Magic World of HOGWARTS THAI

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เจ้าของ: Zennita

{RPG} ร้านหม้อใหญ่รั่ว

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2013-2-27 23:13:54 | ดูโพสต์ทั้งหมด
   ณ ร้านหม้อใหญ่รั่ว {ย้อนเวลา}

   เฮเลนมาที่นี่เป็นครั้งที่สองของวัน ครั้งแรกมาคนเดียวแต่คราวนี้เธอมาพร้อมกับชายหนุ่มข้างๆ ที่นี่มันศูนย์ชุมชนผู้สูงอายุรึเปล่าเนี่ย  เฮเลนนึกขำในใจ บรรยากาศไม่ต่างกับตอนที่เธอมาครั้งแรกนัก

"ช็อคโกแลตร้อนฮะ" เสียงของลาสท์สั่งพนักงานันทีที่นั่งบนเก้าอี้ ายุเท่าไหร่แล้วเนี่ย ยังกินช็อคโกแลตร้อนอยู่อีกหรอ
"ครับ"
"เธอมานี่จะกินอะไรล่ะนิ่" ลาสท์หันมาถามเธอ
"เอาน้ำฟักทองค่ะ" เฮเลนหันไปสั่งพนักงาน ก่อนจะนั่งท่าที่คิดว่าสบายที่สุด

"เธออยากลองซุปถั่วนั่นมั้ย.."  ลาสท์ถามพร้อมกับชี้มือไปที่เมนูแนะนำของร้าน ทำเอาเฮเลนแทบร้อง
"ไม่ไหว ฉันไม่อยากเสี่ยง" เด็กสาวพูดพร้อมนึกรสชาติอาหารเมื่อตอนกลางวัน มันแหยะๆ จืดๆ ประหลาด
"นั่นสิ.. ไม่น่าเสี่ยงแฮะ ฮ่า ๆ"
"ได้แล้วครับ.." พนักงานเอ่ยเสียงสุภาพ ก่อนจะวางแก้วตรงหน้าของทั้งคู่
"ขอบคุณ.." มารยาทเป็นสิ่งที่ควรมี  เฮเลนนึกก่อนจะกล่าวขอบคุณเบาๆ

ผ่านไปไม่นาน

"กลับกันได้รึยัง" ลาสท์พูดเหมือนอยากกลับเต็มที
"กลับก็กลับ"
"โอเค เธอออกไปก่อนเลย" ลาสท์บอกพร้อมยกมือไล่ มีหรอที่เด็กสาวจะยอมทำตาม
"นายนะ ออกไปก่อน"
"เธอออกไปก่อนนนน" ลาสท์ลากเสียง
"นายนะสิ ออกป๊ายยยยยยย!" เธอลากเสียงกลับบ้าง!
"ก็ได้.." สุดท้ายลาสท์ก็ต้องยอม ฮ่าฮ่า ในที่สุดฉันก็ชนะ เฮเลนนึกในใจ
"..." เด็กสาวไม่พูดแต่ยิ้มจนเป็นที่สังเกต


"กลับดี ๆนะ.."
ลาสท์กล่าว
"นายก็เหมือนกัน" เฮเลนยิ้มให้ก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้า

   ลมพัดกระทบเปลวผมสีแดงเบาเบา มีแค่เรื่องนี้เท่านั้นแหละมั่งที่ฉันชนะนายได้ ลาสท์...


โพสต์ 2013-2-28 23:40:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย nanny_MM เมื่อ 2013-2-28 23:53

    ร้านหม้อใหญ่รั่ว [ย้อนเวลา]

     ..เหมือนมีแรงฉุดดึงให้เฮเลนมาที่นี่ อาจเป็นเพราะสถานที่มันค่อยข้างใหม่สำหรับเธอหรือเพราะบรรกาศที่ชวนหลงใหลในความเงียบสงบนี่อีก คนเริ่มน้อยแล้วหนิ  เด็กสาวนึก เอ๊ะ! นั้นมัน...พีค  เฮเลนมองหนุ่มหัวแดงที่นั่งดื่มบัตเตอร์เบียร์อยู่ที่เคาเตอร์เธอจำเขาได้ในทันที ก็แหมสีผมที่เป็นเอกลักษณ์แบบนั้นใครจะจำไม่ได้ละ
   
"น้ำฟักทองที่นึงค่ะ" เฮเลนเอ่ยสั่งพนักงาน
"...." ชายหนุ่มหันมาทัก
"...." พีคถามพร้อมยื่นแก้วให้
"ฮ่าๆ ฉันไม่ดื่มหรอกนะ" เธอปฎิเสธก่อนจะเอามือผลักแก้วคืนไป กึก! พนักงานวางแก้วน้ำฟักทองลงตรงหน้าเด็กสาวก่อนจะหันไปบริการลูกค้าท่านอื่น
"...." พีคเริ่มบ่นเบาๆ
"ฉันว่านายเริ่มเมาแล้วละ" เฮเลนบอกก่อนจะหยิบน้ำฟักทองขึ้นมาดื่ม
"สนใจซุปถั่วมั้ยค่ะ? คุณฟรานซิล" พนักงานสาวกล่าวถาม เฮเลนเริ่มรู้สึกถึงลางร้ายขึ้นมางิดๆ ถ้ายัยป้านี้ดันเรียกนามสกุลฉันขึ้นมาความแตกแน่  เฮเลนคิดในใจ
"...." พีคส่ายหน้าก่อนจะหันมาถามเธอ "...."
"ไม่ละ ฉันไม่ค่อยหิว" เฮเลนรีบบอก

  เวลาผ่านไป
"ฉันมองคุณดื่มมาสักพักแล้วน่ะพีค" เฮเลนมองแก้วบัตเตอร์เบียร์ที่ว่างเปล่า
"...." สีหน้าเริ่มแดงก่ำของพีคหันมาหัวเราะร่า หมอนี้เมาแล้วตลกเป็นบ้า เฮเลนขำ
"คุณเลอ คอนโทรลาค่ะ สนใจรับน้ำฟักทองอีกแล้วไหม?" กึก! เสียงเรียกชื่อของพนักงานทำเอาเฮเลนแทบไปไม่ถูก พีคหันหน้ามามองเธอด้วยความสงสัย ก่อนที่มือจะเริ่มบีบแก้วบัตเตอร์เบียร์ด้วยท่าทางโกรธจัด!
"...." น้ำเสียงที่เยือกเย็นพูดออกมา
"นะ นายหูฝาดไปน่ะ! นายแค่เมากลับบ้านกันเถอะ" เฮเลนพยายามดึงแขนพีคให้เดินตามแต่มีหรอที่แรงผู้หญิงจะสู้แรงชายได้ ยิ่งตอนนี้ท่าทางของพีคเริ่มเหมือนควบคุมไม่อยู่
"...." น้ำเสียงตวาดดังลั่นที่ถามย้ำประโยคเดิม
"...." เขาหันไปถามพนักงานสาวแทน หมอนี้เป็นบ้าไปแล้ว! ท่าทางน่ากลัวรังสีอำมหิตแผ่ไปทั่วร้าน..จะทำยังไงดี เด็กสาวคิดหนัก
"อะ เอ่อ.." พนักสาวมองหน้าเธอเล็กน้อยก่อนจะจำใจบอก "พวกของเอมิเทส"
  
   เหมือนมีสายฟ้ามาฝาดกลางใจของเฮเลน! ความลับที่เธออยากจะเก็บมันไว้ตลอดถูกเปิดเผยออกมาซะแล้ว แววตา..สีหน้าของพีคยิ่งทำให้เธอทำอะไรไม่ถูก ตอนนี้สายตาของคนในร้านเริ่มหันมามอง
"ฉะ ฉันขอตัวกลับก่อน" เด็กสาววางเงินเกลเลียนลงบนโต๊ะก่อนจะรีบก้าวเท้าออกจากร้าน

     กึก! แรงฉุดข้อมือทำให้เด็กสาวเซจนแทบทรงไม่อยู่ พีคเดินมาลากเธอเข้าไปในมุมมืดๆของร้าน ทำบ้าอะไรของนายน่ะ! โอ๊ย!! เจ็บเป็นบ้า แรงของเธอจะสู้อะไรกับซาตานตรงหน้าได้ในที่สุดเฮเลนก็ถูกลากไปตามที่พีคต้องการ

   ผลักกกก!
"ฉันเจ็บน่ะ!!" เฮเลนตวาดเสียงใส่ทันทีที่พีคผลักเธอใส่ผนัง
"...." เขาพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
"ฉันบอกว่าฉันเจ็บ!!" เฮเลนร้องลั่นทันทีที่พีคเพิ่มแรงบีบข้อมือของเธอ
"...." พีคตวาดสีหน้าแดงจัดที่ตอนนี้กำลังจ้องมองเธออยู่
"...ออโรร่า เฮเลน เลอ คอนโทรลา" สุดท้ายเธอก็พ่ายแพ้พีค "เอมิเทส"
   สิ้นเสียงเล็กๆของเฮเลนชายหนุ่มตรงหน้าเหมือนจะช็อคไปเล็กน้อย เขาคลายมือที่บีบไว้ก่อนจะทำท่าเหมือนสงบสติอารมณ์ตัวเองแต่..ดูเหมือนมันจะช้าไปแล้ว!
  ตุ๊บ!! อีกแค่คืบเดียวหมัดหนักๆของพีคจะโดนหน้าของเธอซะแล้ว ใช่..พีคกำลังชกกำแพง  
"...." พีคถาม
"ฉันไม่ได้ต้องใจจะโกหก แต่..ฉันแค่ไม่รู้จะบอกนายยังไง!"
"...."
"ฉันไม่เคยมองนายเป็นไอ้โง่น่ะ!"
"...." น้ำเสียงของพีคที่สวนกลับมาทำให้ขอบตาของเธอเริ่มร้อนขึ้น น้ำตาหลดใสๆกำลังไหลออกมา
"...." พีคพูดเหยียนๆก่อนจะส่งยิ้มที่เส้แสร้งมาให้
"เหอะ! ใครมันจะขาวสะอาดแบบพวกนายละ .." เฮเลนกลั่นน้ำตาไว้ก่อนจะผลักพีคออกไปให้ไกลจากเธอที่สุด !
"หากนายคิดว่าฉันหลอกลวงนาย ..งั้นเราอย่าได้พบได้เจอกันอีกเลย พีค!"

    เด็กสาววิ่งออกจากร้านโดยไม่หันมามองด้านหลัง ความมืดบวกกับน้ำตาที่ไหลออกมาทำให้เธอแทบมองไม่เห็นถนนหนทาง .บ้าที่สุด! ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ฮืออออ



โพสต์ 2013-3-1 00:37:53 | ดูโพสต์ทั้งหมด
  ร้านหม้อใหญ่รั่ว [ย้อนเวลา]

     .เด็กหนุ่มวัยละอ่อนกำลังนั่งจิบเครื่องดื่มอยู่ที่เคาน์เตอร์ของร้านหม้อใหญ่รั่ว
เขาเคยยมาที่นี่ครั้งนึงแล้ว นี่จึงเป็นโอกาสดีที่จะได้มาเยือนอีกครั้ง ขณะที่เค้ากำลังกรึ่ม ๆ ได้ที่เลย..
   
"น้ำฟักทองที่นึงค่ะ" เสียงที่คุ้นหูดังกังวาลมาปลุกสติของเขา
"วิลเทล .. ไม่ว่าจะเจอเธอที่นี่ มาได้ไง ?"
ผมถามพลางยื่นเครื่องดื่มแก้วเดียวกันที่ผมดื่มให้เธอ
"ฮ่าๆ ฉันไม่ดื่มหรอกนะ" เธอใช้มือนุ่ม ๆ ค่อยดันแก้วของผมออกห่างอย่างมีมารยาท

ทันใดนั้นพนักวานยื่นรายการที่เธอสั่งมาให้..
"ไม่สนุกเลย." พีครำพึงเบา ๆ
"ฉันว่านายเริ่มเมาแล้วละ" เธอพูดพลางจิบเครื่องดื่ม ปากเล็ก ๆ ได้รูปของเธอช่างน่าสัมผัส..

ผมไม่ตอบว่าผมเมาตามที่เธอพูดไหม ผมได้แต่มองหน้าเธอ
"สนใจซุปถั่วมั้ยค่ะ? คุณฟรานซิส" พนักงานสาวถามขึ้นมาขัดจังหวะสายตาผม
"...." พีคส่ายหน้าก่อนจะหันมาถามวิลเทล "เธอหิไหมวิลเทล"
"ไม่ละ ฉันไม่ค่อยหิว" เธอบอกผม

  เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้..
"ฉันมองคุณดื่มมาสักพักแล้วน่ะพีค" วิลเทลพูดแล้วลอบมองมาในแก้วที่ว่างเปล่าของเค้า
"ผมดื่มแก้วเดียว แต่เติมหลายรอบนะ ฮ่าาาาาาา" สีหน้าเริ่มแดงก่ำของพีคหันมาหัวเราะร่า
"คุณเลอ คอนโทรลาค่ะ สนใจรับน้ำฟักทองอีกแล้วไหม?"

ผมเหมือนจิตถูกสะกดเมื่อได้ยินนามสกุลที่ดังขึ้นมา ! ใคร ? อย่าบอกนะว่าคือเธอ...
ผมรู้สึกหน้าชา ... เหมือนโดนตบหน้าอย่างแรง แต่ทว่าแรงตบนั้นเป็นคำถามที่ว่าทำไมเธอไม่บอกผม ว่าเธอเป็นใคร..
"อย่าบอกนะว่าเธอคือฝ่ายดำ ! เธอเป็นคนของฝ่ายดำใช่ไหม ?" น้ำเสียงที่เยือกเย็นพูดออกมาจากปากของชายผมแดงที่ลุกเป็นเพลิง
"นะ นายหูฝาดไปน่ะ! นายแค่เมากลับบ้านกันเถอะ"

วิลเทลพยายามดึงตัวผมออกจาเคาน์เตอร์ แต่ผมไม่ยอม
มันต้องเคลียร์ให้กระจ่างใจ...
"
เธอเป็นคนของฝ่ายดำใช่ไหม ?" พีคเสียงดังลั่นร้าน เขาเดือดมากแล้ว
"ว่ายังไง เธอตอบได้ไหม ?" พีคหันใบหน้าอันเดือดดาลไปหาพนักงานอย่างต้องการคำตอบ ถ้าไม่ได้..ร้านนี้พังแน่
"อะ เอ่อ..พวกของเอมิเทส" สิ้นเสียงนั่น ..

ใบหน้าของพีคชาวูบไปในทันที ... ฝ่ายขาวกับ ฝ่ายดำนั้นอยู่ร่วมกันไม่ได้..

"ฉะ ฉันขอตัวกลับก่อน" วิลเทล จะหนีปัญหา แต่นั่นไม่สามารถขัดขวางการกระทำของพีคได้หรอก

   ' หมับ '
พีคกำข้อมือของวิลเทลอย่างแน่นโดยไม่คำนึงว่าเธอจะเจ็บหรือไม่ บัดนี้บาปในตัวเค้ามันก่อตัวแล้ว.. ความโกรธ
   ผลักกกก! พีคผลัคเธอให้เข้าสู่อ้อมกอดของกำแพงอิฐที่แข็งแรง
"ฉันเจ็บน่ะ!!" วิลเทลโวยวาย
"ฉันไม่สนหรอก .." เขาพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและสองมือนั่นก็กางขังเธอเอาไว้ให้อยู่ในระยะประชิด
"ฉันบอกว่าฉันเจ็บ!!" วิลเทลร้องโวยวายอีกครั้ง คราวนี้พีคยิ่งบีบข้อมือแรงขึ้นไปอีก
"บอกชื่อเธอมา !" พีคตวาดสีหน้าแดงจัดที่ตอนนี้กำลังจ้องมองเธออยู่
"...ออโรร่า เฮเลน เลอ คอนโทรลา ... เอมิเทส"
   ทุกถ้อยคำมันชัดเจนในโสตประสาทของเขามาก เขาโดนเธอหลอกมาตลอดเลยหรอ..


  ตุ๊บ!! เขาระบายได้เพียงแค่ต่อยกำแพง ถึงเค้าจะมีพลังความโกรธมากเท่าไหร่ เค้าคงทำร้ายผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้ไม่ได้.."เธอโกหกฉันมาตลอดเลยสินะ" พีคถามด้วยเสียงเรียบเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
"ฉันไม่ได้ต้องใจจะโกหก แต่..ฉันแค่ไม่รู้จะบอกนายยังไง!"
"...." ผมไม่มีคำตอบให้เธอได้เพียงแต่จ้องหน้า ใช้สายตาของผมแทนคำพูด
"ฉันไม่เคยมองนายเป็นไอ้โง่น่ะ!"
"นี่น่ะหรอ การกระทำที่บอกว่าไม่เคยเห็นแันเป็นไอ่โง่ !" พีคระเบิดอารมณ์ใส่ กลิ่นเครื่องดื่มคละคลุ้งเต็มไปหมด
"นี่สินะ ฝ่ายดำ..ไม่เคยมีความจริงใจกับใครหรอก" พีคพูดจาถากถางวิลเทล
"เหอะ! ใครมันจะขาวสะอาดแบบพวกนายละ .."

น้ำตา.. หัวใจผมแทบจะหยุดเต้น ผมแพ้น้ำตาของผู้หญิงอย่างมาก
"หากนายคิดว่าฉันหลอกลวงนาย ..งั้นเราอย่าได้พบได้เจอกันอีกเลย พีค!"  

วิลเทลกล่าวทิ้งท้ายก่อนวิ่งหนีจากผมไป

   น้ำตา .. นางฟ้า .. เธอร้องไห้ เหล่าความทรงจำของความฝันมันแล่นเข้ามาในหัวเหมือนสายน้ำที่ไหลทะลักเค้ามา


"แค่ก ๆ" พีคกระอักออกมา มันช่างเป็นความรู้สึกที่เจ็บปวดจริง ๆ
หรือเธอจะเป็นหญิงสาวที่เกี่ยวข้องกับความฝันของผมกันนะ ผมต้องตามหาความจริงเรื่องนี้ให้ได้ ผมจะได้หลุดจากคำสาปร้ายสักที..
โพสต์ 2013-5-6 19:06:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
.....ณ ร้านหม้อใหญ่รั่ว(ยามเย็น วันนี้)


.....หลังจากที่ ลงจากรถไฟฮอกวอตส์เเล้ว ไอซ์ก็ยืนกรานอย่างหนักว่า จะไม่กลับไปบ้านหลังเก่า ที่เขาเคยจากมานั้นอีก ทำให้เขากับลินนาลิสเเยกทางกัน ตรงจุดนั้น เด็กชายร่างสูง ไม่ค่อยรู้จักสถานที่มากมายนัก ที่ๆเขาเคยมากับลินนาลิสเเละพ่อของเธอก็มีเเค่ ร้านหม้อใหญ่รั่ว สถานีรถไฟ เเละตรอกไดเเอกอนนั้นเอง  เขาจึงตัดสินใจ กลับมาที่นี่อีกครั้งหนึ่ง เอกสารต่างๆที่ ท่านปู่บุญธรรมนั้นทิ้งไว้ เขาได้จัดการอย่างหมดสิิน หลือเพียงเเต่ เอกสารเกี่ยวกับบิดาของเขา เเละกุญเเจ เข้าตัวปราสาท ที่ตอนนี้ไอซ์นำมันมาเเขวนคอ เหมือนจี้กุญเเจ อันเก่าเเละโบราณ เขาใช้จ่ายเงินหมดไปกับการเดินทางมายังที่นี้ เขามีจุดมุ่งหมายที่จะไป ธนาคาร ไอซ์มีความต้องการ ที่จะท่องเที่ยวไปยังโลกกว้างเห่งนี้ด้วยตัวขอเขาเอง


.....เเต่ตอนนี้ ท้องที่ไม่รักดีของเขานั้น ได้ร่ำร้อง ถึงความหิวเเล้ว เขาจำใจ นำก้อนเงินชิ้นสุดท้าย ออกมาจ่ายเป็นค่าที่พักที่นี่ เเละค่าอาหารในนี้ เเละพรุ่งนี้เช้า เขาคงต้อง รีบตื่นไปธนาคาร  ไอซ์มีกุญเเจธนาคารอยู่ดอกหนึ่งซึ่งเป็นมรดก ที่ท่านปู่บุญธรรมให้มา เขาไม่ทราบว่าในนั้นจะมีเงินจำนวนอยู่เท่าไร เขาเลือกที่จะไปตายเอาดาบหน้า มากกว่าจะกลับไปที่นรกนั้น หรือขอความช่วยเหลือจากคนอื่นๆ เขาต้องยืนได้ด้วยตนเอง


.....ทันทีที่เขาเข้าไปสู่ร้าน บรรยากาศ เดิมๆ ที่มีผู้คนมากมายอยู่ทั่วบริเวณ มีพ่อมดเเม่มด ที่ค่อนข้างจะมีอายุมาก นั่งกันเป็นส่วนใหญ่ อากาศบริเวณนี้ค่อนข้างอับชื้น เเละมืดเย็น บทสนทนาที่หลากหลายมีการเเลกเปลี่ยนซึ่งกันเเละกันอย่างมากมาย เต็มไปด้วยควันจากบุหรี่ หรือควันร้อนจากอาหารสดใหม่ ไอซ์กวาดสายตาไปรอบๆทั่วบริเวณ  ก่อนตวัดสายตา ที่เเห่งหนึ่งเเละตัดสินใจ นำกระเป๋าใบใหญ่ ลากไปด้วย


"พักคืนหนึ่ง มื้อเย็นที่ห้อง ขอถูกสุด" เขากล่าวเสียงราบเรียบ กับชายชราที่ดูค่อนข้างมีอายุเเล้ว ที่อยู่หน้าเค้าเตอร์ เงยหน้ามองหน้าเขา


"ชื่ออะไร"ชายเเก่ๆที่ ใส่เสื้อส่งกลิ่นเหม็นอับอย่างร้ายกาจนั้น พูดขึ้นพลางส่งยิ้มยิงฟันให้


"วอลร์คาโน่ ไอซ์ โคลสต์" ไอซ์ตัดสินใจบอกชื่อเเก่ชายชรานั้นไป ชายคนนั้นยิ้มเหมือนเดิม พลางก้มจดอะไรบ้าง ก่อนที่จะพูดขึ้นอีกว่า


"ตามมาๆ พ่อหนุ่ม" ชายดังกล่าว ขวักมือเรียกเขาเข้าไปชั้นบน ไอซ์ถอนหายใจเบาเเสนเบาพลางกำเงินเกลเลี่ยนก้อนสุดท้าย ก่อนที่จะเดินตามไปอย่างเลี่ยงไม่ได้




---------------------------------------------------------------------------------------------------
NPC :: ชายชราภาพ เจ้าของร้านหม้อใหญ่รั่ว


โพสต์ 2013-5-7 20:12:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ณ ร้านหม้อใหญ่รั่ว (เวลา 19.28 น.)

.. การปิดเทอมเริ่มต้นขึ้น เมื่อการสอบปลายภาคของฮอกวอสต์สิ้นสุดลง และแน่นอน "เธอ" คือหนึ่งในพวกที่เวลาหยุดเรียนแล้ว จะอยู่บ้านไม่ได้ เพราะมันน่าเบื่อและรำคาญเสียงหงุดงิ่งๆ อะไรหลายๆอย่างที่เธอไม่ค่อยจะชอบ แน่นอน เธอเดินออกมาเรื่อย จนกระทั่งถึงตรอกไดแอกอน .. สถานที่ที่มีผู้คนมากมาย และ แออัดที่สุดในสถานที่ในโลกเวทย์มนต์ เธอเลือกที่จะเข้าร้าน หม้อใหญ่รั่ว เพราะ เท่าที่ตาเธอสังเกตดูก็เหมือนกับไม่ค่อยจะมีคนมากมายเท่าร้านอื่น ถึงวันนี้เธอจะนำเงินติดตัวมาแค่ไม่มีเกลฯ แต่ก็สามารถที่จะประทั่งชีวิตเธอให้รอดพ้นมื้อเย็นที่แสนทรหดมื้อนี้ไปได้ เธอเดินเรื่อยๆ จนกระทั่ง มองหามุมสงบที่ไม่ค่อยจะสงบ (?) เท่าไหร่ของร้านได้ เธอเดินไปใกล้จะถึงมุมที่เธอต้องการ หากทว่า .. กลิ่นกาแฟที่ฉุนขึ้นจมูกเธอและ .. รอยสีน้ำตาลบนเสื้อสีครามของเธอ เป็นอาการของคนที่จงใจจะแกล้งเธอ ก่อนที่เธอจะมองหน้าเจ้าทุกข์ .. ด้วยสายตาไม่เป็นมิตรสักเท่าไหร่ ที่บังอาจมาต่อกรกับเธอโดยการ สาดกาแฟนั้นใส่เสื้อตัวนี้ของเธอจนตอนนี้ น้ำกาแฟเริ่มเหนียวติดตัวเธอและ เสื้อที่ค่อนข้างบางของเธอเริ่มแนบเนื้อเธอ ..

"....................................................." สาวน้อยหน้าตาน่ารักที่อายุน่าจะน้อยกว่าเธอกล่าวขอโทษเธอด้วยร้อยยิ้มหยันบนใบหน้าที่สวยหวานนั้น
".. หึ" เธอหัวเราะในคอเหมือนการเยาะเย้ยที่เธอกล่าวแบบนั้น ก่อนที่เหยีดยิ้มที่มุมปาก
"....................................................." Avalice Cruz Spenser
"..!!" เธอน่าตึงขึ้นมาทันที ที่นางกล้าที่จะพูดด้วยคำพูดที่สกปรกแบบนั้น
"....................................................." Avalice Cruz Spenser
".. อ่า ขอโทษนะ ที่เดินมาเกะกะสถานที่ 'กักกาน' ของเธอและผู้ชายพวกนี้" เธอตอกกลับไปก่อนที่จะเหยีดยิ้มและปรายหางตามองกลุ่มพวกผู้ชายที่มองมาทางเธอและสาวน้อยคนนั้นด้วยสายตาไม่เป็นมิตร
"....................................................." Avalice Cruz Spenser
"เธอ .. เธออะไรละสาวน้อยกักกาน!!" เธอถามด้วยคำพูดที่ค่อนข้างดูถูกและเหยียดยิ้มที่มุมปาก
"....................................................." Avalice Cruz Spenser
.. เธอกรีดร้องเสียงดังลั่นร้าน เพื่อให้มุมนี่เป็นมุมที่น่าสนใจขึ้นมากขึ้นกว่าที่ ทั้งๆที่ตอนแรกมันไม่ค่อยน่าสนใจเลยเพราะมันเป็นมุมมืดที่ .. ไม่ค่อยมีมนุษย์คนไหนที่จะเผ่นผ่านมาแถวนี้สักเท่าไหร่ถ้าไม่จำเป็น
"น่าสมเพชสิ้นดี ที่อยากให้ตัวเองกลายเป็นจุดสนใจของคนทั้งร้าน" เธอพูดขึ้นหลังจากเงียบฟังเสียงที่ทุเรศนั้นออกมาจากปากที่สกปรกของเธอ
"....................................................." Avalice Cruz Spenser
".." เธอไม่ตอบแต่กลับจ้องลึกลงไปในดวงตาสีฮาเซลของสาวน้อย ด้วยสายตาดุดันของเธอเอง
"....................................................." Avalice Cruz Spenser
"อะไรกัน .. แค่นี้ทำไมต้องหลบสายตา" เธอถามด้วยเสียงเรียบๆแต่แฝงด้วยความโมโหและอารมณ์ดุเดือนที่อยู่ในตัวเธอ
"....................................................." Avalice Cruz Spenser
"อ่า .. อยากรู้ชื่อฉันเรหอ ?" เธอถามด้วยรอยยิ้มที่เด็ก 2 สอบยังมองออกว่าเป็นรอยยิ้มที่ 'เสแสร้ง' ของเธอ
"....................................................." Avalice Cruz Spenser
"โอ่ะ อยากรู้จริงๆซิน่ะ ฉันชื่อ ลิซ่า วี.เพเวอร์ วินเซนต์น่ะ" เธอไม่ฟังเสียงของสาวน้อยที่มองเธอด้วยสายตารังเกียจ พร้อมกับทำปากขมุบขมิบเหมือนล้อเลียนเธออยู่ในตัว !
"....................................................." Avalice Cruz Spenser
"ยินดีที่ได้รู้จัก .. มิสสเปนเซอร์ !" เธอพูดขึ้นและนั้นทำให้ดวงตาสีเฮเซลของสาวน้อยสั้นไหววูบหนึ่ง .. แค่วูบเดียวเท่านั้น ที่ก่อนจะกลับมาเป็นปรกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"....................................................." Avalice Cruz Spenser
"เธอจะพังร้านนี้เหรอ ?" เธอถามด้วยเสียงยียวนโมโห
"....................................................." Avalice Cruz Spenser
".. หึ" เธอหัวเราะในลำคอนิดๆเพื่อเป็นการบอกว่า "ปล่าวประโยชน์ที่จะมาต่อกรกับคนอย่างเธอ" "....................................................." Avalice Cruz Spenser
.. โครม !! เสียงของโต๊ะที่ถูกเธอกระแทกลงที่พื้นเป็นจุดสนใจอย่างหนึ่งที่มำให้คนที่เที่ยวที่นี้ สนใจพวกเธอขึ้นมาอย่างจริงๆจังๆ ทั้งๆที่ตอนแรกไม่มีใครคิดจะสนใจ
"ทุเรศสิ้นดี !" เธอพูดแค่นั้น ก่อนที่จะคว้าข้อมือของสาวน้อยคนนั้นมาบีบแรงๆ เพื่อเตือนให้เธอรู้ว่า "อย่ามาถือตัวดีกับเธอ !" เธอเพิ่มแรงบีบขึ้นเมื่อเห็นคนตรงหน้าเริ่มทำสีหน้าเหยเก้ด้วยความเจ็บปวดก่อนที่จะคลายบีบออกและพูดต่อ
"อย่ามาถือดี !" เธอกระแทกเสียงใส่คนตรงหน้า และ เริ่มเดินออกมาจากจุดนั้น
"....................................................." Avalice Cruz Spenser
.. เธอหยุด กึก ! ด้วยคำพูดที่เธอสาดเสียเทเสียใส่เธอด้วยคำพูดทุเรศนั้น .. เดินสาวเท้าไปหาคนตรงหน้าก่อนจะค่อยๆ ..
เพี้ยะ !!
เสียงฝ่ามือกระทบกับใบหน้าของสาวน้อยคนนั้น ทำให้พวกผู้ชายคนที่นั่งอยู่ตอนแรกเริ่มลุกลี้ลุกลน ..
"จำไว้ ! เธอเล่นกับของสูง" เธอพูดแค่นั้น ก่อนจะหันไป และก่อนที่เธอจะก้าวขาออกไป สาวน้อยหน้าหวานคนนั้น ก็กระชากไหล่เธอให้หันไปประจันหน้ากัน และ
เพี้ยะ !! เสียงฝ่ามือที่กระทบกับใบหน้าของเธอ ดังขึ้น ทำให้หน้าสีขาวๆของเธอ ขึ้นรอยสีแดงจัดจ้านที่แก้มหน้าขวาของเธอ
"....................................................." Avalice Cruz Spenser
".." เธอยังคงเงียบ ก่อนที่เหยียดยิ้มที่มุมปาก และเดินจากตรงนั้นออกมาโดยไม่สนสีหน้าสะใจของสาวน้อยคนนั้น .. เธอรู้ว่านี้คือ "จุดจบของคนแพ้ !" แต่คนไม่มีทางแพ้ เพราะเธอจะเอาคืนยัยสาวน้อยคนนั้น ร้อยเท่า !! กับสิ่งที่เธอกล้าทำ !


โพสต์ 2013-5-8 17:43:27 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย nanny_MM เมื่อ 2013-5-8 17:44

     ร้านหม้อใหญ่รั่ว

...หลังจากที่เดินทางกลับมาถึงที่ปราสาทที่พักเฮเลนก็จัดแจงสั่งให้แม่บ้านเก็บของของเธอเข้าที่
ก่อนที่ตัวเองจะออกมาเดินเล่นข้างนอกจนเดินมาถึงร้านหม้อใหญ่รั่ว ..

'ที่นี่ไม่เปลี่ยนเลยนะ..' เฟียสกล่าว
'นั้นสิ..เข้าไปใช้บริการหน่อยดีกว่า'

"เอาน้ำฟักทองที่นึ่งค่ะ" เสียงใสๆสั่งพนักงานก่อนจะนั่งบนเก้าอี้หันมองไปเรื่อยๆ
จนสายตาเหลือไปเห็น ไอซ์.. หมอนี้มาได้ไง?

"ได้แล้วค่ะ จะรับอะไรเพิ่มอีกมั้ยค่ะ?" เฮเลนส่ายหัวเป็นคำตอบให้พนักงาน

"..................." Ice เอ่ยนิ่งพร้อมนั่งลงเก้าอี้ข้างๆเธอ

"ไง..ไม่นึกจะได้เจอนายที่นี่" เด็กสาวเลือกจะเป็นฝ่ายทัก

"..................." Ice พูดเสียงเรียบ.. ให้ตายสิ! เจอเมื่อไหร่เป็นอันกวนประสาททุกที

"ฉันพูดกับนายดีดีนะ!" เธอเริ่มขึ้นเสียงจนคนในร้านหันมามอง อยากโดนแกล้งอีกใช่ไหม..

".................." Ice

"Meddlesome..." เฮเลนพูดออกมาลอยๆแต่มันก็ดังพอทำให้ไอซ์รู้ว่าเธอกำลังด่าเขาอยู่

".................." Ice หันมาถามด้วยสีหน้านิ่งๆ

"I'm not sure.." เธอหันไปพูดด้วยสิหน้ากวนๆ "ฉันอุส่าจะผูกมิตรแต่นายดันหยิ่งไม่เข้าท่า! ถ้าอยากอยู่คนเดียวนักก็เชิญ!!"

"................." Ice ยังทำหน้านิ่งเหมือนเดิมไม่มีวี่แววจะสนใจเธอ

มันทำให้ความอดทนของเฮเลนสิ้นสุดลง!..
ซ่าาาาา! เฮเลนสาดน้ำฟักทองที่เธอไม่ได้แตะไปที่ไอซ์อย่างเต็มที่!

"ขออย่าให้พบเจอกันอีกเลย!"


"................." Ice มองหน้าเธอด้วยความตกใจ

เฮเลนวางเงินเกลเลียนไว้ที่โต๊ะก่อนจะเดินออกไป โดยไม่หันมามองไอซ์อีกเลย นายนั้นแหละที่ต้องมาง้อฉัน!





โพสต์ 2013-5-8 19:11:49 | ดูโพสต์ทั้งหมด
.....ณ ร้านหม้อใหญ่รั่ว


.....เเละเเล้ว ไอซ์ก็กลับมาที่นี่อีกครั้ง เเต่ครั้งนี้เขามาทำธุระบางอย่าง นั้นทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดเป็นพิเศษ บางสิ่งบางอย่างรบกวนจิตใจเขา ทำให้เขารู้สึกว้าวุ่น เเละปวดหัวเพราะการคิดมากของเขาเอง ด้วยเรื่องที่ได้ข้าวหลังจากตื่นนอนเพียงไม่กี่วินาทีต่อมานั้น ทำให้เขารู้สึก เฮ้อ! ....


.....ชายร่างสูงโปร่งเดินไปทั่วบริเวณ ที่นั่งส่วนใหญ่ถูกจับจองด้วยพ่อมดเเม่มด ที่ค่อนข้างมีอายุ ไอซ์ถอนหายใจเบาๆ พลัน! สายตาที่เเหลมคมก็เห็นเด็กสาวคนหนึ่งนั่งอยู่สุดมุมไกลๆ  นั้นเป็นบริเวณที่เขาชอบนั่งมากที่สุดเลย ..ขาตัดสินใจเดินเข้าหา


"เธออีกเเล้ว.." ไอซ์เดินเข้ามาใกล้เด็กสาวตรงหน้า กล่าวด้วยเสียงเรียบๆ ตามเเบบฉบับ พลางนั่งลง


"ไง..ไม่นึกจะได้เจอนายที่นี่"


"ใช่..ไม่นึก .." เขากล่าวหน้าตาย  วันนี้ เขายอมรับว่าอารมณ์ผิดปกติกว่าทุกวัน


"ฉันพูดกับนายดีดีนะ!"


"เหรอ..?" ไอซ์  พูดเสียงเย็น หันหน้ามองไปที่เฮเลน พลางใช้สายตาที่คมกริบ ตวัดมองเธอ


"Meddlesome..." เฮเลนกล่าวออกมาอย่างลอยๆ


"ด่า? .....งั้นหรือ?" ชายร่างสูงรี่ตามองเธอ  เสียงพูดของเขายิ่งกว่ากระซิบ เเต่เเฝงไปด้วยอารมณ์ที่เย็นยะเยือก


"I'm not sure.. ฉันอุส่าจะผูกมิตรแต่นายดันหยิ่งไม่เข้าท่า! ถ้าอยากอยู่คนเดียวนักก็เชิญ!!" ไอซ์มีสีหน้านิ่งเเละเงียบ หลังจากฟังที่เธอพูดจบ ก่อน
กล่าวด้วยน้ำเสียงที่นิ่งยิ่งกว่าใบหน้า ที่มีท่าทางเฉยชาไร้ความรู้สึก


"ก็ดี...." เขาละสายตาจากเฮเลน เเละมองบริเวณรอบๆกาย ไม่มีทีท่าว่าจะสนใจเธอเลยสักนิดเดียว เหมือนจะหาใครบางคน ..ในสมองเขาตอนนี้ถูกอัดเเน่น ไปด้วยเรื่องราวที่รับรู้มา จากเอลฟ์ประจำบ้านของเขา เเละ...


ซ่าาาาาา !!!


.....รสชาติของน้ำฟักทอง ส่งกลิ่นโชยออกมา ตัวเขาเปียกปอน ปลายผมลู่ลง ใบหน้าเเละเสื้อผ้าเต็มไปด้วยน้ำฟักทอง ผู้คนต่างจ้องมองเหตุการณ์  
ไอซ์มีทีท่านิ่งชาไประยะหนึ่ง ก่อนที่จะได้สติ เเละจ้องใบหน้าของเฮเลนกลับ เพราะด้วยคำพูดของเธอที่ว่า


"ขออย่าให้พบเจอกันอีกเลย!"


"เฮเลน..." สีหน้าตกใจเเละอึ้งเล็กน้อยนั้นไม่เท่า น้ำเสียงที่อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัดของไอซ์ เขามีเเววตาที่สั่นๆเล็กน้อย ซึ่งเดาอารมณ์ได้ยากมาก ไอซ์จ้องมองเเผ่นหลังที่เฮเลนเดินจากไป สายตาที่เเสนคมนั้นค่อยๆเศร้า หากไม่เพราะการที่ไอซ์ฉุดคิดได้ว่า เธอ คือคนที่มาคุยกับเขาก่อน เป็นคนเเรก เเละคนเดียวในฮอกวอตส์ เเละจนถึงกระทั้งตอนนี้สินะ?? เขาควรทำอย่างไรดี??




.....ผู้คนรอบกายต่างมองเขา เเละพากันซุบซิบนินทา เเต่ไอซ์หาได้สนใจไม่ เขายังนั่งนิ่งๆ ทั้งๆที่ใบหน้าเเละเสื้อผ้ายังเปื้ยนเต็มไปด้วยน้ำฟักทองเเก้วใหญ่ ผ่านไปสักระยะหนึ่ง ก็มีเสียงดัง


เปรี้ยง!! ..เสียงเบาๆ ข้างกายไอซ์


"เสร็จเเล้วใช่ไหม กลับเถอะ" น้ำเสียงที่ไอซ์พูดนั้นดูเหนื่อยล่าเต็มที ....  


โพสต์ 2013-5-12 13:37:34 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Iamchm เมื่อ 2013-5-12 13:47

    ณ ร้านหม้อใหญ่รั่ว {ย้อนเวลา}
... หลังจากได้รับการอนุญาตให้ออกมาข้างนอกจากผู้เป็นแม่ ลาสท์ก็มุ่งหน้าไปยังร้านหม้อใหญ่รั่วทันทีอย่างไม่ลังเล ชีวิตช่วงปิดเทอมฮอกวอตส์มันไม่ค่อยจะมีอะไรทำ ไม่แปลกที่ความรู้สึกเบื่อหน่ายจะเกิดขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ การออกมาข้างนอกนี่แหล่ะที่สามารถช่วยบรรเทาอาการดังกล่าว ถึงแม้จะเพียงเล็กน้อย แต่ก็ยังดี
“ช็อคโกแลตร้อนครับ”
“…” เสียงผู้หญิงเอ่ยชื่อลาสท์ดังขึ้นจากด้านหลัง เมื่อเวลาผ่านไปไม่ถึง 5 นาที
ลาสท์หันหน้าไปมองช้า ๆและพบเข้ากับเฮเลน “ว่าไง..” ลาสท์ตอบยิ้ม ๆ
“...” เธอถาม
“ก็สบายดี..” ลาสท์แสยะยิ้ม “นั่นใครเหรอ..” เหล่ตามองเด็กผู้ชายที่ยืนทำหน้าไม่สบอารมณ์ข้างเฮเลน
“…” เธอแนะนำ
“ฉันลาสท์.. แอนดรูว์ แอล.ริเวอร์ ฟรานซิส” ลาสท์เอ่ยก่อนยื่นมือไปข้างหน้า
“…” Ice เด็กคนนั้นตอบเสียงเรียบ ยื่นมือแตะผ่าน ๆ
“ใช่ย่อย..” ลาสท์ส่งเสียงผ่านลำคอ หันหน้ามาสนใจแก้วช็อคโกแลตร้อนที่อยู่ตรงหน้าแทน
“...” เฮเลนเอ่ยขึ้นก่อนจะนั่งลงเก้าอี้ข้าง ๆ
“นั่งเลย.. นี่มันไม่ใช่เก้าอี้ฉันอยู่แล้ว”
“…” เธอพูดพร้อมมองค้อน
“นายน่ะ.. ไม่นั่งเหรอ..” ลาสท์ถาม พลางจ้องหน้าเด็กชายที่กำลังยืนเงียบ ๆในตำแหน่งเดิม
“…” Ice
“…” เฮเลนหันไปบอกเด็กคนนั้น
“…” ลาสท์ได้แต่เหล่ตามองด้วยความไม่พอใจ หยิ่งยโส.. ยกแก้วช็อคโกแลตร้อนกระดกเข้าปากจนหมด
“…” เฮเลนเพิ่งจะสั่งเมนูที่เธอต้องการ
“…” Ice หมอนั่นก็ด้วย
“งั้นฉันขอตัวก่อนนะ” ลาสท์เอ่ยก่อนจะวางเกลเลียนลงบนเคาเตอร์
“…” เฮเลน
“แล้วเจอกันเฮเลน..” ลาสท์ยักคิ้ว “นายด้วย” แสยะยิ้มให้เด็กหนุ่มที่เพิ่งรู้จัก
“…” Ice เสียงยังคงเรียบแสดงไว้ซึ่งความหยิ่งเช่นเดิม ...

โพสต์ 2013-5-12 18:21:42 | ดูโพสต์ทั้งหมด
    ร้านหม้อใหญ่รั่ว {ย้อนเวลา}


  ..เวลาในช่วงปิดเทอมดูเหมือนทุกอย่างผ่านไปช้าๆ และตอนนี้เฮเลนกำลังเดินมากับไอซ์ตลอดทางไม่มี
เสียงพูดคุยเล็ดลอดออกมา มันน่าอึดอัดสิ้นดี!


"นายจะเงียบอีกนานไหม?" เฮเลนถามหลังจากเดินเข้ามาในร้าน
"...................." Ice ตอบกลับเสียงนิ่ง
"ก็ดี!.." เด็กสาวกำลังจะพูดต่อแต่สายต่อไปสะดุดกับผู้ชายคนนึ่งเข้า ลาสท์ นั้นเอง..
"ไง..สุดหล่อ" เธอพูดพร้อมส่งยิ้มแฉ่งให้
“ว่าไง..” ลาสท์หันมาตอบ ไม่ได้เจอกันแค่ไม่กี่วันเองเนอะ..
"สบายดีไหม?"
“ก็สบายดี.. นั่นใครเหรอ..” เขาเหล่ตามองไปยังไอซ์ ฉันลืมไปเลยแฮะว่าหมอนี้มาด้วย..
"หมอนี้ชื่อไอซ์.."
“ฉันลาสท์.. แอนดรูว์ แอล.ริเวอร์ ฟรานซิส”
"..................." Ice ดูเหมือนเขาจะไม่ค่อนสนใจลาสท์เท่าไหร่
“ใช่ย่อย..” ลาสท์พึมพำอะไรสักอย่างแต่เฮเลนฟังไม่รู้เรื่อง ช่วยพูดให้มันดังกว่านี้หน่อยสิ.!
"ฉันขอนั่งด้วยคนได้ไหม?"
“นั่งเลย.. นี่มันไม่ใช่เก้าอี้ฉันอยู่แล้ว” ลาสท์พูด เริ่มกวนประสาทอีกแล้วน่ะ!
"หยุดกวนฉันเหอะน่าลาสท์" เฮเลนหันไปมองค้อนที่จริงอยากจะทุบหน้าให้หมดหล่อไปเลย
“นายน่ะ.. ไม่นั่งเหรอ..” ลาสท์หันไปถามไอซ์ที่ยืนอยู่ข้างๆ
"..................." Ice
"อ่ะแฮ่ม! มานั่งด้วยกัน" เฮเลนกระแอมไอก่อนจะส่งตาแข็งๆไปให้ "เอาน้ำฟังทองที่นึ่งค่ะ"
"..................." Ice ยังคงอุณหภูมิในร่างกายให้เย็นเป็นปกติได้เหมือนเดิม จะเย็นชาไปไหม.ยังไงลาสท์ก็รุ่นพี่เขา
“งั้นฉันขอตัวก่อนนะ” เด็กหนุ่มลุกขึ้นก่อนจะวางเกลเลียนลง
"ไปแล้วหรอ.." เฮเลนอดเสียดายไม่ได้ ก็นานๆจะเจอกันทั้งที..
“แล้วเจอกันเฮเลน..” ลาสท์ยักคิ้วมาให้ “นายด้วย” ก่อนจะหันไปพูดกับไอซ์
"..................." Ice
"นายน่าจะพูดจาดีดีกับลาสท์เขาบ้างนะ ยังไงเขาก็รุ่นพี่นาย" เฮเลนพูดในสิ่งที่ตนเองคิดออกมา
"..................." Ice แสยะยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย
"ก็แล้วแต่..นายจะได้มีเพื่อนเยอะๆไง"


  ไม่มีใครพูดอะไรต่อจากนี้ ..เฮเลนรับน้ำฟักทองจากพนักงานก่อนจะดื่มรวดเดียวหมด วางเงินและเดินออกจากร้านทันที



โพสต์ 2013-5-12 19:41:11 | ดูโพสต์ทั้งหมด
.....ณ ร้านหม้อใหญ่รั่ว


.....เด็กหนุ่มที่สูงกว่าวัยเล็กน้อย กำลังเดินอย่างสงบ สายตามองตรงไปข้างหน้า ไม่สนใจอย่างใด เเม้เเต่เด็กสาวที่เดินมาพร้อมกับเขา


"นายจะเงียบอีกนานไหม?" เฮเลน เด็กสาวที่เดินข้างกายพูดขึ้นมา ขณะที่กำลังเข้าสู่ร้านหม้อใหญ่รั่ว
"อืมม.." ไอซ์ตอบส่งๆไป อย่างไม่ใส่ใจเท่าไรนัก
"ก็ดี!.." เฮเลนกล่าวขึ้นมา เเต่ก็ยังกล่าวไม่ทันจบครบคำ ก็เปลี่ยนน้ำเสียง
"ไง..สุดหล่อ" เธอทักบุคคลหนึ่ง ซึ่งที่รูปร่างเด่นสง่าอย่างหล่อเหลา น้ำเสียงเธอทำให้ไอซ์หันไปมองเขาด้วยเเววตานิ่งๆ ใครกัน??
“ว่าไง..” ชายดังกล่าวทักทายตอบ
"สบายดีไหม?" เฮเลนถามด้วยท่าทีสบายๆ
“ก็สบายดี.. นั่นใครเหรอ..” หลังจากที่ทักทายเธอ ชายดังกล่าวก็เหล่ตามองเขาเเละพูดขึ้นมา นั้นทำให้ไอซ์ส่งสายตานิ่งเรียบกลับไปตามเดิม
"หมอนี้ชื่อไอซ์.." เฮเลนเเนะนำไอซ์ ในขณะที่เขายังจ้องหน้าชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างสงบ  สีหน้าไร้อารมณ์ใดๆ
“ฉันลาสท์.. แอนดรูว์ แอล.ริเวอร์ ฟรานซิส” ชายตรงหน้าเเนะนำตัว พร้อมยืนมือมา
"วอลร์ค่าโน่ ไอซ์ โคลสต์.." ไอซ์กล่าวเสียงเย็น เเต่ก็ยืนมือไปเเตะรับ หวานใจเธอสินะ เฮเลน หึๆ
“ใช่ย่อย..” ไอซ์ได้ยินเขาบ่นอะไรบางอย่างในลำคอ เเต่เขาไม่ทราบคำที่บ่นนั้น
"ฉันขอนั่งด้วยคนได้ไหม?" เฮเลนนั่งลงเก้าอีกข้างๆลาสท์ ...เเน่ๆเลย
“นั่งเลย.. นี่มันไม่ใช่เก้าอี้ฉันอยู่แล้ว" ลาสท์กล่าว ขณะที่ทั้งสองสนทนากัน สายตาที่เเหลมคมของไอซ์กำลังจ้องมองแก้วช็อคโกแลตร้อนของลาสท์ อย่างไม่วางตา เขาไม่ได้สนใจในสิ่งที่ทั้งสองพูดคุยกันเลยสักนิด น่าอร่อย..
"หยุดกวนฉันเหอะน่าลาสท์" เฮเลนกล่าวพร้อมมองค้อนใส่ลาสท์
“นายน่ะ.. ไม่นั่งเหรอ..” ไอซ์ละสายตาไปอย่างเสียงดาย พร้อมตวัดสายตาจ้องมองลาสท์กลับ
"ไม่ - ดี - กว่า" ไอซ์ไม่รู้จักกับคนตรงหน้า ..เเละ ทำไมต้องนั่งด้วย?
"อ่ะแฮ่ม! มานั่งด้วยกัน" เฮเลนหันไปมองไอซ์ด้วยสายที่... ทำให้ไอซ์ ยอมนั่งลง
"อืมม.." ไอซ์นั่งลงอย่างช้า ในขณะที่สายตาจ้องมองไปยังลาสท์ ที่ตอนนี้ ยกแก้วช็อคโกแลตร้อนกระดกเข้าปากจนหมด ...น่าเสียดาย
"เอาน้ำฟังทองที่นึ่งค่ะ" เธอหันไปสั่งเมนู
"เอานี่" ไอซ์ สั่งเมนูด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง โดยชี้นิ้วเรียวไปยังเเก้วที่ลาสท์ดื่มจนหมด
“งั้นฉันขอตัวก่อนนะ” ลาสท์เอ่ยขึ้นมา ก่อนที่จะวางเงินเกลเลี่ยนลงบนเค้าเตอร์
"ไปแล้วหรอ.." เฮเลนมีน้ำเสียงเศร้าอย่างเห็นได้ชัด นั้นทำให้ไอซ์หันไปมองเฮเลนอย่างสนใจ
“แล้วเจอกันเฮเลน..” ลาสท์กล่าวเเล้วยักคิ้วมาให้เฮเลน  “นายด้วย” ก่อนจะหันไปพูดกับไอซ์ ซึ่งไอซ์มองกลับก่อนที่จะเอ่ยไปว่า
"เช่นกัน.." ไอซ์กล่าวน้ำเสียงนิ่งเย็น ตามเเบบฉบับเขา เขาไม่สนใจอไรสักเท่าไร ตอนนี้ สิ่งที่เขาสนใจมีอยู่อย่างเดียว ....


"นายน่าจะพูดจาดีดีกับลาสท์เขาบ้างนะ ยังไงเขาก็รุ่นพี่นาย" เฮเลนพูดกับไอซ์หลังจากที่ลาสท์เดินออกไป
"หึๆ งั้นหรือ" ไอซ์กระตุกมุมปากเล็กน้อย   
"ก็แล้วแต่..นายจะได้มีเพื่อนเยอะๆไง"  เธอกล่าวขึ้นมา เเละครั้งนี้ทำให้ไอซ์นั่งนิ่งสงบ อย่างเฉยชาอีกครั้ง ตกอยู่ในวังวนเเห่งความคิด


.....ไอซ์นิ่งเงียบ เเละเฮเลนก็ไม่ได้กล่าวต่อเเต่อย่างใด เขาสนใจเเก้วที่อยู่ตรงหน้า ในขณะที่เฮเลน ดื่มน้ำฟักทองจนหมด จ่ายเกลเลี่ยน เเละเดินออกไป ไอซ์ยังนั่งอยู่ที่เดิม จนกระทั้งสั่ง เเก้วช็อคโกแลตร้อน ถึงห้าเเก้ว ก่อนจะจากไปพร้อมกับวางเงินเกลเลี่ยนลงบนเค้าเตอร์
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|Mobile|Archiver|HOGWARTS THAI  

GMT+7, 2019-9-18 02:37 , Processed in 0.111705 second(s), 17 queries , Gzip On.

Powered by Discuz! X3.2 R20160601, Rev.48

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้