Magic World of HOGWARTS THAI

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เจ้าของ: Zennita

{RPG} เรฟ คลับ

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2013-9-11 19:34:44 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ณ เรฟคลับ ..

.. หญิงสาวและชายหนุ่มโยกย้ายส่ายเอวตามจังหวะเพลง ที่กำลังมันส์ได้ที่ เช่นกันกับเธอ .. ที่ตอนนี้กำลังมันส์ไปกับการเต้นลืมโลก .. เธอหยุดเต้นสักพักก่อนจะหันมองรอบๆ .. ก่อนที่สายตาจะะทะเข้ากับร่างเล็กร่างหนึ่งที่ยืนอยู่มุมหนึ่งของร้าน ก่อนที่เธอจะเดินเข้าไปหาคนคนนั้น

"เฮ้ .. เลน" เธอทักทายและเอามือแตะบ่าของน้องสาวของเธอ
"อ้าว .พี่ลิซ่ามาได้ไงเนี่ย?" หญิงสาวถาม
"ฉันมาไม่ได้รึไงห่ะ ?" เธอถามเชิงตำหนิ พร้อมกับการไม่ตอบตรงคำถาม
"เปล่าว่าไรสักหน่อย" เฮเลนบอกพร้อมกับส่งยิ้มและแววตาที่เป็นประกาย ..
"ไปกับพี่เร็ว !" เธอพูดจบ .. ก็ลากแขนของเฮเลนไปอีกฝั่งทันที

"เอาอะไรไหม ?" เธอถามสาวน้อย
"ถ้าพี่เลี้ยงฉันก็โอเคนะ" เธอพูดทีเล่นทีจริง  
"อยากให้ฉันเลี้ยง ??" เธอถามอีกครั้ง
"แน่นอนคะ. ฮ่ะฮาาาาาา" สิ้นเสียงหัวเราะ เครื่องดื่มที่พวกเธอสั่ง .. ก็มาวางอยู่ตรงหน้าพวกเธอ
"หมดแก้ว!"
"หมดแก้ว !" เธอบอกพร้อมกับกระดกค็อกเทลสีฟ้าในแก้วจนหมด ..

.. หลังจากดื่มแก้วแรกพวกเธอก็คุยกันสนุกสนานเฮฮา ตามประสาคนไม่ได้พบกันมาแรมปี (?)

"เธอสบายดีไหม ?" เธอถามหญิงสาวที่ตอนนี้เิริ่มเบลอๆ
"...."
"ฮอกวอสต์ใกล้จะเปิดเทอมแล้ว .. อย่าทำตัวแบบนี้น่ะเข้าใจไหม ?" เธอพล่ามหญิงสาวทันทีเมื่อมองหน้าเฮเลนดีๆ
"...."
"ให้ตาย .." เธอพูดจบแค่นั้นก่อนจะ "ค็อกเทลอีกแก้วค่ะ" เธอตะโกนเพื่อให้บาเทนเดอร์ไดยินก่อนที่ของเหลวสีฟ้าจะไหลงลงขอเธออย่างช้าๆ อีกครั้ง
"...."
"แดนซ์ ?"
"...."
"ฉันเพิ่งลงจากฟอล์ลมาน่ะ .." เธอพูดแค่นั้นหญิงสาวร่างบางก็ลากเธอไปแดนซ์ทันที ..

------------------------------------------------------------------------------
อีกนิดจิตแจ่มใส ! :)
โพสต์ 2013-9-11 19:53:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต่อ ... จากด้านบน

"เธอสบายดีไหม ?"  รู้สึกเหมือนมีเสียงก้องไปทั้งหู ..อ่าฉันเป็นอะไรไปเนี่ย
"สบายมาก!" เธอตอบอย่างรวดเร็ว
"ฮอกวอสต์ใกล้จะเปิดเทอมแล้ว .. อย่าทำตัวแบบนี้น่ะเข้าใจไหม ?" ลิซ่า
"อ่าาาาาา .." เฮเลนพยักหน้าตอบอย่างช้าๆ สายตาจับจ้องไปที่อื่น


..พวกมักเกิ้ลท่าทางสนุกนะ หรือว่าเราควรจะไปร่วมกับพวกนั้นหน่อย
หญิงสาวตรงหน้าเหมือนกำลังบ่นอะไรสักอย่างก่อนจะหยิบเครื่องดืมกระดกเข้าปาก l?l


"นี่. ออกไปแดนซ์กันหน่อยมั้ย?"
"แดนซ์ ?" ลิซ่าทวนคำพูดนั้นอย่างช้าๆ
"ไปเหอะน่า!" พูดจบเด็กสาวก็ลากอีกคนไปแดนซ์ให้ซะใจ โดยไม่ฟังเสียงบ่นของคนข้างตัวแม้แต่นอน
โพสต์ 2013-9-15 19:00:08 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ณ เรฟคลับ

เด็กหนุ่มหน้าใสเดินเข้ามาในเรฟ คลับ ดวงตาสีดำสนิทสอดสายตาไปรอบๆพร้อมประกายความซุกซน ร่างบางเดินแทรกผู้คนไปที่เคาน์เตอร์บาร์

"ไวน์แดงคะ.. ฮะ"
พูดแล้วยิ้มให้พนักงานที่ยืนอยู่ เพื่อกลบเกลื่อนความผิดพลาดของตัวเองที่เผลอพูดคำสุภาพของผู้หญิงออกไป แดเนียลหมุนตัวเอาหลังพิงเคาน์เตอร์ พร้อมกับมองไปรอบๆ แสงสีตระการตาที่เปลี่ยนไปตามจังหวะเพลงส่งผลให้บรรยากาศครึกครื้น มือขาวหยิบไวน์แดงที่พนักงานส่งให้ขึ้นมาจิบเล็กน้อยก่อนจะถือไว้ในมือ นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้อยู่ในสถานที่ที่มีผู้คนมากมาย โดยที่ไม่มีใครรู้จักเราแม้แต่คนเดียว

แต่สักพักก็รู้สึกได้ถึงสายตาหลายต่อหลายคู่ที่จับจ้องมายังตัวเอง แดเนียลกระดกไวน์แดงให้ผ่านลงลำคอระหงส์ เป็นไปตามที่คาดไว้ว่าแดเนียลจะต้องมีคนสนใจไม่น้อยเนื่องจากใบหน้าหวานนั้นสามารถดึงดูดสายตาผู้คนรอบกายได้เป็นอย่างดี แต่แล้วในที่สุดก็มีชายหนุ่มร่างสูงเดินตรงมาที่เขาแล้วกระซิบข้างหู

".................." Emerald
"ฮะ?" แดเนียลเอียงหูเข้าไปใกล้ เพราะเสียงเพลงดังมากเลยทำให้ได้ยินไม่ค่อยชัด
".................." Emerald
"ไม่ดีกว่า ผมว่าผมยืนอยู่ตรงนี้บรรยากาศดีกว่านะ" แดเนียลพูดพร้อมเอียงคอแล้วยิ้มน่ารัก ก่อนจะคว้าแก้วที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์มาดื่มวันช็อตโดยที่ไม่รู้เลยว่ามันคือวอดก้า แดเนียลละสายตาจากคนข้างๆแล้วหันไปมองผู้คนเบื้องหน้าที่เต้นโยกย้ายกันอย่างบ้าคลั่ง

".................." Emerald
"หืม?" แดเนียลหันกลับไปหาเขาคนนั้น ก่อนจะสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อใบหน้าเนียนนั้นเข้ามาใกล้จนหายใจไม่สะดวก
ความรู้สึกร้อนวูบวาบเข้าโจมตีทั่วใบหน้า แดเนียลสะบัดหน้าไปมาเล็กน้อย
".................." Emerald
"ผมว่าพี่ชายเมามากแล้วนะฮะ" แดเนียลพูดพลางเขยิบออกห่างเมื่ออีกฝ่ายยังดึงดันจะพาเขาไปนั่งด้วยให้ได้ แต่ก็ออกห่างเพียงเล็กน้อยเพื่อให้ไม่เป็นการดูเหมือนรังเกียจ

...แดเนียลใช้มือบีบขมับตัวเองเมื่อรู้สึกว่าตัวเองเริ่มมึนๆจากฤทธิ์ของเครื่องดื่ม แต่กระนั้นก็ยังไม่วายหยิบวอดก้าข้างๆขึ้นมาดื่มอีกแก้ว

ตุ้บ!

แดเนียลหน้าเหวอเมื่อรับรู้ถึงความหนักอึ้งที่โถมเข้ามาหา แล้วก็ต้องได้ถอนหายใจหน่ายเมื่อเห็นใบหน้าหวานของคนข้างๆซบอยู่ที่แผงอกของตัวเอง พร้อมกับวงแขนกว้างที่โอบรอบคอเขาเพื่อพยุงร่างอ่อนแรงของตัวเอง

"เฮ้!" แดเนียลตบหน้าขาวๆนั้นเบาๆ ก่อนที่อีกฝ่ายจะปรือตามองแล้วยิ้มให้ หากแต่อีกฝ่ายกลับไม่รู้เลยว่านั่นคือการยั่วยวนโดยไม่ได้ตั้งใจ  

"คุณกำลังทำให้ผมคลั่ง รู้ไว้ด้วย" แดเนียลคำรามในลำคอแล้วส่ายหน้าเล็กน้อย ก่อนจะคว้าเงินในกระเป๋าแล้ววางบนเคาน์เตอร์ จากนั้นพยุงร่างที่เมาไม่รู้เรื่องออกไปจากตรงนี้

แดเนียลพาคนเมาเดินมาที่ห้องน้ำอย่างทุกลักทุเล ก่อนจะพยุงให้เดินเข้าไปในห้องน้ำเมื่ออีกฝ่ายทำท่าเหมือนจะอ้วกออกมาให้ได้ แดเนียลกดหัวของอีกฝ่ายให้จ่ออยู่ที่ชักโครกก่อนที่เขาจะอ้วกออกมาแบบแจ็คพอตแตก เขาเงยหน้าขึ้นมาได้พักสักจากนั้นก็ถอยหลังเซจนหลังกระแทกประตูห้องน้ำ แดเนียลหยิบกระดาษทิชชู่แถวนั้นมาเช็ดปากให้เขาอย่างเบามือ พลางพิจารณาใบหน้าใสที่แดงระเรื่อเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เจ้าตัวซัดเข้าไปแบบไม่คำนึงถึงลิมิตของตัวเอง

"พี่ชายฮะ.." แดเนียลใช้มือลูบแก้มของอีกฝ่ายแล้วตบแก้มใสเบาๆเพื่อเรียกสติกลับมา แต่ก่อนที่ใครจะพูดอะไรแดเนียลกลับถูกร่างสูงคว้าไหล่บางแล้วผลักให้ชิดกับผนังห้องน้ำทันที!

--------------------------------------
ต่อด้วย ต่อไม่เป็นน ม่ายยยยยยยยย T/////T
-อิิมเมจ-
โพสต์ 2013-9-16 20:22:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด

เมื่อวาน {เท้าความมันตรงนี้ล่ะ  ขี้เกียจโพสต์ที่ตระกูล 5555 }


"ออกไปให้หมด!"เสียงตวาดไล่บรรดาคนรับใช้ที่ยืนตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว ก่อนที่แจกันหรูใบใหญ่จะถูกมือของร่างสูงขว้างลอยคว้างผ่านหน้าพวกเขากระทบเข้ากับผนังแตกกระจาย
"เอะอะอะไรกัน นั่นใครน่ะ?"ชายผู้เป็นพ่อบ้านของปราสาทส่งเสียงถาม ก่อนจะยืนนิ่งเมื่อเห็นบุคคลที่กำลังอาละวาดในห้องเต็มตา
"..........."ร่างสูงไม่ตอบก่อนจะเดินแหวกข้ารับใช้ ออกไปจากห้อง
"การดูแลแน่นหนาขนาดนี้ คิดว่าใครล่ะ?"ตาคมหันกลับมามองเพียงแว่บเดียว พ่อบ้านหน้าตื่นด้วยความตกใจกับภาพที่ไม่คาดฝัน
"คุณหนู"
"แล้วก็ช่วยหุบปาก"พูดอย่างไม่ยี่หระ  ก่อนจะคว้าโค้ทตัวหนาเดินออกไปจากห้อง
.
.
.
.




เรฟคลับ


"ขอแรงที่สุด"ไม่นานของเหลวสีอำพันก็ตั้งอยู่ตรงหน้า มือขาวหยิบแก้วกระดกดื่มรวดเดียวหมด  แก้วหนึ่งผ่านไป แก้วสองสามตามมา เสียงดนตรีกับแสงไฟหลากสีผสมกับผู้คนที่กำลังสนุกสนานกันอยู่บนฟลอร์ ไม่ได้ช่วยให้อารมณ์ร้อนรุ่มของคนที่นั่งอยู่คนเดียวดีขึ้นบ้างเลย
"ถ้าคิดว่าการเป็นผู้หญิงมันรังแต่สร้างปัญหาแล้วล่ะก็...."รอยยิ้มฉาบบนริมฝีปากหยัก พร้อมกับมือที่ล้วงไปในโค้ทตัวหนา  ขวดยาน้ำยาเล็กๆ ถูกเปิดออกและเทผสมรวมไปกับเหล้า  
"ขอลืมเธอไปสักเดี๋ยวนะเอ็มเมอรอล"พึมพำกับแก้วน้ำสีสวยก่อนจะดื่มรวดเดียวหมดอีกครั้ง  ความร้อนแผ่ซ่านไปทั่วทั้งลำคอ  เหมือนกับสายน้ำที่แห้งเหือด มือทั้งสองกำแน่น ก่อนร่างจะฟุบลงไปกับเคาน์เตอร์บาร์   


"คุณๆ เป็นอะไรรึเปล่า"เสียงทักและนิ้วที่กำลังสะกิดลงบนตัวปลุกให้คนที่นั่งฟุบค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา  ใบหน้าขาวปรือตามอง เห็นเด็กหนุ่ม 2-3 คนยืนทำหน้าเลิ่กลั่กคล้ายทำอะไรไม่ถูก
"เอ่อ..."คนที่ตัวเล็กที่สุดในกลุ่มอมยิ้ม ก่อนจะหยิกแขนเพื่อนอีกคน
"มาคนเดียวเหรอครับ สนใจไปนั่งร่วมโต๊ะกับพวกผมมั้ย"คนที่ยืนข้างคนตัวเล็กเป็นฝ่ายเปิดปากถาม  
"..จะไปไหนก็ไป"ปฏิเสธอย่างไม่ไยดี ทั้ง 3 ถึงกับหน้าเจื่อน คนตัวเล็กทำหน้าเหมือนจะร้องไห้  ก่อนที่จะยอมถอยกลับไปที่โต๊ะ
"ฉันบอกแล้วไง คนแบบนั้นไม่สนใจนายหรอก"ตาคมตวัดมองร่างทั้ง 3 ที่กำลังเดินห่างออกไป  เด็กหนุ่มคนนั้นน่ารักก็จริง  แต่ไม่ใช่อย่างที่เขาต้องการ
"เตกีล่า"ชายหนุ่มสั่งเครื่องดื่มกับบริกร แล้วสายตาของเขาก็ปะทะเข้ากับบางอย่าง  อีกด้านมีร่างของหนุ่มน้อยร่างเล็กกำลังนั่งจิบไวน์คนเดียว แม้จะอยู่ไกลบวกกับแสงไฟสลัวแต่ก็ไม่อาจกลบออร่าของเด็กหนุ่มคนนั้นได้  รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฎที่ริมฝีปากเหมือนเจอของถูกใจ  ร่างสูงลุกจากที่นั่งตรงไปยังร่างบางที่ยังไม่รู้ตัว  เขานั่งลงข้างๆ ก่อนจะกระซิบกระซาบที่ข้างหูร่างเล็ก
"มาคนเดียวเหรอครับ"คำถามยอดฮิตสำหรับการทักทายในสถานที่อโคจร  ซึ่งไม่เคยล้าสมัยเลย
"ฮะ?"ร่างบางเอียงหูเข้ามาใกล้ ทำให้เขาได้พิศรูปหน้านั้นได้ถนัดตา ดวงตากลมโต รับกับจมูกรั้น คนๆ นี้คงจะดื้อไม่เบาเลยทีเดียว แบบนี้สิค่อยน่าสนใจ
"ไปดื่มกับผมตรงโน้นมั้ย"
"ไม่ดีกว่า ผมว่าผมยืนอยู่ตรงนี้บรรยากาศดีกว่านะ"ถูกปฏิเสธแต่ก็ใช่ว่าเขาจะยอมถอย  รอยยิ้มที่ส่งมาช่วยขับความน่ารักให้กับเด็กหนุ่มเป็นเท่าตัว
"นายน่ารักนะ"เขาพูดพึมพำ
"หืม?"แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่ได้ยิน ก็ดีแล้วไง
"ฉันมาคนเดียว ไม่มีเพื่อนคุย"
"ผมว่าพี่ชายเมามากแล้วนะฮะ"
ความมึนถาโถมเข้าหาเป็นห่าฝน  ฤิทธิ์น้ำอำพันและอะไรอีกต่อหลายอย่างที่เขาดื่มเข้าไปเริ่มออกอาการอย่างหนัก  ร่างสูงเผลอเอนซบร่างเล็กนั้นอย่างไม่ตั้งใจ
"เฮ้!"เสียงเล็กว่าพร้อมกับแรงตบเบาๆ ที่แก้มเพื่อเรียกสติ ชายหนุ่มได้แค่ปรือตาและส่งยิ้มไปให้  ความรู้สึกของเขาตอนนี้เหมือนแผ่นดินกำลังหมุนจนน่าเวียนหัว เขาไม่ได้ยินว่าร่างเล็กพูดอะไรต่อจากนั้น  เหมือนสติกำลังหลุดลอยไปอย่างช้าๆ


ความรู้สึกค่อยๆ กลับมาเมื่อเขากำลังขย้อนของเก่าอยู่ที่ชักโครก ต่อหน้าร่างเล็ก มันน่าทุเรศจริงๆ   ความมึนแล่นริ้วไปทั่วทุกโสตประสาท   ชายหนุ่มยันตัวลุกขึ้นก่อนจะเซไปพิงกับประตูห้องน้ำ  สายตาที่ยังมองเห็นทุกอย่างเป็นภาพทับซ้อนกัน ก่อนจะหลับตาลงอย่างช้าๆ แต่แล้วก็มีบางสิ่งสัมผัสลงที่แก้มเขา  
"พี่ชายฮะ.."ชายหนุ่มลืมตาขึ้น  ร่างเล็กกำลังใช้มือของตัวเองไล้ที่แก้มของเขา ดวงตากลมจ้องมองอย่างไร้เดียงสา ริมฝีปากแดงระเรื่อเผยอขึ้นเล็กน้อย  
แบบนี้มันจงใจยั่วกันชัดๆ มือหนาจับไหล่ร่างบางก่อนจะเบียดอีกฝ่ายให้ถอยไปที่ชิดด้านหนึ่งของผนังห้องน้ำ
".............................."ร่างเล็กกำลังอ้าปากประท้วง แต่คงช้าเกินไปแล้ว เมื่อริมฝีปากประกบแนบกับริมฝีปากเล็ก ส่งคำพูดให้กลืนลงไปในคอ  ร่างเล็กขัดขืนแต่ก็ไม่อาจสู้แรงของอีกคนที่ได้เปรียบทั้งในรูปร่างและกำลัง  ชายหนุ่มส่งลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากเล็กชิมความหวานฉ่ำ  วงแขนแกร่งกระชับร่างบางที่เริ่มทรงตัวไม่อยู่ และเบียดร่างของตัวเองให้แนบชิดกับร่างเล็กจนแทบจะไม่มีช่องว่างของกันและกัน เสียงลมหายใจติดๆ ขัดๆ ทำให้ชายหนุ่มต้องถอนจูบออกอย่างเสียดายก่อนที่เขาจะทำให้ร่างเล็กหายใจไม่ออกไปมากกว่านี้
".............................."เสียงเล็กๆ ต่อว่า หน้าขึ้นสีเแดงระเรื่อ  ชายหนุ่มส่งยิ้มบางๆ มือหนาเกลี่ยผมที่ปรกใบหน้าสวยแผ่วเบา  คล้ายกับว่าถ้าออกแรงมากกว่านี้จะทำให้ร่างบางแตกสลาย
"นายชื่ออะไร"กระซิบถาม ก่อนจะก้มลงไปยังใบหน้าที่แดงซ่านนั้น หน้าของทั้งสองห่างกันเพียงไม่กี่เซ็น จนได้ยินลมหายใจซึ่งกันและกัน
".............................."
"ถ้านายไม่ตอบ ฉันจะเค้นจากปากนายด้วยอะไรคงรู้สินะ"จมูกโด่งไล้ไปตามซอกคอขาว กลิ่นน้ำหอมจากตัวของเด็กหนุ่มทำให้เขาแทบคลั่ง
".............................."
"แซ็ก"ชายหนุ่มแนะนำตัวเอง "ยินดีที่ได้รู้จัก แดเนียล"เขายังคงแกล้งหยอกเย้าเด็กหนุ่มด้วยการใช้ริมฝีปากของเขาเม้มลงที่ริมฝีปากแดงเรื่อนั่นเบาๆ
".............................."ร่างบางกล่าวลา  ก่อนจะรีบเปิดประตูออกไป  เสียงโวยวายจากข้างนอก  ทำให้ชายหนุ่มต้องรั้งคนตัวเล็กเข้ามาหาจนชนเข้ากับอกแกร่ง
".............................."ร่างเล็กพูด พยายามขืนตัวออกจากอ้อมกอดของเขา
"ชู่ว อย่าส่งเสียงดัง"แขนแกร่งกระชับกอดแน่นขึ้น  เมื่อเสียงโวยวายดังเข้ามาถึงห้องน้ำ  ใกล้กับห้องที่เขาและร่างบางอยู่ด้วยกัน


เสียงของแข็งกระทบกัน  และเสียงของแตกเหมือนคนกำลังต่อสู้ดังผ่านประตูห้องน้ำเข้ามาเป็นระยะ แซ็กกอดร่างเล็กอย่างกลัวว่า ถ้าเขาคลายกอดแม้เพียงนิดเดียว ร่างบางจะลอยหายไป  
".............................."

-------------------------------------------------

ทิ้งระเบิด บรึ๊ม !! 55555
อิมเมทเค้า
V



โพสต์ 2013-9-18 17:48:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Jenevif เมื่อ 2013-9-18 17:52

ณ เรฟ คลับ (ต่อ)
...ริมฝีปากบางถูกทาบทับปิดทุกเสียงที่จะดังออกมา เสี้ยววินาทีที่เด็กหนุ่มอยู่ในสภาพรูปปั้น ก่อนจะตัวอ่อนยวบเมื่อปลายลิ้นร้อนของอีกฝ่ายซอกซอนไปทั่วโพรงปาก ลิ้นฉ่ำเริ่มรุกล้ำมากขึ้นเมื่อเขาเผลอโอนอ่อนและจูบตอบโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะหอบหายใจหนักเมื่อรู้สึกเหมือนจะขาดอากาศหายใจ ร่างสูงยอมผละออกไปแต่อ้อยอิ่ง
"นิสัยไม่ดี" เด็กหนุ่มต่อว่าเขาทันที หากแต่แก้มใสก็ยังแดงระเรื่อ แต่อีกฝ่ายกลับส่งรอยยิ้มบางๆมาให้ แล้วใช้มือเกลี่ยผมที่ตกลงมาปรกใบหน้า เด็กหนุ่มยืนเป็นรูปปั้นอีกครั้ง
"นายชื่ออะไร" เขากระซิบถาม ใบหน้าหล่อเหลาเลื่อนลงมาใกล้ แดเนียลไม่ตอบเพียงแต่เอียงหน้าหลบเล็กน้อย
"ถ้านายไม่ตอบ ฉันจะเค้นจากปากนายด้วยอะไรคงรู้สินะ" เขาว่าพลางพาปลายจมูกโด่งไซร้สูดกลิ่นหอมที่ซอกคอขาวเนียนของคนตัวเล็ก
"ด.. แดเนียล" เด็กหนุ่มตอบเสียงสั่น
"แซ็ก"ชายหนุ่มแนะนำตัวเอง "ยินดีที่ได้รู้จัก แดเนียล" แนะนำตัวจบแซ็กก็ยังไม่วายกดเม้มที่ริมฝีปากบางสีแดงสดของอีกฝ่าย
"ผ ผมว่าขอตัวก่อนดีกว่า โชคดีฮะ" แดเนียลบอกก่อนจะรีบผลักประตูห้องน้ำออกไป แต่ทว่ากลับโดนแซ็กรั้งเอวบางให้กลับเข้าไปที่เดิมเพราะเสียงเอะอะโวยวายด้านนอก
"ปล่อยนะ" เด็กหนุ่มพูดพลางพยายามแกะมือที่หนึบยิ่งกว่าปลาหมึกให้ออกจากเอวคอดของตัวเอง
"ชู่ว อย่าส่งเสียงดัง" คนตัวสูงพูดแล้วกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น เสียงเอะอะเมื่อสักครู่เริ่มดังเข้ามาในห้องน้ำ ส่งสัญญาณให้รู้ว่าด้านนอกเริ่มที่จะไม่ปลอดภัย..

"ผมจะออกไปข้างนอก" แดเนียลพูดแล้วพยายามที่จะออกจากอ้อมแขนที่ปฏิเสธไม่ได้ว่าอบอุ่นมากแค่ไหน
"................."
"อยูี่ในนี้อันตรายกว่า.." ร่างบางพูดมุบมิบในลำคอและหวังว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้ยิน

..เพล้ง!

เสียงขวดแก้วตกพื้นแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ทำให้ร่างสูงคลายอ้อมกอดแล้วดึงเด็กหนุ่มให้ขึ้นไปยืนบนฝาชักโครกด้วยกัน

"................."
"ป เปล่า ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะ" แดเนียลตอบเสียงแผ่วในขณะที่เอียงคอหลบจมูกโ่ด่งที่หยอกเย้ากับติ่งหูของตัวเอง
"................."

...เมื่อไหร่ไม่รู้ที่ร่างสูงเลื่อนริมฝีปากมาปิดปากบางอีกครั้งอย่างแผ่วเบา เด็กหนุ่มหลับตาลงและค่อยๆเปิดรับทุกความรู้สึก และหลังจากนั้นไม่นานจูบที่อ่อนโยนกลับเปลี่ยนเป็นเร่าร้อน ปลายลิ้นตวัดเกี่ยวพันกันอย่างซุกซน มือเล็กเลื่่อนขึ้นไปขยุ้มเรือนผมสีดำสนิทของอีกฝ่ายเช่นเดียวกับที่มือหนาเริ่มไล้แผ่นหลังบาง แดเนียลอื้ออึงอยู่ในลำคอบอกให้อีกฝ่ายรู้ว่าตัวเองหายใจไม่ออก แต่โชคร้ายที่แซ็กกลับไม่มีทีท่าว่าจะหยุดจนเด็กหนุ่มได้ใช้กำปั้นทุบเข้าที่หลังเขาซ้ำหลายครั้ง

"................."
"ก็ตีให้เจ็บ" แดเนียลบอกพลางมองคิ้วเข้มของคนตรงหน้าที่ขมวดแน่น ก่อนจะใช้มือดันคิ้วที่ผูกโบว์ให้คลายออก "เดี๋ยวแก่เร็ว"
"................."
"ม ไม่ พอแล้ว" เสียงเล็กๆประท้วงทันทีที่ใบหน้านั้นเลื่อนเข้ามาใกล้อีกครั้ง แดเนียลเงี่ยหูฟังสถานการณ์ด้านนอกก่อนจะรู้ว่าสงบลงแล้ว เขาผละออกห่างจากแซ็กก่อนจะก้าวลงมาเหยียบพื้นห้องน้ำ
"................."
"ทำไมต้องติดต่อ" แดเนียลที่กำลังกำลูกบิดประตูพูดขึ้น โดยไม่หันหลังกลับไปมอง
"................."
"ที่นี่เรฟ คลับ อย่าลืมสิ" ร่างบางพูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะไม่ให้สั่น "เพราะงั้น.. ผมว่าหยุดทุกอย่างตรงนี้เถอะฮะ เราแค่สนุกด้วยกันเท่านั้นนี่ฮะ ไม่ใช่หรอ" เมื่อพูดจบเด็กหนุ่มก็พาร่างตัวเองเดินออกไปทันทีโดยไม่ฟังเสียงทักท้วงหรือคำพูดใดๆของคนที่ยืนอยู่ข้างหลัง
โพสต์ 2013-9-20 01:32:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ ย้อนเวลา }
.
.
.
"ผมจะออกไปข้างนอก"ร่างเล็กร้องบอก เหมือนจะเตือนสติที่กำลังจะเตลิดของเขาให้กลับคืนมา  มือบางดันอกแกร่งออกอย่างขัดขืน
"ข้างนอกอันตราย"เขาประวิงเวลาเพื่อให้ได้อยู่ใกล้ร่างบางให้นานที่สุด


เพล้ง !!
เสียงภาชนะอะไรสักอย่างที่ทำจากแก้วกระทบพื้นเสียงดังก้อง เศษแก้วกระเด็นเข้ามาในห้องที่เขากับร่างบางอยู่ด้วยกัน ซึ่งคงจะไม่ปลอดภัยมากนัก
เขาคลายวงแขนที่กำลังกระชับกอดร่างบางออกอย่างเสียดาย  ก่อนจะจะดึงร่างเล็กให้ขึ้นมายืนอยู่บนฝาชักโครก
"เมื่อกี้ฉันได้ยินนายพูด"เขายังจำได้  เสียงบ่นพึมพำของร่างบางก่อนที่เขาจะดึงขึ้นมา  
"ป เปล่า ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะ"ร่างเล็กค้านเสียงตะกุกตะกัก ...อย่างมีพิรุธ  แซ็กเอียงคอก่อนจะลอบยิ้มออกมา
"ไม่ได้พูดอย่างนั้นเหรอ"ชายหนุ่มพูด พร้อมกับซุกไซ้อยู่ที่ซอกคอเนียน สูดความหอมหวานจากคนจอมโกหกอย่างถือวิสาสะ ก่อนจะค่อยๆ ไล้มาจนถึงคางมน  มือหนาเชยคางให้รับสัมผัสจากเขาที่ก่อนหน้านี้ถูกขัดจังหวะ ริมฝีปากหยักได้รูปประกบจูบริมฝีปากแดงเรื่อแผ่วเบา ก่อนจะเปลี่ยนเป็นดุดัน เพราะอารมณ์ที่ชวนเคลิบเคลิ้มหรืออย่างไร จึงทำให้เขาเผลอรุนแรงกับร่างบางลงไป ร่างเล็กทุบหลังจนเขาเริ่มทนไม่ได้  แขนแกร่งจึงปล่อยให้ร่างเล็กเป็นอิสระ
"ตีทำไม"ชายหนุ่มหัวเสียที่ถูกขัดจังหวะ  ซึ่งมันเทียบไม่ได้กับความเจ็บอันน้อยนิด
"ก็ตีให้เจ็บ"ร่างเล็กพูดก่อนจะยกมือบางดันคิ้วเขา
"เดี๋ยวแก่เร็ว"คำพูดที่เขาถึงกับยิ้มบางๆ ออกมา  ..ช่างไร้เดียงสาเหลือเกิน
"เมื่อกี้ยังไม่พอเลย"ชายหนุ่มทำท่าจะก้มลงจูบอีกครั้ง
"ม ไม่ พอแล้ว"ร่างบางดีดตัวออกห่างจากเขาอย่างรวดเร็ว  ทำท่าจะเปิดประตู
"ฉันอยากรู้จักนายให้มากกว่านี้ แดเนียล"ชายหนุ่มตะโกนถาม  ถ้าจะบอกว่าเขาสนใจแดเนียลเป็นพิเศษก็คงจะไม่ผิด
"ทำไมต้องติดต่อ"ร่างเล็กถามโดยไม่หันมา  เขาจึงไม่เห็นสีหน้าของร่างบางว่ากำลังอยู่ในอารมณ์ใด
ชายหนุ่มไม่ตอบได้แต่มองตามแผ่นหลังเล็กที่กำลังเปิดประตูออกไป
"ที่นี่เรฟ คลับ อย่าลืมสิ เพราะงั้น.. ผมว่าหยุดทุกอย่างตรงนี้เถอะฮะ เราแค่สนุกด้วยกันเท่านั้นนี่ฮะ ไม่ใช่หรอ"
"แค่สนุกอย่างนั้นเหรอ แดเนียล"ชายหนุ่มได้แต่พึมพำกับตัวเอง  ทว่าร่างเล็กได้เดินจากไปแล้ว  
"ถ้าจะบอกว่านายเอาหัวใจของฉันติดมือไปด้วย นายก็จะพูดว่าแค่สนุกอย่างนั้นสินะ..."
----------------------------------------
เหมือนคนแก่กินเด็กไงไม่รู้ดิ =_____=

โพสต์ 2013-10-3 23:47:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ณ เรฟคลับ { ย้อนเวลา 22.00 }

           เด็กสาวร่างบางเดินเข้าเรฟคลับในชุดกระโปรงแขนกุดสีทอง ส่วนกระโปรงสั้นแค่คืบ และมาหยุดอยู่ตรงบาร์
" ค็อกเทลปานกลาง แก้วนึง " รีน่าเอ่ยปากบอกกับบาร์เทนเดอร์หนุ่ม ก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ของมักเกิ้ล ไอโฟน 5s
มาจิ้ม พลางดูข่าวสารของโลกมักเกิ้ลและโลกเวทมนต์ผ่านทางโซเชี่ยลเน็ตเวิร์ก ที่เพิ่งไปถอยออกมาได้ไม่นาน

" ได้แล้วมิส " บาร์เทนเดอร์บอกกับรีน่าที่นั่งจิ้มไอโฟนอยู่ จากนั้นก็มีคนมานั่งข้างๆ

" .............................. " Luciano

" โอ้ สวัสดี " รีน่ายกแก้วทักทายเด็กหนุ่มข้างๆ พร้อมจิบค็อกเทลในมือไปด้วย

" .............................. " Luciano

" นายถ้าจำไม่ผิด ... เพื่อนของเอวาลิส สินะ " รีน่าวางแก้วในมือก่อนที่จะหันมาคุยกับเด็กหนุ่มข้างๆ

" .............................. " Luciano

" รีน่า เอส. สเปนเซอร์ นั่นเป็นชื่อของฉัน " รีน่าบอกกับเด็กหนุ่มพลางจิ้มในไอโฟนในมือไปด้วย

" .............................. " Luciano

" ยินดีที่ได้รู้นะ นามสกุลนี้ เธอเป็นญาติกับเลดี้แอนน์เพื่อนของพี่ชายฉันเหรอ ? " รีน่าละจากไอโฟนมาเลิกคิ้วใส่เด็กหนุ่ม

" .............................. " Luciano


" เหรอ ได้ข่าวว่าฝีมือนายไม่เบานิ " รีน่าจิบค็อกเทลในมือพลางมองเด็กหนุ่มไปด้วย


" .............................. " Luciano

" ฉันน่ะเหรอ ฝีมือเป็นความลับ " รีน่ายิ้มให้กับลูเซียโน่ และหยิบกระจกกับลิปสติกสีแดงสดมาทาปาก

" .............................. " Luciano

" หืม ... อ่อเจออะไรยน่าสนุกนิดหน่อยพวกที่ ' ไม่ใช่คน ' น่ะ " รีน่ายิ้มให้กับลูเซียโน่อีกครั้งก่อนที่จะหยิบไอโฟนและเครื่อง
สำอางเข้ากระเป๋าชาแนลใบเล็ก และหายไปกับเงา จากนั้นก็วางเงินไว้ที่บาร์และลุกขึ้น

" หวังว่าจะได้เจอกันอีก " รีน่าบอกกับลูเซียโน่ พลางหยิบมีดสั้นสีทองออกมาจากเงาดานหลังก่อนที่จะเดินเข้าไปในฝูงชน
ที่มีสัตว์ประหลาดใช้มนต์บังตามนุษย์ไว้อยู่ ....


________________________________________________

ลากต่อด้วยเน้อ


โพสต์ 2013-10-4 01:06:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย VenarineVolden เมื่อ 2013-10-4 01:08


          .... ณ เรฟคลับ

                    "ขอชีราสแก้วหนึง.." เด็กหนุ่มเดินเข้ามาสั่งกับบาร์เทนเดอร์ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้หน้าเคาต์เตอร์
          อย่างเงียบๆตามความเคยชิน ซึ่งเขามักจะเข้ามาที่นี่บ่อยๆในยามค่ำคืนเพื่อมานั่งจิบแอลกฮอลห์คนเดียวเงียบๆภายใต้แสงไฟ
          สลัวๆที่ผ่านมายังมุมที่แถบจะเรียกว่าเงียบที่สุดของร้าน.. เว้นเสียแต่วันนี้จะผิดจากปกติไปเสียหน่อย..

                    " โอ้ สวัสดี " เด็กสาวร่างสูงข้างๆเอ่ยทักขึ้นพร้อมยกแก้วค็อกเทลขึ้นมาจิบแบบวางท่า
                    " Buonasera.. signorina... " ลูเซียโน่เอ่ยทักกลับเเียงเรียบตามมารยาท...

                    " นายถ้าจำไม่ผิด ... เพื่อนของเอวาลิส สินะ " หญิงสาวข้างๆวางแก้วในมือลง ก่อนที่จะหันมาคุยกับเด็กหนุ่ม ซึ่งคำถามที่
          มาจากปากเธอนั่น.. ก็ทำให้เด็กหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจเพียงเล็กน้อย...

                    " คงงั้น... " ลูเซียโน่ตอบพร้อมสีหน้านิ่งเรียบตามเดิม...
                    " รีน่า เอส. สเปนเซอร์ นั่นเป็นชื่อของฉัน " เด็กสาวเอ่ยแนะนำตัวขึ้นด้วยท่าทีไม่ยี่หระกับสิ่งตรงหน้าที่่เกิดขึ้น พร้อมกับ          การนั่งกดโทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ล่าสุดด้วยท่าทีสบายๆ

                    " ลูเซียโน่ ลูเครส ฮาเวิร์ด..." ลูเซียโนพูดพลางเว้นวรรคเล็กน้อยก่อนจะรับแก้วเครื่องดื่มสีเข้มที่ภายในบรรจุแอลกฮอล์
           ไว้มานั่งจิบแบบเงียบๆ...

                    "ยินดีที่ได้รู้จัก... " เด็กหนุ่มพูดเสียงเรียบเหมือนเดิมก่อนที่เจ้าตัวจะกระดกไวน์แดงเข้าปาก
                    " ยินดีที่ได้รู้นะ นามสกุลนี้ เธอเป็นญาติกับเลดี้แอนน์เพื่อนของพี่ชายฉันเหรอ ? " เด็กสาวละสายตาจากโทรศัพท์ในมือ
           ก่อนจะหันมาให้ความสนใจกับลูเซียโน่ซึ่งตอนนี้อยู่ในฐานะของคู่สนทนาจำเป็นแทน...

                    " ก็ไม่เชิง... แค่น้องชายบุญธรรม... " ลูเซียโน่ตอบเสียงเรียบ..
                    " เหรอ ได้ข่าวว่าฝีมือนายไม่เบานิ " เด็กสาวที่เธออ้างว่าชื่อรีน่าพูดพลางหันมามองเขาพร้อมจิบค็อกเทลในมือ...

                    " ไม่ขนาดนั้นหรอก... เธอเองก็ไม่ใช่เล่นไม่ใช่หรือไง... " ลูเซียโน่พูดก่อนจะหันไปทางคู่สนทนาแล้วเลิกคิ้วขึ้น
                    " ฉันน่ะเหรอ ฝีมือเป็นความลับ " เธอพูดพลางยิ้มให้กับเด็กหนุ่ม...
                    " พวกสเปนเซอร์อย่างเธอคงผ่านอะไรมาเยอะสินะ... " เด็กหนุ่มพูดพลางเหยียดยิ้มบางๆโดยที่อีกฝ่ายเองก็ไม่สังเกตเห็น
          รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ยิ้มอย่างพอใจกับสิ่งที่กำลังอยูู่ในหัวสมองของเขา... "สเปนเซอร์? ก็น่าสนใจดีเหมือนกันนี่..."


                     " หืม ... อ่อเจออะไรยน่าสนุกนิดหน่อยพวกที่ ' ไม่ใช่คน ' น่ะ " เธอพูดพลางเก็บสัมภาระส่วนตัวเข้ากระเป๋าชาแนลขนาด
          เล็กของเธอก่อนที่จะมีวัตถุอะไรบางอย่างที่คล้ายๆมวลสีดำกลืนกลินกระเป๋าใบนั้นเข้าไปก่อนจะเหลือเพียงความว่างปล่าวราวกับ
          กระเป๋าใบนั้นสามารถกลายเป็นเศษฝุ่นธุลีได้...

                     " หวังว่าจะได้เจอกันอีก " เธอพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินหายเข้าไปในฝูงชนพร้อมกับคว้าอะไรบางอย่างมาจากมวลสีดำด้าน
          หลัง... มีดสีทองขนาดเล็กที่คมกริบพอจะปลิดชีวิตใครบางคนเพียงพริบตา... ลูเซียโน่เหยียดยิ้มบางๆก่อนจะคว้าแก้วไวน์มา
          กระดกรวดเดียวหมดพร้อมกับเดินตามหลังหญิงสาวเมื่อครู่เข้าไปปะปนกับฝูงชนในเรฟคลับ...

                    ดวงตาสีเทาของเด็กหนุ่มกวาดมองไปรอบๆอย่างรวดเร็วพร้อมกับการเดินตามเด็กสาวที่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่รู้ตัวว่าโดน
          สะกดรอยอยู่ตามหลัง... กลิ่นคาวเลือดเริ่มคละคลุ้งลอยเข้ามาเตะจมูกซึ่งนั่นคงดูเหมือนว่าเพราะเวทย์มนตร์หรืออะไรบางอย่าง...
          ที่ทำให้ผู้คนเกือบทั้งหมดแทบจะไม่ได้รับรู้อะไรที่เกิดขึ้นตอนนี้เลย...

                    ดวงตาสีเทาค่อยๆปิดลง ก่อนที่เด็กหนุ่มจะค่อยๆตั้งสมาธิแล้วจดจ่อไปยังภาพเบื้องหน้าพร้อมกับกลิ่นคาวเลือดที่เริ่่มรุน
          แรงขึ้นเรื่อยๆจนน่าสะอิดสะเอียน... เมื่อดวงตาสีเทาเปิดขึ้นอีกครั้ง... สิ่งที่เขาเห็นก็คือรอยเลือดที่ลากเป็นทางยาวตามพื้นฟลอร์
          พร้อมร่างของสิ่งมีชีวิตบางชนิดที่ค่อยๆสลายไปกับอากาศราวกับเป็นเพียงแค่เถ้าธุลี... แต่นั่นไม่สำคัญ... สิ่งที่สำคัญหว่าก็คือ...
          เขาคลาดกับเด็กสาวคนนั้นเรียบร้อยแล้ว... 'ให้ตาย....'

                    ลูเซียโน่เดินฝ่าฝูงชนไปอย่างเร่งรีบโดยไม่สนใจอะไรถึงแม้ว่าจะมีสิ่งผิดปกติบางอย่างเกิดขึ้นก็ตาม... แน่นอน... ถ้าเขา
          เธอคนนั้นไม่เจอละก็.. มีหวังทุกคนในนี้.. ได้โดนไอเจ้า'สิ่งผิดปกติ'ที่ว่านี่ฆ่าตายกันหมดแน่...

                    "เฮ้!" ลูเซียโน่ตะโกนเรียกหลังจากพบเด็กสาวคนเมื่อครู่แต่ดูเหมือนว่าเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มอยู่ตอนนี้จะกลบเสียงของ
          เขาเสียหมด.. นั้นจึงทำให้เด็กหนุ่มจำเป็นจะต้องก้าวเดินเข้าไปหาเพื่อที่จะได้ถามเรื่องนี้กับเธอให้มันกระจ่างชัดสักที...

                    "นี่มันบ้าอะไรของเธอกัน...?!" ลูเซียโน่ตะโกนเรียกพร้อมคว้าไหล่ของเธอมา...แต่ทว่า....
                    แควก... เสียงของอะไรบางอย่างที่ฉีกขาดออกจากกันดังขึ้น... แต่นั้นไม่ใช่ชิ้นส่วนอวัยวะหรืออะไรของเด็กหนุ่มที่โดนแทง
          แต่กลับเป็นสัตว์ประหลาดน่าตาพิลึกพิหลั่นแทน... ก่อนที่มันจะสลายกลายเป็นละอองธุลีแล้วหายไปกับสายลม...

                    " นีมันตัวบ้าอะไรกัน... " เด็กหนุ่มพูดพลางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยท่าทีแปลกใจ... แน่ละ... ใครจะคิดว่าคลับขนาดเล็ก
          ใจกลางเมืองที่เขาชอบมานั่งบ่อยๆมันจะมีไปพวกสัตว์ประหลาดกลายพันธ์หน้าตาเหมือนเอเลี่ยนนี่เดินเพ่นพ่านอยู่ด้วย ..... ?
          เห็นแก่พระเจ้า.. ถ้าเขาเจอยังงี้อีกรอบก็อย่าหวังเลยว่าเขาจะคิดกลับมาที่นี้อีก...


                    "..."

                    " อสุรกาย...? " เด็กหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงแปลกใจเล็กน้อย.... "แล้วเธอพามันมาที่นี่หรือยังไง..."


                    "..."

โพสต์ 2013-11-2 22:49:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ณ เรฟคลับ

วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ที่เรสเม่นัดสตาเซียมาเรฟ คลับเพื่อผ่อนคลายจากการทำงาน เป็นสถานที่ที่ครื้นเครง และมีผู้คนมากมายจริงๆ
"สมกับเป็นสถานที่คลายเครียด" สตาเซียมองไปรอบๆ แล้วหาที่นั่งตรงบาร์
"จะรับอะไรดีครับ" บาเทนเดอร์ถามเมื่อสตาเซียนั่งลง
"มะนาวโซดาค่ะ"สตาเซียตอบ พร้อมกับจะตามเรสเม่
"....................."เรสเม่
"ก็ไม่อยากดื่มแอลกอฮอล์นี่"สตาเซียพูดขึ้นเมื่อเพื่อนสาวล้อ
"....................."เรสเม่
"ไม่เอาๆ "สตาเซียปฎิเสธ แล้วหันไปสั่งบาเทนเดอร์ "มะนาวโซดาเหมือนเดิมค่ะ"
"....................."เรสเม่
"ฮิฮิ ครั้งหน้าๆ ว่าแต่ เรสมาที่นี่กี่ครั้งแล้วเนี่ย ดูเชี่ยวชาญจัง"
"....................."เรสเม่
"รู้สึกว่ายิ่งดึกคนจะยิ่งเยอะนะ "สตาเซียมองรอบๆอีกครั้งและรู้ทันทีว่าไม่ได้มีแค่เธอกับเพื่อนแค่สองคนที่เป็นแม่มดมาที่นี่
"....................."เรสเม่
โพสต์ 2013-11-3 09:46:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
             หญิงสาวร่างบางในชุดแซกสั้นสีดำรัดรูปก้าวเข้ามายังสถานที่ประจำของเธอ เรฟ คลับ สถานที่ซึ่งเต็มไปด้วยสีสันและบุคคลมากหน้าหลายตาที่ล้วนเป็นนักท่องราตรีทั้งรุ่นราวคราวเดียวกับเธอเด็กกว่าเธอสักสองสามปีหรือแม้แต่วัยกลางคนก็ยังมายังสถานที่เริงรมณ์แห่งนี้และด้วยการที่เธอเป็นเซเลปก็ย่อมมีคนรู้จักเธอเป็นธรรมดาในขณะที่เธอเดินไปยังโต๊ะที่ถูกจองไว้นั้นก็มีคนเข้ามาขอถ่ายรูปบ้างมาทักมาทายบ้างโดยเฉพาะเจ้าของที่นี่ที่เข้ามาทักทายเธอทุกครั้งที่เธอมาที่นี่

           เจ้านี่ก็มีคนรู้จักเยอะเหมือนกันนะ  เสียงของนิมฟ์ที่วันนี้กลายเป็นตัวกระรอกบินอยู่ในกระเป๋าแชลแนลของเธอดังขึ้นในหัว
           ก็แน่แหละย่ะ เรเนสเม่ตอบกลับเชิดๆ ก่อนจะเดินไปที่โต๊ะที่จองไว้

       "น้องๆ เหมือนเดิม" เรเนสเม่ชูมือขึ้นสั่งเครื่องดื่มก่อนจะนั่งเพลินฟังเพลงที่ดีเจประจำร้านเปิด
       "ได้แล้วครับ คุณเรเนสเม่"บาร์เทนเดอร์ชายเดินนำเครื่องดื่มมาให้เธออย่างสุภาพ
       "ขอบใจจะ" เรเนสเม่พูดพร้อมกับยิ้มให้
       "ครับ วันนี้มาคนเดียวหรอครับ"บาร์เทนเดอร์ชายประหม่าเล็กน้อย ก่อนจะถามต่อ
       "อ้อเนสรอเพื่อนอยู่นะ"เรเนสเม่ตอบและยิ้มให้อีกครั้ง
       "อ่อ ครับงั้นขอให้สนุกนะครับดื่มมาระวังเมานะครับ" บาร์เทนเดอร์ชายพูดต่อก่อนจะเดินออกไปในขณะที่เรเนสเม่ไม่ได้พูดอะไรแค่ยิ้มให้แล้วหยิบเครื่องดื่มสีแดงสดมาดื่มต่อเสียงดนตรีที่ดังขึ้นอย่างสุดสนานรวมทั้งฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ทำให้เรเนสเม่รู้สึกอยากจะไปโยกย้ายกับเค้าบ้างเหลือเกิน

       ไม่ต้องคิดเรื่องที่จะไปโยกย้ายกับเค้าเลยนะ อะโฟไลท์ เสียงปรามของนิมฟ์ดักทางของเธอ
        เลิกพูดเถอะ นิมฟ์ฉันไม่ไปหรอกหน่า เรเนสเม่ตอบเหวี่ยงๆ
        งั้นก็ดี นิมฟ์พูดสั้นๆ

"สมกับเป็นสถานที่คลายเครียด" เสียงคุ้นหูพูดขึ้นก่อนจะหาที่นั่งบริเวณบาร์
"จะรับอะไรดีครับ" บาเทนเดอร์ถามสตาเซียทันทีที่นั่งลง
"มะนาวโซดาค่ะ"สตาเซียตอบ
"ไม่ลองอะไรที่มันเป็นแอลกอฮอล์สักหน่อยหรอ อร่อยนะ ฮ่าๆ"เรสเนเม่ถาม ขณะที่เธอก็นั่งดื่มทริปเปอร์เซนต์ลงคอ
"ก็ไม่อยากดื่มแอลกอฮอล์นี่"สตาเซียพูดขึ้น
"ลองหน่อยสิจะได้รู้"เรสเนเม่ขยั้นขยอเพื่อนสาวอย่างแกล้งๆ
"ไม่เอาๆ "สตาเซียปฎิเสธ แล้วหันไปสั่งบาเทนเดอร์ "มะนาวโซดาเหมือนเดิมค่ะ"
"ฮ่ะๆ เธอนี่เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ ไว้ครั้งหน้าต้องลองนะ"เรเนสเม่พูดอีกครั้ง

"ฮิฮิ ครั้งหน้าๆ ว่าแต่ เรสมาที่นี่กี่ครั้งแล้วเนี่ย ดูเชี่ยวชาญจัง" สตาเซียตบคำรับปากก่อนจะถามเธอขึ้น
"ก็มาประจำเท่าที่ว่างแหละเซีย"เรเนสเม่ตอบกลับ
"รู้สึกว่ายิ่งดึกคนจะยิ่งเยอะนะ "สตาเซียมองรอบๆอีกครั้ง
"ใช่เลยละ คนเยอะทุกวันเลย"เรเนสเม่พูด

".........." เซีย
"เอ้อ นี่เซียสนใจไปขี่ม้ากับเนสไหม เจ้ามาร์เชสตาร์อยากจะมีเพื่อนจะตายอยู่แล้ว"เรเนสเม่ชวน
".........." เซีย
"งั้นไว้เนสจะพาไปเลือกม้าสวยๆสักตัวนะ" เรเนสเม่พูด
".........." เซีย





ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|Mobile|Archiver|HOGWARTS THAI  

GMT+7, 2019-9-18 02:57 , Processed in 0.093740 second(s), 17 queries , Gzip On.

Powered by Discuz! X3.2 R20160601, Rev.48

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้