Magic World of HOGWARTS THAI

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เจ้าของ: Zennita

{RPG} สวนสาธารณะเครสเซนต์

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2013-2-21 18:22:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
    ณ สวนสาธารณะเครสเซนต์ {ย้อนเวลา}
... หลังเดินพ้นพุ่มไม้ ร่างเด็กหญิงคนหนึ่งใกล้ริมขอบสระก็ปรากฏแก่สายตาเด็กหนุ่ม ลาสท์เดินเข้าไปหาเธออย่างเงียบ ๆ
"..." เจ้าของร่างนั้นเอ่ยขึ้น "..."
"ฉันรู้เฮเลน.. แต่วันนั้นฉันติดธุระ" ลาสท์บอกเธอเสียงเรียบ
"..." เด็กสาวตรงหน้าเอ่ยขึ้นอีกครั้งโดยไม่หันมามอง
"เพราะเจ้าบ้านั่นแท้ ๆ.."
"..." เธอถามขึ้นพลางหันหน้ามา
"งานเลี้ยง.. ที่บ้านฉันมีงานเลี้ยง" ลาสท์บอก "มีคนย้ายเข้ามาในตระกูล"
"..." เธอขมวดคิ้ว
"ฉันไม่ได้อยากไปหรอกนะ.. แต่ฉันเลือกไม่ได้"
"..." เธอเริ่มเพิ่มเสียง
"ฉันจะรู้มั้ยว่าเธอจะอยู่รอ ! แล้วบีลีฟก็ไม่อยู่ ไม่มีนกฮูกสักตัวที่จะยอมส่งสารให้ฉัน !" ลาสท์ขึ้นเสียงกลับด้วยความไม่พอใจ
"..." เฮเลนบอกด้วยเสียงสั่นเครือ เธอคงจะโกรธไม่ใช่น้อยที่ลาสท์ขึ้นเสียงใส่เธอ
"ช่วยไม่ได้.. เธอเริ่มก่อน" ลาสท์ยกมือกกุมขมับ ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ.. "ฉัน.. ขอโทษ" ลาสท์ตัดสินใจเอ่ยมันขึ้น คำ ๆนี้อาจจะทำให้เรื่องมันเล็กลง.. หรืออาจจะไม่
"..." เฮเลนแสยะยิ้ม
"เธอโกรธ.. อย่าพูดคำว่าไม่เป็นไร ถ้าเธอกำลังโกรธ !"
"..." เธอพูดก่อนจะหันหลังให้ลาสท์
"งั้นเหรอ.." ลาสท์ชำเลืองมองเธอเล็กน้อย อากัปกริยาของเฮเลนตอนนี้ทำให้เขารู้สึกอึดอัด ไม่สบายใจ.. มันอธิบายไม่ถูก
"..." เธอเอ่ยขึ้นพลางล้วงบางอย่างออกจากกระเป๋ากระโปรง.. ลาสท์สังเกตุเห็นว่ามันเป็นสร้อย
"ไม่สำคัญ.." ลาสท์ทวนคำ "อะไรไม่สำคัญ"
"..." เด็กสาวไม่ปริปากเอ่ยคำใด ๆ เธอเงื้อมือที่มีสร้อยขึ้นก่อนขว้างมันลงไปในสระตรงหน้า
"เธอขว้างอะไรน่ะเฮเลน !" ลาสท์ถามขึ้นเสียงดัง
"..." เธอตวาด
"เธอ.. ร้องไห้"
"..." เฮเลน
"ฉันจะลงไปเอามัน !"
"..." เฮเลน
"แต่ฉันบอกว่าฉันจะลงไปเอามัน !" ลาสท์บอกเสียงดังด้วยอารมณ์โกรธสุดขีด.. สร้อยนั่นคงจะสำคัญกับเฮเลนมากสินะ.. ลาสท์นึกอย่างหัวเสีย ขณะถอดรองเท้ากับเสื้อคลุมออกอย่างรวดเร็ว "เธอรอฉันตรงนี้.. ฉันจะไปเอามันมา" สิ้นเสียงเด็กชาย เสียงกระโดดลงน้ำก็ดังขึ้นตามมา
   มันน่าจะอยู่ตรงนี้สิ.. ลาสท์ดำดิ่งลงก้นสระ
   น้ำเย็นชะมัด..
สายตาสอดส่องหาสร้อย
   นี่สินะ..
ลาสท์ใช้อากาศที่สูดมาอย่างประหยัด มือเอื้อมหยิบสร้อยที่พบ หยิบไปก่อนคงไม่เสียหาย.. ก่อนจะลอยตัวขึ้นข้างบน
"นี่ใช่มั้ย" ลาสท์ถามพร้อมยื่นสร้อยให้เฮเลน "ไอ้ เอล.นั่นมันใคร" ลาสท์ถามเด็กสาวขณะเหลือบมองตัวอักษรที่สร้อย
"..." เฮเลน
"แค่อยากรู้.."
"..." เฮเลน
"งั้นฉันจะกลับบ้านแล้วนะ.. หนาว" ลาสท์ส่ายหัว ก่อนเดินไปหยิบสัมภาระของตนที่ถอดไว้
"..." เฮเลน
"เดี๋ยวฉันจะส่งสารมานัดใหม่" ลาสท์ยกมือขึ้นโบกลาเฮเลน.. เธออาจจะโกรธที่ลาสท์เดินออกมา แต่ลาสท์ไม่สนอะไรแล้ว.. เขาหนาว.. ที่นี่ใช้เวทย์มนตร์ไม่ได้อีก.. เอ้อ ลาสท์พึมพำเมื่อนึกถึงคาถาอิมเพอร์วิอัส ซึ่งดูเหมือนจะไร้ประโยชน์ ...


โพสต์ 2013-2-21 19:49:15 | ดูโพสต์ทั้งหมด
    ณ สวนสาธารณะเครสเซนต์ {ย้อนเวลหลายวันที่แล้ว}

...เฮเลนนั่งรอลาสท์เกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว นี่มันก็เลยเวลานั้นมานานพอสมควรเด็กสาวมองร้อยสีเงินในมือก่อนจะอมยิ้มให้กับตัวเองเล็ก 'หมอนั้นน่ะจะรู้สึกยังไงน่ะที่เห็นสร้อยเส้นนีจะชอบไหมมมมม?' เฮเลนนึกใจใน

'ฉันเห็นเธอนั่งมองมาทั้งวันแล้วน่ะ!' เฟียสกล่าว
'ก็ฉันอยากเห็นนายลาสท์หนิ! ว่าเขาจะรู้สึกยังไง'
'ล้ว....เมื่อไหร่ลาสท์จะมา? พวกฝ่ายขาวไม่ตรงเวลาอย่างนี้ทุกคนเลยรึเปล่าน่ะ!'

   สิ่งที่เฟียสพูดทำให้เฮเลนคิดขึ้นมาทันที ปกติลาสท์ไม่ใช่คนที่น่าจะมาสายและถ้าไม่ว่างมาเขาก็จะส่งจดหมายมาบอก

"เขาอาจจะติดธุระเลยอาจมาช้าก็ได้"

   1 ชั่วโมงผ่านไป

   แสงไฟของสวนเริ่มเปิดขึ้นมาทีละดวง ผู้คนเริ่มทยอยพากันกลับบ้านมีเพียงแต่เด็กสาวผมแดงที่นั่งอยู่ที่เดิม ท่าเดิม เธอนั่งแบบนี้มาเกือบสองชั่วโมงแล้วไม่มีทีท่าว่าจะลงไปไหนเลย

'หมอนั้นลืมนัเธอไปแล้วละ! กลับบ้านกันเถอะ' เฟียสกระซิบบอก
'....'
'ซูซ่าาาาา....' วิกตอเรียพยายามจะบอกให้เด็กสาวกลับเช่นกัน
'....'
'เฮเลน!!'
'เขา....ลืมนัดฉันจริงๆน่ะหรอ?' เฮเลนพูดเสียงเบา 'ไม่อยากจะเชื่อเลย....'

   แหมะ!
   น้ำตาหยดเล็กๆไหลลงมากระทบสร้อยที่อยู่ในมือ
"กลับบ้านกันเถอะเฟียส .... ฉันเหนื่อย"
    เรี่ยวแรงแทบไม่มีจะลุกเดิน เฟียสเห็นท่าไม่ดีเลยปรากฎกายขึ้นตรงหน้าก่อนจะดึงเด็กสาวเข้ามาใกล้ตัวและหายไปพร้อมกับควันสีดำ


โพสต์ 2013-2-21 20:40:39 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต่อ
---------------------------------------------------------------------

ณ สวนสาธารณะเครสเซนต์ {ย้อนเวลา}

   เด็กสาวผมแดงกลับมาที่สวนอีกครั้งแต่ครั้งนี่เธอมาด้วยท่าทีที่แตกต่างไปจากเดิม

"เมื่อวาน..." เฮเลนพูดเบาๆ "นายไม่มา"

"ฉันรู้เฮเลน.. แต่วันนั้นฉันติดธุระ" ลาสท์บอกเธอเสียงเรียบ
"...นายไม่มา" เฮเลนพูดโดยที่พยายามกลั่นน้ำตาไว้

"เพราะเจ้าบ้านั่นแท้ ๆ.."
"เจ้าบ้า?"
"งานเลี้ยง.. ที่บ้านฉันมีงานเลี้ยง" ลาสท์บอก "มีคนย้ายเข้ามาในตระกูล"
"นายไปงานนั้นหรอ?"
     
    เด็กสาวถามอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง ชายหนุ่มตรงหน้าเลือกที่จะทิ้งนัดเธอไปงานเลี้ยงบ้าบอโดยที่ไม่มีจดหมายบอก

"ฉันไม่ได้อยากไปหรอกนะ.. แต่ฉันเลือกไม่ได้"
"แล้วรู้ไหม! ฉันรอนายอยู่!!!" เฮเลนพูดเสียงดัง
"ฉันจะรู้มั้ยว่าเธอจะอยู่รอ ! แล้วบีลีฟก็ไม่อยู่ ไม่มีนกฮูกสักตัวที่จะยอมส่งสารให้ฉัน !" ลาสท์ขึ้นเสียงกลับด้วยความไม่พอใจ

    เสียงตวาดกลับของลาสท์ทำให้ร่างของเฮเลนช็อคไปไม่น้อย ทุกครั้งที่ทะเลาะกันไม่มีครั้งไหนเลยที่เขาจะขึ้นเสียงใส่เธอมีแต่เพียงลาสท์เองต้องเป็นฝ่ายมาง้อและขอโทษเธอเท่านั้น

"นาย...ขึ้นเสียงใส่ฉันหรอ?"  

"ช่วยไม่ได้.. เธอเริ่มก่อน" ลาสท์ยกมือกกุมขมับ ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ.. "ฉัน.. ขอโทษ" ลาสท์ตัดสินใจเอ่ยมันขึ้น คำ ๆนี้อาจจะทำให้เรื่องมันเล็กลง.. หรืออาจจะไม่
"ไม่เป็นไร..." เด็กสาวแสยะยิ้มเล็กน้อย

"เธอโกรธ.. อย่าพูดคำว่าไม่เป็นไร ถ้าเธอกำลังโกรธ
"ใช่...ฉันกำลังโกรธ"
เธอพูดก่อนจะหันหลังให้ลาสท์
"งั้นเหรอ.." ลาสท์ชำเลืองมองเธอเล็กน้อย อากัปกริยาของเฮเลนตอนนี้ทำให้เขารู้สึกอึดอัด ไม่สบายใจ
"ถ้าอย่างนั้น...อันนี้มันก็คงไม่สำคัญแล้วสิน่ะ" เฮเลนเอ่ยขึ้นพลางล้วงบางอย่างออกจากกระเป๋ากระโปรง
"ไม่สำคัญ.." ลาสท์ทวนคำ "อะไรไม่สำคัญ"

   คงไม่มีประโยชน์อะไรถ้าเธอจะพูดต่อไป
เธอเงื้อมือที่มีสร้อยขึ้นก่อนขว้างมันลงไปในสระตรงหน้า น้ำตาที่เอ่อล้นออกมาจากดวงตามันทำให้เด็กสาวมองภาพตรงหน้าไม่ชัดเจนเอาซะเลย
"เธอขว้างอะไรน่ะเฮเลน !" ลาสท์ถามขึ้นเสียงดัง
"จะรู้ไปทำไม!!!"
"เธอ.. ร้องไห้"
"...." เฮเลนเงียบไม่มีเสียงจะตอบกลับ น้ำตามากมายไหลลงมาเรื่อยๆ
"ฉันจะลงไปเอามัน !"
"ไม่ต้อง!!"
"แต่ฉันบอกว่าฉันจะลงไปเอามัน !" ลาสท์บอกเสียงดังด้วยอารมณ์โกรธสุดขีด.. สร้อยนั่นคงจะสำคัญกับเฮเลนมากสินะ.. ลาสท์นึกอย่างหัวเสีย ขณะถอดรองเท้ากับเสื้อคลุมออกอย่างรวดเร็ว "เธอรอฉันตรงนี้.. ฉันจะไปเอามันมา" สิ้นเสียงเด็กชาย เสียงกระโดดลงน้ำก็ดังขึ้นตามมา


   ไม่จริงน่ะ! ลาสท์ไม่ชอบน้ำเขาไม่มีทางจะลงไปดำหาสร้อยนั้นแน่!!! เด็กสาวมองภาพตรงหน้านั้นอย่างอึ้งๆ
"นี่ใช่มั้ย" ลาสท์ถามพร้อมยื่นสร้อยให้เฮเลน "ไอ้ เอล.นั่นมันใคร" ลาสท์ถามเด็กสาวขณะเหลือบมองตัวอักษรที่สร้อย
"ถามทำไม?..."
"แค่อยากรู้.."
"..." เฮเลน
"งั้นฉันจะกลับบ้านแล้วนะ.. หนาว" ลาสท์ส่ายหัว ก่อนเดินไปหยิบสัมภาระของตนที่ถอดไว้
"..." เฮเลน
"เดี๋ยวฉันจะส่งสารมานัดใหม่" ลาสท์ยกมือขึ้นโบกลาเฮเลน..


   

โพสต์ 2013-2-21 20:42:27 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ต่อ
-----------------------------------------


'ซื่อบื้อเนอะหมอนั้นน่ะ..' เฟียสกล่าวขึ้น
'เขา..ไม่แคร์ฉันแล้วหรอ?' เฮเลนพูดพร้อมน้ำตา
'อะ อะไรน่ะ!'
'เขาเดินไปโดยที่ไม่สนใจฉันว่าตอนนี้ฉันรู้สึกยังไง ฉันโกรธเขามากแค่ไหน! เขาไม่มีสิทธิ์มาขึ้นเสียงกับฉันแบบนี้!!! ..... มันบ้าใช่ไหมเฟียส! ทั้งที่เราไม่ได้เป็นอะไรกันแต่ทำไมฉันรู้สึกน้อยใจแบบนี้.... ทำไม'

    เฮเลนปล่อยโฮอย่างไม่อายสายตาพวกมักเกิ้ลที่เดินเล่นอยู่ในสวน เด็กสาวนั่งลงซุกหน้าลงที่ฝ่ามือก่อนจะปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา เวลาผ่านไปน้ำตาที่ดูว่าจะไม่หลุดไหลก็ยังไหลออกมาเรื่อยๆ...

    เด็กสาวเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า.. แสงอาทติย์เริ่มลับขอบฟ้าไปเฮเลนนจ้องมองแสงนั้นไม่กระพริบดวงตาของเธอไม่มีทีท่าว่าจะปวดแสบหากมองดวงอาทิตย์นานเหมือนคนอื่น แสงนั้นสะท้อนไปยังสระน้ำที่อยู่ข้างๆ

'จะทำอะไรน่ะ!' เฟียสร้องเตือน
เฮเลนไม่สนใจเสียงนั้นเธอเดินตรงไปยังสระน้ำด้วยแววตามุ่งมั่น

ซ่าาา!!
   ร่างเล็กๆจมลงสู่น้ำ.. เฮเลนลืมตาขึ้นมองภาพเล็กน้อย สติของเธอเริ่มกลับมา เด็กสาวพยายามดึงตัวเองกลับสู่ผิวน้ำแต่..สายเกินไป อุณหภูมิของน้ำบวกกับความที่เฮเลนว่ายน้ำไม่เก่งทำให้แทนที่ตัวของเธอจะลอยขึ้นเหนือน้ำกลับทำให้ร่างของเธอจมลงเร็วกว่าเดิม.. ไม่มีเสียงร้องขอความช่วยเหลือ ไม่ได้ยินเสียงรอบข้าง ภาพสุดท้ายที่เฮเลนเห็นคือภาพของลาสท์...ตอนที่เขาเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ

'ลาสท์.. ฉันคิดว่าฉันคงชอบนายจริงๆแล้วละ'

--------------------------------------------------
อาจยาวไปนิด -[]-
--------------------------------------------------

แสดงความคิดเห็น

อย่าลืมเส่! ว่าฉันมีเฟียสสุดสวยอยู่5555  โพสต์ 2013-2-22 18:59
ใครจะช่วยเธอน่ะเฮเลน ? - -'  โพสต์ 2013-2-21 23:57
โพสต์ 2013-2-27 21:51:08 | ดูโพสต์ทั้งหมด
    ณ สวนสาธารณะเครสเซนต์ {ย้อนเวลา}
... ลาสท์มาที่นี่อีกแล้ว.. มาหาคนเดิม ๆ.. ที่จุด ๆเดิม.. ที่ริมสระน้ำ
ป๋อม ! ก้อนหินถูกโยนลงกลางสระน้ำโดย
เด็กชายที่นั่งอยู่ใกล้ริมฝั่งอย่างเบามือ ความจริงแล้วลาสท์อยากจะให้มันแฉลบไปบนผิวน้ำมากกว่าจมป๋อมลงไป แต่เขาทำมันไม่ได้
"เวลาถูกผิดนัด.. มันเป็นอย่างนี้สินะ" ลาสท์เอ่ยพึมพำ ตอนนี้เขาทั้งรู้สึกร้อน เพลีย และทรมาณกับการรอคอย
   แก่ก ! เสียงเหยียบใบไม้แห้งดังขึ้นจากด้านหลังของลาสท์
"เธอมาช้า.." ลาสท์เอ่ยเรียบ ๆกับเจ้าของเสียงข้างหลัง
"..." เฮเลนโต้
"เจ๊ากัน.. งั้นก็ได้" ลาสท์เอ่ยก่อนหันหน้าไปที่เฮเลน "เธอหายโกรธฉันแล้วใช่มั้ย"
"..." เฮเลน
"แน่ใจนะ" ลาสท์ถามเธอเพื่อความแน่ใจ
"..." เธอตอบด้วยน้ำเสียงที่ดูเหนื่อยหน่าย
"งั้น.. ไปเที่ยวกันมั้ย" เด็กชายเลิกคิ้วเล็กน้อย แน่นอน.. กริยาแบบนี้มันเป็นผลข้างเคียงแห่งบาป "Lust"
"..." เฮเลนแหย่
"เพราะฉันหน้าตาดีไง" ลาสท์ยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เธอ "ฉันเลยเจ้าชู้ ฮ่า ๆ"
"..." เธอพึมพำ แต่ก็ไม่พ้นประสาทสัมผัสทางเสียงของลาสท์
"ไม่เลย.. เฮเลน" ลาสท์บอกพลางยกมือ
ขึ้นทำสัญญาณให้เด็กสาวตามมา
   "ว่าแต่เราจะไปไหนกันดีล่ะ" ลาสท์เหลือบตามองเฮเลน
"..." เธอตอบ
"งั้นก็ได้.." ลาสท์บอกพลางส่ายหัว "ถึงฉันจะชอบช็อคโกแลต แต่ฉันไม่ได้.. "
"..." เฮเลนแทรกขึ้น
"เปล่าบ่นซะหน่อย" ลาสท์จิ้มนิ้วไปที่หน้าผากเด็กสาวก่อนเดินนำหน้าออกสวนสาธารณะไป
   ฉัน.. มีความสุขที่ได้อยู่กับเธอนะ เฮเลน ...
โพสต์ 2013-2-27 22:16:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
    ณ สวนสาธารณะเครสเซนต์ {ย้อนเวลา}

   ...สุท้ายก็ใจอ่อนมาจนได้  เฮเลนหยุดเดินเมื่อมาถึงสถานที่นัดทั้งที่พยายามทำตัวยุ่งให้ลืมเวลาหลังจากที่ได้รับจดหมายนัดจองลาสท์แล้ว สุดท้ายเธอก็ใจอ่อนรีบออกจากปราสาทกลัวคนบางคนจะรอนาน
  นั้นลาสท์..เขากำลังยืนรอเธออยู่
แก่ก! เธอเผลอเหยียบเข้ากับเศษใบไม้แห้งเข้าเต็มๆ
"เธอมาช้า.." เขาบอกเสียงเรียบๆ
"เจ๊ากัน..."
"เจ๊ากัน.. งั้นก็ได้" ลาสท์พูดก่อนจะหันมามองหน้าเธอ "เธอหายโกรธฉันแล้วใช่มั้ย"
"หายแล้ว.." เฮเลนกล่าวนิ่งๆ
"แน่ใจนะ" ลาสท์ถาม
"แน่ใจ" เธอตอบอย่างเซ็งๆ คนอย่างเธอจะใจแข็งได้นานแค่ไหนกันละ
"งั้น.. ไปเที่ยวกันมั้ย" ลาสท์ถามพร้อมเลิกคิ้วขึ้น
"นายดู..เจ้าชู้เป็นบ้าเลย" เธอกล่าวติดตลก
"เพราะฉันหน้าตาดีไง" เขาพูดก่อนจะส่งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้ เฮเลนรู้สึกไม่ชอบสีหน้าเขาตอนนี้เอาซะเลย "ฉันเลยเจ้าชู้ ฮ่า ๆ"
"คนบ้าอะไร ? หลงตัวเอง" เด็กสาวพึมพำ
"ไม่เลย.. เฮเลน" ชายหนุ่มตรงหน้าพูดก่อนจะส่งสัญญาณให้เธอเดินตาม
   
"ว่าแต่เราจะไปไหนกันดีล่ะ" ลาสท์ถาม
"ร้านหม้อใหญ่รั่ว" เฮเลนตอบอย่างรวดเร็ว คราวก่อนที่ไปเธอแทบไม่ได้แตะอะไรเลย

"งั้นก็ได้.." เขาบอกก่อนจะส่ายหัวไปมา "ถึงฉันจะชอบช็อคโกแลต แต่ฉันไม่ได้.. "
"เลิกบ่นเหอะน่า" เธอพูดขึ้นพลางนึกตลก
"เปล่าบ่นซะหน่อย" ลาสท์เอานิ้วมาจิ้มที่หน้าผากของเฮเลนก่อนจะเดินนำออกไป
   'ฉันจะบ้าตายวันละสิบหน นายทำให้ฉันยิ้มอีกแล้วนะลาสท์'  

โพสต์ 2013-3-17 21:31:54 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ณ สวนสาธารณะเครสเซนต์

         เรเนสเม่เดินอ้อยอิ่งอยู่ข้างๆสระน้ำในสวนสาธารณะ ในบริเวณถนนสายนี้อาจจะไม่มีที่ไหนที่มีอากาศดีไปมากกว่าที่นี่อีกแล้ว ชุดกระโปรงสีขาวลายพื้นปลิวสะบัดไปตามแรงลม ใบหน้าที่ไร้การแต่งแต้มไม่แสดงอารมณ์ใดๆแต่บางครั้งก็มีสีหน้าหงุดหงิดขึ้นมาบ้าง 20 นาทีได้แล้วที่เรเนสเม่มาเดินอยู่ที่นี่ และเธอก็ถอนหายใจยาวไปมากกว่า 20 ครั้ง ถือว่าโชคดีที่วันนี้คนในสวนไม่เยอะมากทำให้เรเนสเม่มีเวลาเป็นส่วนตัวมากยิ่งขึ้น แต่ก็พอจะมีบ้างที่มีคนมาขอถ่ายรูปเป็นครั้งเป็นคราแต่ก็ไม่ถึงขั้นวุ่นวายมากนัก วันนี้เธอไม่ได้ชวนใครมาด้วย เธอคิดที่จะมาเดินเล่นคนเดียวเพราะบางครั้งการได้อยู่กับตัวเองบ้างก็เห็นจะดีเหมือนกันได้มีเวลาคิดเรื่องบางเรื่องบ้าง
         "..................." ขณะที่เรเนสเม่กำลังเดินเล่นเหมือนคนไม่มีสติอยู่นั้นเธอก็ได้ยินเสียงคุ้นหูเรียกเธอขึ้นมา
         "อ้าว ! เซีย !" เรเนสเม่อุทานขึ้นตัวความตกใจ
         ".................." สตาเซียถาม
         "อ่อ .. อ้ออ ไม่ได้เป็นไรหรอกเซียเนสแค่คิดอะไรเพลินๆหน่ะ" เรเนสเม่ตอบพร้อมกับฝืนยิ้ม
         ".................." สตาเซียย้ำอีกครั้ง
         "อ่าห้ะ แน่สิ ไม่ได้เป็นไรจริงๆ" เรเนสเม่หัวเราะแห้งๆ
         "..................." สตาเซียบ่นอุบอิบ
         "บ่นอะไรหน่ะเซีย เอ้อ ว่าแต่เซียมาได้ไงหละเนี่ย" เรเนสเม่ถาม .. การมาเจอเซียในวันนี้ช่วงเวลานี้ช่างแปลกจริงๆ
         "..................." สตาเซียตอบ
         "อ๋อ" เรเนสเม่ตอบรับคำเบาๆ
         "..................." สตาเซียถามต่อ
         "เนส มาเดินเล่นหนะ เรื่อยเปื่อยแก้เครียดแก้เหงา" เรเนสเม่ตอบ
         "..................." สตาเซีย

-----------------------------------------------------------

ต่อไม่ได้แล้วต่อให้ด้วยนะค่ะ ตันเบาๆ ฮ่าๆๆ

---------------------------------------------------------

โพสต์ 2013-3-18 22:42:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ณ สวนสาธารณะเครสเซนต์

         หลังจากที่สตาเซียเคลียร์งานเสร็จ วันนี้เธอจึงขอกลับก่อนเวลา นานๆที เธอก็อยากพักสักหน่อย แบบสบายๆ เธอเลยตัดสินใจมาสวนสาธารณะเครสเซนต์  เมื่อเธอเดินเข้ามา ตั้งใจจะไปนั่งใกล้ๆสระน้ำ แต่ก่อนจะถึง  สตาเซียเจอบุคคลที่ไม่คิดว่าจะเจอ ปกติตอนนี้น่าจะทำงานที่โลกมักเกิ้ลนี่นา

         "เรสเม่" สตาเซียเดินเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆพลางเรียกชื่อเพื่อนสาว
         "อ้าว ! เซีย !" เรเนสเม่อุทานขึ้นตัวความตกใจ  สงสัยเธอจะใจลอยไปถึงไหนต่อไหน
         "เป็นอะไรน่ะเรส" สตาเซียถาม
         "อ่อ .. อ้ออ ไม่ได้เป็นไรหรอกเซียเนสแค่คิดอะไรเพลินๆหน่ะ" เรเนสเม่ตอบพร้อมกับฝืนยิ้ม ซึ่งสตาเซียก็ดูออก
         "แน่เหรอ" สตาเซียย้ำอีกครั้ง
         "อ่าห้ะ แน่สิ ไม่ได้เป็นไรจริงๆ" เรสเม่หัวเราะไม่เป็นธรรมชาติเลย
         "เชอะๆ มีอะไรก็ไม่บอก" สตาเซียบ่นอุบอิบ แบบเบาๆ
         "บ่นอะไรหน่ะเซีย เอ้อ ว่าแต่เซียมาได้ไงหละเนี่ย" เรเนสเม่ถาม
         "อยากจะผ่อนคลายบ้างน่ะเรส" สตาเซียตอบแล้วยักไหล่น้อยๆ
         "อ๋อ" เรสเม่ตอบรับคำเบาๆ แล้วก็มองไปทางอื่น
         "แล้วเรสมาทำอะไรที่นี่" สตาเซียถามต่อ นานๆจะเห็นเธอมาในที่ที่โจ่งแจ้งแบบนี้
         "เนส มาเดินเล่นหนะ เรื่อยเปื่อยแก้เครียดแก้เหงา" เรเนสเม่ตอบ
         "แหมมม  ทีหลังเรียกเซียก็ได้" สตาเซีย ตอบ พร้อมกับเดินไปโอบเอวเพื่อนสาว
         "......................................"เรสเม่
         "เป้นอะไรกันแน่เรส ไม่เคยเห้นเป็นแบบนี้เลยนะ"สตาเซียเดินไปพร้อมๆกับเพื่อนสาว
         "......................................"เรสเม่
         "หืมม อ้อ เดี๋ยวก็เข้ามาเองแหละ"สตาเซียจูงมือเรสไปยังใกล้ๆสระน้ำ
          "......................................"เรสเม่
          "ฮิฮฺ เซเลบแบบเรส ต้องมีผู้ชายเข้ามาอยุ่แล้ว อย่าห่วงเรื่องนั้นเลยน่า"สตาเซียพูดอย่างร่าเริงก่อนจะไปนั่งที่ม้านั่งข้างสระน้ำ
          "......................................"เรสเม่
          "ไม่อ่ะ ทำไมต้องเครียดด้วย ฮิฮิ"สตาเซียอารมณ์ดี เมื่อรุ้ว่าเพื่อนสาวคิดอะไร
          "......................................"เรสเม่
          "จ้าๆ  ไม่พูดก็ได้ "สตาเซียตัดบทก่อนที่จะมองไปยังสระน้ำ แล้วทั้งสองก็เงียบไป




โพสต์ 2013-3-19 18:35:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย MissMM เมื่อ 2013-3-19 18:36

   {ย้อนเวลา}

        "แหมมม  ทีหลังเรียกเซียก็ได้" สตาเซีย ตอบ พร้อมกับเดินมาโอบเอวของเรเนสเม่
         "......."เรเนสเม่ไม่พูดอะไรแต่ก็ฝืนยิ้มให้กับสตาเซียนิดๆ
         "เป้นอะไรกันแน่เรส ไม่เคยเห้นเป็นแบบนี้เลยนะ"สตาเขียถาม
          "อ่อ เนสแค่กำลังคิดว่าไม่มีใครที่ดีๆจะเข้ามาในชีวิตเนสเลยสักคนหรอ"เรเนสเม่พูดพร้อมกับมองออกไปรอบๆ
         "หืมม อ้อ เดี๋ยวก็เข้ามาเองแหละ"สตาเซียพูดและจูงมือเรเนสเม่ไปข้างๆริมสระน้ำ
         "จะมีหรอ ฮ่ะๆ"เรเนสเม่ขำแห้ง
          "ฮิฮฺ เซเลบแบบเรส ต้องมีผู้ชายเข้ามาอยุ่แล้ว อย่าห่วงเรื่องนั้นเลยน่า"สตาเซียพูดอย่างร่าเริงก่อนจะเดินไปนั่งที่ม้านั่งข้างสระน้ำ แต่เรเนสเม่เลือกที่จะยืน
          "โถ่ เซียเธอไม่เครียดบ้างหรอ"เรเนสเม่พูดพร้อมกับมองไปยังสตาเซีย
          "ไม่อ่ะ ทำไมต้องเครียดด้วย ฮิฮิ"สตาเซียพูดอย่างอารมณ์ดี
           "เอ้าๆเลิกแซวเนสเถอะเซีย ฮ่ะๆ"เรเนสเม่พูดพร้อมมองเพื่อนสาว
          "จ้าๆ  ไม่พูดก็ได้ "สตาเซียตัดบทก่อนที่จะมองไปยังสระน้ำ แล้วทั้งสองก็เงียบไป


------------------------------------------
พี่นิดมาซะไปไม่ถูก 55555


โพสต์ 2013-5-8 23:55:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด
   สวนสาธารณะเครสเซนต์ {08/05/2556  7.00 PM.}


...หลังจากสาดน้ำใส่คนงี่เง่าแล้วเฮเลนเลือกที่จะเดินมาที่นี่ เพราะยังไม่อยากลับบ้าน เวลาดูเหมือนผ่านไปเร็วมากไม่น่าเชื่อตอนนี้ทุ่มนึ่งแล้ว
รอบข้างของเธอมืดไปหมด ยังดีที่สวนมีแสงสว่างมากพอที่จะทำให้เธอสามารถอยู่ต่อได้อีกสักพัก นายไอซ์! คอยดูนะฉันต้องเอาคืนนายให้ได้!!

'อารมณ์เสียอีกแล้ว หมอนั้นมีดีอะไรทำให้เธอโกรธขนาดนี้' เสียงกระซิบของเฟียสดังขึ้นข้างๆหู
'ไม่มี! แค่กวนประสาท หน้าตาย หยิ่ง แถมยัง!..'
'แถมยัง..?' เฟียสถามต่อด้วยความสงสัย
'แถมยังเป็นเพื่อนคนแรกที่ฉันผูกมิตรก่อน! เชื่อเลยว่าหมอนั้นน่ะจะต้องไม่มีเพื่อนสักคน!! นิสัยถึงได้แย่ขนาดนี้'

   ตู้มมมมม! เฮเลนโยนหินลงไปในบ่อน้ำ เสียงดังใช้ได้เลยแฮะ.. แกรกๆ! เสียงดังมาจากด้านหลัง


"วิกตอเรีย.." สัตว์เลี้ยงแสนโปรดเป็นชื่อที่เธอนึกได้คนแรก เด็กสาวหันไปมองตามเสียงแต่ก็ไม่พบอะไร
จริงสิ..วิกตอเรียไม่อยู่แล้วนี่  พูดแล้วน้ำตาจะไหล เฮเลนสะบัดความคิดออกไปก่อนจะหันไปจ้องที่พุ่มไม้
"ใครน่ะ? ออกมาซะดีๆฉันยังไม่อยากทำร้ายใคร"
"......................" เสียงทุ้มๆพร้อมกับเจ้าออกร่างสูงเดินออกจากตรงนั้น หมีขั้วโลก..
"......................" เด็กหนุ่มร้องเรียกหลังจากเห็นเฮเลนกำลังเดินออกไป ครั้งนี้ไม่ใช่แผนการอะไรอาจเพราะเฮเลน
เริ่มเบื่อที่ต้องโดนเมินใส่จึงไม่อยากเจอ
"......................" ไวกว่าความคิด! ไอซ์เดินมากระชากตัวเธอไว้ ก่อนจะบ่นเป็นภาษาที่เธอฟังไม่เข้าใจ
"ปล่อยฉัน! บอกว่าไงว่าอย่ามาพบมาเจอกันอีกกกกก..นายหมีขั้วโลกกก!!" เด็กสาวกระทืบส้นสูงลงไปที่เท้าของไอซ์เต็มๆ
"......................" ไอซ์ร้องลั่นก่อนจะล้มตัวลงไปนั่งที่พื้น มันเจ็บขนาดนั้นเลยหรอ?
"สำออย.." ถึงปากจะด่าแต่มือเฮเลนก็เข้าไปช่วยพยุงไอซ์ขึ้น
"....................." เสียงนิ่งๆบอกราวสำนึกผิดเล่นเอาเด็กสาวไม่ทันตั้งตัว "......................"
"อะไรน่ะเมื่อกี้นายพูดว่าอะไรนะ..ฉันไม่ได้ยิน!" อย่างที่คาดไว้สักวันนายต้องมาง้อฉัน..ของเล่นตัวสักหน่อยแล้วกัน เฮเลนหัวเราะ
ร่าอยู่ในใจ ก่อนจะตีสีหน้านิ่งๆ
"......................" ไอซ์ยอมพูดขอโทษอีกครั้ง.. เยสสสส! ฮ่ะฮาฉันชนะ!  
"สำนึกได้แล้วหรอ? สงสัยน้ำฟักทองจะช่วยเตือนความคิดนายได้"
"......................" เด็กหนุ่มพูดก่อนจะยื่นมือออกมาด้านหน้า
"อยากเป็นเพื่อน..นายแน่ใจ?"
"......................" ไอซ์ทำสีหน้ารำคาญเล็กน้อย
"ก็ได้..แต่ถ้านายทำตัวน่าหมั่นใส้อีกฉันจะไม่ให้โอกาสนายแล้ววววว!"


   {8.00 PM.}

"ฉันกลับบ้านแล้วนะ .นายก็กลับบ้านแล้วกัน"
"....................." ไอซ์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบๆตามเดิม
"อ่ะนี้..ฉันวาดรูปนายไว้ด้วยแหละ เอาไปซิฉันให้" เด็กหนุ่มทำท่าเหมือนจะแกะกระดาษออกมาดู "อย่าเพิ่ง! เอากลับไปดูที่บ้านดิ๊"
"...................." ไอซ์บ่นๆก่อนจะยัดลงไปในกระเป๋าเสื้อ
"งั้นฉันขอตัวน่ะ บ๊ายบายยยยย.หมีขั้วโลกกก!"


  ระหว่างทาง..เฮเลนแอบยิ้มสะใจเล็กน้อย ถือว่าเป็นของขวัญแล้วกันน่ะ มันเป็นภาพของหมีตัวโตสีขาวกำลังโมโหแลบลิ้นปริ้นตาพ่นไฟอยู่
ในมือถือเป็นกระบอง มันก็คือหมีขั้วโลกฉายาสุดจิ๊ดของไอซ์นั้นเอง ว่ะฮะฮ่าาาาาาา.

ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|Mobile|Archiver|HOGWARTS THAI  

GMT+7, 2019-6-18 18:45 , Processed in 1.099737 second(s), 19 queries , Gzip On.

Powered by Discuz! X3.2 R20160601, Rev.48

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้