้ว่ากำลังตกเป็นรอง อีไลมองหน้าผู้ไม่ประสงค์ดีด้วยความเคียดแค้น ก่อนจะเอ่ยคาถาที่นึกขึ้นได้ในหัว

"อย่า"นิ้วของอีกฝ่ายแตะอยู่ที่ริมฝีปากเขา  "ใช้เวทมนตร์ในที่แบบนี้ผิดสัญญาระหว่างมักเกิ้ล อันตราย อันตราย"รอยยิ้มฉาบขึ้นที่ใบหน้าของไซลาร์ คิดว่าคำขู่บ้า ๆ นี่เขาจะแคร์นักหรือไง

"ไม่ต้องมาสอนฉัน  นายคิดว่าตัวเองดีเด่นมาจากไหน"

"คุณเป็นอัลแมเซียส ผมก็เป็นเกรย์ ผมก็มีอิทธิพลกับโลกนะคุณอิไล"

"แต่กับฉันนายมันไร้ค่าเหมือนแมลงที่กำลังบินเข้ากองไฟ"อีไลออกแรงเพื่อให้หลุดจากพันธนาการ มือของไซลาร์ก็ช่างเหนียวไม่สะทกสะท้านสักนิด

"จะทำบ้าอะไร ปล่อย!"เขาเริ่มโวยวาย สงสัยไซลาร์คงอยากรนหาที่ตาย เขากำลังจะดีดนิ้วเพื่อเรียกอาวุธเหมาะ ๆ สำหรับหยุดคนปากพล่อยคนนี้  แต่แล้วเสียงไซลาร์ก็ดังขัดขึ้นมาซะก่อน

"นั้นสิผมจะทำอะไรดี"ไซลาร์ทำหน้าเหมือนกำลังคิดอะไรในหัว ก่อนที่เขาจะยิ้มร้าย ๆ "อ่อ"

"สอนวิธีจูบที่ถูกต้อง เมื่อกี้เห็นแล้วขัดลูกตา หึหึ"ไซลาร์จู่โจมเข้ามาอย่างรวดเร็วจนอีไลไม่ได้ตั้งตัว  ริมฝีปากของอีกฝ่ายก็ประกบเข้ากับริมฝีปากของเขา  อีไลถึงกับช็อคไปชั่วขณะ ไม่ใช่เขาไม่เคยจูบ  แต่ทุกครั้งเขาจะเป็นฝ่ายเริ่มต้นกับสาว ๆ ที่มันบ้าก็คือ เขาไม่เคยถูกใครจู่โจมแถมเป็นผู้ชายด้วยกัน ไซลาร์บดริมฝีปากหนักหน่วงจนเขารับรู้ถึงรสคาวจาง ๆ ในปาก แล้วจู่ ๆ อีกฝ่ายก็ผละออกไปเหมือนจะคิดอะไรได้ พร้อมกับปล่อยมือของอีไล  

"โทษที"คิดว่าการกระทำเมื่อกี้มันจะลบล้างได้ด้วยคำขอโทษอย่างนั้นหรือไง ไซลาร์ตีหน้าเศร้า  แล้วมีดสั้นจากฝีมือของอีไลก็พุ่งตรงเข้ามาเฉียดหน้าไซลาร์ไปไม่เท่าไหร่ ก่อนมันจะปักติดอยู่ที่กำแพง

"去死吧!你缺德鬼。你是个物! (ไปตายซะ! ไอ้สารเลว! ไอ้สวะ!)"อีไล่ด่าออกมาเป็นภาษาจีน  ก่อนที่เขาจะได้ฆ่าใครขึ้นมาจริง ๆ เขาจึงตัดสินใจเดินกลับเข้าไปในคลับ ด้วยสีหน้าที่รู้ว่าถ้าแม้แต่ใครมองหน้าก็อาจตายโดยไม่รู้ตัว  ร่างสูงกลับมาถึงโต๊ะก่อนจะคว้าแจ็คเก็ตที่วางพาดพนักเก้าอี้ขึ้นสวม

"นายไปทำอะไรมา ปากเจ่อ ๆ"แม็คถามขึ้น  จอมสังเกตอับดับหนึ่งของกลุ่ม

"ไอ้ที่หายนี่เพราะมัวแต่ไปดูดดื่มอยู่กับสาว ๆ ล่ะสิ"คีธที่เริ่มเมาได้ที่พูดเสียงอ้อแอ้

อีไลไม่ตอบ แล้วตัวการของเรื่องทั้งหมดก็ปรากฎตัวอีกครั้ง  มันยิ่งทำให้เขาไม่อยากอยู่ที่นี่มากขึ้นเป็นล้านเท่า  

"รู้สึกเหนื่อย ๆ ขอตัวกลับก่อนได้มั้ย"พูดกับเพื่อนแต่ตามองไปที่ไซลาร์อย่างขวาง ๆ

"เอ๋! อีไลจะไปไหนล่ะ ไม่เอา ๆ อย่าเพิ่งไป อยู่คุยกันก่อน"โทซองเอื้อมไปจับแขนอีไลทันทีที่เห็นว่าเขากำลังจะหันหลังเดินออกไป  อีไลจำต้องลงนั่งลงอย่างเสียไม่ได้  

"คุณไซลาร์ชนแก้วหน่อยครับ"คีธยกแก้วเหล้าส่งให้ไซลาร์รับ ก่อนจะยกแก้วของตัวเองชนตาม "เชิญนั่งเลยครับไม่ต้องเกรงใจ คนกันเองทั้งนั้น ฮ่ะ ๆ"  หมอนี่พอเมาก็กลายเป็นคนละคน

"นั่งสิ นั่ง ๆ อ่ะนี่ของนาย"โทซองหยิบแก้วเหล้าส่งให้อีไล  ซึ่งเขาก็รับไว้แล้วกระดกรวดเดียวหมด

"ไม่เมา ไม่เลิก ไม่กลับ ฮ่า ๆ ๆ"เป็นเสียงของคีธที่เริ่มออกอาการโวยวาย พูดจาไม่รู้เรื่อง  แล้วโทซอง  คีธ แม็คพากันออกไปดิ้นที่ฟลอร์แดนซ์กับสาว ๆ ในคลับ ยกเว้นอีไลที่ยังคงนั่งดื่มเงียบ ๆ  จะว่าไปเขาแทบจะอาบเหล้ามากกว่าดื่ม  จนรู้สึกได้ถึงแรงเหวี่ยงในหัว  กับเพดานคลับที่หมุนติ้วเหมือนกับรถไฟเหาะตีลังกาในสวนสนุก

"..................."Sylar Gray

อีกฝ่ายยื้อแก้วเหล้าในมือเขา  พร้อมกับเสียงปราม  

"คิดว่าตัวเองเป็นใคร พ่อฉันอย่างนั้นเหรอ จะไปไหนก็ไป ฉันเกลียดหน้านายจะตายชัก"ฤทธิ์เหล้าทำให้อีไลเริ่มครองสติไม่อยู่  เขากระชากแก้วเหล้าที่ไซลาร์แย่งไปกลับ  แล้วยกขึ้นดื่ม

"..................."Sylar Gray

"นายคงเป็นพวกประเภททนทานต่อการถูกด่าสินะ  ถึงไม่สะทกสะท้าน  พูดสั้น ๆ ง่าย ๆ ก็คือ 'หน้าด้าน' หึหึ"

"..................."Sylar Gray

"滚开!(ไปให้พ้น!)"กลับตารปัตรกลายเป็นว่าเป็นเขาซะเองที่ทนฟังไม่ได้ หนังหน้าผู้ชายคนนี้มันเคลือบด้วยอะไรนะ ถึงไม่ระคายสักนิด  อีไลลุกขึ้นคว้าแก้วในมือไซลาร์ก่อนจะสาดเหล้าในแก้วใส่คนตรงหน้าระบายอารมณ์  เหล้าเกือบทั้งหมดกระจายอยู่บนหน้าของไซลาร์ ไม่นับที่ผมและเสื้อผ้าบางส่วน   เขายิ้มอย่างผู้ชนะ แล้วก็เสียหลักไปนั่งอยู่ที่โซฟาอีกฝั่ง พร้อมกับเสียงหัวเราะชอบใจ

"..................."Sylar Gray

โพสต์ 2013-11-12 12:41:15 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ต่อจากเมื่อวาน}

"ไม่เมา ไม่เลิก ไม่กลับ ฮ่า ๆ ๆ" คีธเพื่อนของอิไลดังขึ้น เริ่มพูดไม่เป็นภาษาแล้ว คีธเดินไปลากเพื่อนอีกสองคนไปแดนซ์ เหลือแค่ไซลาร์กับอิไล ไซลาร์สังเกตเห็นว่าอิไลเริ่มควบคุมสติไม่อยู่แล้ว ไซลาร์จึงพยายามแย่งกแก้วไปจากมือของอิไล

"คุณดื่มมากไปแล้ว"ไซลาร์กล่าว

"คิดว่าตัวเองเป็นใคร พ่อฉันอย่างนั้นเหรอ จะไปไหนก็ไป ฉันเกลียดหน้านายจะตายชัก"เจ้าเด็กดื้อยังดื้อที่จะดื่มต่อไป ทั้งๆ ที่แทบจนลืมตาไม่ขึ้นแล้ว

"เปล่า ก็แค่ไม่อยากเห็นใครทั่วนี้หมดสภาพ" ไซลาร์ยักไหล่ไม่สนใจกับคำทอดด่าของอิไลเลยซักนิด

"นายคงเป็นพวกประเภททนทานต่อการถูกด่าสินะ  ถึงไม่สะทกสะท้าน  พูดสั้น ๆ ง่าย ๆ ก็คือ 'หน้าด้าน' หึหึ"

"ใช่! ผมยอมรับ นี้เป็นเอกลักษณ์ของผมทีเดียว"ไซลาร์ยิ้มเยาะ

"滚开!(ไปให้พ้น!)" แล้วเด็กนั่นก็สาดเหล้าใส่หัวไซลาร์ อิไลเสียหลักล้มกับโซฟา และหัวเราะลั่นอย่างพึงพอใจ

"ผมฟังภาษาจีนออก ถ้าจะด่ากัน ด่าด้วยภาษาพม่า กัมพูชาไรงี้สิ ผมจะฟังไม่ออก" ไซลาร์กล่าวด้วยน้ำเสียงยี้ยวนกวนประสาท แล้วหยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดเหล้าออกช้าๆ แล้วถอดหายใจอย่างเหนื่อยใจ

..........Eli Grimm Almaecious

"ทำคุณไม่ชอบขี้หน้าผมเนี๊ยะ ผมว่าครั้งแรกก็ทักทายคุณอย่างเป็นมิตรนะ คุณอิไล" ไซลาร์ตีสีหน้าเศร้าๆ

..........Eli Grimm Almaecious

"โอเค งั้นผมจะปล่อยคุณไว้คนเดียว"ไซลาร์ลุกขึ้นจากโต๊ะ

..........Eli Grimm Almaecious

เขาเดินไปเก็บสมุดและแล็บท็อป แล้วก็มีสาวสองคนเดินมาหาไซลาร์ ไซลาร์ซุบซิบเบาๆกับเธอทั้งสอง อีกคนผมดำ อีกผมบลอนด์ หน้าตาสะสวยแบบคุณยุโรป

"มาสนุกกันสาวๆ" ไซลาร์กอดเอวของสองสาวเข้าฟลอร์ สองสาวพยายามยั่วยวนไซลาร์อย่างสุดความสามารถ ไซลาร์ก็ดูตล่องไม้คล่องมือ ชำนาญ

------------------------------------------------

โพสต์ 2013-11-13 10:10:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย EmeraldAlmaecious เมื่อ 2013-11-13 11:00

{ต่อจากเมื่อวานซืน}

"ผมฟังภาษาจีนออก ถ้าจะด่ากัน ด่าด้วยภาษาพม่า กัมพูชาไรงี้สิ ผมจะฟังไม่ออก"ไซลาร์ตอกกลับด้วยคำพูดกวนประสาท  ก่อนที่เจ้าตัวจะหยิบผ้าเช็ดหน้าซับเหล้าที่อีไลเพิ่งสาดใส่เขา

"ไปให้พ้น ๆ หน้าฉันซะ"อีไลยังคงย้ำคำเดิมต่อ  และไม่สนใจว่าคนฟังจะคิดเป็นยังไง

"ทำคุณไม่ชอบขี้หน้าผมเนี๊ยะ ผมว่าครั้งแรกก็ทักทายคุณอย่างเป็นมิตรนะ คุณอิไล"ไซลาร์ถามกลับเสียงเบา เจือเศร้า

"ฉัน-อยาก-อยู่-คน-เดียว  ได้ยินมั้ย ห๊ะ!"อีไลเริ่มส่งสียงโวยวาย  

"โอเค งั้นผมจะปล่อยคุณไว้คนเดียว"ในที่สุดไซลาร์ก็ยอมแพ้  ชายหนุ่มลุกจากเก้าอี้ ทิ้งให้อีไลอยู่ตามลำพัง

"ก็แค่นั้น"อีไลหัวเราะกับตัวเอง  กับสติที่แทบจะครองไว้ไม่อยู่  เขามองไซลาร์เดินกลับไปที่โต๊ะ จากนั้นไม่นานก็มีสาวสวยถึงสองคนเดินเข้าไปสานไมตรีกับชายหนุ่ม ก่อนที่ทั้งสามจะพากันเดินไปที่ฟลอร์แดนซ์  อีไลนั่งมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ห่าง ๆ แต่ก็ยังไม่วายยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอัดความเมาเข้าไป ทั้งที่ร่างกายบอกว่าไม่ไหว

"นายมันก็แค่คนที่ดีแต่ปาก"อีไลสบถพึมพำ   ความหนักหน่วงจากแอลกอฮอล์ทำให้เขาชักจะลืมตาไม่ขึ้น  ก่อนที่จะเอนหลังพิงโซฟาแหงนมองโคมไฟแชนเดอเลียบนเพดานด้วยความมึนถึงขีดสุด หนังตาเริ่มปิดลงทีละนิด ทั้งที่เสียงเพลงดังกระหึ่มขนาดนั้น อีไลกำลังจะเข้าสู่ห้วงนิทราในไม่ช้า หากขณะนั้น โซฟาที่อิไลนั่งอยู่ก็ยวบลง  ก่อนจะมีมือมาเกลี่ยผมที่ปรกหน้าผากเขาเบา ๆ ดวงตาคมปรือมองอย่างสะลึมสะลือผ่านแสงไฟสลัว  จึงรู้ว่าร่างนั้นเป็นผู้ชาย ก่อนที่เขาจะหลับตาลงอีกครั้งหูของอีไลก็ได้ยินผู้ชายคนนั้นเอ่ยกับใครสักคน

"เฉิน  ฉันมีข่าวดีจะมาบอก นายจะต้องแปลกใจแน่ ๆ มาที่เรฟ คลับด่วน  แค่นี้นะ"
.
.
.
.

ห้องน้ำ

ของเหลวเย็น ๆ ที่ราดรดร่างกายเรียกสติอีไลให้กลับคืน  แม้จะยังไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์  ก่อนหน้านี้เขาหลับไม่รู้เรื่อง และเมื่อลืมตามองก็พบว่าตัวเองไม่ได้นั่งอยู่ที่โซฟา  เขากำลังคุกเข่าอยู่ที่พื้น ซึ่งอาจจะเป็นในห้องน้ำของคลับ  โดยมีชายร่างยักษ์ 2 คนจับเขากดไหล่ไพล่หลัง

"สวัสดีเทียนเหมิน ไม่ได้เจอกันซะนาน"ร่างที่ยืนอยู่ตรงหน้าส่งเสียงทักทาย  อีไลค่อย ๆ เงยหน้ามอง ก่อนที่เขาจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

"เฉิน ..!"อีไลเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า  

"ดีใจจังที่นายยังจำฉันได้"ผู้ชายที่ชื่อว่าเฉินหัวเราะ   ก่อนจะขยุ้มผมของอีไลกระชากให้สบตาเขา อีไลนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ  ความมึนเมื่อกี้แทบจะหายเป็นปลิดทิ้ง

"ฉันตามหาซะทั่วฮ่องกง  ที่แท้ก็มุดหัวหลบอยู่ที่นี่เอง"โลกมันจะกลมเกินไปรึเปล่า  หรือว่ามันแคบเกินไปที่ทำให้เฉินกับเขากลับมาเจอกันอีกครั้ง  หลังจากเกิดเรื่องนั่นมันก็ผ่านมาตั้ง  3 ปี อีไลทิ้งความสงสัยเอาไว้  ตอนนี้เขาต้องหาทางเอาตัวเองให้รอดก่อน  และนึกด่าตัวเองที่ไม่น่าดื่มหนัก  ไม่อย่างนั้นเขาคงทำอะไรได้มากกว่านี้

"ฉันยังไม่ลืมเรื่องที่นายอัดหน้าฉันหรอกนะ  และวันนี้ฉันจะกลับมาเอาคืน ..ทบต้นทบดอก"เฉินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

"นายจะทำอะไรมัน"เสียงผู้ชายอีกคนพูดแทรกขึ้น อีไลจำได้ลาง ๆ ว่าคล้ายกับเสียงของคนที่เขาได้ยินในคลับ

"เอาแบบที่ทำให้มันไม่มีหน้าไปมองใครได้"เฉินตอบ  ในขณะที่สายตาจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าอีไลอย่างกินเลือดกินเนื้อ คงจะแค้นเขามาก เฉิน คือหนึ่งใน 5 เดนมนุษย์ที่เคยหลอกเพื่อนรักของเขาไปทรมานเยี่ยงสัตว์ จนเพื่อนเขาต้องฆ่าตัวตายหนีอาย เขาตามล่าพวกมันทุกคนและสั่งสอนให้แค่ปางตาย  และไม่คิดว่าการไว้ชีวิตมันในวันนั้นจะเป็นช่องให้มันกลับมาแก้แค้นเขา  

"หึหึ อย่างที่ทำกับเพื่อนของมันสินะ"ผู้ชายคนนั้นว่าต่อ น่าจะแก่กว่าเฉิน 2-3 ปี ส่วนเฉินเป็นรุ่นพี่กว่าเขา 1 ปี

"หนักกว่านั้นล่ะกัน เอากล้องมา"เฉินหันไปบอกลูกน้องอีกคน แล้วกล้องขนาดเหมาะมือก็ถูกส่งมาให้  เฉินพยักพเยิดส่งสัญญาณให้ผู้ชายร่างยักษ์สองคนกระชากร่างของอีไลให้ลุกขึ้น  ก่อนที่เจ้าตัวจะยัดเม็ดยาสีขาวขนาดเล็กเข้าปากอีไลพร้อมอัดเหล้าตามลงไป  เวลาผ่านไปไม่นาน  อีไลรู้สึกถึงความร้อนที่แล่นริ้วไปทั่วร่างกาย  เฉินที่ยืนเฝ้ามองอาการกระตุกยิ้ม

"ออกฤทธิ์แล้วสินะ ปล่อยมัน!"เฉินหันไปสั่งกับลูกน้อง  อีไลจึงลงไปนอนกองกับพื้น ทั้งฤทธิ์เหล้าที่เขาดื่มหนักไปก่อนหน้า ไหนจะฤทธิ์ยาที่ไม่รู้ว่าเป็นยาอะไรนั่นอีก  ร่างกายของอีไลตอนนี้จึงปั่นป่วนและร้อนไปทั่วทั้งตัว  แทบจะไหม้เสียให้ได้

"ไงครับ"เฉินนั่งยองลงข้างอีไล มือหนาเชยคางของผู้ที่นอนอยู่กับพื้น พร้อมกับรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสะใจ

"หลังจากคืนนี้หน้าของนายก็จะขึ้นกระจายไปทุกเว็บ  ให้โลกได้รู้ว่า หลานชายสุดรักของหยางเฉินมันมั่วแค่ไหน หึหึ"

"เฉิน ไอ้ชาติชั่ว .."อีไลสบถ

"หึหึ ก็คงชั่วไม่น้อยกว่าตระกูลอัลแมเชียส หรือว่าตระกูลหลี่หรอกนะ แบบนั้นสมควรถูกกำจัดมากกว่า"เฉินละสายตาจากอีไล แล้วหันไปพูดกับชายคนที่เขาเจอในคลับ

"นายจะเอาด้วยมั้ย เหยียน"

"เจอเหยื่อเด็ด ๆ ไม่คว้าก็โง่เต็มทน"เหยียนตอบแบบไม่ต้องคิด แล้วทั้งคู่ก็ส่งรอยยิ้มร้ายให้กัน

เหยียนเหลือบตามองอีไล  แล้วยิ้มที่มุมปาก

"ฉันเป็นพี่ชายของหานเล่อ  พี่ชายของคนที่แกซัดจนต้องนอนโรงพยาบาลเป็นเดือน ๆ ไง จำไม่ได้เหรอ"เหยียนอธิบาย  หานเล่อเป็นเพื่อนร่วมชั้นเดียวกับเขาสมัยที่เรียนอยู่ฮ่องกง มันเป็นตัวการสำคัญที่ทำให้ 'ลี่เฉิง' เพื่อนรักเพียงคนเดียวของเขาต้องตาย  อีไลกำมือแน่น มองเหยียนด้วยสายตาเคียดแค้น เวลายิ่งผ่านไปร่างกายของเขาก็ยิ่งแสดงอาการผิดปกติรุนแรงขึ้น เลือดในกายสูบฉีดพลุ่งพล่าน  หัวใจเต้นแรงแทบจะเด้งออกมานอกอก เดี๋ยวก็หนาวเดี๋ยวก็ร้อน บอกไม่ถูก จนอีไลต้องยกมือกอดตัวเอง

"พวกแกออกไปให้หมดแล้วคอยดูต้นทางให้ดี"เฉินไล่พวกที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปจากห้อง ตอนนี้จึงเหลือเพียงอีไล เฉิน และเหยียน

"มาสนุกกันดีกว่า"เฉินกระซิบข้างหูอีไล ก่อนจะกระชากร่างที่นอนคุดคู้ให้หันหน้ามาทางเขา  

"ตานี้ยกให้นายก่อน"เหยียนพูดพลางเปิดกล้องบันทึกภาพ  โดยจับให้เห็นแต่หน้าของอีไล

"หน้าตานายตอนนี้มันโคตรยั่วฉันเลยว่ะ"เฉินพูดอย่างพอใจ ก่อนจะคร่อมร่างที่นอนอ่อนระทวย ทั้งเหยียนและเฉินเป็นพวกได้ทั้งชายทั้งหญิง ยิ่งถ้าได้เห็นเหยื่อทรมานแล้วล่ะก็มักจะชอบเป็นพิเศษ อีไลเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้  สันชาตญาณด้านดิบถูกกระตุ้นด้วยยาที่เฉินยัดเยียดให้  ตัวเขาร้อนแทบจะระเบิด มันทรมานและสมองกำลังสั่งให้เขาต้องปลดปล่อย

"อื้อ .."อีไลครางอย่างลืมตัว เมื่อถูกเฉินครอบครองริมฝีปากอย่างรุนแรงและดุดัน  มือของเฉินก็ควานสำรวจไปทั่วร่างที่กำลังดิ้นพล่านด้วยฤทธิ์ยา  ต้นคอขาวซีดถูกดูดเม้มจนเป็นรอยแดง  แจ็คเก็ตถูกถอดออกอย่างง่ายดาย  ตามมาด้วยเสื้อยืด  เผยให้เห็นร่างกายท่อนบนเปล่าเปลือย  

"จะสนองให้เต็มที่เลยครับคุณชายเทียนเหมิน"เฉินยิ้มด้วยความพอใจ มือทั้งสองลูบไล้อก ไล่เรื่อยจนถึงหน้าท้องราบของร่างที่กำลังหายใจหอบถี่  ผิวขาวเนียนแบบคนเอเชีย มันทำให้เฉินแทบอดใจไว้ไม่ไหว  เฉินจูบหนัก ๆ ลงบนริมฝีปากบาง 2-3 ทีก่อนที่เขาจะจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเอง ในวินาทีนั้น เสียงโครมครามจากภายนอกก็ดังทำลายอารมณ์ที่กำลังได้ที่ของเขา  

"อะไรกันวะ!!"เฉินสบถอย่างหัวเสีย

"เดี๋ยวฉันไปดูเอง"เหยียนวางกล้องที่บันทึกภาพฉากรักระหว่างเฉินกับอีไลลง ก่อนที่เขาจะเดินไปที่ประตู

"เฮ้ย! เอะอะอะไรกัน"ยังไม่ทันสิ้นเสียงของเหยียน  ประตูก็ถูกพังเข้ามาจากคนข้างนอก พร้อมกับคนที่วิ่งกรูเข้ามา  แล้วการต่อสู้ก็ประทะขึ้น ระหว่างคนจากสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งเป็นคนของเฉินและเหยียน  อีกฝ่ายเป็นกลุ่มเพื่อนของอีไล

"คุณไซลาร์ฝากอีไลด้วย"แม็คหันมาบอกไซลาร์หลังจากที่เขาล้มบอดี้การ์ของเฉินด้วยเท้าหนัก ๆ ส่วนคีธพอได้ออกแรงก็หายเมาเป็นปลิดทิ้ง โทซองที่ดูจะบอบบางกว่าคนอื่นเวลาสู้ก็สู้ยิบตาแบบแพ้ไม่เป็นเหมือนกัน

"..................."Sylar Gray

"หยุดทำไมล่ะ"อีไลส่งสายตาหวานเยิ้มไปให้ไซลาร์ เมื่อชายหนุ่มเข้ามาพยุงเขา

"..................."Sylar Gray

"ฉันยังไม่อยากหยุดเลย อยากให้นายจูบฉันอีก"อีไลไม่รู้ตัวว่าตัวเองพูดอะไรออกไป  ที่ทำให้คนฟังถึงกับพูดไม่ออก

"..................."Sylar Gray


โพสต์ 2013-11-13 17:49:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย HIDE.Dawn เมื่อ 2013-11-13 17:51

               ไซลาร์เต้นอยู่ที่ฟลอร์เขาเหลือบมองเด็กหนุ่มอัลแมเซียสเป็นระยะ เขาสังหรณ์ใจไม่ดีรู้สึกเมื่อจะเกิดเรื่องร้าย แล้วไซลาร์ก็เห็นชายของคนหิ้วอิไลไปห้องน้ำตอนแรกไซลาร์คิดว่าเป็นแม็คกับคีธเพื่อนของเด็กหนุ่มแต่เขาเห็นสองคนนั้นเต็นอยู่ข้างหน้าเขา

               “ขอตัวก่อนนะ”ไซลาร์บอกลาสาวๆและเดินไปหาคีธกับแม็ค

               “คุณคีธคุณแม็คครับ ผมเห็นคุณอิไลโดนหิ้วไปห้องน้ำชายมุมนู้น เกิดอะไรขึ้นรึเปล่าครับ”ไซลาร์กล่าวพร้อมชี้ไปที่ห้องน้ำนั่นและดูเหมือนจะเกิดเรื่องขึ้น คีธกับแม็คเบิกกว้างอย่างตกใจ แล้วรีบวิ่งไปหาโทซองพูดคุยอะไรสักอย่างด้วยสีหน้าตื่นตนก

               “มีอะไรให้ช่วยรึเปล่าครับ”ไซลาร์เสนอ

               “มีแน่... ไปรีบปะไปหาอิไล”แม็ควิ่งไปคนแรก

               หน้าห้องน้ำชายมีชายเอเชียสามสี่คนยืนเฝ้าอยู่มันไม่ปกติ แม็คเดินเข้าไปหาชายเหล่านั้น

               “หลบหน่อยจะเข้าห้องน้ำ”แม็คพูดหวนๆ แสร้งทำเป็นหัวเสีย

               “ไม่ได้ห้องนี้ไปว่าง”ชายปริศนากล่าวเรียบๆ

               “ขอดีๆแล้วนะ”แม็คพูดจบก็สวนหมัดใส่ชายคนนั้น แล้วคีธกับโทซองก็เข้าไปสมบท แต่ไซลาร์ไม่เข้าไปไม่ใช่เขากลัวหรืออะไร เรพาะทั้งสามคนนั้นมีฝีมือทำให้จัดการได้ไม่ยาก แล้ว

"เฮ้ย!เอะอะอะไรกัน" ไซลาร์ได้ยินเสียงผู้ชายสำเนียงจีนตะโกนออกมาจากห้องน้ำ คีธกับแม็คถีบประตูห้องน้ำแล้วพุ่งเข้าไป

“นั้นไงอิไล”ไซลาร์ชี้ให้เพื่อนๆของอิไลเห็น สภาพของอิไลตอนนี้ กายเปลือยเปล่า หน้าแดงฉ่า ต้นคอมีรอบแดงเป็นจ้ำๆ ทำให้ไซลาร์อนุมานทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

"คุณไซลาร์ฝากอีไลด้วย"แม็คบอก

“อิไล คุณโอเคนะ?”ไซลาร์ประคองอิไลขึ้นยืนแล้วพยายามลากออกไปจากห้องน้ำที่แสนจะชุลมุนตอนนี้

                "หยุดทำไมล่ะ"ไซลาร์มองอิไลอย่างสนเท่ห์ใจ เขารู้ถึงความผิดปกติในร่างกายของอิไล

                “คุยพูดอะไรนะ”ไซลาร์เอียงหูเข้าไปใกล้ๆ

                "ฉันยังไม่อยากหยุดเลยอยากให้นายจูบฉันอีก" คำพูดของอิไลทำให้ไซลาร์ช็อกไปชั่วขณะ เขาสังเกตเห็นว่าหัวใจของอิไลเต้นถี่มากรูม่านตาขยายกว้างขึ้นมากกว่าปกติ ดูท่าทางครองสติไม่ค่อยอยู่แล้วจากการโดนกระทำเมื่อครู่ น่าจะโดนยา

                “ตอนนี้คุณโดนวางยาคุณไม่ได้ต้องการอยากที่คุณพูดหรอก คุณอิไล” แล้วไซลาร์ก็พาอิไลกลับไปทีนั่ง ตลอดทางอิไลพยายามยั่วยวนไซลาร์ทุกทางมือไม้ไม่อยู่นิ่ง ไซลาร์อยากจะกดเด็กชายคนนี้ให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยจริงๆ

..........Eli Grimm Almaecious

                “ดื่มน้ำเยอะๆครับ มันจะทำให้คุณรู้สึกดีขึ้น” ไซลาร์พยายามให้อิไลกินน้ำล้างพิษแล้วมือที่ไม่อยู่นิ่งเอาอิไลก็เข้าไปใต้เนื้อผ้าของเขาไซลาร์กลั้นหายใจอย่างเผลอตัว เขาพยายามล็อคมือไม่ให้อิไลซุกซน

..........EliGrimm Almaecious

                “ตั้งสติไว้ครับ”ไซลาร์โอบกอดร่างเล็กแนบอก ล็อคข้อมือไว้ แล้วกดศีรษะอีกฝ่ายลงซบอก ร่างนั้นสั่นเทาไม่หยุดไซลาร์เริ่มไม่สบายใจ ตัวยาแรงเกินที่การดื่มน้ำจะช่วยอะไรได้ ไม่นานเพื่อนๆ ของอิไลก็กลับมาทีโต๊ะใบหน้าแต่ละฟกช้ำกันนิดหน่อย

..........EliGrimm Almaecious

                “อิไลเป็นไรครับคุณไซลาร์”โทซองถามขึ้น ไซลาร์ขมวดคิ้วเล็กน้อยเขารู้สึกลำบากใจที่ตอบ

                “เออ...อิไลเขา” ไซลาร์ถอนหายใจ”โดนวางยาปลุกอารมณ์ครับ”

                “เฮ้ย!”ทั้งสามร้องขึ้น “ช่วยดิ ด้วยหมอนี้ก็ขาดใจตายหรอก”คีธพูดขึ้น

                “ผมก็ทำสุดกำลังเลยนะครับส่งโรงพยาบาลเถอะครับ”ไซลาร์ออกความเห็น

                “ไม่ทันจากที่นี้ไปสี่ห้าไมค์ไม่มีโรงพยาบาลเลย”แม็คบอก

                “แล้วจะให้ทำยังไงละครับ”ไซลาร์ถอดเสียงยาวอย่างเซ็งๆแต่อยู่ๆเขาก็ร้องขึ้น เพราะเจ้าตัวปัญหากัดยอดอกของเขาอย่างแรง “มันเจ็บนะครับ”....จะบ้าตาย....

..........Eli Grimm Almaecious

                “เอ้า!ก็ช่วยปลดปล่อยไงผมรู้ว่าคุณสนใจเพื่อนผมคุณไซลาร์”คีธพูดแล้วยิ้มอย่างมีชัยไซลาร์หัวเราะในลำคอเบาๆ

                “ผมสนใจแต่จะมา...ผมทำไม่ได้   โอ๊ย!คุณอิไลครับตั้งสติหน่อยสิครับ” อิไลแผลงฤทธิ์อีกครั้งพยายามดิ้นสุดกำลัง ไซลาร์เริ่มจับไม่อยู่ คิดๆแล้วก็สงสารอีกฝ่ายเหมือนกันคงทรมารมากๆ แต่เขาก็ไม่รู้จะทำยังไง

               ..........Eli Grimm Almaecious


                “สนอะไรอิไลมันไม่แคร์หรอก อิไลเอารถมาไปจัดการกันในนั้นปะ”คีธพูดอย่างสบายๆ แลจะดูอารมณ์ดีเกินไปด้วยซ้ำแม็คก็ยิ้มร้ายๆ และก็ตบบ่าไซลาร์เบาๆโทซองดูเหมือนจะยังไม่เข้าใจว่าพวกเขาคุญอะไรกัน

                “นี้กุญแจรถอิไล”แม็คยืนให้ไซลาร์“รึว่านายมีรถ”

               “ไม่”ไซลาร์ตอบหวนๆ เขาออกแรงล็อคข้อมือเด็กหนุ่มแน่นขึ้นอิไลก็พยายามเหลือเกินขยับตัวเบียดเย้ายวนแสดงความต้องการออกมามากมายแล้วแม็คก็ยัดกุญแจรถใส่กระเป๋าเสื้อของไซลาร์

               “งั้นนายต้องทำห้ามปฏิเสธ”คีธลุกขึ้นแล้วฉุดไซลาร์ลุกขึ้นตาม “โทซองเอากระเป๋าเป้มาให้คุณไซลาร์หน่อยสิ”โทซองทำตามสั่งของคีธโดยดี แล้วส่งให้ไซลาร์

               “ถ้าเพื่อนคุณไม่ได้นิยมอะไรอย่างนี้จะทำยังไง” ไซลาร์กับคีธพยุงอิไลออกมาจากร้านโดยเร็วตอนนี้อิไลกัดฟันแน่นอย่างทรมาร

               “อย่าคิดมากฉันไว้ใจนาย และนายเหมาะสุด”คีธมาส่งถึงรถแล้วก็เดินจากไป ไซลาร์เปิดประตูรถคันหรูแล้วอุ้มอิไลขึ้นรถไซลาร์เดินวนไปขึ้นฝั่งคนขับ “ผมจะทำยังไงกับคุณดีนะ”

..........Eli Grimm Almaecious

โพสต์ 2013-11-14 16:16:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด

"ตอนนี้คุณโดนวางยาคุณไม่ได้ต้องการอยากที่คุณพูดหรอก คุณอิไล"อีไลถูกชายหนุ่มลากออกจากห้องน้ำ  มือของอีไลอยู่ไม่สุขลูบไล้ตัวไซลาร์พัลวัน  เป็นเพราะเขาควบคุมตัวเองไม่ได้

"จะพาฉันไปไหน ไม่ไป!"อีไลพูดคำนี้ซ้ำซากตลอดทาง  ก่อนที่ไซลาร์จะพาร่างของเขากลับมานั่งลงที่โซฟาตัวเดิม

"ดื่มน้ำเยอะๆครับ มันจะทำให้คุณรู้สึกดีขึ้น"น้ำเย็น ๆ จ่อปากเขา อีไลเบี่ยงหน้าหลบด้วยความรำคาญ   เขาจึงถูกไซลาร์บีบปากแล้วกรอกน้ำใส่ปากด้วยความทุลักทุเล

"ปล่อยฉัน จับฉันไว้ทำไม บอกให้ปล่อย"เพราะมือที่ซุกซนของเขา  ไซลาร์จึงจับแขนเขาล็อคไว้ไม่ให้ทำอะไรได้อีก  "ฮึก"อีไลกัดฟันข่มความทรมาน ร่างของเขาสั่นสะท้าน  

"ตั้งสติไว้ครับ"อีไลเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของไซลาร์ ถึงกระนั้นก็ไม่ได้ทำให้ความปั่นป่วนในตัวลดลงแต่อย่างใด รังแต่ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น  

"ทำไมมันร้อนไปหมดทั้งตัว"อีไลกอดตัวเอง พร้อมกับหลับตา  หูของเขาได้ยินเสียงคีธ แม็ค พูดอยู่แว่ว ๆ มือของเขายังซุกซนไปเรื่อย ดวงตาคมปรือมองพร้อมกับรอยยิ้มนิด ๆ เมื่อเขาทำให้ไซลาร์ต้องสบถออกมา

"มันเจ็บนะครับ"

"ฉันชอบ"พูดได้อย่างไม่อายปาก  อีไลเริ่มดิ้นอีกครั้งเพราะเขาเริ่มที่จะทนไม่ได้  แล้วเขาก็ถูกไซลาร์ปรามเสียงดัง  

"ปล่อย"อีไลโวยวาย มือทั้งสองถูกไซลาร์ล็อคไว้  แต่เขาก็พยายามขืนสุดตัว หลังจากนั้นไซลาร์ก็ลากเขาออกจากคลับ  มาจนถึงรถสีดำคันหรูที่จอดรออยู่ในมุมลับตาคน รถคันนี้เขาแอบยึดของบอดี้การ์ดขับมาที่เรฟ คลับ แล้วก็ไม่ลืมที่จะแปลงทะเบียน  กับยี่ห้อรถเพื่อตบตาบอดี้การ์ดที่อาจจะผ่านมาแถวนี้   ร่างของอีไลถูกวางลงที่นั่งด้านข้างคนขับ  ก่อนที่ไซลาร์จะอ้อมมานั่งที่นั่งหลังพวงมาลัย

"ผมจะทำยังไงกับคุณดีนะ"

เสียงดังกระหึ่มไม่มีอีกแล้ว นอกจากความเงียบ กับบรรยากาศยามดึกที่น่าจะล่วงไปถึงเที่ยงคืน  ผู้คนที่เดินแทบจะชนกันเมื่อตอนหัวค่ำหายไป มีเพียงรถยนต์ที่นาน ๆ จะวิ่งผ่านมาให้เห็นสักคัน  และแสงไฟสลัวจากริมถนนเท่านั้น  ในรถเงียบจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน อีไลหันไปยิ้มให้กับไซลาร์ มือของเขาเริ่มอยู่ไม่สุขตามเคย  เมื่อเขาดึงคอเสื้อของไซลาร์ก่อนจะโน้มตัวเองไปหาชายหนุ่ม แล้วบดริมฝีปากหนัก ๆ ลงบนริมฝีปากของไซลาร์  


"..................."Sylar Gray


อีไลไม่สนใจว่าไซลาร์จะพูดห้ามยังไง  เขาเปลี่ยนที่นั่งจากข้างคนขับขึ้นมาคร่อมร่างของชายหนุ่ม มือของเขายังคงกำอยู่ที่คอเสื้อไซลาร์เพื่อไม่ให้ชายหนุ่มหันหน้าหนี จากที่จูบเฉย ๆ อีไลก็เริ่มสอดลิ้นแทรกเข้าไปสำรวจโพรงปากของอีกฝ่ายด้วยความชำนาญ  เขาไม่ใช่เด็กหนุ่มผู้ใสซื่อ  ไม่ประสีประสา จึงไม่แปลกที่อีไลดูช่ำชองซะเหลือเกิน  ผิดว่าที่ผ่านมาเขารุกเร้าแต่กับผู้หญิง  ไซลาร์จากที่เหมือนจะขัดขืนในตอนแรกก็สนองกลับเขาในทันที  เพราะรสจูบที่อีไลพยายามยัดเยียดให้อย่างสุดกำลัง  จากที่ไซลาร์ปล่อยให้เขาเป็นฝ่ายกระทำอยู่นาน  ชายหนุ่มก็เอาคืนด้วยการดันร่างของอีไลไปชนกับคอนโซลและเป็นฝ่ายจูบกลับ


"อื้อ"อีไลส่งเสียงทักท้วงเพราะหายใจไม่ทัน  มือยังกำอยู่ที่คอเสื้อไซลาร์  ชายหนุ่มหยุดจูบก่อนจะโน้มตัวกระซิบที่ข้างหูเขา


"..................."Sylar Gray


เบาะถูกปรับให้เอนลงจนกลายเป็นที่นอนขนาดย่อม ๆ ก่อนที่ร่างของอีไลจะเอนราบลงไปกับเบาะ  ตามด้วยร่างของไซลาร์ทาบทับ


"มันไม่ใช่แบบนี้"อีไลส่งเสียงพร้อมกับดิ้น พยายามจะเป็นคนคุมเกม  แต่สู้แรงไซลาร์ไม่ได้จริง ๆ    เขาตกเป็นรองทั้งรูปร่างและกำลัง   ไหนจะฤทธิ์เหล้าและยาที่กินเข้าไป  แล้วเขาจะต้องทนทรมานอยู่กับอาการบ้า ๆ นี้ไปอีกนานแค่ไหนกัน  


"..................."Sylar Gray


ไซลาร์จูบหนัก ๆ ลงที่แก้มอีไล  หน้าของเขาร้อนผ่าวราวกับไฟเผา มันร้อนไปทั้งตัว  เสียงหายใจหอบถี่ผสมกับรสจูบที่คราวนี้ไซลาร์เป็นคนมอบให้ อีไลจำต้องรับจูบนั้นอย่างเสียไม่ได้  และเขาเริ่มที่จะเป็นฝ่ายยอมให้ชายหนุ่มคุมเกม จากจูบเบา ๆ เริ่มหนักหน่วงเร่าร้อน  ลิ้นทั้งสองพันกระหวัดควานหาความหวานจากโพรงปากของกันและกัน  มือของชายหนุ่มลูบไล้ไปทั่วร่างที่กำลังตอบรับจูบ  ก่อนที่เสื้อของอีไลจะถูกถอด  เผยให้เห็นร่องรอยที่สีแดงจาง ๆ ที่ซอกคอและตามหน้าอกจากฝีมือของเฉิน  


"..................."Sylar Gray


"อา..อื้ม"อีไลรับสัมผัสจากไซลาร์ที่กำลังซุกไซ้อยู่ที่ซอกคอ  เหมือนกับว่าชายหนุ่มพยายามจะลบร่องรอยที่เฉินฝากไว้ด้วยปากของเขาเอง มือหนาไล้ไปทั่วแผ่นอก  หลัง  ก่อนจะหยุดลงที่กลางลำตัว อีไลร้องครางเบา ๆ เมื่อส่วนที่อ่อนไหวที่สุดถูกกระตุ้นด้วยมือของชายหนุ่ม


"ฮึก .. อื้อ"เขาปัดมือไซลาร์ออกทันที  ทำท่าจะถอยหนี  แต่ก็ถูกชายหนุ่มยึดเอวสอบก่อนจะคร่อมร่างของเขา เปลี่ยนมาหยอกเย้าที่ตุ่มไตสีชมพูที่กำลังลุกชันยั่วสายตา


"ไม่เอา! หยุด!"อีไลดิ้นพล่านจะตายให้ได้  แขนทั้งสองข้างของเขาก็ถูกไซลาร์กดแนบลงกับเบาะ  ชายหนุ่มมอบสัมผัสที่ทำให้เขาแทบกระอักตายด้วยความทรมาน  ปลุกความปรารถนาให้ปะทุ  เสียงหายใจหอบถี่ หัวใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำ  หน้าแดงก่ำไปถึงใบหู  อีไลปรือตามองไซลาร์  และไม่มีคิดว่าการมองของเขาจะกลายจะเป็นการยั่วชายหนุ่ม

"..................."Sylar Gray


กางเกงยีนส์ขายาวถูกไซลาร์กระชากทีเดียวร่นไปถึงข้อเท้า  เหลืออันเดอร์แวร์สีดำสนิทตัดกับผิวขาวซีดเป็นอาภรณ์ชิ้นสุดท้าย  ก่อนที่ไซลาร์จะหันไปจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเอง  


"..................."Sylar Gray


ไซลาร์ก้มลงจูบริมฝีปากอีไลอีกครั้ง  และใช้ปากของเขาประทับแทบจะทุกพื้นที่บนร่างกายอีไล  ตั้งแต่ซอกคอ อก  หน้าท้อง  เรื่อยลงมา  อีไลแทบลืมหายใจ เสียงหายใจของเขาขาดหายเป็นช่วง ๆ เหมือนคนกำลังจะขาดอากาศ อันเดอร์แวร์สีดำถูกดึงออกจากร่าง  อีไลเกร็งไปทั่งตัว ทันทีที่มือของชายหนุ่มสัมผัสถูกส่วนอ่อนไหว   มันทำให้เขาแทบคลั่ง ไม่นานเขาก็ปลดปล่อย หอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน  แต่ก็ยังไม่สามารถกำจัดความร้อนรุ่มที่แล่นไปทั่วกายให้เบาบางลงได้เลย


"ได้โปรด... อย่าหยุด"สาบานได้ว่าถ้าเป็นปกติ  อีไลจะไม่มีวันหลุดประโยคนี้ออกมาจากปาก มันช่างน่าอายจริง ๆ


"..................."Sylar Gray


ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|Mobile|Archiver|HOGWARTS THAI  

GMT+7, 2019-10-17 06:34 , Processed in 0.136645 second(s), 17 queries , Gzip On.

Powered by Discuz! X3.2 R20160601, Rev.48

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้