Magic World of HOGWARTS THAI

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
ดู: 3649|ตอบกลับ: 49

{RPG} ร้านลิตเติลโฮมเบเกอรี่ (ปิดกิจการแล้ว)

 ปิด [คัดลอกลิงก์]
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zennita เมื่อ 2017-2-24 16:33

_____________________________________________________________________________




_____________________________________________________________________________




ลิตเติลโฮมเบเกอรี่เป็นร้านเบเกอรี่เก่าแก่ ที่ตั้งอยู่บนถนนชาริงครอสมานานเกินครึ่งศตวรรษ
ร้านเบเกอรี่ขนาดกะทัดรัดร้านนี้ มักจะส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลออกมาเสมอ
เป็นที่ดึงดูดแก่ผู้สัญจรผ่านไปผ่านมา ให้ต้องหยุด และเดินเข้าไปอุดหนุนสินค้าสักชิ้นสองชิ้น


เมนูเบเกอรี่ในร้าน (ตอนนี้ลิงค์เสียค่ะ เมคกันเองแทนนะคะ)




*สำหรับราคา ขอให้ใช้หน่วยเงินในการซื้อเป็นปอนด์ค่ะ และสามารถเมคเองได้ตามความเหมาะสม
ส่วนราคาจริงจะเป็นบาท ซึ่งมีระบุไว้ในแต่ละเมนูผ่านทางเว็บไซต์ด้านบนแล้ว*


_____________________________________________________________________________


ข้อบังคับสำหรับ RPG นี้ (โปรดอ่านและปฏิบัติตาม)


  • ต้องเคารพและปฏิบัติตามกฎระเบียบของ RPG ของโลกเวทมนตร์ทุกข้อ
  • สืบเนื่องจากร้านเบเกอรี่นี้มีตัวตนจริงๆ และนำมาใช้เป็นร้านจำลองในระบบ RPG เท่านั้น (ร้านโปรดของจขกท. ^^)
    มิได้มีเจตนาจะล่วงละเมิดแต่ประการใด เพราะฉะนั้น ได้โปรดอย่าแต่ง RPG หมิ่นร้านเบเกอรี่ร้านนี้ค่ะ
  • ร้านลิตเติลโฮมเบเกอรี่เป็นร้านของมักเกิ้ล จึงไม่อนุญาตให้เสกเวทมนตร์คาถาภายในร้านโดยเด็ดขาด


_____________________________________________________________________________


โพสต์ 2014-12-29 12:53:16 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ร้านลิตเติลโฮมเบเกอรี่

ร่างสูงเปิดประตูเข้ามาภายในร้านตามคำเชิญชวนว่าอยากทานขนมกับเข้าสักมื้อ ก่อนเขาจะเห็นคนที่ใส่ชุดกระโปงฟูๆผมยาวเป็นลอนตัวเล็กคล้ายตุ๊กตายืนอยู่กลางร้าน เขาเดินเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้น ก่อนที่จะเอามือยื้นไปแตะไหล่เธอคนนั้นเบา

''อุ้ย!!! ตกใจหมดมาไม่ให้เสียงเลย''เธอร้องขึ้น วาเลเซียโน่ เลอร์ลูซสินะคนที่นัดเขามานี้เอง เขาเห็นสายตาเธอที่มองข้ามมาด้านหลังเขาก่อนที่จะหันไปบอกให้ผู้ติดตามของเขาออกไปรอข้างนอกก่อน

''ฉันว่าเราไปนั่งกันดีไหม?'' เขาบอกเธอ

''ไปสิ ฉันว่านั่งโต๊ะนั้นดีกว่านะคะ'' เธอตอบกลับมาอย่างร่าเริง

''อือ'' เขาครางตอบรับเบาๆ

''คุณอัลเล็นจะทานอะไรดีคะ''

''ก่อนน่าจะเป็นเค้กแบล็คฟอเรสต์ครับ''

''งั้นฉันเรียก พนักงานเลยนะคะ''  เขาไม่ได้ตอบกลับเพีบงแต่มองหน้า

''สวัสดีคะ รับอะไรดีคะ'' พนักงานสาวสวยตอบรับ

''ของฉันเอาคัพเค้กสเตอร์เบอรรี่นะคะ''

''แล้วของคุณผู้ชายละคะ"

''เค้กแบล็คฟอเรสต์หนึ่งชิ้นครับ''

''รอสักครู่นะคะ''

''คุณอัลเล็นคะ คุณชอบทานมันมากไหมคะเนี่ย''

''ก็ไม่มากนะครับ เห็นพี่มิคชอบทานนะครับเลยลองทานดูบ้าง''

''หรอคะ แต่ฉันชอบคัพเค้กมากเลยนะคะ''

''อือ เรียกอัลเล็นเฉยๆก็ได้นะครับ''

''ได้สิคะ''

'ขอโทษนะคะ ขออุณญาติเสริฟเลยนะคะ''เสียงพนักงานดังขั้นอีกครั้งคราวนี้มาพร้อมขนม

''เชิญคะ''

''ทานให้อร่อยนะคะ''

''ขอบคุณคะ''

''มื้อนี้ฉันขอเลี้ยงนะคะ อัลเล็น''

''จะดีหรออครับ''

''ดีสิคะ''

''แต่ผมอยากเป็นคนเลี้ยงมากกว่านะครับ''

''งั้นก็ได้คะ แต่คราวหน้าฉันเลี้ยงคืนนะคะ'' เธอตอบกลับ เขาได้แต่มองหน้าและพยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงรับรู้

หลักจากนั้นขนมก็หมดลง เขาได้พูดขึ้นเพราะเห็นว่าเขามีธุระแล้ว

''งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ''

''ได้สิคะ ไว้เจอกันคราวหน้านะคะ''

''ไว้เจอกันครับ''

''บายๆคะ'' เขามองหน้าเธออีกครั้งก่อนจะ เดินไปจ่ายเงินค่าขนมวันนี้ แล้วเดินออกจากร้าน

เขาเดินออกจากร้านแล้วหันไปมองดันผู้ติดตามของเขาเชิงว่าเราควรจะกลับคฤหาสน์ได้แล้ว ดันจึงเดินตามเขามาก่อนที่จะเปิดประตูรถสปอตร์คันหรูให้เขาเข้าไปนั่งแล้วขึ้นไปด้านหน้าคนขับ เพื่อที่จะไม่เป็นจุดเด่นของพวกมักเกิ้ลพร้อมขับรถกลับคฤหาส์นไป


โพสต์ 2013-1-24 18:18:11 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย EmeraldAlmaecious เมื่อ 2013-1-24 18:33



"เอาชิ้นนี้ค่ะ อันนี้ด้วยค่ะ อันนี้ด้วย แล้วก็อันนี้ด้วย อย่างละ 2 อันนะคะ"เอ็มเมอรอลเกาะตู้กระจกใสอย่างตื่นเต้น ดวงตาสีดำขลับสดใสจ้องทะลุกระจกมองเค้กและเบเกอร์รี่หลากสี หลากรส ที่ถูกจัดโชว์ยั่วน้ำลาย ร้านเบเกอร์รี่เปิดใหม่บนถนนชาริงครอส เป็นธรรมดาที่คนจะเห่อเข้ามาเลือกซื้อเค้กและขนมหวาน  เอ็มเมอรอลหาที่นั่งได้  ไม่นานของที่สั่งชุดใหญ่ก็วางลงตรงหน้า

"คุณหนูจะกินหมดทั้งหมดนี่หรือครับ"ผู้ติดตามของเธอที่ยืนประกบอยู่ด้านหลัง ถามด้วยความสงสัย

"ใช่แล้ว ฉันจะกินให้หมดนี่แหละ คิกๆ"เด็กสาวหยิบช้อนบรรจงตักเค้กวนิลาขึ้นชิม

"กรี๊ดดดด อร่อยมาก 5555"เอ็มเมอรอลยิ้มร่า  เค้กวนิลาแสนนิ่ม เพียงคำแรกที่ตักเข้าปาก เค้กก็ละลายสู่ลิ้น  ความหวานแผ่ซ่านไปทั่วทั้งปาก  อร่อยมากๆ

"นั่งกินด้วยกัน เร็วๆ"เด็กสาวบอกกับชายหนุ่ม

"ไม่ได้ครับคุณหนู"ชายหนุ่มพูดขึงขัง  เอ็มเมอรอลทำจมูกย่น  เท้าเอว เด็กสาวลุกจากที่นั่ง  เดินอ้อมไปที่หลังชายหนุ่ม ก่อนจะดันหลังให้นั่งที่เก้าอี้ตัวว่างตรงข้ามกับที่เธอนั่ง  ชายหนุ่มขืนตัวไม่ยอมทำตาม


"ฉันบอกให้นั่งลง ฉันสั่ง นายต้องนั่งลง แล้วกินเค้กกับฉัน!!!!"เอ็มเมอรอลยืนเท้าเอว ชี้นิ้วไปที่เค้กที่เธอวางไว้ให้เขา


"ครับผม..."ชายหนุ่มทำเสียงเศร้า เขาต้องจำใจกินเค้กที่คุณหนูยื่นให้อีกหลายชิ้น 'ท่านดยุคครับ กระผมขอรับความผิดทั้งหมด  กระผมไม่ได้ตั้งใจ แต่กระผมขัดคำสั่งคุณหนูไม่ได้จริงๆ  ท่านดยุคได้โปรดให้อภัยกับผู้ต่ำต้อยคนนี้ด้วยเถอะครับ'

โพสต์ 2013-1-24 22:01:49 | ดูโพสต์ทั้งหมด
....?หลังจากทานอาหารที่ร้านส้มตำนัวเสร็จ ก็มาต่อที่ร้านลิตเติลโฮมเบเกอรี่ ที่ตอนนี้เรียกได้ว่าเธอกลมกลืนกับพวกมักเกิ้ลได้อย่างดี เพราะไม่มีใครสงสัยเธอเลยแต่กลับมีมองมาและมาขอลายเซ็น ซุบซิบและถ่ายรูปเท่านั้น ...?ความเป็นเซเลบดาราทำให้ใครๆในโลกมักเกิ้ลต่างก็รู้จักเธอดี ในฐานะเซเลบผู้นำวงการแฟชั่นชื่อดัง หรืออะไรก็ตาม ยิ่งด้วยตอนที่เธอประกาศยกเลิกการทำโฆษณากับบริษัทชื่อดังแล้วด้วย ยิ่งทำให้เธอดังทะลุเพดานเลยทีเดียว และนี่ก็เป็นสิ่งที่ทำให้เธอไม่สามารถทานขนมเค้กได้อย่างมีความสุขเธอจึงเลือกที่จะซื้อกลับไปยังคฤหาสน์
       ".................." เซียถาม
       "ยังหรอกๆ ฮ่ะๆ" เรเนสเม่ยิ้มให้กับเพื่อนก่อนจะหันหน้าไปหาพนักงานขาย
       "ทุกอย่างอย่างละ3ชิ้นค่ะ" เรเนสเม่พูดกับพนักงานขายที่ไม่วายมองหน้าและขอลายเซนต์เธอ ก่อนที่เธอจะหันไปสนใจกับเหล่าบรรดาแฟนคลับของเธอต่อ
       "เซีย ทานอะไรไหมเดี๋ยวเนสรอ" เรเนสเม่พูดไปพร้อมกับยิ้มให้กล้องที่กำลังจับเธออยู่พร้อมกับโพสท่าถ่ายคู่กับแฟนคลับของเธอ
?       "..................." เซียตอบก่อนจะยิ้มให้เธอ
       "งั้นหรอ สั่งกลับคฤหาสน์บ้างไหม" เรเนสเม่ถามก่อนจะบรรจงลงลายเซนต์บนกระดาษสีขาวสะอาดตาของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งมีจี้รูปตุ๊กตาหมีที่เธอโฆษณาห้อยอยู่
       "..................." เซียตอบ
       "จ้ะ" เรเนสเม่ พูดกับเพื่อนสาว
       "คุณเรเนสเม่ ค่ะ ได้แล้วค่ะขนม" ขนมกองโตที่ถูกบรรจุด้วยถุงกล่องต่างๆวางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ
       "ขอบคุณค่ะ" เรเนสเม่ยิ้มก่อนจะส่งเงินจำนวนหนึ่งให้
       "คุณโจนส์ค่ะ เรเนสเม่ โจนส์ ขอสัมภาษณ์หน่อยค่ะ" ทันทีที่เรเนสเม่มาถึงที่ร้านนี้ได้ไม่เกินครึ่งชม.เหล่าบรรดาสื่อมวลชนทั้งหลายก็ตามมาหาเธอจนได้
        ".....!!!!" เรเนสเม่ ยืนนิ่งสักสองสามวินาทีก่อนที่จะบอกลาเหล่าแฟนคลับของเธอ "ขอโทษนะค่ะ เนสต้องไปแล้ว ไว้เจอกันงานหน้านะค่ะ เนสขอตัวก่อนขอบคุณสำหรับการติดตามผลงานค่ะ" เรเนสเม่ยิ้มให้แฟนคลับก่อนที่จะเดินมุ่งตรงไปยังเซียที่เพิ่งจะชำระเงินเสร็จ
        " เซียย มานี่เร็วไปกันเถอะ"
        "................." เซียถามด้วยความสงสัย
        "ช่างเถอะ ไปก่อนหน่าๆ"  แล้วเรเนสเม่ก็จับข้อมือแล้วรีบลากเซียออกจากร้านแห่งนี้
โพสต์ 2013-1-24 22:26:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
....หลังจากทานอาหารที่ร้านส้มตำนัวเสร็จ ก็มาต่อที่ร้านลิตเติลโฮมเบเกอรี่ สตาเซียชอบร้านนี้มาก ตกแต่ง ประดับประดาได้น่ารัก น่านั่งเล่นเลยทีเดียว แต่เมื่อก้าวเข้าร้านไป สายตาทุกคู่ หันขวับจับจ้องมาที่เพื่อนสนิทของเธอ เธอก็ลืมไปว่าเพื่อนคนนี้เป็นเซเลบที่ทุกคนรู้จัก มีคนถ่ายรูปเพียบ เมื่อมาถึงหน้าตู้โชว์เค้ก
       "ยังไม่อิ่มอีกหรอเรส" สตาเซียถาม
       "ยังหรอกๆ ฮ่ะๆ" เรสเม่ยิ้มก่อนจะหันไปหาพนักงานขาย
       "ทุกอย่างอย่างละ3ชิ้นค่ะ" เรสเม่สั่งพนักงานก่อนจะหันไปถ่ายรุปกับแฟนคลับต่อ
       "เซีย ทานอะไรไหมเดี๋ยวเนสรอ" เรสพูดพร้อมกับโพสต์ท่าไปด้วย
       "ไม่เอาจ้า" สตาเซียตอบและยิ้มให้
       "งั้นหรอ สั่งกลับคฤหาสน์บ้างไหม" เรสเม่ถามก่อนจะเซ็นต์ลายเซ็นต์
       "อื้ม ก็ได้" สตาเซียตอบพร้อมหันไปมองรอบๆ คนเยอะดีแท้
       "จ้ะ" เรสเม่ตอบ
       "คุณเรเนสเม่ ค่ะ ได้แล้วค่ะขนม" ขนมใส่กล่องเยอะแยะมากมายถูกวางอยุ่บนโต๊ะ นี่สั่งเหมือนคนกินหลายคน แต่หารุ้ไม่ กินแค่คนเดียว
       "ขอบคุณค่ะ" เรสเม่ยิ้มก่อนจะจ่ายเงิน  แล้วสตาเซียก็เดินไปจ่ายเงินด้วย
       "คุณโจนส์ค่ะ เรเนสเม่ โจนส์ ขอสัมภาษณ์หน่อยค่ะ" เสียงอึกทึก เต็มไปทั่วร้าน เมื่อเธอจ่ายเงินเสร็จและกำลังจะเดินไปหาเรส เรสก็วิ่งหน้าตาตื่นมาแล้วพุดว่า

        " เซียย มานี่เร็วไปกันเถอะ" เรสเร่งรีบแล้วกำลังจะก้าวต่อไป แต่
        "เดี่ยว ไปไหนเรส" สตาเซียถามด้วยความสงสัย
        "ช่างเถอะ ไปก่อนหน่าๆ"  แล้วเรสเม่ก็จับข้อมือลากสตาเซียออกจากร้านไปโดยมีคนเป้นขโยงตามหลัง
โพสต์ 2013-1-25 20:14:26 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ร้านลิตเติลโฮมเบเกอรี่

..หลังจากกินอาหารที่้เรียกว่าส้มตำเสร็จแล้ว ระหว่างทางกลับเฮเลนนึกถึงร้านเบเกอรี่ที่นี่เคยได้ยินพี่สาวเธอพูดถึงแต่เด็กสาวเองยังไม่เคยมาลองทานสักที
.เฮเลนหยุดมองตรงหน้าร้านก่อนแป๊ปนึ่งก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไป
"....." อนาสตาเซีย
"อ้าว! พี่เซียยยย" เฮเลนร้องออกมาเสียงดัง
"...." อนาสตาเซีย
"ออร่าไม่คิดว่าจะเจอพี่ที่นี่นะ" ออร่า เป็นชื่อที่เธอใช้เรียกแทนตัวเองกับอนาสตาเซีย "พี่เซียมากับใครหรอ?" เฮเลนถามพลางมองคนข้างๆ 'สวยจังงง'
"...." อนาสตาเซีย
"สวัสดีค่ะ พี่เรเนสเม่" เฮเลนส่งยิ้มให้
"...."  เรเนสเม่
"เฮเลนค่ะ น้องสาวพี่เซีย"
.พูดคุยกันสักพักทั้งสามคนก็เดินเข้ามาในร้าน
"...." อนาสตาเซีย
"พี่จะเลี้ยงหรอ ห่ะห่ะ งั้นสั่งแล้วนะ!" เฮเลนเดินวนหน้าตู้เค้กเล็กน้อยก่อนจะเริ่มสั่ง "เอาบามคูเชง ซันนี่โรล แซนด์วิชแฮม แล้วก็ชีสบันพิเศษ แซนด์วิชทูน่า ขนมปังเนยสด เค้กกล้วยหอม  ครีมโคน เอแคลย์ไส้ช็อกโกแลต เวเฟอร์ช็อกโกแลต ขนมปังบุหรี่เคลือบช็อกโกแลต ใส่ถุงค่ะ"
"....." อนาสตาเซีย
"....." เรเนสเม่
"กินหมดสิค่ะ ห่ะห่ะ"
"....." เรเนสเม่
"ก็นิดหน่อยค่ะ เอิ่มม พี่ค่ะ เฮเลนพี่อะไรจะถามนิดหน่อย"
"....." เรเนสเม่
"ทำยังไงจะสวยเหมือนพี่ค่ะ? ห่ะห่ะ" เฮเลนฉีกยิ้มกว้าง
"....." อนาสตาเซีย
"....." เรเนสเม่
"คงงั้นแหละ พวกพี่สั่งเค้กเถอะค่ะ เดี่ยวเฮเลนจะไปรอที่โต๊ะ"
"....." อนาสตาเซีย
"อ้าว! พวกพี่ไม่ได้มากินเค้กหรอค่ะ"
"....." เรเนสเม่
"โห้ที่แท้ก็มาซื้อ งั้นฉันต้องนั่งกินคนเดียวสิ" เฮเลนพูดพร้อมหน้าเซ็งๆ
"....." เรเนสเม่
"นั้นสิเนอะ!" เด็กสาวเดินไปหาพนักงาน "เปลี่ยนจากเมื่อกี้เป็นใส่ถุงหมดเลยนะค่ะ"
"....." อนาสตาเซีย
"ห่ะห่ะ พี่บอกเองว่าจะเลี้ยงออร่า อย่าลืมสิค่ะ"
"....." อนาสตาเซีย
.ไม่นานนัก ของทั้งหมดที่สั่งก็ได้เหลือแค่ของของอนาสตาเซียที่ตอนนี้กำลังจัดเตรียมให้ "งั้นออร่าของตัวกลับก่อนนะพี่เซีย ดึกมากแล้ว"
"....." อนาสตาเซีย
"วิกตอเรียพักผ่อนอยู่ค่ะ"
"....." อนาสตาเซีย
"ค่ะ ไว้เจอกันตอนเช้านะ" เฮเลนลุกขึ้นหยิบของขึ้นมาถือ "พี่เรเนสเม่ค่ะ ไว้เจอกันนะค่ะ"
"....." เรเนสเม่
..เฮเลนถือของออกจากร้านด้วยท่าทางลำบากเพราะของที่สั่งไปไม่ใช่น้อยๆ ถ้าวิกตอเรียมาด้วยก็คงดี เด็กสาวเดินออกจากร้านตามทางของถนน แสงของไฟสาดเข้ากระทบกับปลายผมสะท้อนแสงออกมา 'ง่วงจังงงง'


โพสต์ 2013-1-25 20:58:46 | ดูโพสต์ทั้งหมด
?เมื่อวานหลังจากที่ต้องเร่งรีบออกจากร้านแทบไม่ทันเพราะว่าเหล่าแฟนคลับของเรสเม่ วันนี้เรสเม่ก็ชวนมาอีกครั้ง เธออำพรางหน้าด้วยแว่นกันแดดแค่อันเดียว  ส่วนวันนี้สตาเซียใส่กางเกงยีนส์กับเสื้อประดับลูกไม้ธรรมดา ก่อนที่จะเข้าไปในร้าน ตรงหน้าร้านสตาเซียเห้นน้องสาวของเธอพอดี เลยเรียกก่อนที่จะก้าวเข้าไป

"ออร่า" สตาเซียเรียก ทำให้อีกฝ่ายหันมา
"อ้าว! พี่เซียยยย" ออร่าร้องเสียงดัง ทำเอาเธอหันไปมองคนข้างๆ
"ตกใจอะไร เสียงดังเชียว" สตาเซียถามด้วยความสงสัย ไม่เห็นต้องเสียงดัง
"ออร่าไม่คิดว่าจะเจอพี่ที่นี่นะ" หลังจากที่ตอบเธอก็หันไปมองคนข้างๆที่มากับสตาเซีย "พี่เซียมากับใครหรอ?" เฮเลนถามพลางมองคนข้างๆ
"นี่เพื่อนพี่เอง เรเนสเม่ โจนส์" สตาเซียแนะนำพร้อมผายมือไปทางเรสเม่
"สวัสดีค่ะ พี่เรเนสเม่" เฮเลนส่งยิ้มให้กับเรสเม่
"...."  เรเนสเม่
"เฮเลนค่ะ น้องสาวพี่เซีย" เฮเลนตอบ  เรสเม่คงแปลกใจ เป็นเพื่อนกันมาตั้งนานทำไมถึงไม่รุ้ว่ามีน้องสาวด้วย สตาเซีย คิดในใจ

สักพักทั้งสามก็เดินเข้าร้าน วันนี้ดูคนน้อยกว่าเมื่อวานมาก  ดีแล้วๆ จะได้สบายๆหน่อย
"ออร่า จะกินอะไร เดี่ยวพี่เลี้ยงเอง" นานๆจะเจอออร่าข้างนอก สตาเซียเลยอยากจะเลี้ยงสักหน่อย
"พี่จะเลี้ยงหรอ ห่ะห่ะ งั้นสั่งแล้วนะ!" เฮเลนเดินวนหน้าตู้เค้กหลายรอบ ก่อนจะเริ่มสั่ง "เอาบามคูเชง ซันนี่โรล แซนด์วิชแฮม แล้วก็ชีสบันพิเศษ แซนด์วิชทูน่า ขนมปังเนยสด เค้กกล้วยหอม  ครีมโคน เอแคลย์ไส้ช็อกโกแลต เวเฟอร์ช็อกโกแลต ขนมปังบุหรี่เคลือบช็อกโกแลต ใส่ถุงค่ะ"
"เอ่อ ออร่า กินหมดเหรอ" สตาเซียถาม ไม่คิดว่าน้องเธอจะกินเยอะขนาดนี้
"....." เรเนสเม่
"กินหมดสิค่ะ ห่ะห่ะ" ออร่าตอบด้วยความมั่นใจ  เหมือนเรสเม่ไม่มีผิด เรื่องกินเนี่ย
"....." เรเนสเม่
"ก็นิดหน่อยค่ะ เอิ่มม พี่ค่ะ เฮเลนพี่อะไรจะถามนิดหน่อย"
"....." เรเนสเม่
"ทำยังไงจะสวยเหมือนพี่ค่ะ? ห่ะห่ะ" เฮเลนฉีกยิ้มกว้าง
"ฮิฮิ" สตาเซียขำในคำถาม  เธอคิดว่าออร่าจะถามอะไรเรสเม่ซะอีก
"....." เรเนสเม่
"คงงั้นแหละ พวกพี่สั่งเค้กเถอะค่ะ เดี่ยวเฮเลนจะไปรอที่โต๊ะ" ออร่าพูดเสร็จกำลังจะก้าวไปแต่
"ออร่า พวกพี่ไม่ได้มานั่งกินทีจ้า" สตาเซียเรียกแล้วรีบพูด
"อ้าว! พวกพี่ไม่ได้มากินเค้กหรอค่ะ"
"....." เรเนสเม่
"โห้ที่แท้ก็มาซื้อ งั้นฉันต้องนั่งกินคนเดียวสิ" เฮเลนพูดพร้อมหน้าเซ็งๆ
"....." เรเนสเม่
"นั้นสิเนอะ!" เด็กสาวเดินไปหาพนักงาน "เปลี่ยนจากเมื่อกี้เป็นใส่ถุงหมดเลยนะค่ะ"
"หมดเลยเหรอ " สตาเซียทำหน้าผงะไป
"ห่ะห่ะ พี่บอกเองว่าจะเลี้ยงออร่า อย่าลืมสิค่ะ" ออร่ายิ้มแฉ่ง  เธอไม่น่าพูดเลยจริงๆ
"จ้าๆ ไม่ลืมหรอก" สตาเซียพูดพร้อมควักเงินในกระเป๋าออกมา
ตอนนี้เหลือแค่ของสตาเซีย เพราะเธอสั่งเป้นคนสุดท้าย   "งั้นออร่าของตัวกลับก่อนนะพี่เซีย ดึกมากแล้ว"
"เดี๋ยว  แล้ววิกตอเรียล่ะ" สตาเซียถามถึงสัตว์เลี้ยงคู่กาย
"วิกตอเรียพักผ่อนอยู่ค่ะ" ออร่าตอบ
"อ่อ อื้มๆ"
"ค่ะ ไว้เจอกันตอนเช้านะ" เฮเลนลุกขึ้นหยิบของขึ้นมาถือ "พี่เรเนสเม่ค่ะ ไว้เจอกันนะค่ะ"
"....." เรเนสเม่
หลังจากที่ออร่าเดินออกไป ก็เหลือเพียงสตาเซียและเรสเม่  เรสเม่จึงถามทันทที
"....." เรเนสเม่
?หือ ก็ ไม่รู้สิ?สตาเซียตอบปัดๆ
"....." เรเนสเม่
?อืม สักพักแล้วล่ะ มาอยู่ตั้งแต่เด็กๆ เซียก้ไม่เคยรุ้มาก่อนว่าจะมีน้องกับเขาด้วย ?สตาเซียตอบไป พร้อมกับคิดเรื่องราวในอดีต
"....." เรเนสเม่
?ก็ มันไม่ใช่เรื่องสำคัญสักเท่าไรนี่นาเรส?สตาเซียก้าวเดินนำหน้าออกจากร้าน
"....." เรเนสเม่
?จ้าๆ  รู้แล้ว ฮิฮิ?สตาเซียรับคำสั่งที่เรสเม่บอก
โพสต์ 2013-1-25 23:33:43 | ดูโพสต์ทั้งหมด
  ... หลังจากเมื่อวานที่เธอมาซื้อเหล่าบรรดาขนมไปทานยังคฤหาส์แล้ว รสชาติขนมของร้านแห่งนี้ก็ทำให้นักกินตัวยงอย่างเรเนสเม่ต้องกลับมาอีกครั้งและไม่ลืมที่จะชวนเซียเพื่อนของเธอมาด้วย .. วันนี้เรเนสเม่มาในชุดเดรสกำมะหยี่สีแดงที่ระบายไปด้วยลูกไม้สีดำ ผสมกับคอปกที่ตั้งขึ้นบริเวณคอ และสวมแว่นกันแดดสีชาอันใหญ่ไว้ที่ใบหน้าขาวนวล ริมฝีปากสีแดงสดเข้ากับชุดและลูกเชอร์รี่ลูกสุดท้ายที่เธอกำลังหยิบมันใส่เข้าปากของเธอ ส่วนเซียเพื่อนสาวเจ้าหน้าที่กระทรวงของเธอวันนี้มาในชุดสบายๆเสื้อสีขาวลูกไม้กับกางเกงยีนส์หนึ่งตัว ... ทั้งสองก้าวเข้าไปในร้านพร้อมกันแต่เหมือนบังเอิญที่เพื่อนของเธอจะรู้จักกับใครคนหนึ่งในร้านเข้าจึงร้องทัก

"ออร่า" เซียเรียกเด็กสาวร่างบางตัวน้อยที่กำลังยืนอยู่
"อ้าว! พี่เซียยยย" เสียงเด็กสาวหันกลับมาทักเพื่อนของเธอ ด้วยน้ำเสียงที่ดังพอใช้ได้
"ตกใจอะไร เสียงดังเชียว" เซียทำการสนทนากับเด็กสาวปริศนาที่เธอยังไม่รู้จักต่อไป
"ออร่าไม่คิดว่าจะเจอพี่ที่นี่นะ" เด็กสาวปริศนาตอบแล้วเหลือบมามองที่เธอก่อนจะเอ่ยต่อ "พี่เซียมากับใครหรอ?"
"นี่เพื่อนพี่เอง เรเนสเม่ โจนส์" เซ๊ยแนะนำก่อนจะผายมือมาทางเธอ
"สวัสดีค่ะ พี่เรเนสเม่" เด็กสาวทักทายก่อนก่อน
"เรเนสเม่  โจนส์เพื่อนของเซีย ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"  เรเนสเม่ตอบพร้อมกับยิ้มให้อย่างอ่อนโยน
"เฮเลนค่ะ น้องสาวพี่เซีย"  เด็กสาวตอบ .. อ้าา ตอนนี้เธอก็ได้รู้แล้วว่าเด็กสาวคนนี้เป็นใคร ... ตอนนี้ในหัวสมองของเธอมีอยู่สองคำถามคือ .. เซียมีน้องสาวด้วยหรอ และ ชื่อเฮเลนแต่ทำไมเรียกออร่า ??

ในร้านวันนี้ค่อนข้างจะเงียบสงบกว่าเมื่อวาน เรเนสเม่ค่อยๆเดินไปยังหน้าเคาท์เตอร์ที่สองพี่น้องเดินมาถึงก่อนแล้ว
"ออร่า จะกินอะไร เดี่ยวพี่เลี้ยงเอง" เซียถามน้องสาวของเธอ
"พี่จะเลี้ยงหรอ ห่ะห่ะ งั้นสั่งแล้วนะ!" เฮเลนดูเค้กชิ้นนู้น ขนมปังชิ้นนี้อยู่หลายรอบ เหมือนกับเด็กเลือกไม่ถูกว่าอยากได้ตุ๊กตาอะไรเพราะต่างก็อยากได้กันเสียหมด "เอาบามคูเชง ซันนี่โรล แซนด์วิชแฮม แล้วก็ชีสบันพิเศษ แซนด์วิชทูน่า ขนมปังเนยสด เค้กกล้วยหอม  ครีมโคน เอแคลย์ไส้ช็อกโกแลต เวเฟอร์ช็อกโกแลต ขนมปังบุหรี่เคลือบช็อกโกแลต ใส่ถุงค่ะ" เฮเลนสั่ง
"เอ่อ ออร่า กินหมดเหรอ" เซียถาม
"นั่นสิจ้ะ ระวังจะอ้วนนะ" เรเนสเม่พูดยิ้มๆ
"กินหมดสิค่ะ ห่ะห่ะ"เฮเลนตอบอย่างมั่นใจ
"กลัวไม่อิ่มหรือไม่ได้มาที่นี่ใหม่หรือไงจ้ะเนี่ย เรเนสเม่พูดติดตลก
"ก็นิดหน่อยค่ะ เอิ่มม พี่ค่ะ เฮเลนพี่อะไรจะถามนิดหน่อย" เฮเลนมองหน้ามาที่เธอด้วยสายตาแปลกๆก่อนจะพูดขึ้น
"เอาสิจ้ะ" เรเนสเม่หันไปมองแล้วยิ้มอย่างมีคำถาม
"ทำยังไงจะสวยเหมือนพี่ค่ะ? ห่ะห่ะ" เฮเลนฉีกยิ้มกว้าง
"ฮิฮิ" เซียแอบขำน้อยๆ
"....." เรเนสเม่ เงียบสักพัก เพราะเธอก็อึ้งกับคำถามอยู่เหมือนกัน ฮ่าๆ "ก็อาจจะเพราะพ่อแม่ด้วย การดูแล การใช้เครื่องบำรุงความงาม รู้จักบริหารเสน่ห์ รู้จักการแต่งกาย รู้จักออกกำลังกาย  เยอะแยะเลย เธอพูดพร้อมกับยิ้มเนือยๆให้
"คงงั้นแหละ พวกพี่สั่งเค้กเถอะค่ะ เดี่ยวเฮเลนจะไปรอที่โต๊ะ" เฮเลนพูดก่อนที่จะหันหลังกลับไป เพื่อจะเดินไปที่ฮอกได้
"ออร่า พวกพี่ไม่ได้มานั่งกินทีจ้า" เซียพูด
"อ้าว! พวกพี่ไม่ได้มากินเค้กหรอค่ะ"  เฮเลยพูดเชิงตกใจเล็กน้อย
"พี่มาซื้อไปทานหน่ะ" เรเนสเม่พูด
"โห้ที่แท้ก็มาซื้อ งั้นฉันต้องนั่งกินคนเดียวสิ" เฮเลน
" ซื้อกลับไปทานสิจ้ะ" เรเนสเม่เสนอความเห็น
"นั้นสิเนอะ!" เด็กสาวเดินไปหาพนักงาน "เปลี่ยนจากเมื่อกี้เป็นใส่ถุงหมดเลยนะค่ะ"
"หมดเลยเหรอ " เซียหันไปสั่งแล้วกันกลับมายิ้มให้
"ห่ะห่ะ พี่บอกเองว่าจะเลี้ยงออร่า อย่าลืมสิค่ะ"เฮเลยแย้ง
"จ้าๆ ไม่ลืมหรอก"
"งั้นออร่าของตัวกลับก่อนนะพี่เซีย ดึกมากแล้ว"  เฮเลนบอกลา
"เดี๋ยว  แล้ววิกตอเรียล่ะ"
"วิกตอเรียพักผ่อนอยู่ค่ะ" ออร่าตอบ
"อ่อ อื้มๆ"
"ค่ะ ไว้เจอกันตอนเช้านะ" เฮเลนลุกขึ้นหยิบของขึ้นมาถือ "พี่เรเนสเม่ค่ะ ไว้เจอกันนะค่ะ"
"ไว้เจอกันจ้าเธอโบกมือสองครั้งก่อนจะนั่งลง"
"ไว้เจอกันจ้า" เรเนสเม่พูดยิ้มๆ
หลังจากที่ออร่าเดินออกไป ก็เหลือเพียงสตาเซียและเรสเม่  เรสเม่จึงถามทันทที
"มีน้องด้วยหรอ?" เรเนสเม่
?หือ ก็ ไม่รู้สิ? เซียตอบสั้นๆปัด
"เซีย .. แล้วนานแล้วหรือ" เรเนสเม่ลากเสียงชื่ออีกฝ่ายยาวๆ
?อืม สักพักแล้วล่ะ มาอยู่ตั้งแต่เด็กๆ เซียก้ไม่เคยรุ้มาก่อนว่าจะมีน้องกับเขาด้วย ?เซียตอบ
"แล้วไหงไม่บอกเนสบ้างหล่ะ" เรเนสเม่ถาม
?ก็ มันไม่ใช่เรื่องสำคัญสักเท่าไรนี่นาเรส?พูดแล้วก้าวนำออกไปก่อน
"....." เรเนสเม่ส่ายหน้าเบาๆก่อนจะเดินตามออกไป
?จ้าๆ  รู้แล้ว ฮิฮิ?สตาเซียรับคำสั่งที่เรสเม่บอก
โพสต์ 2013-1-25 23:34:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ณ ร้านลิตเติลโฮมเบเกอรี่

เกร๊ง..
เสียงช้อนทองเหลืองกระทบกับจานเล็ก ๆ
หลังจากที่พีคจัดการกับเจ้า ' คัพเค้ก I ' คัพเค้กที่มีเห็ดสีเหลืองอยู่ตรงกลาง เสร็จแล้ว
เขาจิบชามะนาวเพื่อแก้เลี่ยน ' อ่าา ยังหวานติดปลายลิ้นอยู่เลย '
ถึงมันจะไม่ค่อยเหมาะกับหน้าตาเขาเท่าไหร่นักที่มาร้านเค้กที่แสนจะหวานแหวว


แต่..ได้ข่าวว่าเปิดใหม่สด ๆ เอ๊าะกันเลย
เด็กชายที่ว่างทั้งตัวและหัวใจ โดดเดี่ยวอย่างผม ก็ต้องมาลองของใหม่กันบ้างแหล้ะ
จะว่าไปบรรยากาศก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนัก
ขนมอร่อย เครื่องดื่มอร่อย แถมยังมีอาหารสายตาอีก
แน่นอน..! ร้านเค้กน่ารัก ๆ แบบนี้ต้องมีสาว ๆ เยอะมากกว่าผู้ชายอย่างผม
ผมสอดส่ายสายตามองสาว ๆ ในร้านอย่างสบายใจ


ตึก ตึก ตึก !
หัวใจผมเต้นรัวรัวเป็นกลองชุด ผมแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง
' เธอ เธออีกแล้วเข้ามารบมากวนหัวใจ นั่นใช่เอ็มเมอรอลหรือปล่าวนะ '
ผมขยี้ตาถี่ยิบ ๆ ' บ้าน่า ! นี่มันก็5ทุ่มแล้วนะ ไม่เห็นการ์ดเลยสักคน เธอจะมาคนเดียวหรอ เป็นไปไม่ได้ '
เพื่อความแน่ใจเด็กชายลุกขึ้นแล้วเดินไปหาหญิงสาวคุ้นตาคนนั้น เธอกำลังสั่งเมนูอยู่
"เอ็มเมอรอล" ผมเอ่ยชื่อเธอออกมาห้วน ๆ แบบนี้ เธอจะโกรธผมไหม พระเจ้า ! เธอหันมาเพราะเสียงเรียก
"..."เอ็มเมอรอล เธอเอ่ยชื่อผมด้วยสีหน้าตื่นเต้น
"มาคนเดียวหรอครับ" ผมหันซ้ายหันขวามองหาการ์ดเธอ
"..."เอ็มเมอรอล เธอและขำท่าทีของผม ' ยังสยองไม่หายเลยครับผม.. ' เธอบอกว่านัดใครคนนึงไว้
"ไปนั่งกับผมไหม" ผมยิ้มเขิน ๆ ถือวิสาสะชวนเธอดื้อ ๆ เธอคิดนิดนึง
"..."เอ็มเมอรอล โอ้..ผมลุ้นคำตอบแทบตาย ผมเดินนำเธอไปที่โต๊ะ แล้วเลื่อนเก้าอี้ให้เธอนั่ง
"..."เอ็มเมอรอล ผมแอบยิ้มแล้วเดินไปนั่งฝั่งตรงข้ามกับเธอ ไม่นานบริกรก็มาเสิร์ฟ
"โอ้โหน่าทานจังเลยนะครับ" ผมยิ้มจนตาหยีเมื่อมองเค้กและมองหน้าเอ็มเมอรอลเหมาะสมกันดี (?)
"..."เอ็มเมอรอล
"อ้อไม่ครับผมทานเรียบร้อยแล้ว"ผมพูโพลางมองซากตรงหน้าตัวเอง
เราคุยกันสัพเพเหระและได้รู้จักกันมากขึ้นไปอีกนิดนึง นิดนึงจริง ๆ เธอก้มดูนาฬิกาแล้วเปรยว่าคน ๆ นั้นใกล้จะมาถึงแล้ว
"งั้นผมไปส่งนะครับ"
"..."เอ็มเมอรอล ผมเดินตามเธอออกไป
..มีผู้ชายคนนึงรอเธออยู่หน้าร้านสายตาชายคนนั้นมองมาที่ผม ๆ มันอ่านไม่ออกว่าเค้าคิดอะไร เขาดูดีมากๆผมแอบหวั่นใจว่าใช่คนรักของเอ็มเมอรอลหรือป่าว
"..."เอ็มเมอรอล เธอกล่าวทักทายคนที่เธอมารอ
"..."IiR
"..."IiR ชายคนนั้นพูดพลางปรายตามองมาที่พีค
"อ่อ ผมคือ.." ยังไม่ทันจะพูดจบเอ็มอเมอรอลก็ตอบแทน "..."เอ็มเมอรอล
"..."IiR เคาตอบเรียบ ๆ ดูท่าทางจะไม่ค่อยชอบผมเท่าไหร่
"..."เอ็มเมอรอล เธอแนะนำผมกับเขา
"ผมพีคนะ" ผมแนะนำตัวกระทัดรัดสุด ๆ
"..."IiR เขาตอบอย่างห้วน ๆ เหอะ ๆ ท่าทีแบบนั้นมัน.. ผมถาวนาอย่าให้ปีศาจในตัวผมหลุดออกมาเลย
"..."เอ็มเมอรอลตัดบททันที
"แล้วเจอกันครับ" ผมฝืนยิ้มให้สาวสวย ผู้ชายคนนั้นเดินเคียงข้างเธอจากไปหายลับไปกับเส้นขอบสุดถนน





















โพสต์ 2013-1-26 10:53:49 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย EmeraldAlmaecious เมื่อ 2013-1-26 10:56

เมื่อวาน 5 ทุ่มกว่าๆ

"รออยู่ตรงนี้นะ ฉันจะรีบไปรีบกลับ"เอ็มเมอรอลสั่งกับสารถีขับรถม้าที่จอดรถเทียบหลบสายตาผู้คน  ชายวัยกลางคนพยักหน้าตอบรับ  เวลาดึกสำหรับถนนชาริงครอสไม่ใช่ว่าจะเงียบเหงาลงเสียทีเดียว ยังมีผู้คนเดินพลุกพล่านไม่แตกต่างไปจากกลางวันเท่าใดนัก เด็กสาวออกมากับริชาร์ท น้องชายไม่ยอมให้เธอออกมาข้างนอกตามลำพัง  ริชาร์ทขอตัวออกไปทำธุระด้านหนึ่ง  เขาบอกเธอว่าจะมารอที่หน้าร้านทันที่ที่ทำธุระเสร็จ

เด็กสาวเดินมาถึงร้านลิตเติลโฮมเบเกอรี่ ก่อนจะตรงไปยังตู้กระจกที่จัดวางเค้กและขนมหวานเรียงราย

"ขอโทษค่ะ  คุณรับทำเค้กวันเกิดด้วยใช่ไหมคะ"เด็กสาวพูดกับพนักงานหญิงที่ประจำอยู่ด้านเคาน์เตอร์

"ค่ะ รับค่ะ"

"เยี่ยมไปเลย .. นี่ค่ะฉันอยากให้คุณทำ"เด็กสาวส่งกระดาษใบหนึ่งให้พนักงาน

"ถ้าฉันจะขอรับตอนนี้เลย จะสะดวกไหมคะ"

พนักงานขออนุญาตเด็กสาวหายเข้าไปหลังร้านสักพัก ก่อนจะออกมาก

"ได้ค่ะ  เชิญนั่งรอสักครู่นะคะ ระหว่างนี้จะสั่งอะไรทานก่อนไหมคะ"พนักงานสาวพูดพร้อมกับยื่นรายการเมนูให้เด็กสาว

"ขอบคุณมากค่ะ"เอ็มเมอรอลถอนหายใจด้วยความโล่งอก  พรุ่งนี้วันเกิดมาร์ธาเด็กสาวอยากจะหาของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ไปมอบให้ในวันแสนพิเศษ  เอ็มเมอรอลเลือกนั่งที่ข้างหน้าต่าง ได้มองดูผู้คนในยามค่ำคืน  แสงไฟจากบ้านเรือน  เด็กสาวสั่งเมนู 2 อย่าง  เป็นคัพเค้ก และเค้กวนิลาชิ้นโตของโปรดเด็กสาว และไม่ลืมสั่งเค้กอีก 4-5 รายการฝากริชาร์ท และคนขับรถม้าของเธอ (เป็นค่าปิดปากที่พาออกมาข้างนอกยามดึก 555)  

"เอ็มเมอรอล"เอ็มเมอรอลหันมาตามเสียงเรียกจากด้านหลัง เด็กสาวขมวดคิ้ว  พิศมองที่มาของเสียง

"อ่าว พีค"เด็กสาวเรียกชื่อเด็กหนุ่ม  หนุ่มน้อยผมสีแดงเพลิงนี่เอง  แต่ว่าเขามาทำอะไรดึกๆ ป่านนี้นะ

"มาคนเดียวหรอครับ"พีคดูลุกลี้ลุกลน มองซ้ายมองขวา  เอ็มเมอรอลมองเด็กหนุ่มตาปริบๆ  

"เป็นอะไรพีค ดูลุกลี้ลุกลนจัง แอบหนีใครมาเที่ยวหรือเปล่านะ 555"เด็กสาวหัวเราะ

"มาคนเดียวหรอครับ"พีคถาม

"ไม่มีจ๊ะ แต่คืนนี้พี่มีนัด"เด็กสาวมึนกับประโยคตัวเอง พีคทำหน้าตื่นนิดนึง  ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

"ไปนั่งกับผมไหม"เด็กหนุ่มถือโอกาสชวน  

"อืมไปสิ"เด็กสาวตกลง ก่อนจะย้านตัวเองไปนั่งโต๊ะเดียวกับพีค

"เค้กที่สั่งมาส่งโต๊ะนี้แทนนะคะ"เด็กสาวบอกกับพนักงาน

"สั่งอะไรหรือยัง"เอ็มเมอรอลหันมาถามพีค  

"อ้อไม่ครับผมทานเรียบร้อยแล้ว"

"เค้กทีสั่งได้แล้วค่ะ"พนักงานสาวเสิร์ฟคัพเค้กกับเค้กวนิลาวางอยู่ตรงหน้าเอ็มเมอรอล เด็กสาวตักเค้กลิ้มลองความหวาน  ไม่ถึง 5 นาทีเค้กทั้งสองก็หมดจาน  

เอ็มเมอรอลคุยกับพีคถึงเรื่องของเขาบ้าง และเรื่องของเธอบ้าง  เด็กสาวไม่ได้เล่าถึงรายละเอียดของครอบครัวเธอมากนัก  เพราะกลัวว่าเขาจะตกใจ  

ติ๊ด ... ติ๊ด .... เสียงนาฬิกาดังเตือน  เด็กสาวก้มมองเวลา

"ตายจริง ฉันนัดริชาร์ทด้วยนี่หว่า"เด็กสาวเพิ่งนึกได้  ตลอดทางเด็กสาวสนใจเรื่องเค้กวันเกิดสำหรับมาร์ธาจนลืมเรื่องของริชาร์ท

"เค้กได้แล้วนะคะ"พนักงานสาววางถุงบรรจุกล่องเค้ก  เอ็มเมอรอลรีบควักเงิน หิ้วถุง  เดินออกจากร้าน

"งั้นผมไปส่งนะครับ"พีคเดินตามมาส่ง  

"อื้อ...อื้ม"

หน้าร้านเอ็มเมอรอลหน้าเจื่อนนิดๆ เด็กสาวยิ้มให้น้องชายต่างสาย

"ริชาร์ทรอนานไหม"เด็กสาวยิ้มแห้งๆ ไป  มือกำถุงเค้กแน่น

"..."IiR

"..."IiR ริชาร์ทถามว่าคนที่อยู่ข้างๆ เด็กสาวเป็นใคร เขาทำเหมือนผู้ติดตามของเธอไม่ผิด 55

"อ่อ ผมคือ.."พีคอึกอัก

น้องชายที่รู้จักกันน่ะ  เขาจะมาเรียนที่ฮอกวอตส์กับเรา"เด็กสาวชิงตอบแทน

"..."IiR

"พีค คิว.เฟรนซอล ฟรานซิส จากตระกูลฟรานซิส"เอ็มเมอรอลแนะนำพีคให้ริชาร์ทได้รู้จัก  เบื้องหลังเด็กสาวคงไม่รู้ว่า ตระกูลฟรานซิสเป็นคนของ The Light Flame

"ผมพีคนะ" พีคพูดเสริม

"..."IiR

"เอ้อ .. ริชาร์ท รีบไปตรอกไดแอกอนเถอะ เธออยากได้อะไรนะ อืม .. ใช่แล้ว ไม้กวาดใช่ไหมล่ะ"เอ็มเมอรอลพยายามเป่าไฟที่กำลังลุกปะทุระหว่างริชาร์ทและพีค เด็กสาวดึงแขนน้องชายเพื่อกลับไปที่รถม้า

"แล้วเจอกันครับ"เสียงของพีคดังแว่วตามหลัง


... แล้วเจอกันพีค ...

โพสต์ 2013-1-26 13:52:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด
.....ณ ลิตเติ้ลโฮม เบเกอรี่

..ฉันนั่งอยู่ตรงโต๊ะริมหน้าต่างของร้านเพื่อรอเค้กที่สั่งไว้มาเสิร์ฟ ดวงตารูปอัลมอนด์ทอดยาวออกไปสู่ภายนอก ทั้งๆที่ตอนนี้เข้าสู่ปลายฤดูหนาวแล้วแต่อากาศไม่ได้ลดความเย็นลงเสียเลยแต่ผู้คนกลับอยู่กันเกือบเต็มร้าน คงเป็นเรื่องธรรมดาของวันหยุดล่ะมั้ง แถมบรรยากาศร้านยังดูอบอุ่นน่านั่งในเวลาหนาวๆไม่เบา

นานๆที่ที่ฉันจะได้พักจากหน้าที่นางพระกำนัล กลับไปยังคฤหาสน์แต่ทั้งๆที่ในคฤหาสน์มีขนมมาเสิร์ฟทุกๆมื่ออาหาร ทั้งระหว่างวันสารพัดชนิดจนนับไม่ถ้วนแล้วก็เหลือไปเปล่าๆอย่างไร้ประโยชน์ แต่เด็กสาวกลับมาหาขนมที่ร้านเบเกอรี่น้อยนี้ ถึงขนมที่คฤหาสน์จะมีหลายชนิดแต่ทำก็หน้าเดิมๆ ฝีมือเดิมๆ หน้าเบื่อจะตายจริงไหม?

ทุกคนในครอบครัวดูเหมือนจะพอใจสิ่งที่มีอยู่ในคฤหาสน์จนแทบไม่ปลีกตัวอีก คงมีแต่ฉันคนเดียวล่ะมั้งที่ขี้เบื่อ

บริการสาวเอาขนมมาเสริร์ฟ น้ำชาเอิร์ลเกรย์ ขนมบิสกิต ทาร์ไข่ สโคนมาพร้อมกับถ้วยครีมกับแยมแยกต่างหาก ขนมมาการอง แซนวิชทูน่าเบาๆสำหรับอัฟเตอร์นูนทีนอกสถานที่ สั่งมามากก็กินมากเดี๋ยวน้ำหนักขึ้นเสียบุคลิกหมด

"ทานให้อร่อยนะคะ"บริกรสาวผมบลอนด์เอ่ยยิ้มแย้ม

ฉันไม่ค่อยตอบอะไร เพียงแต่ยิ้มให้กลับเป็นมารยาท เธอเติมนมเพิ่มในถ้วยชานิดนึงก่อนจะค่อยจิบๆอย่างเหม่อลอย

"............"ลอลเนโซ

มีเสียงหนึ่งดังขึ้นเรียนชื่อฉัน ใครนะ? ฉันคิดก่อนจะหันไปมอง เด็กหนุ่มผมบลอนด์เป็นรุ่นน้องที่เคยเจอในร้านอายล็อปนี่

"............"

"ได้สิ ฉันนั่งคนเดียว"ฉันบอกเขา คนเต็มร้านแบบนี้ที่นั่งหายากอยู่แล้วล่ะ

"............."

"รบกวนอะไรกัน เราเป็นพี่น้องชาวกริฟฟินดอร์เหมือนกันนะ"ฉันแค่นหัวเราะน้อยๆ

"............."

"นึกว่าจะได้เจอเธออีกที ตอเปิดเทอมซะอีก น่าประหลาดใจจัง ช่วงนี้เป็นไงบ้าง สบายดีไหม"

"..............."

"ก็เรื่อยๆนะ ส่วนมากก็่น่าเบื่อ"

".............."

"จริงสิ ตระกูลคาวิลเลอร์ ฉันได้ยินพี่ชายเปรยๆว่า ตระกูลของเราอาจได้ทำสัญญาการค้าร่วมกัน เราคงได้เจอกันอีกบ่อยๆนะ"

"............"

"จะรอวันที่ตระกูลฮาวเวิร์ดของเราได้ต้อนรับแขกจากตระกูลคาวิลเลอร์นะ"รอยยิ้มแห่งมิตรภาพถูกฉาบไว้ที่ใบหน้าของฉัน

"............."

"วันนี้ฉันจะเลี้ยงขนมเธอต้อนรับพันธมิตรใหม่ละกันนะ"ฉันบอกเขาก่อนจะหันไปพูดกับบริกรที่มารับออเดอร์โต๊ะข้างๆ "ขอเมนูด้วยค่ะ"

"รับเมนูไปดูสิ"ฉันส่งเมนูให้ลอเลนโซ เพื่อให้เค้าเลือกขนมที่ถูกใจ

"................"

ฉันได้ยินเขาบอกชื่อขนมกับน้ำชาที่อยากกิน บริกรสาวจดมือเป็นระวิงแถมต้องเคยหลบบริกรคนอื่นๆที่เดินสวนมา

"วันนี้คนเยอะ คงต้องรอสักพักใหญ่ๆ"ฉันบอกกับเขา







ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

รายละเอียดเครดิต

รายชื่อผู้กระทำผิด|Mobile|Archiver|HOGWARTS THAI  

GMT+7, 2019-7-20 12:25 , Processed in 0.118350 second(s), 21 queries , Gzip On.

Powered by Discuz! X3.2 R20160601, Rev.48

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้