Magic World of HOGWARTS THAI

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เจ้าของ: Zennita

{RPG} ร้านหม้อใหญ่รั่ว

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2013-5-13 14:29:58 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Schnurrhaare. เมื่อ 2013-5-13 18:55

:ร้านหมอใหญ่รั่ว:
นี่เป็นครั้งแรกที่เอเนลหรือเนลนั้นออกนอกคฤหาสน์เขาตื่นเต้นอย่างมากที่ได้ออกมาเจอโลกภายนอกซึ่งมันก็ผ่านมานานแล้วตั้งแต่เค้าปิดตัวเองจากโลกใบนี้
"จะไปไหนดีล่ะ" เขาถามตัวเองไม่นานเขาก็เจอร้านๆหนึ่งซึ่งอยู่ในบริเวณนั้นใบหน้าที่ยิ้มแย้มจนแทบจะไม่เห็นดวงตามองเข้าไปที่ร้านแห่งนั้น
"ร้านของมักเกิ้ลหรอ" เขาลังเลที่จะเข้าไปเพราะถ้าเป็นร้านของมักเกิ้ลแล้วเขาจะรู้สึกอึดอัดมากที่จะสัมผัสร้านแบบนั้น
และเขาก็ตัดสินใจเดินเข้าร้านไปในที่สุดภายในร้านเป็นแบบธรรมดาๆกลิ่นของอาหารและกลิ่นต่างๆปะปนอยู่ทั่วร้านแต่มันก็ไม่ได้ส่งกลิ่นอะไรเท่าไหร่เขาหาที่นั่งและค่อยๆนั่งลงเสียงเอะอะโวยวายและความวุ่นวายของร้านทำให้เขาดูมีความสุขเพราะทุกคนต่างแสดงท่าทางที่ดูตลกตลอดเวลา
"เจ้าหนูรับอะไรหรือเปล่า" ชายปริศนาเดินเข้ามาหาเขา เขามองหน้าเงยขึ้นไปมองและก็สั่งสิ่งที่เขาอยากทานอย่างใจเย็น
"อืมมม บลูฮาวาย ที่นึงครับ" หน้าตาที่ยิ้มแย้มของเขาทำให้ลุงที่ดูท่าจะโมโหเขาหนักขึ้น
"เข้าใจล่ะ รอสักแป๊บแล้วกัน" ลุงเด็กเสิร์ฟเดินไปยังเคาน์เตอร์เพื่อสั่งบลูฮาวายให้เขาดื่ม
".........." (เอวาลิส ครูซ สเปนเซอร์)
"ตามสบายครับผมมาคนเดียว" ใบหน้าของเนลยังคงยิ้มแย้มอยู่เหมือนเดิมเว้นแต่ไม่มีใครรู้ว่าด้านในใจของเขาคิดอะไรอยู่
"รับอะไรดีครับ" เด็กเสิร์ฟที่ไม่ใช่คุณลุงคนนั้นเดินเข้ามาถามเด็กสาวที่อยู่ตรงข้ามเนล และเขาก็เอาบลูฮาวายมาเสิร์ฟให้เนล
".........." (เอวาลิส ครูซ สเปนเซอร์)
"ฉันชื่อ อินเซน เอ็น.อลีเน่ ฟรานซิส ดวงตาแห่งสีอำพัน เอเนล เรียกเนลก็ได้สั้นๆ" เนลมองบลูฮาวายที่มีเยลลี่อยู่ในแก้วก่อนที่จะถามอีกฝ่าย "แล้วเธอล่ะชื่ออะไร" ถึงคำถามของเขาจะดูแดกดันอีกฝ่ายแต่ใบหน้าของเขาก็ยังยิ้มจนมองเข้าไปในตาไม่เห็นอยู่ดี
".........." (เอวาลิส ครูซ สเปนเซอร์)
"เดิร์มสแตรงก์ ฉันจบมาจากที่นั้นล่ะ" พูดเสร็จเนลก็มองไปรอบๆร้านพลางหัวเราะในลำคอเหมือนเห็นเรื่องสนุกๆอยู่เสมอ
".........." (เอวาลิส ครูซ สเปนเซอร์)
"โทษทีๆฉันไม่เคยมาโลกแบบนี้น่ะ" เนลพูดและหันมองเด็กสาวที่นั่งตรงข้ามเขา "เธอเนี่ยดูเหมอๆนะเหมือนเครียดอะไรอยู่ยังงั้นล่ะ"
".........." (เอวาลิส ครูซ สเปนเซอร์)
"อืมม งั้นหรอและเธอน่ะอายุเท่าไหร่ละ ดูแล้วยังเป็นเด็กอยู่เลยหนิแล้วเด็กเข้ามาในที่แบบนี้ได้ด้วยหรอแปลกจัง" เนลยิงคำถามและคำพูดรัวๆใส่เด็กสาวที่กำลังยกแก้วขึ้นดื่ม
".........." (เอวาลิส ครูซ สเปนเซอร์)
"สนุกดีจริงๆนะ ข้างนอกเนี่ยไม่ได้สัมผัสมาซะตั้งนาน" เสียงของเด็กสาวที่ท่าทางงึกงักจนทำให้เขาหันไปมองอีกรอบ "มีอะไรหรอ"
".........." (เอวาลิส ครูซ สเปนเซอร์)
"เอ๋ ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะ" คำถามของเอวาลีสทำให้เขานิ่งชั่วครู่ "ฮะๆ ฉันบอกเธอไม่ได้หรอกเรื่องคนที่ชอบน่ะ ขอโทษนะ"
".........." (เอวาลิส ครูซ สเปนเซอร์)
"อื๋ออออ ป่านนี่แล้วหรอเวลาสนุกๆเนี่ยเดินเร็วจริงๆนะ" เนลควักเงินออกมาพร้อมกับวางลงและเลื่อนไปทางเอวาลีส

เขาสังเกตออกว่าเด็กสาวทำท่าทางงงๆ "ถือว่าฉันเลี้ยงแล้วกันนะ คุยสนุกมากเลย ฉันไปละนะ"
เนลลุกขึ้นและเดินออกมาจากร้านและเขาก็หัวเราะในลำคออีกครั้ง วันนี้สนุกจริงๆเลยนะ ต้องกลับไปเจอเจ้าน้องเจ็ดคนนั้นอีกแล้วสินะ
"จะกลับแล้วงั้นหรอครับคุณหนู" พ่อบ้านของเนลมารับเหมือนกับว่าเขารู้ว่ากลับของเด็กหนุ่ม
"อืมมม กลับกันเถอะ วันนี้ฉันสนุกมากขอบคุณที่พาออกมา" เนลขึ้นรถปิดประตูและรถก็ค่อยๆเคลื่อนตัวและหายไปในที่สุด

โพสต์ 2013-5-13 22:22:15 | ดูโพสต์ทั้งหมด
     ร้านหม้อใหญ่รั่ว {19.50 น.}


  ...ช่วงเวลาแห่งคำคืนที่เงียบสงบของวันกำลังจะหมดไป เฮเลนก้าวเข้ามาในร้านใบหน้าเต็มไปด้วยความสุข
เด็กสาวเลือกโต๊ะที่นั่งมุมในที่ดูท่าทางจะเป็นส่วนตัวหน่อยๆ ก่อนจะชำเลืองมองดู 'อีกคน' ว่ามารึยัง .
เหมือนมาออกเดตเลยแฮะ.. เฮเลนนึกขำกับท่าทางของตัวเอง


"รับอะไรดีค่ะ .คุณ..." พนักงานสาวเดินเข้ามาทักทายพลางถามสิ่งที่ต้องการ
"เฮเลนค่ะ .ขอเป็นน้ำฟักทองแล้วกัน"
"......" เสียงนิ่งๆเอ่ยขึ้นด้านหลังของพนักงาน
"ไม่หรอก.ฉันมาเร็วไปต่างหาก" เฮเลนส่งยิ้มให้เล็กน้อย
"ไม่ทราบว่า.จะรับอะไรดีค่ะ" เธอยังคงถามลูกค้าต่อไปตามหน้าที่
"......" พีคสั่งของตัวเอง
"ไม่เจอกันนานเลยนะ รู้สึกนายจะ.หายหัว?" เฮเลนเป็นฝ่ายเปิดบทสนทนาก่อน
"......" พีค
"จริงหรอ.." เธอเอ่ยเสียงเรียบคิดคำพูดไม่ออกซะแล้ว
ระหว่างนั้นพนักงานก็ยกของที่ต้องการมาวางที่โต๊ะ ก่อนจะขอตัวไปบริการคนอื่น ..
"......" พีคเป็นฝ่ายเริ่มบ้าง
"ก็สบายดี"
"....." พีคทำเสียงอ่อยพร้อมหน้าอ้อนๆ
"ฉันไม่ได้โกรธสักหน่อย" เฮเลนตีหน้ามึนๆใส่ ก่อนจะลอบยิ้มในใจ
"....." ดูเหมือนพีคจะอ่านใจเธอออก
"ก็มันน่าน้อยใจมั้ยละ .ปิดเทอมมาเนี่ยนายหายหัวไปเลยไม่ติดต่อ"
"....." พีคเอื้อมมือมาจิ้มจมูกเธอเล็กน้อย ท่าทางสบายๆของเขาทำให้เฮเลนหมั่นใส้ได้ไม่น้อย
"ใช่สิ .นายคงยุ่งๆกับ 'ผู้หญิงคนนั้น' ของนายสินะ" เธอจงใจเน้นคนพูดบางคำให้ชัดๆ
"....." เด็กหนุ่มพูดลอยๆพร้อมกับจิบเครื่องดื่มของเขาไปด้วย หึงงั้นหรอ..
"ฉันน่ะหรอ..ไม่มีทางหึงนายหรอกน่า"
"....." พีคส่งนิ้วก้อยมาด้านหน้าเด็กสาว "...."
"ฮ่ะฮาาาา" เฮเลนอดหัวเราะกับท่าทางของพีคไม่ไหว "ก็ได้ๆ ดีกัน" ว่าแล้วก็ยื่นมือไปเกี่ยวก้อย
"....." พีคส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้ก่อนจะกระดกน้ำในแก้วจนหมด
"รู้ไหมเวลานายทำหน้าแบบนี้น่ะ..มันน่าหมั่นใส้!" เธอหัวเราะร่าก่อนจะดึงแก้มนิ่มๆของพีคไปมา
"....." พีค


  และดูเหมือนเวลาผ่านไปรวดเร็ว จนสุดท้ายทุกคนก็ต้องกลับทั้งคู่เองก็เหมือนกัน..
โพสต์ 2013-5-15 21:14:20 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ร้านหม้อใหญ่รั่ว {ย้อนเวลา 19.50 น.}

พีคคึกคักอย่างบอกไม่ถูกเมื่อวันนี้จะมีเดต เขาเสยผมขึ้นเล็กน้อยเพื่อเรียกความมั่นใจ
กระชับคอเสื้อขึ้น แะเช็คดูตััวเองอีกครั้ง
ก่อนจะผลักประตูเข้าไปภายใน

เขาก้มดูนาฬิกา มันจวนเวลานัดแล้วไม่รู้ว่าสาวนั้นจะมาหรือยัง
เมื่อเค้าสอดสายตาก็เจอกับเจ้าตัวในทันที
นี่เค้ามาช้าหรือนี่..

"รอนานไหม" เค้ารู้สึกผิดที่ต้องให้เธอมารอ
"ไม่หรอก.ฉันมาเร็วไปต่างหาก" เฮเลนส่งยิ้มให้เล็กน้อย
"ไม่ทราบว่า.จะรับอะไรดีค่ะ" พนักงานหันมาถาม
"บัตเตอร์เบียร์ครับ"
"ไม่เจอกันนานเลยนะ รู้สึกนายจะ.หายหัว?" เฮเลนเป็นฝ่ายเปิดบทสนทนาก่อน
"ถึงจะไม่ได้เจอ แต่ฉันคิดถึงเธอ และเฝ้ารอวันเวลาที่จะได้พบกันนะ."
"จริงหรอ.." เธอเอ่ยเสียงเรียบ
ระหว่างนั้นพนักงานก็ยกของที่ต้องการมาวางที่โต๊ะ ก่อนจะขอตัวไปบริการคนอื่น ..
"รู้สึกไงบ้าง?" พีคเป็นฝ่ายเปิดฉากบ้าง
"ก็สบายดี"
"แล้วรู้สึกคิดถึงฉันบ้างไหม ... นี่เธอโกรธอะไรฉันหรอออ" พีคแทบจะอ้อนเป้นลูกแมว
"ฉันไม่ได้โกรธสักหน่อย" เฮเลนตีหน้ามึนๆใส่ ก่อนจะลอบยิ้มในใจ
"ฮั่นแน่ เด็กน้อยขี้งอนสินะ" พีคทำน้ำเสียงล้อเลียน
"ก็มันน่าน้อยใจมั้ยละ .ปิดเทอมมาเนี่ยนายหายหัวไปเลยไม่ติดต่อ"
"แต่วันนี้มันทำให้ฉันได้รับรู้ว่าเธอคิดถึงฉันเหมือนที่ฉันคิดถึงเธอนะ" พีคหมั่นเขี้ยวจึงเอามือไปจิ้มจมูกเฮเลน
"ใช่สิ .นายคงยุ่งๆกับ 'ผู้หญิงคนนั้น' ของนายสินะ" เธอเหมือนจงใจเน้นคนพูดบางคำให้ชัดๆ
"ห้ะ คนไหนน่ะ ? ฉันไม่มี... เธอหึงอะไรหรอ" เด็กหนุ่มพูดลอยๆพร้อมกับจิบเครื่องดื่มของเขาไปด้วย
"ฉันน่ะหรอ..ไม่มีทางหึงนายหรอกน่า"
"ปากไม่ตรงกับใจเลยนะ" พีคส่งนิ้วก้อยมาด้านหน้าเด็กสาว "โอ๋ ๆ ดีกันน้าาาาา"
"ฮ่ะฮาาาา" เฮเลนหัวเราะ "ก็ได้ๆ ดีกัน" ว่าแล้วก็ยื่นมือไปเกี่ยวก้อย
"ฉันหมั่นเขี้ยวเธอจริง ๆ นะให้ตายสิ" พีคส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้ก่อนจะกระดกน้ำในแก้วจนหมด
"รู้ไหมเวลานายทำหน้าแบบนี้น่ะ..มันน่าหมั่นใส้!" เธอหัวเราะร่าก่อนจะดึงแก้มนิ่มๆของพีคไปมา
"เธอจับแก้มฉันนนน ฉันจะหอมแก้มเธอน้าาาาา" พีคพูดยานคางตามจังหวะการโดนดึง..

โพสต์ 2013-5-22 22:31:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด
     ร้านหม้อใหญ่รั่ว {20.00}


   ..เฮเลนกำลังเพลินกับเสียงเพลงเบาๆที่คลออยู่ในหู พลางจิบบัตเตอร์เบียร์เล็กๆไปด้วย
อารมณ์ตอนนี้เริ่มได้ทีเลย ถึงแม้จะอายุยังน้อยแต่การลองดื่มบ้างจะเป็นไรไป อีกอย่าง
ลองไว้ก็ไม่เสียหาย จริงไหม?..


"......" เสียงใสๆทักขึ้น
"อ่ะ..!" เฮเลนหยุดคำพูดไว้ เพราะมัวจ้องลิซ่าที่เรียกว่าดูโทรมๆลงไป
แต่ยังไงก็ดูดี นอกจากตาบวมๆที่เหมือนร้องไห้หนักๆนั้นก็ไม่มีอะไรผิดสังเกตุ เท่าไร..
"......" ลิซ่าเอ่ยขึ้นเบาๆ
"เชิญค่ะ ไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว"
"......" หญิงสาวหันไปสั่งเครื่องดื่มของตนก่อนจะกระดกรวดเดียวหมด !
"ท่าทางไม่ค่อยสบายเลยนะค่ะ" เฮเลนเปิดประเด็น
"......." ลิซ่า
"ฉันว่าไม่นิดแล้วนะ .ดูท่าทางแล้วเหมือนมักเกิ้ลตอนกำลังอกหักเลย" เธอแสยะยิ้มนิดๆก่อนจะดื่มของตัวเอง
"......." ลิซ่าพูดอะไรสักอย่างที่เฮเลนฟังไม่ถนัด
"อะไรนะค่ะ?!"
"........" ลิซ่า
"แล้วแต่นะค่ะ ฉันไม่ได้บังคับให้เล่า ..งั้นวันนี้ฉันเลี้ยงเต็มที่เลยค่ะเพราะคราวที่แล้วพี่เป็นคนเลี้ยง"
"........" ลิซ่าหันมายิ้มนิดๆ
"จ่ายไหวแน่นอนค่ะ ." เฮเลนยักคิ้วให้เหมือนจะพยายามทำให้ลิซ่าสนุกสนานเข้าไว้


   ..ผ่านไปแค่สิบนาทีแค่จำนวนแก้วเปล่าที่วางตรงหน้าทำให้เฮเลนเริ่มอึ้งนิดๆ ไม่คิดว่าหญิงสาว
ตรงหน้าจะดื่มเข้าไปเยอะขนาดนี้ ..จะกลับไหวไหมเนี่ย
"พี่ลิซ่าค่ะ ฉันว่ามันดึกแล้วเรากลับกันเถอะนะ"
"......." คำพูดจาห้วนๆบวกกับหน้าตึงๆทำให้เฮเลนอดขำไม่ได้
"พี่เมารึเปล่าเนี่ย?.."
"......." ลิซ่าครองสติไว้ก่อนหันมาบอก
"ฮ่ะฮา ..ทั้งหมดเท่าไหร่ค่ะ" เฮเลนหันไปถามพนักงานก่อนจ่ายเงินเกลเลียนให้พร้อมทิปเล็กๆน้อยๆ
"......." หญิงสาวหันมากระซิบบอก
"ไม่เยอะเท่าไหร่ แต่พี่ก็ดื่มไปหลายแก้วเลยละ" เฮเลนส่งยิ้มให้ก่อนจะเดินออกจากร้านไปพร้อมกับลิซ่า
โพสต์ 2013-5-23 17:40:47 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ณ ร้านหม้อใหญ่รั่ว (เมื่อวาน 20.00 น.)

.. หญิงสาวเดินเตร็ดเตร่ไปในร้านที่เป็นที่สำหรับการผักผ่อนหย่อนใจ ค่ำคืนนี้ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากมาย ผู้คนมากเหมือนเดิม .. และแออัดเหมือนสถานกักขังคนร้าย .. เธอเดินเรื่อยๆเพื่อหาที่นั่ง .. ที่นั่งตรงร้านหม้อใหญ่หายากกว่าที่นั่งที่ไหนๆเป็นเท่าตัว เธอเดินเรื่อยๆ .. จนกระทั่ง

"เฮ้" เธอทักสาวน้อยที่กะลังนั่งฟังเพลงพร้อมกับจิบบัตเตอร์เบียร์ไป
"อ่ะ..!" เฮเลนทักท้วงด้วยความตกใจ
"นั่งด้วยคนซิ" เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบๆแต่แฝงความเหนื่อยล้า
"เชิญค่ะ ไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว" เฮเลนตอบรับคำถามของเธอ
"ขอไวน์หนึ่งแก้วนะค่ะ" เธอสั่งก่อนที่พนักงานจะยกมาเสิร์ฟและเธอ .. ดืมรวดเดียวจนหมดแก้ว
"ท่าทางไม่ค่อยสบายเลยนะค่ะ" เฮเลนเปิดประเด็น
"ไม่สบายนิดหน่อยนะ ไม่มีอะไร .." เธอพูด
"ฉันว่าไม่นิดแล้วนะ .ดูท่าทางแล้วเหมือนมักเกิ้ลตอนกำลังอกหักเลย" เฮเลนแอบแสยะยิ้ม .. เหมือนเยาะเธอที่อาการกำลังบ้าครั้งแบบนี้
"ใครกัน .. ฉันเหรออกหัก ?" เธอพูดเสียงอู้อี้ในลำคอเหมือนไม่อยากให้ใครมาเห็นความสมเพชนี้
"อะไรนะค่ะ?!" เฮเลนถามเธอเหมือนอยากรู้คำตอบ
"แล้วแต่นะค่ะ ฉันไม่ได้บังคับให้เล่า ..งั้นวันนี้ฉันเลี้ยงเต็มที่เลยค่ะเพราะคราวที่แล้วพี่เป็นคนเลี้ยง" หญิงสาวบอกเธอ
"เธอเลี้ยงไหวแน่นะ ?" เธอถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ และยิ้มนิดๆ
"จ่ายไหวแน่นอนค่ะ ." เฮเลนยักคิ้วเหมือนต้องการให้เธอสนุก แต่ปล่าวเลยเธอกลับเศร้าสร้อย ..

.. สิบนาทีผ่านไป แก้วไวน์หลากหลายแก้วเปล่าที่วางเกลื่อนบนโต๊ะที่พวกเธอนั่ง ทำให้หลายๆคนที่เดินผ่านไปมานั้น มองด้วยสายตาเหมือนประมาณว่า 'กินเข้าไปหมดเหรอ ?'

"พี่ลิซ่าค่ะ ฉันว่ามันดึกแล้วเรากลับกันเถอะนะ"  เฮเลนชวนเธอกลับบ้าน
"ไม่ ! ฉันไม่กลับ .." เธอพูดจาเสียงห้วนก่อนจะตอบกลับด้วยใบหน้าที่เริ่มมึนๆ
"พี่เมารึเปล่าเนี่ย?.."  เฮเลนถามเธอด้วยความสงสัย .
"ปล่าว .. ฉันไม่เมา" เธอพูดก่อนจะประคองสติของเธอให้ดี
"ฮ่ะฮา ..ทั้งหมดเท่าไหร่ค่ะ"  เฮเลนหันไปถามพนักงานก่อนที่จะเพิ่มทริปเล็กๆน้อยๆให้พนักงาน
"เท่าไหร่เหรอ ?" เธอถามเพื่อต้องการคำตอบ
"ไม่เยอะเท่าไหร่ แต่พี่ก็ดื่มไปหลายแก้วเลยละ" เฮเลนบอกพร้อมกับเดินออกจากร้านไปพร้อมกับเธอที่เดินค่อนข้างลำบากนิดหน่อย ..
 เจ้าของ| โพสต์ 2013-5-24 19:36:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด



........ณ ร้านหม้อใหญ่รั่ว


........แม้ว่าตอนนี้นักเรียนฮอกวอตส์จะอยู่ในช่วงพักผ่อนระหว่างปิดเทอมฤดูร้อน แต่สำหรับเด็กสาวที่ชื่อว่า ลีเฟย์ แฟนธ่อมไฮฟ์ ย่อมหมายถึงการเรียนพิเศษเพิ่มเติม ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องธรรมดาของครอบครัวเธออยู่แล้ว จะว่าไป ก็มีแต่เธอคนเดียวในตระกูลที่เสนอตัวจะไปเรียนพิเศษเอง และการเรียนที่ว่านั้นก็ไม่ใช่อะไรอื่น นอกจากเรียนพิเศษของเหล่ามักเกิ้ล เธอสนอกสนใจในประวัติศาสตร์ และภาษาของมักเกิ้ลเป็นอย่างมาก แต่การบ้านของพวกเขาก็ไม่ได้น้อยไปกว่าพ่อมดแม่มดเลย ลีเฟย์เองได้ก็ใช้ชีวิตกับเหล่ามักเกิ้ลมาหลายปีแล้ว จึงสามารถทำตัวกลมกลืนกับพวกเขาได้อย่างไม่ยากนัก


........หลังจากที่ลีเฟย์เรียนพิเศษเสร็จแล้ว เด็กสาวก็หาทำเลเหมาะๆ แก่การหายตัวหายตัวมาที่หน้าร้านหม้อใหญ่รั่ว ในตอนนี้ เธอสามารถหายตัวไปไหนมาไหนได้ตามใจชอบแล้ว หลังจากบรรลุนิติภาวะและสอบหายตัวผ่านก่อนปิดเทอมไม่นานนัก... เธอกะว่าจะรับประทานอาหารเย็น และเครื่องดื่มที่นี่เลย เพราะเธอไม่อยากกลับบ้านเร็วไปเจอคนๆ นั้นเท่าไหร่นัก...


........ลีเฟย์จับจองที่นั่งริมหน้าต่าง และสั่งอาหารกับแฮนนาห์ ลองบัตท่อม เจ้าของร้านอย่างกระตือรือร้น ห้านาทีผ่านไป อาหารร้อนๆ ก็ถูกยกมาเสิร์ฟตรงหน้า อันได้แก่ สเต็กปลา มันฝรั่งบด และน้ำเกรวี่


........เมื่ออาหารคาวลงท้องไปเรียบร้อยแล้ว ลีเฟย์ก็สั่งไอศครีมช็อกโกแลตและน้ำแอปเปิ้ลมาตบท้าย เธอหวนนึกถึงอดีตเมื่อหลายปีก่อน ครั้นที่ชิเอลยังคงเรียนอยู่ที่ฮอกวอตส์ พอปิดเทอม เธอ เขา และเวนย์ก็จะมาสั่งอาหารดื่มกินสังสรรค์กัน ณ ที่แห่งนี้ แต่มันก็เป็นเพียงอดีต ความทรงจำที่เปี่ยมไปด้วยความสุข แต่มันคงจะเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว...


........เด็กสาวเดินไปจ่ายเงินที่เคานเตอร์บาร์กับแฮนนาห์ และเดินออกมาจากร้าน เธอสูดอากาศบริสุทธิ์ของหน้าร้อนเข้าไปเต็มปอด เงยหน้าแหงนมองดูดวงดาวที่แข่งกันฉายแสง ความโดดเดี่ยวเปลี่ยวเหงาแบบนี้ มันทำให้เธอรู้สึกเป็นทุกข์ยิ่งกว่าอะไรอื่น


........"ฉันจะต้องอยู่ให้ได้ ฉันจะต้องอยู่ให้ได้" เธอกระซิบบอกกับตัวเอง และหายตัวไป

โพสต์ 2013-5-26 20:05:08 | ดูโพสต์ทั้งหมด
     ร้านหม้อใหญ่รั่ว


   ..เฮเลนกำลังนั่งเล่นที่บาร์และก็จิบเครื่องดื่มไปมา ก่อนจะหันไปหัวเราะกับหนุ่มข้างกาย l?l
ฮุน ..นั้นเอง คนที่เธอเจอที่ร้านเมื่อวันก่อน ฮุนเป็นหนุ่มเกาหลีแต่พูดอังกฤษเก่งสุดๆ แถมยัง
หยิ่งๆแต่อบอุ่นเป็นบ้า! แบบนี้สิถึงละลายหัวใครลูกค้าพวกนั้น


"จ้องฉัน อย่างกับมีอะไรติดหน้า" ฮุนพูดติดตลก
"จ้องไม่ได้รึไง ?" เด็กสาวคักคิ้วให้ก่อนจะกระดกเครื่องดื่มไปทั้งแก้ว ..เสียดายฮุนเป็นมักเกิ้ล
ไม่อย่างนั้นนะ ...
"จ้องได้..แล้วเธอจะไม่บอกหน่อยหรอว่าที่นี่ที่ไหน" ฮุน
"บาร์เก่าๆนะไม่ค่อยมีใครใช้บริการ .." เธอตอบแบบปัดๆ
"นั้นนะสิ .คนที่นี่ถึงแปลกๆ"
  ยังโชคดีที่วันนี้คนน้อยจนแทบเหลือแต่พนักงาน ..ไม่งั้นหมอนี้สงสัยแน่เลย


"......." มีคนมาตบบ่าเล็กๆของเฮเลนจากด้านหลัง
"อ่ะ! ว่าไงพี่สาว" หลังจากที่ไปไหนมาไหนด้วยกันมานาน {ยกเว้นไปบ้านของแต่ละคน}
ทำให้ความสนิทเพิ่มขึ้น จนกลายเป็นเพื่อนสนิท แต่เฮเลนก็เรียกลิซ่าว่าพี่สาว ..
"......." ลิซ่าตอบกลับ
"หนุ่มที่ไหนละ ..ที่ร้านเมื่อวานนะแหละ" เฮเลนหันหน้าไปทางฮุน
"สวัสดีครับผม โอเซฮุน.." เขาโปรยยิ้มหวานเอาใจลิซ่าเล็กน้อย
"......" ลิซ่าแนะนำตัวอย่างเรียบๆ
"ครับ ..ผมเป็นลูกครึ่งเกาหลี"
"พี่ค่ะ ..นั้นใครนะ?" เฮเลนชี้ไปทางคนที่มาพร้อมพี่สาวเธอ ..ความหล่อทะลุร้อยองศาจริงๆ
"......" ลิซ่าหันไปพูดกับคนนั้น
"สวัสดีผมลาเชร์ ยินที่ดีรู้จักครับคุณ..." ลาเชร์ทำสีหน้าเชิงถามเธอ
"เฮเลนค่ะ ..แล้วนี้ก็ฮุน"
"....." ลิซ่าพูดพลางเดินนำไปยังโชนที่ดูท่าทางเป็นส่วนตัวขึ้นหน่อยๆ
"ยังไงฉันก็ว่าที่นี่มันแปลกๆนะ" ฮุนหันมากระซิบกับเธอ
"อ้าวนี้นายไม่รู้หรอว่าที่นี่เป็...." ลาเชร์กำลังจะพูด
"ที่นี่เป็นอะไรหรอลาเชร์ ? ฉันว่านายไปนั่งกับพี่ลิซ่าไป" เด็กสาวจงใจจะจ้องหน้าเขาด้วยสีหน้าแสยะยิ้ม ก่อนจะหันไปพูดกับฮุน
"อย่าคิดมากนะ ที่นี่ดูเป็นส่วนตัวดีออก"
"......" ลิซ่าถามขึ้น
"ฉันเอาบัตเตอร์เบียร์ ส่วนฮุนเอาเป็นไวน์แดง"
"......" เธอพูดพลางหันไปถามหนุ่มข้างกาย
"เอาอะไรก็ได้ที่เธอชอบ.." ดูเหมือนลาเชร์จะเอาใจลิซ่าเป็นพิเศษ น่าหมั่นใส้!

หลังจากนั่งดื่มไปสักพัก ..
"เฮ้ ..ฉันต้องไปที่ร้านแล้วละ" ฮุนพูดขึ้น
"......" ลิซ่า
"นั้นสินายน่าจะอยู่ต่อเป็นเพื่อนเฮเลนน้อยนะ.." ลาเชร์ยิ้มเยาะๆ หมอนั้นวอนซะแล้ว..
"ไม่เป็นไร ฉันก็ต้องกลับเหมือนกัน..เดี๋ยวแวะไปซื้อของที่ร้านขนมด้วย"
"......" ลิซ่าเอ่ยขึ้นเรียบๆ
"ขอโทษด้วยนะ แต่วันนี้ฉันกลับดึกไม่ได้นะ"
"......" ลิซ่า
"งั้นกลับบ้านดีดีนะคะ ..นายก็ด้วยลาเชร์ ระวังตัวไว้ละ"
    เฮเลนเดินออกจากร้านพร้อมกับฮุน ด้านนอกมืดไปหมดถ้าไม่ชินทางดีดีคนคงจะหลงกันน่าดู
"ฉันรู้นะ ..เธอไม่อยากไปซื้อของหรอก" เสียงของฮุนดังขึ้นตามกลางความเงียบ
"ฉลาดจังแฮะ.." เฮเลนส่งยิ้มให้
"มีอะไรที่ฉันรู้ไม่ทันเธอบ้างละ" ฮุนพูดพร้อมขยี้หัวเธอไปมา มีสิ..มีหลายเรื่องเลยละที่นายไม่รู้

'เสียดายนะดันเป็นมักเกิ้ลเสียนี้' เฟียสพูดก้องในหัวของเธอ
'มักเกิ้ลแล้วไง ..'
'ก็เธอไม่ชอบมักเกิ้ลไม่ใช่หรอ? อย่าบอกนะว่าเปลี่ยนละแล้ว' ดูเหมือนเธอจะจงใจกวนประสาทนายสาวเหลือเกิน
'เปล่า ..'
เฮเลนเดินแยกออกมาสักพักในใจก็นึกถึงหน้าหล่อๆของใครบางคนที่ไม่ค่อยได้เจอกัน ..พีค นายจะคิดถึงฉันบ้างรึเปล่านะ
โพสต์ 2013-5-26 21:25:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ณ ร้านหม้อใหญ่รั่ว

.. ลิซ่าและลาเชร์เด็กหนุ่มรูปงาม ออกแนวเคะๆเมะๆ ที่เดินมาข้างเธอทำสายตาเลื่อนลอยเหมือนเธอคือขนมหวานชิ้นงามที่ประดับประดา เธอเหมือนกับเพรชเม็ดงามที่ต้องทนุทนอมอย่างดี ถ้าหากปล่อยก็ต้องแตกสลายถ้าหากบีบมันจนสลายแหลกคามือ ก็เสียดายปล่าว ..

"เฮ้ ! เธอมาที่ซ่อมซ่อนี้ทำไม ?" ลาเชร์ถามเธอทันทีที่เดินเข้าร้านหม้อใหญ่
"ทำไม .. รับไม่ได้รึไง ?" เธอถามคำถามตอกกลับไปพร้อมกับยิ้มเหยียดๆ
"ปล่าว .. ไม่คิดว่าคุณหนูแบบเธอจะมาที่ที่ซ่อมซ่อแบบนี้" ลาเชร์พูดพลางยักไหล่

.. เธอมองเข้าไปในร้าน ก่อนที่สายตาจะปะทะเข้ากับสาวร่างบางกะหนุ่มรูปหล่อที่ร้านลิตเติ้ลโฮมเบเกอรี่นั้นเข้า .. และเธอก็ตรงปรี่ ไปทันที โดยไม่รอคู่ขาของเธอ

"เฮ้ !" เธอพูดพร้อมกับตบบ่าของเฮเลนเบาๆ
"อ่ะ! ว่าไงพี่สาว" เฮเลนตกใจ และร้องทักเธอขึ้นมา พวกเธอทั้งสองคนไปเที่ยวกันบ่อยมาก .. จนตอนนี้เธอคิดเฮเลนคือเพื่อนสนิท .. ไม่ใช่้องสาวของเธออีกแล้ว
"ไม่ว่าไง .. หนุ่มที่ไหนกันละนี่ ?" เธอตอบคำถามและถามคำถามตอบกลับ
"หนุ่มที่ไหนละ ..ที่ร้านเมื่อวานนะแหละ" เฮเลนหันทางไปทางชายหนุ่มที่เธอรู้สึกคุ้นหน้าตาเป็นพิเศษ
"สวัสดีครับผม โอเซฮุน.."  โอเซฮุนโปรยยิ้มหวานให้เธอ แต่คนข้างๆเธอกลับชักสีหน้าให้อย่างเห็นได้ชัด ..
"ฉันลิซ่าค่ะ .." เธอแนะนำตัวเรียบๆก่อนจะมองไปรอบๆร้านที่ไม่มีคนอยู่ ..
"ครับ ..ผมเป็นลูกครึ่งเกาหลี"  โอเซฮุนบอกประเทศบ้านเกิดตัวเองให้เธอรู้
"พี่ค่ะ ..นั้นใครนะ?" เฮเลนชี้นิ้วไปทางลาเชร์ที่ยินนิ่งสงบเงียบฟังพวกเธอคุยกันมานาน ..
"อ่อ .. นี่ลาเชร์น่ะ" เธอหันไปทางลาเชร์เพื่อแนะนำให้เฮเลนรู้จัก ..
"สวัสดีผมลาเชร์ ยินที่ดีรู้จักครับคุณ..." ลาเชร์ลากเสียงหยั่งเชิงเพื่อจะถามชื่อเฮเลน
"เฮเลนค่ะ ..แล้วนี้ก็ฮุน"  เฮเลนแนะนำให้ลาเชร์รู้จักกับตัวของเธอและเพื่อนของเธอเอง
"มาทางนี้กันเถอะ .." เธอพูดพร้อมกับเดินไปทางมุมที่ค่อนข้างสงบกว่าเดิมเยอะเลย ..
"ยังไงฉันก็ว่าที่นี่มันแปลกๆนะ" โอเซฮุนหันไปกระซิบกับเฮเลน เมื่อเห็นว่าสถานที่นี่ดูไม่เหมือนพวกมักเกิ้ลทั่วไปจะมาเที่ยวกัน
"อ้าวนี้นายไม่รู้หรอว่าที่นี่เป็...." ลาเชร์ชะงักค้างเมื่อเฮเลนชิงตอบก่อนเหมือนไม่อยากให้โอเซฮุนรู้เรื่องบางอย่าง ..
"ที่นี่เป็นอะไรหรอลาเชร์ ? ฉันว่านายไปนั่งกับพี่ลิซ่าไป" เฮเลนจงใจจ้องหน้าลาเชร์เพื่อบอกให้หุบปาก
"อย่าคิดมากนะ ที่นี่ดูเป็นส่วนตัวดีออก"  เฮเลนพูดเพื่อให้โอเซฮุนสบายใจ
"พวกเธอจะสั่งอะไรรึปล่าว ?" เธอขัดจังหวะการพูคุยของสองคนนั้น เพื่อให้มาสั่งของที่พวกเธอต้องการ
"ฉันเอาบัตเตอร์เบียร์ ส่วนฮุนเอาเป็นไวน์แดง"  เฮเลนบอกเธอ
"แล้วนายละ ลาเชร์ ?" เธอถามชายหนุ่มข้างๆ เพื่อรอคำตอบ
"เอาอะไรก็ได้ที่เธอชอบ.." ลาเชร์ตอบเหมือนต้องการเอาใจเธอ ..

.. เวลาผ่านไปสักพัก

"เฮ้ ..ฉันต้องไปที่ร้านแล้วละ" โอเซฮุนพูดขึ้น ..
"ฉันคิดว่านายน่าจะอยู่เป็นเพื่อนเฮเลนน่ะ" เธอพูดขึ้น เพื่อให้ทั้งสองได้พูดคุยกันมากกว่านี้
"นั้นสินายน่าจะอยู่ต่อเป็นเพื่อนเฮเลนน้อยนะ.." ลาเชร์ยิ้มเหยาะและรีบส่งเสริมเธอทันทีเหมือนต้องการจะแยกเธอและโอเซฮุนออกจากรัศมีที่ใกล้กัน
"ไม่เป็นไร ฉันก็ต้องกลับเหมือนกัน..เดี๋ยวแวะไปซื้อของที่ร้านขนมด้วย"  เฮเลนรีบเสนอตัว
"ทำไมล่ะ ?" เธอถาม ..
"ขอโทษด้วยนะ แต่วันนี้ฉันกลับดึกไม่ได้นะ"  เฮเลนตัดบท
"ตามใจเธอ ฉันก็จะกลับแล้วเหมือนกัน .." เธอพูดพลางวางเกลเกลียนไว้บทโต๊ะ
"งั้นกลับบ้านดีดีนะคะ ..นายก็ด้วยลาเชร์ ระวังตัวไว้ละ"  เฮเลนกล่าวลาพร้อมออกเดินไปพร้อมกับโอเซฮุน .. และเธอก็เดินออกมาพร้อมกับลาเชร์

'ฉันชักลำคารไอ้บ้าลาเชร์นี่แล้วซิ' ลิซ่าบ่นในใจให้อเล็กซิส
'ให้ฉันจัดไหม ?' อเล็กซิสถามเธอ
'ไม่ต้องฉันจัดการเอง' เธอพูดแค่นั้น ก่อนจะสาวเท้าเดินออกมาอย่างรวดเร็ว โดยไม่รอลาเชร์ที่กำลังวิ่งตามเธอมาอย่างบ้าครั้ง ..
โพสต์ 2013-6-1 19:16:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ณ ร้านหม้อใหญ่รั่ว

.. บรรยากาศชวนคึกคัก ทำให้ในร้านมีคนที่เกือบแน่นแต่ไม่ถึงกับแน่นมาก เธอเลือกมาสถานที่นี้ เพราะต้องการนั่งดริ้งค์กับเพื่อนใหม่ของเธอ "เฮเลน" รุ่นน้องปี 2 .. คนที่เธอสนิทมากสี่สุดในตอนนี้ กำลังเดินมาอย่างสบายๆกะชาร์ล็อตที่เกาะตัวอยู่บนไหล่ของเธอ

"เราจะไปไหนกันดี ?" เธอถามเฮเลนเมื่อมองในร้านแล้วหามุมสงบยากมากๆ
"................................................." เฮเลน
"งั้น .. ไปมุมนั้นกันไหม ?" เธอชี้ไปยังมุมมืดๆที่ไม่ค่อยมีคนผ่านไปมา ให้กับเฮเลนดูเพื่อจะได้เป็นมุมสงบๆ
"................................................." เฮเลน

.. ในมุมนี้ มีผู้คนไม่พรุกพร่านมากนัก .. นานๆพวกหนุ่มๆจะพากันมาทักทายพวกเธอทีละคนสองคน จนตอนนี้เธอเริ่มรำคาณและอยากกลับไปเต็มที่ แต่ยัยสาวน้อยเฮเลนกลับติดลมกับหนุ่มโอเซฮุนของเธอ

"เลนอยากทานอะไรไหมครับ ?" โอเซฮุนถามพรางเอาอกเอาใจเฮเลน 'ไปสนิทกันตอนไหน ?' เธอได้แค่คิด แล้วก็นั่งมองไปรอบๆร้าน ก่อนที่สายตาจะปะทะเข้ากับหนุ่มร่างหนึ่งที่เดินมาทางพวกเธอ ..

"................................................." Tony S.Seth Pierre Francis
"อ่อนั่งซิครับ คุณชาย .." โอเซฮุนรับแขกพร้อมกับยิ้มกว้าง
"................................................." เฮเลน
".." เธอเงียบก่อนจะเปื้อนหน้าหนีคู่สนทนานั้น ..
"................................................." Tony S.Seth Pierre Francis
"ฉันลิซ่า .." เธอแนะนำตัวสั้นๆ ก่อนจะยิ้มน้อยๆ
"................................................." เฮเลน
"ผมโอเซฮุนครับ .." โอเซฮุนแนะนำ ก่อนจะยิ้มแพรวพราวเหมือนเจอของต้องตา
"................................................." เฮเลน
"................................................." โทนี่
"พวกคุณต้องการเครื่องดื่มอะไรไหมครับ ?" โอเซฮุนถามพวกเธอ ก่อนที่จะปรายตามอง 'เพิ่งนึกไ้ด้รึไง ..' เธอคิดในใจก่อนจะเบ้ปากใส่โอเซฮุน
"................................................." เฮเลน
"น้ำมะนาวแก้วหนึ่ง .." เธอพูดแค่นั้น ก่อนจะมองออกไปนอกหน้าต่าง ..
"................................................." โทนี่
"................................................." โทนี่
"อ่อคือฉัน .." เธอพูดได้แค่นั้น เพราะยัยตัวแสบข้างๆเธอแย่งเธอตอบคำถาม
"................................................." เฮเลน
"................................................." โทนี่
"แล้วนายละ ? มาทำไมที่นี้ ??" เธอถามกลับบ้าง เธอที่จะไม่ให้บทสนทนาดูสั้นเกินไป
"................................................." โทนี่
"................................................." เฮเลน
"................................................." โทนี่
"ฟรานชิส .. งั้นเหรอ" เธอพูดแค่นั้น ก่อนจะมองหน้าโทนี่ดีๆ ..
"จะว่าไปหน้าตาก็คล้ายแอนดรูว์น่ะ .." เธอพูดแค่นั้นก่อนเฮเลนจะเสริททัพต่อ
"................................................." เฮเลน
"................................................." โทนี่
"ก็ไม่แปลก ฮ่าๆ" เธอหัวเราะแค่นั้น ก่อนที่เสียงหนึ่งจะแทรกขึ้นมา
"อาหารมาแล้วครับ .." โอเซฮุนพูดพร้อมกับยิ้มหวาน ก่อนจะเสิร์ฟสิ่งที่พวกเธอต้องการมาให้พวกเธอได้รับประมาณ เธอจิบน้ำมะนาวเพื่อให้ชุ่มคอก่อนจะถามต่อ ..
"นาย .. อยู่ปีไหนละ ?" เธอถาม
"................................................." โทนี่
"................................................." เฮเลน
"รุ่นน้องฉันทั้งนั้นเลยนะ .." เธอพูดก่อนจะเบ้ปากและยิ้มที่มุมปากเมื่อโอเซฮุนเดินออกไปจากงวสนทนาของพวกเธอ และเธอก็ต้องยิ้มกว้าง .. เมื่อบราวนี่เค้กชิ้นเล็กๆขนาดพอคำกำลังเสิร์ฟมาทางโต๊ะเธอ
"ของคุณหนูลิซ่าครับ .." พนักงานบอกก่อนจะขยิบตาน้อยๆ
"ใคร .. ฝากมา ?" เธอถาม ก่อนจะมองหน้าบราวนี่นั้น
".." พนักงานเงียบ ก่อนจะเดินออกไปด้วยรอยยิ้ม
"................................................." เฮเลน
"ฉันไม่รู้" เธอพูดแค่นั้น ก่อนจะะยิ้มร่า
"................................................." โทนี่
"นิดหน่อยนะ ฮ่าๆ" เธอพูดก่อนจะเผยรอยยิ้มกว้าง ..
"เรามากินบราวนี่กันไหม ?" เธอชวนเฮเลนและโทนี่กินบราวนี่ชิ้นเล็กๆที่มันเพียงพอจะกินแค่คนเดียวมากินพร้อมๆกับเธอ
"................................................." เฮเลน
"................................................." โทนี่
"ขอบใจนะ โทนี่ .. แต่ไม่เป็นไรฉันยกให้นาย" เธอพูดก่อนจะเลื่อนจานบราวนี่ไปให้โทนี่ ..
"................................................." โทนี่
"ทานกะเฮเลนซิ ฉันไม่หิว ฮ่าๆ" เธอพูดก่อนจะพลักใสให้ทั้งคู่รับประทานบราวนี่ด้วยกัน ..
"................................................." เฮเลน ..


.. ทั้งคู่มองหน้าเธอ ก่อนที่เฮเลนจะยิ้มร้ายที่มุมปากและจัดการเอานิ้วจุ่มบราวนี่และแปดป้ายหน้าเธอ .. ที่ใสเนียนสะอาดให้เปรอะเปื้อนครีมเค้ก .. ทั้ง 3 คนเริ่มทำสงครามเค้กขนาดๆย่อมๆ จนคนในร้านมองพวกเธอใหญ่ และในที่สุดเธอก็โพล่งออกมา


"เราไปล้างหน้ากันเถอะ หยุดได้แล้ว ฮ่าๆ" เธอพูดไปด้วย หัวเราะไปด้วยก่อนจะเดินไปหลังร้าน
"................................................." เฮเลน
"................................................." โทนี่


.. พวกเธอเดินมาล้างหน้าและสนทนาเสียงขำขันทำให้บรรยากาศตอนนี้ดูสนุกสนานยิ่งนักและเธอ .. จะไม่มีวันลืม ..


--------------------------------------------------------------------------------------------------
ตันละ ? 55
โพสต์ 2013-6-2 10:39:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Seamusfinnigan เมื่อ 2013-6-2 10:48


ณ ร้านหม้อใหญ่รั่ว.. (ย้อนเวลา)

ท้องฟ้าเริ่มมืด นี่ก็เริ่มจะค่ำแล้ว ผมยังเดินเที่ยวเล่นในตรอกไดแอกอน เดินเข้าออกทุกๆร้าน เว้นก็แต่ร้านหม้อใหญ่รั่ว
ผมคิดว่าควรจะต้องมาฝากท้องไว้กับที่นี่แล้วหล่ะ ..

ผมเดินฝ่าผู้คนที่เข้ามามากมายเข้ามายังในร้าน ผมกวาดสายตาไปรอบๆร้าน
แต่ที่ตรงผมยืนมันอยู่ส่วนไหนของร้านกันนะ มุมมืดๆ ไม่ค่อยมีคนผ่านเท่าไหร่นัก
สายตาไปสะดุดกับชายคนหนึ่งซึ่งเขาน่าจะเป็นพนักงานในร้าน ผมเดินเข้าไปหาพวกเขาทันที..
" มีที่ว่างหรือเปล่า ? " ผมเอ่ยกับพนักงานรูปร่างหน้าตาออกไปทางเอเชีย
" อ่อนั่งซิครับ คุณชาย .. " นายหน้าเกาหลีหันมาสนใจผม พร้อมกับยิ้มกว้าง
" ... " เฮเลน
" เรามา ..แนะนำตัวกันดีไหม ? " ผมเอ่ยขึ้นในขณะที่อยู่ในบรรยากาศเงียบๆ
" ฉันลิซ่า .. " เธอเอ่ยแนะนำตัวสั้นๆ ก่อนจะยิ้มน้อยๆมา
" ... " เฮเลน
" ผมโอเซฮุนครับ .. " นายหน้าเกาหลีแนะนำตัวบ้าง
" ... " เฮเลน
" ยินดีที่ได้รู้จัก ผม โทนี่ " ผมเอ่ยแนะนำตัวโดยที่ไม่ได้บอกชื่อเต็มไป เพราะชื่อผมมันยาวเหลือเกิน
" พวกคุณต้องการเครื่องดื่มอะไรไหมครับ ? " นายหน้าเกาหลีถาม
" ... " เฮเลน
" น้ำมะนาวแก้วหนึ่ง .. " เธอพูดแค่นั้น ก่อนจะมองออกไปนอกหน้าต่าง .. ' ยัยนี่ , พูดได้แค่นี้หรือไงฮะ .. '
" ผมขอ ชาขาว ที่นึงละกันครับ " ผมหันไปเอ่ยให้กับนายหน้าเกาหลีนั่น
" พวกเธอมาทำอะไรกันที่นี่น่ะ ? " ผมหันกลับมาให้ความสนใจพวกเธอ
" อ่อคือฉัน .. " เหมือนเธอจะพูด แต่ก็โดนหญิงสาวอีกคนตัดไป
" ... " เฮเลน
" ... " ผมพยักหน้าและยิ้มให้เธอเป็นการตอบรับ
" แล้วนายละ ? มาทำไมที่นี่ ?? " ลิซ่าถามกลับมาบ้าง
" ฉันก็แค่เบื่อ อยากแอบพ่อบ้านออกทำอะไรบ้างน่ะ " ผมตอบกลับเธอไป
" ... " เฮเลน
" ฟรานซิส " ผมเอ่ยให้กับคำถามของเธอ
" ฟรานซิส .. งั้นเหรอ " ลิซ่าเธอเอ่ย ก่อนจะมองหน้าผม ..
" จะว่าไปหน้าตาก็คล้ายแอนดรูว์น่ะ .. " เธอพูด ..ก่อนเฮเลนจะเสริมต่อ
" ... " เฮเลน
" ... " ผมไม่พูด แต่ยิ้มให้เธอ
" ก็ไม่แปลก ฮ่าๆ " เธอหัวเราะ ก่อนเสียงหนึ่งแทรกขึ้นมา
" อาหารมาแล้วครับ .." นายหน้าเกาหลีพูดพร้อมกับยิ้มมาให้พวกเรา
" นาย .. อยู่ปีไหนละ ? " เธอถามผม
" ปี 1 น่ะ " ผมเอ่ย ก่อนที่จะจิบชา
" ... " เฮเลน
" รุ่นน้องฉันทั้งนั้นเลยนะ .. " เธอพูด และเธอก็ต้องยิ้มกว้าง เมื่อบราวนี่เค้กชิ้นเล็กๆขนาดพอคำกำลังเสิร์ฟมาทางโต๊ะเธอ
" ของคุณหนูลิซ่าครับ .. " พนักงานบอก
" ใคร .. ฝากมา ? " เธอถาม ก่อนจะมองหน้าบราวนี่นั่น
".." พนักงานเงียบ ก่อนจะเดินออกไปด้วยรอยยิ้ม
" ... " เฮเลน
" ฉันไม่รู้ " เธอพูดแค่นั้น ก่อนจะะยิ้มร่า
" เธอชอบมันเหรอ ? ระวังอ้วนนะ ฮ่าาาา "
" นิดหน่อยนะ ฮ่าๆ " เธอพูดก่อนจะเผยรอยยิ้มกว้าง ..
" เรามากินบราวนี่กันไหม ? " เธอชวนเฮเลนและผมกินบราวนี่ที่มันเพียงพอจะกินแค่คนเดียวมากกว่า
" ... " เฮเลน
" ฉันจะทานเป็นเพื่อนเธอเอง " ผมเอ่ยและยิ้มให้เธอ
" ขอบใจนะ โทนี่ .. แต่ไม่เป็นไรฉันยกให้นาย " เธอพูดกและเลื่อนจานบราวนี่มาให้ผม ..
" อ้าว ไหงเป็นงั้นไป ? เธอทานเถอะ " ผมเอ่ยกลับไป
" ทานกะเฮเลนซิ ฉันไม่หิว ฮ่าๆ " เธอพูดก่อนจะพลักใสให้ผมและเฮเลนรับประทานบราวนี่ด้วยกัน ..
" ... " เฮเลน ..

.. ผมและลิซ่ามองหน้าเธอ ก่อนที่เฮเลนจะยิ้มออกมาและจัดการเอานิ้วจุ่มบราวนี่และแปดป้ายหน้าลิซ่า และผม ..
เรา 3 คนเริ่มทำสงครามเค้กกัน จนทุกคนในร้านมองพวกเรากันใหญ่

" เราไปล้างหน้ากันเถอะ หยุดได้แล้ว ฮ่าๆ " ลิซ่าพูดไปด้วย หัวเราะไปด้วยก่อนจะเดินไปหลังร้าน
" ... " เฮเลน
" ดูสิ่ หน้าฉัน ฮ่าาาา ๆ .. " ผมชี้หน้าตัวเองที่เลอะบราวนี่ พร้อมหัวเราะกับพวกเธอไปด้วย

และพวกเราก็เดินไปล้างหน้า พร้อมกับเสียงหัวเราะ .. และมิตรภาพดีๆ



ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|Mobile|Archiver|HOGWARTS THAI  

GMT+7, 2019-8-26 07:45 , Processed in 0.156103 second(s), 211 queries , Gzip On.

Powered by Discuz! X3.2 R20160601, Rev.48

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้